ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

مانه: یک انقلاب نمادین (22)


پیر بوردیو برگردان ناصر فکوهی این فاصله‌گذاری و این سردی (در تابلو) کاملا تعیین‌کننده هستند: به همین دلیل است که تقابل قائل شدن میان صورت‌گرایی و واقع‌گرایی پوچ است: با وجود این، باید به آن اشاره کرد زیرا در ساختار ذهنی کسانی که آن را دریافت می‌کنند، وجود دارد، هر‌چند فعال نیست. برای این نبود منطق، دلایل زیادی هست: مثلا آنچه بودلر آن را «دندیسم»(1) می‌نامید؛ یعنی این سردی در نگاه که نگاه می‌کند بی‌آنکه خود را درگیر کند؛ و یا فاصله‌گذاری فلوبری با یک سبک غیرمستقیم آزاد که امکان می‌دهد چیزی بگوییم، بی‌آنکه چیزی گفته باشیم و در همان حال که چیزی می‌گوییم. برای مثال از طریق نقل قول از کسی بی‌آنکه بگوییم درباره آنچه گفته شده چه فکر می‌کنیم، یا حتی بی‌آنکه اجازه دهیم حدس زده شود چه فکر می‌کنیم. در نتیجه ما با نوعی اخلاق روابط سروکار داریم و همین‌طور دلایلی زیبایی‌شناسانه. و این دلایل اخلاقی و...
ادامه خواندن

درآمدی بر جایگاه مکتب سقاخانه در جنبش نوگرایی هنر معاصر ایران»


تصویر: اثری از حسین زنده‌رودی: تصویرسازی برای قران، ۱۳۵۱ ه.ش؛ منبع: پاکباز، ۱۳۸۰، ۷۱   درآمدی بر جایگاه مکتب سقاخانه در جنبش نوگرایی هنر معاصر ایران» (با نگاهی تحلیلی به آثار سقاخانه‌ای‌ها) چکیده بحث بر سر «مکتب سقاخانه» آن‌چنان گسترده است که نه‌تنها باید آن را در قالبِ شاخۀ «هنر نوگرا»ی هنر معاصر ایران بررسی کرد، بلکه باید از آن به عنوان جریانی یاد کرد که در تاثیر و تاثر با تاملات و تفکراتی که از سوی برخی متفکرانِ حوزۀ فلسفه و اجتماع مطرح می‌شد، قرار داشت. هنرمندان «مکتب سقاخانه» به‌عنوانِ یکی از نمایندگانِ راستینِ جریان «تاریخ‌گرا» در هنر معاصر ایران، جایگاهی حائز اهمیت در میانِ هنر معاصر ایران دارند. در این مقاله کوشش می‌شود با شناخت بیشتر از «مکتب سقاخانه»‌و «هنرمندان سقاخانه» و حدود و ثغور تفکرات و آثار این هنرمندان، به جایگاهی که اینان به‌طور عام در «هنر معاصر» ایران و به‌طور خاص در «هنر نوگرا» داشته‌اند، نگاهی بیاندازیم....
ادامه خواندن

مانه یک انقلاب نمادین(21)


  پیر بوردیو برگردان ناصر فکوهی یک بمب نمادین باید از خود بپرسیم چه تخطی‌هایی در «نهار روی چمن » وجود دارند که سبب می‌شوند این اثر همچون یک بمب نمادین عمل کند؟ ترکیب در این نقاشی چه تاثیرهایی دارد؟ بیش از هرچیز این نبود ِ گفتگو میان شخصیت‌های تابلو به چشم می‌آید که با کنار هم قرارگرفتنشان در آن بیشتر تاثیرگزار می‌شود و این را ما در آثار پیشین نیز همچون «نوازنده پیر» (1862) نیز می بینیم که در آن‌هم یک ردیف از شخصیت‌ها کنار یکدیگر چیده شده‌اند. و با این نکته روبروییم که چون نسبت به ساخت اثر بی‌تفاوتی نشان داده‌می شود، گویی با نوعی ناشی‌گری سروکار داشته باشیم که به آن به مثابه نبود ژرفانمایی(پرسپکتیو) در کار یورش برده شده است. این امر در «نهار روی چمن» به خصوص در شخصیت زنی که در ردیف پشتی قرار گرفته و بی‌شک نام اولیه تابلو یعنی «آب‌تنی» از او...
ادامه خواندن

