ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

بازخوانی روزهای فقر و فاقه؛ از «قاف» تا «قاف»


مریم پیمان   به پاهایش خیره می‌شوم. چیزی برای پوشاندن آنها ندارد. از خاک، رنگ گرفته است. صدای خنده‌اش نگاهم را می¬دزدد. هم‌بازی می‌خواهد. لنز دوربین را می¬خواهد و تا صدای شاتر را نشنود خیالش راحت نمی‌شود. برق هست. آب هست. گاز هست. حتی تلفن و موبایل هم هست. تلویزیون هم دارند، در این چندین صد کیلومتر مارپیچ دور از شهر. گویا نان ندارند. گندم و حبوبات ندارند. جان هم ندارند برای کشاورزی و دامداری. بدبینانه، شاید هم همت. آب را می‌جوشانند و با ته‌مانده‌های نان خشک بچه‌ها را سیر می‌کنند. در هر خانه روستای هشت خانواری، حداقل چهار کودک زیر 10 سال حضور دارد. کوچک‌ترها لبا‌س‌های بزرگ‌ترها را می‌پوشند. کفشی از کسی به دیگری نمی‌رسد. می‌دوند، روی سنگ و کلوخ کوچه. کسی درد را به روی خود نمی‌آورد. کسی رنج را تکرار نمی‌کند. کسی فقر را باور نمی‌کند. اگر همین آب و برق را بگیرند و نان خشک هم...
ادامه خواندن

خود کارفرمائي، ماشيني براي توليد فقرا


خود کارفرمائي از سوي صاحبکاران و دولت تشويق مي شود خود کارفرمائي، ماشيني براي توليد فقرا ژان فيليپ مارتن برگردان عبدالوهاب فخرياسري وقتي در ٢٠٠٨، خودکارفرمائي از لحاظ قانوني به رسميت شناخته شد، گزارش هاي طرفدارانه و خوشبينانه همه رسانه ها را به خود اختصاص داده بودند. نه سال بعد، پيک هاي دوچرخه سوار براي دستمزد عادلانه تر اعتصاب کرده اند ، رانندگان اوبر(Uber) در دادگاه از اين شرکت شکايت کرده اند. خودکارفرمايان براي دفاع از منافع خود بسيج مي شوند. اينان بطور متوسط ٤١٠ يورو در ماه درآمد دارند، اندکي کمتر از کمک دولتي براي بيکاران و بي درآمدها. در ميانه تابستان ٢٠١٧، در يازدهمين روز ماه اوت، در اوايل عصر، يخدان‌هاي بزرگ سبز و خاکستري در زير تنديس جمهوري در پاريس روي هم انباشته شده‌اند. يک قدم آن طرف‌تر از اين سنگر خودساخته‌، ده‌ها پيک اغذيه‌رسان دوچرخه‌سوار، دارندگان کسب و کار مستقل زير لواي شرکت بريتانيايي چندمليتي Deliveroo،...
ادامه خواندن

انسان دوستی سرمایه داری


  ت. ریور برگردان عاطفه اولیایی انسان دوستانی مانند هوارد بووفه/بافت، عزیزان، روزنامه نگاران و دنیای سازمان های غیر دولتی ( ان جی اُ) هستند. اما آیا واقعا به آفریقا یاری می رسانند؟ سال ۲۰۱۵،‌ که از طرف بنیاد بین المللی رسانه های زنان ( IWMF) برای تهیه گزارشی خبری به کنگو رفته بودم، خبرنگاری محلی به من گفت که « به سختی می توان در شرق کشور حرکت کرد و به پروژه ای از هوارد بافت برنخورد.» در واقع برنامه هایی مانند نیروگاه برق ـ آبی، وسعت جاده ها ، اکو توریسم، حضور هوارد بافت را درشرق کنگو، شدیدا مشهود کرده است. عکاس، مزرعه دار، بخشدار/کلانتر و رئیس شرکت کوکاکولا و پسرش که سومین مرد ثروتمند دنیاست، میلیون ها دلار به این منطقه سرازیر می کنند. نیروگاه برق ـ آبی اولین مرحله سرمایه گذاری مشترک نهاد رسمی پارک های ملی کنگو(ICCN) و بنیاد ویروگنا (خیریه ای بریتانیایی) بوده است....
ادامه خواندن

