ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

زبان انگلیسی متعلق به کیست؟ (بخش پایانی)

دیدگاه های  مرتبط با  گویش های انگلیسی آمریکایی و بریتانیایی و رویکرد هر کدام از آن ها نسبت به دیگری که در بخش های پیشین مورد بررسی قرار گرفتند، در طول قرن ها دلیل بسیاری از دگرگونی ها بوده اند. ولی دلیل اصلی تاثیرگذاری [هر یک از این دو بر دیگری] نبوده است. در اینجا مسیر روشنی از رشد انگلیسی آمریکایی و البته کاهش انگلیسی بریتانیایی وجود دارد. البته نمی توان منکر این قضیه بود که پایه های زبان انگلیسی امروزی، یا به بیانی دیگر ژنوم آن، انگلیسی بریتانیایی است. اما، کلمات، عبارات و الگوهای کاربردی انگلیسی آمریکایی مثل ویروسی فراگیر در بدنه انگلیسی رسوخ کرده اند: آن ها در ابتدا ممکن است خطرناک و مهاجم به نظر برسند، اما به سرعت راه خود را به  بدنه اصلی میزبان باز کرده و کارکردهای بسیار مفیدی را ارائه می دهند. نویسندگان و متفکران بریتانیایی اوایل قرن نوزدهم هم که در ابتدا...
ادامه خواندن

زبان انگلیسی متعلق به کیست؟ (بخش دوم)

      ویرجینیا وولف، در سال 1952 در مجله تاریخ ادبیات ساندی می نویسد: «آمریکایی ها ... به شکل شهودی کاری کردند که زبان را با نیازهای خود منطبق کنند. در انگلستان بجز محرک های جنگ، قدرت و توانایی اختراع کلمات دچار وقفه شده است؛ نویسندگان ما اوزان شعر خود را دگرگون کرده اند، ریتم متن داستانی را تغییر داده اند، اما ممکن است جستجو در ادبیات داستانی انگلیسی به دنبال یک کلمه جدید تلاشی بی ثمر باشد. اینکه ما از انگلیسی آمریکایی برای تر و تازه کردن سخن خود واژه قرض می گیریم، معنادار است. اصطلاحاتی مثل حرف توخالی (poppycock)، غیر قابل کنترل (rambunctious)، دمپایی جلوباز (flipflop)، تقویت کننده (booster)، میکسر خوب (good mixer) - تمامی این اصطلاحات عامیانه زشت، رسا و نیرومند که وارد زبان عامیانه ما شده و بعدها در نوشتار ما پدیدار ، از آن سوی آتلانتیک آمده اند. این پیش بینی که وقتی کلمات...
ادامه خواندن