درباره حسين محجوبى


  میله‌های چوبى زندان! محمد شمخانی پارك ساعى اگر نگوييم بهترين، بزرگ‌ترین تابلويى است كه «حسين محجوبى» تا به سن ۷۴سالگى، به كمك خدا آفریده است و همين هميشه و همواره ما را ياد تابلوهاى مينياتورى او می‌اندازد.محجوبى تقريباً تمام دنيا را گشته است و از آن همه، سبزی‌هایش را به خاطر سپرده و در تابلوهايش پياده كرده است........ متولد ۱۳۰۹ لاهيجان فارغ‌التحصیل رشته نقاشى از دانشكده هنرهاى تزئينى دانشگاه تهران ۱۳۳۸ برگزارى ۳۸نمايشگاه انفرادى نقاشى در گالرى صبا، بورگز، سيروس (پارس)، سن پل (استكهلم)، انجمن فرهنگى فرانسه، بنگستون (استكهلم)، موزه هنرهاى معاصر تهران و... شركت در بسيارى از نمایشگاه‌های گروهى در كشور و خارج از كشور خلق آثارى در زمينه معمارى، پارك سازى و فضاى سبز مثل پارك ساعى تهران و... تأسيس گالرى «آشيان نقش و مهر» كسانى كه توى اين شهر شلوغ سراغى از فضاهاى سبز گرفته باشند و از آنجا سرى به پارك ساعى زده باشند، تابلوهاى...
ادامه خواندن

پیر بوردیو، مانه: یک انقلاب نمادین(20)


برگردان ناصر فکوهی   ِبلاغت ِبه‌گویی و تاثیر عناوین بنابراین آثاری که وارد «نمایشگاه» می شوند، باید جامگانی برازنده بر تن داشته باشند؛ جامگان البته پیش از هرچیز به شکل و شمایل آنها مربوط می‌شوند، اما معنایی سبک‌واره نیز دارند: جامگان برازنده، یعنی برخورداری از نوعی بلاغت به‌گویانه که مفهومی است دقیقا در رابطه با امر قدسی. «به‌گویی» (اوفمیسم) همان چیزی است که باید برای نام‌بردن از نام‌نابُردنی‌ها به کار بُرد. برای مثال در میان قبایلی‌های الجزایر نمی‌توان هیچ یک از واژگانی را که به پایان، تمام شدن و به آخر رسیدن اشاره دارند به صورت مستقیم به کار برد، منظورم همه واژگانی است که تمام شدن را به صورت یک تهدید مطرح می‌کنند؛ چیزی دررابطه با مرگ و غیره. همه این کلمات تابویی هستند و باید برای آنها از به‌گویی [یعنی واژگان زیباسازی شده] استفاده کرد، کلماتی که به قول فروید نوعی انکار [تایید‌آمیز] به حساب می‌آیند، اینکه با...
ادامه خواندن

درباره صادق تبريزى از حسرت و وحشت!