هماهنگي شوم بين ديدگاه اتحاديه اروپا و اتحاديه آفريقا / کشاورزي آفريقا در گرد باد تجارت آزاد


  نوشته ژاک برتلو ااقتصاد دان، نويسنده کتاب تنظيم قيمت فرآورده هاي کشاورزي، هارمتان پاريس ٢٠١٣ * ترجمه باقر جهانباني طبق بر رسي سازمان خواربار وکشاورزي سازمان ملل متحد (اف اي او FAO)، براي اولين بار از ده سال پيش تا کنون، قحطي در جهان کاهش نيافته. اين فاجعه تا حدي ناشي ازتغييرات آب و هوا و در گيري هاي مسلحانه است. همچنين توافقنامه هاي تجارت آزاد، که با تحميل گشودن مرزها، ثبات کشاورزي محلي را به مخاطره انداخته است. گرد باد تجارت آزاد هر چه فزون تر بر قاره سياه مي تازد. از يک سو اتحاديه اروپا فشارش را به کشورهاي آفريقائي براي امضاي قراردادهاي همکاري اقتصادي (اي پي ئي APE )(١) و پايان دادن به تجارت نا متقارن(*) افزايش مي دهد: حفظ معافيت مالياتي براي صادرات کشورهاي آفريقائي به اروپا، ولي حذف ٨٠ % ماليات بر واردات از بازار مشترک اروپا. از سوي ديگر اتحاديه آفريقا مذاکرات را...
ادامه خواندن

علی اشرف درویشیان؛ افشاگر ذاتِ بی زمان و مکان فقر


  آقای درویشیان اینجوری جایتان خیلی خالی شد . امیدمان به این بود که قلبتان می طپید ؛ قلبی که بیش از آنکه برای علی اشرف درویشیان بتپد ، برای " نیاز علی ندارد " ( دانش آموزِ داستان " نیاز علی ندارد " که از سرما می میرد  )  و برای " هَتاو "  (دخترِ بچه ای که در ازای بدهی پدربه خانه ی شوهر می رود و در شب عروسی اش در اثر خونریزی و نبود پزشک جان می سپارد ) .  . . در مجموعه ی " از این ولایت "  می تپید .  گرچه آنها که این روزها در باره ی شما نوشته اند بیشترشان نویسنده اند ،  من خواننده ام   و برخی نوشته های شما را خوانده ام   . هفده – هیجده سال پیش که  از ایران آمدم کانادا  ، از میان همه ی کتاب هایی که داشتم پنج شش تای شان را با خودم...
ادامه خواندن

خشونت، خشونت می‌آورد: گفتگو با فریبرز رئیس دانا


پوریا میرآخورلی اطلاق لفظ خشونت و مظاهر آن در جامعه امروز در حال تغییر است و دیگر صرفا دعواهای خیابانی و جنگ خشونت قلمداد نمی‌شوند، بلکه توهین‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی پای صفحات سلبریتی‌ها یا افراد عادی رد و بدل می‌شوند نیز می‌توانند برچسب خشونت را داشته باشند. در این میان رواج بازی‌ها و فیلم‌های خشن بی‌تاثیر نیستند؛ چه این‌که به‌نوعی درحال عادی‌سازی آن‌ها هستند و از همین‌رو است که دیگر اخباری مثل کشته شدن چند نفر در فلان نقطه زمین جزو عادی سر‌خط خبرها و پای ثابت خبر‌های صبحگاهی، ظهر‌گاهی و شامگاهی شده‌اند که اگر نگوییم تغییری در احوال ما به وجود نمی‌آورند، باید گفت کمتر کسی از این خبرها متعجب می‌شود و حداقل کمتر دلمان را به درد می‌آورد و به این فکر می‌کنیم که آن‌ها نیز عزیز کسانی بوده‌اند. کتاب «بربریت واقعا موجود» مجموعه مقالاتی پیرامون خشونت است که به مصادیق آن در این روزگار می‌پردازد. این...
ادامه خواندن

