ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

شوخ‌طبعی‌های محلی و بازیابی هویت فرهنگی


  نگاهی به دابسمش‌های طنزآمیزِ محلی نویسنده: فاطمه نصراصفهانی در چند سال اخیر کلیپ‌ها و ویدئوهایی در فضای مجازی باب شده‌اند که در آن افراد و سخنوران یک لهجه خاص صداگذاری کرده و با لهجه یا گویش خاص خود به جای شخصیت‌های اصلی سخن می‌گویند. این ویدئوها در میان مردم به‌شدت محبوب شده‌اند و لذت شنیداری خاصی را برای مخاطبان فارسی‌زبان فراهم می‌کنند. با یک جستجوی ساده اینترنتی می‌توان به تعداد فراوانی از این‌گونه کلیپ‌ها و ویدئوها دست یافت: به‌طور خاص، دابسمش به لهجه‌های مشهدی، شیرازی و اصفهانی جزو محبوب‌ترین و پرمخاطب‌ترینِ این ویدئوها به شمار می‌روند که در فضای مجازی به شدت مورد استقبال قرار گرفته و به‌سرعت توزیع و تکثیر می‌شوند. به عنوان نمونه، یکی از معروف‌ترین و سرگرم‌کننده‌ترین این دابسمش‌ها، ویدئویی بود که پس از دیدار ترامپ و کیم جونگ-اون، رهبر کره شمالی، و با لهجه مشهدی تولید و در اینترنت منتشر شد. این ویدئو که توسط...
ادامه خواندن

معرفی کتاب اندیشیدن با طنز


 طنز، یک حوزه‌‌ی ادبی جدی است. مرز میان هنر و زندگی است، به تعبیر هانری لویی برگسون (فیلسوف فرانسوی، ۱۸۵۹ – ۱۹۴1م) از میان همه‌ی هنرها هدف عمومی دارد و بیش از همه به زندگی نزدیک است. از این‌رو به خاطر جوهر اجتماعی‌اش، بیش از بخش‌های دیگر ادب و هنر با حوزه‌های گوناگون فکری، فرهنگی و معرفتی در ارتباط است. طنز و کمدی همواره ملازم و همراه جریانات فکری، اندیشگی و تفکر نقادانه بوده است. زمانی که سقراط (فیلسوف یونانی) آیرونی را در گفت‌و‌گوهایش به کار برد، فلسفه به مطایبه و شوخ طبعی توجه داشت. اپیکوریان و رواقیون از تجاهل العارف و آیرونی استفاده می‌کردند و کلبیون بر بعد فلسفی آن تاکید داشتند. همچنین کسانی مثل سیسرون(متفکر رومی، ۱۰۶- ۴۳ ق.م) و هوراس (شاعر رومی، ۶۵-۸ ق. م) ‌کوشیدند به کمدی معنا و مفهوم بدهند. بعدها در دوره‌ی جنبش ضد روشنگری تاکید بر خرد، سرکوب‌گر روح دانسته شد، قوانین ثابت...
ادامه خواندن
برچسب ها: