ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

طعم تکه های کوچکی از کیکِ توسعه


کودکی از آن سنی ( دهه ی 1340 - همدان ) که در حافظه می ماند در تنگدستی گذشت ؛ در اتاقی اجاره ای که یک چهارم آن با در و پنجره ای از سه چهارم بقیه جدا شده بود . این اتاق به بیرون باز و بسته می شد ؛ نه راهرو یا پاگردی ؛ و روی یک انباری ساخته شده بود که با پله های بلند و باریکی که با قد و قواره ی آن روزهای من بالا و پائین رفتن از آنها سخت بود به حیاط می رسید . فضای تنگ و بی در و دیوار زیر پله ها هم آشپز خان مان بود که اگر من و مادرم می خواستیم با هم برویم آن تو ، یکی مان می ماند بیرون . وسیله ی پخت و پزمان هم یک چراغ دو فتیله یی بود که به ترو تمیزی نمونه ی تصویر یک نبود . بعد ها...
ادامه خواندن

شهر بی خاطره



  ا عکس از شیوا خادمی، بیرجند      مدتی است بدنبال خانه‌ای برای زندگی می‌گردم و آنچه می‌یابم، اغلب با پیشینه و حافظۀ تاریخی من هیچ ارتباطی ندارد. تهران، شهری که هر روز دستخوش تغییر است و این تغییرات را بیشتر در حوزه معماری می‌توان دید. دیرزمانی نگذشته است که معیار خانه‌هایمان داشتن حیاط، طاقچه، پنجره‌های روبه آفتاب، حوض و اتاق‌های تو در تو بود. کودکی‌مان در این نوع معماری سپری شد. خانه‌ای پر از رنگ، صدا‌، بو و در یک کلام زندگی. آری زندگی در تعدد اتاق‌های خانه معنا می‌یافت، وقتی بازی می‌کردیم فضاهای زیادی برای پنهان شدن وجود داشت، تنوع فضا بهانه‌ای برای بازی‌فراهم می‌کرد. اتاقی برای مهمان، که هر آنچه خوب بود را برای او حفظ می‌کردیم، چون مهمان "حبیب خدا"بود. آشپزخانه‌ای محصور ، بدون هیچ رد پایی از تجمل، با تنوعی کم اما با صفا و صمیمیت زیاد. طاقچه اما همچون بوم نقاشی بستری بود...
ادامه خواندن
برچسب ها:

بررسی هویت شهر تهران در سینمای مستند معاصر (5)


    خاطره زدایی شهر دارای حافظه است و شهر بدون حافظه‌ی تاریخی را نمی‌توان دارای هویت دانست(حبیبی،1384: 1). بنیامین می‌نویسد: "خاطره ابزار تفحص گذشته نیست بلکه صحنه‌ای است برای به حال آمدن گذشته و برای پیوند مجدد با محیط." (بنیامین در حبیبی در خدایی‌نژاد و کرم‌پور،1385: 85) بنابراین هویت شهر که مجموعه‌ای است از ویژگی‌های کالبدی، فرهنگ کنشگران و رابطه‌ی متقابلی که میان این دو وجود دارد؛ بخش مهمی از خودش را در حافظه‌ی تاریخی مکان‌های خاطرات جمعی بازیابی و تعریف می‌کند. به همین جهت"خاطره‌زدایی" به عنوان نوعی فرآیند منجر شونده به اختلال ارتباط میان کنشگران و شهر، یکی از انواع ایجاد کننده‌ی هویت منفی برای تهران است. این فرآیند از خلال دو کنش به هم مرتبط "تخریب" و "ساخت و ساز" در شهر صورت می‌گیرد که به نفع سامان دادن محیط انسان ساخت پایتخت به سمت نوعی از مدرنیزاسیون پیش می‌رود. درمقابل، شهری که از خاطرات و حافظه‌ی...
ادامه خواندن

بازگشت به نقطه ای ثابت، کافه ها و خاطره ها


سارا ثابت کافه‎ها فضاهای عمومی مفرحی هستند که دگردیسی‎های خودشان را داشته‎اند. در گذشته، قهوه‎خانه‎ها بوده‎اند و فضایی هم به‌نام «شربت‎خانه» وجود داشته است. این فضاها، اجداد کافه‎ها هستند. در برخی اوقات، شربت‎خانه با مراسم مذهبی در‌هم می‎آمیخت و به مکانی برای نذر شربت و رفع تشنگی عزاداران محرم تبدیل می‎شد. قهوه‎خانه‎ها نیز کاربردهای فصلی و تاریخی خودشان را داشته‎اند. برای مثال، در ایام فراغت از کشاورزی، رفت‌و‌آمد مردان به قهوه‎خانه زیاد می‎شد و نمایش‎ها و مناسکی نیز در این قهوه‎خانه‎ها برقرار بود. هنوز هم، قهوه‎خانه‎های محلی در دل شهرهایی که هویت تاریخی دارند، مکان مناسبی برای قرار‌گرفتن در بطن اجتماع محلی محسوب می‎شوند. همین‎طور فضاهای سنتی-‌مدرن نیز در بعضی از این شهرها دیده می‎شوند. فضاهایی که مثلاً در یک طبقه قهوه‎خانه و در طبقه‌ی دیگر کافه هستند. در این زمینه، اصفهان نمونه‌ی مناسبی است. در عین حال که در بخش‎های جدید شهر و به‌ویژه در منطقه‌ی جلفا، کافه‎های مدرن...
ادامه خواندن

تهران جذاب و فرهنگی و درخشان


ترانه یلدا از همين روزهاي اول تابستان شروع شده! قشنگ حس مي‌کني که شهر دارد به هر بهانه‌اي مي‌جوشد و تکان مي‌خورد. شب‌هاي ماه رمضان خيلي‌ها - از پير و جوان - مي‌آمدند بيرون. تا ساعت دو و سه صبح خيابان‌ها شلوغ بود. در سه روز تعطيلات عيد فطر، کنسرت‌هاي بزرگ در پياده‌راه باغ ملي شبي بيش از يکي، دو هزار نفر را به قلب تهران کشاند و عليرضا قرباني هم با تانگوهاي محشري که خواند، همه را سر شوق آورد. حتي انعکاس مرگ دردناک شهسوار بي‌همتاي سينماي ايران در کنج غربت هم در اين شب‌هاي تابستاني آن‌قدر غم‌انگيز از آب درنيامد. به دعوت بانوي مهربان سينمايمان، رخشان بني‌اعتماد، همه با چشمان نمناک در خنکاي شامگاهي باغ فردوس جمع شديم تا در فضاي زيباي پارکي که خيابان را به موزه سينما وصل مي‌کند، خاطراتمان را با او که براي هميشه رفته بود، با همديگر مرور کنيم و بعد برويم توي...
ادامه خواندن