معمای سرنوشت‌ها در عرشه کشتی آکواریوس


  خواه از آفریقا بیایتد یا از خاورمیانه، مهاجران  با بدبختی‌های یکسانی برای عبوراز مدیترانه دست و پنجه نرم می‌کنند. جو بسیار سنگین وغم انگزی حاکم است. بوی سردرد آور بنزین، اثر تهوع روی کائوچو... زمانی که قایق نجات «آکواریوس» نزدیک کرجی بادی می‌شود 136 مهاجر در آن چپانده شده‌اند، وارد دنیای دیگری می‌شوید: محلی که مرگ سعی در تسخیر آن دارد. اینجا، آنچنانکه نمک روی گونه‌های شهادت می‌دهد، مردان در حالی که آب امواج را خالی می‌کردند گریسته‌اند؛ زنان درحالی که برای حفاظت کودکان آن‌ها را به بغل خود می‌فشردند دعا و شیون کرده‌اند. دوشنبه صبح ساعت 7:30، در حای که امدادگران  SOSمدیترانه، NGO نجات در دریا که آکواریوس را کرایه کرده بودند مشغول به کار شده و جلیقه‌های نجات را توزیع کردند ولی هنوز فریاد‌های شبانه در امتداد دریا شنیده می‌شدند. به سرعت 27 زن و 6 کودک از قایق پایین آورده شدند، یکی از آن‌ها به دلیل...
ادامه خواندن
برچسب ها:

بحران مسکن، کدام بحران؟ بیایید آن هایی را که از بدبختی دیگران سود می برند افشا کنیم


    گاردین دیزی می هادسون   بی خانمانی. من از اصطلاح بحران مسکن بیزارم، مانند بحران پناهجویی و بحران مالی؛ چنین اصطلاحاتی مسئولیت را از دوش کسانی که این مسائل را ایجاد کرده‌اند برمی‌دارند. چنین اصطلاحی موجب انتزاع از مسببان اصلی است و صرفا به نتیجه و اثر ارجاع دارد. هزاران نفر از مردم و شرکت‌ها ازطریق بحران کنونی مسکن پول‌های زیادی به جیب می‌زنند؛ با این‌حال مدام می‌شنویم «ما در بحران مسکنیم». آیا فکر نمی‌کنید زمان آن رسیده که نام تمام بحران‌هایی را که درونش هستیم تغییر دهیم؟ چه کسانی مسول بحران پناهجویی‌اند؟ ما باید نام این بحران را پس از نام آن‌ها بیاوریم. چه کسانی مسول بحران‌های مالی هستند؟ اجازه دهید نام این بحران را پس از نام آن‌ها به زبان آوریم. چه کسانی مسول بحران مسکن‌اند؟ من خواهان اصطلاحی‌ام که به سیاست‌گزاری بد، سیاست‌مداران، بانکداران، آژانس‌هاس املاک، صاحب‌خانه‌های بدذات، دولت‌های محلی و توسعه‌دهندگان به‌عنوان مسولان این...
ادامه خواندن

چگونه گوگل حلبی آبادهای نامعلوم ریو را دوباره روی نقشه قرار می‌دهد






حلبی‌آبادهای ریو (فاوِلاها) طی دهه‌ها برای حضور روی نقشه‌های ریو مبارزه کرده اند. در حال حاضر کمپین‌هایی همچون گوگل از ساکنین ریو برای به تصویر کشیدن کوچه ها و خیابانهای تنگ و باریک کمک می‌طلبند.    یکی از ساکنین جوان در حال قدم زدن در حلبی‌آباد مخروبه ویلا اُتودرُمو (Vila Autódromo) شهر ریو دژانیرو، برزیل، است. عکاس: مارویو تاما / گِتی   در طول بازیهای المپیک حلبی‌آبادهای ویلا اتورمو همچون دیگر بخشهای ریو دژانیرو توجه رسانه ها را به خود جلب کردند، اما شما  اثری از آنها – نه حتی محله های عالیرتبه - روی نقشه پیدا نخواهید کرد. ساکنین ویلا اتودرمو با وجود پیروزی در یک نبرد طولانی برای حفظ تکه کوچکی از جامعه خود در مقابل بولدوزرهایی که جاده ها را برای ایجاد زیرساخت‌ بازیهای المپیک و پارا‌المپیک صاف می‌کنند، خشمگین شدند از اینکه به هر حال از روی نقشه محو شده‌اند. ماه گذشته گروه فیسبوکی این اجتماع...
ادامه خواندن

غارنوشت 7: آن زن، تاریخ معاصر طرد


1 -    تاریخی دیگر: پای صحبت‌های «آن زن» نشسته‌ام تا روایت زندگی‌اش را بشنوم؛ انتظار روایتی تماما در حاشیه و مطرودانه را دارم، چیزی شبیه به مصاحبه‌ی قبلی‌ام: زنی که عمده‌ی زندگی خود را در گاوداری‌ها گذرانده، بی ارتباطی با جهان بیرون. اما بخشی از روایت زن، روایتی از تاریخ است، روایتی از منظر عنصری مطرود:  « [...] از اونجا هم دوباره من رو اورد کانون کرج... مادرم خواسته بود؛ از اونجا هم درها وا شد، گفتن هرکی میخواد بره پیش خانوادش بره [...] من 6 سال اونجا بودم بعدش انقلاب شد درها وا شد ما اومدیم بیرون» انقلاب برای یک دختر 14-15  ساله‌ی شهر نویی که سال‌ها به اجبار در کانون اصلاح و تربیت نگهداری می‌شده به معنی باز شدن درهاست. برای او انقلاب لحظه‌ی موعود بیرون زدن و دیدن دوباره‌ی خیابان‌ها و مردم پشت دیوارهاست. آدم می‌تواند شوق او و همگنانش را برای دویدن به این سوی درب،...
ادامه خواندن

شیوه‌های مرئی‌سازی مسائل کودکان در برزیل: تحلیلی از مشارکت علوم اجتماعی در این امر


  لوسیا رابلو دکاسترو و اتل کازمینسکی برگردان عاطفه اولیایی چکیده  ا ین مقاله مشارکت علوم اجتماعی را در مرئی‌سازی مسائل کودکان در برزیل از دهۀ ۱۹۶۰ تا کنون مورد بررسی قرار می‌دهد. اولین نظام مرئی‌سازی، کودکی را همچون  ساختاری نهایدنه ی عدم تساوی اجتماعی، و «مسئله‌ای اجتماعی» می‌داند که انگیزۀ حمایت‌های دانشمندان علوم اجتماعی از سیاست‌های اجتماعی است. مطالعۀ کار کودکان و مهم‌تر از همه، مسائل آموزشی، پژوهش‌های بسیاری را دامن زده است. دومین نظام مرئی‌سازی کودک را به مثابۀ بازیگری در صحنۀ اجتماع با برخورداری از حقوق اجتماعی بررسی می‌کند. پیامد بین‌المللی‌شدن حقوق کودکان،  انگیزه ی قانون‌گذاری در این مورد  در برزیل و نیزمطالعاتی دربارۀ کودکان شد. علی‌رغم آنکه پژوهش‌های اجتماعی مسائل بسیاری را مطرح ساختند، به منظور همپایه‌کردن این پژوهش‌ها با تحقیقات در سایر زمینه‌ها،‌ بودجۀ بیشتر و مشارکتی فعال در زندگی اجتماعی کودکان لازم است.  کلیدواژه‌ها: برزیل، کودکی، حقوق کودکان، تصویر اجتماعی، مسئلۀ اجتماعی، علوم اجتماعی،...
ادامه خواندن