محمد شمخانى هيچ تفريحى بالاتر از كار نيست و هيچ لذتى برتر از پايان يك اثر، زيبايى اين لحظه قابل توصيف نيست. بايد نقاش باشى تا بدانى كه چه می‌گویم. شوهر خواهرم دلش می‌سوخت كه در گرماى تابستان، عرق‌ریزان نقاشى می‌کنم، چون حاصل كارم او را خوشحال نمی‌کرد، برمی‌گشت و به من می‌گفت: نمی‌گویم نقاشى نكن، اما به فكر يك شغل هم باش.....   صادق تبريزى متولد سوم اسفند ۱۳۱۷ ابداع سبك نقاشى خط (اداره هنرهاى زيبا) ۱۳۳۸ تشكيل نخستين نمايشگاه كلوپ فرانسه ۱۳۴۰ شركت در نمایشگاه جهانى سراميك و اخذ گواهينامه چك و اسلواكى ۱۳۴۱ مشاركت در تأسیس تالار ايران (قندريز) ۱۳۴۳ فارغ‌التحصیل دانشكده هنرهاى تزئينى كارشناسى ارشد ۱۳۴۶ اشتغال به كار در وزارت كشور تا سال ۱۳۵۰ تشكيل نمايشگاه انفرادى در پاريس و استكهلم ۱۳۵۱ فروش يك اثر به موزه حنان در چین ۱۳۷۶ شركت در آرت اكسپو ملبورن، سنگاپور، سيدنى، بولونيا، بال سوئيس و... برگزارى چندين نمايشگاه انفرادى در ايران و...
ادامه خواندن

پیر بوردیو، مانه: یک انقلاب نمادین (17)


برگردان ناصر فکوهی کمی پیش‌تر گفتم که درباره حرف‌هایم در جلسه قبلی، تامل بیشتری کرده‌ام و به نظرم می‌رسد که آن‌چه به صورت ضمنی مطرح شد را امروز به صورت صریح‌تری ارائه کنم. این موضوع به زیبایی‌شناسی تاثیر و زیبایی‌شناسی ِ موقعیت هنری مربوط می‌شود. به عبارت دیگر من سعی می‌کنم از طریق نوعی بازگردآوری تاریخی، تاثیرات یک اثر هنری را بررسی کنم. شما تعریف دکارتی را از اثر هنری می شناسید( متاسفانه من متن بسیار زیبایی داشتم که برای این جلسه آن را پیدا نکردم، می‌خواستم این‌جا به آن استناد کنم، اما مجبورم فقط اشاره‌ای به آن داشته باشم)(1) دکارتی‌ها بر تاثیرات یک اثر هنری تاکید داشتند، مثلا تاثیر موسیقی بر حساسیت‌های ما، بر عقل ما و غیره. و من فکر می‌کنم آن‌چه در رویکرد من در جلسه پیشین به صورت ضمنی مطرح شد این فکر بود که ما می‌توانیم یک تحلیل عینی از تاثیرات اجتماعی یک اثر هنری...
ادامه خواندن

پیر بوردیو، مانه: یک انقلاب نمادین (15)


برگردان ناصر فکوهی بازی ِ آزمون فرافکنانه و با‌فرهنگ   (« این مرا به یاد [فلان اثر] ... می اندازد») در این‌جا می‌خواهم به صحبت‌های جلسه گذشته برگردم و این تا اندازه‌ای به دلیل آن است که فکر می‌کنم قدری پشیمانم همه چیزهایی را که باید می‌گفتم، نگفته‌ام؛ کمی هم به دلیل این‌ است که بعد از صحبت‌هایم به نظرم رسید در عمل مساله‌ای را مطرح کرده‌ام بی آن‌که آن را کاملا توضیح بدهم. بنابراین کاری را که امروز می‌خواهم به شما پیشنهاد کنم فکر کردن به همان کاری است که من کردم، یعنی فکر‌کردن به معنای این‌که  وقتی یک نظریه اثرهنری را عرضه می‌کنیم  تا بتوانیم  تاثیرات آن اثر هنری را تحلیل کنیم و یا تاثیر این تحلیل را بر خود تحلیلگران آن اثر بررسی کنیم، با چه وضعیتی سروکار داریم. من شاید از سر فروتنی – چیزی که به نظرم در جلسه پیش نگفتم- فکر می‌کنم  ما با...
ادامه خواندن

مانه: یک انقلاب نمادین(12)

manet still life
پیر بوردیو برگردان ناصر فکوهی تاثیر برخورد میان اثر فاخر و اثر مبتذل دومین تخطی: استنادهای تاریخی هستند. نخستین ملاحظه: نقد‌های دوره مانه که  دارای استنادهایی تاریخی، یعنی اشاره به  «وام‌گیری»هایی از نقاشی‌های گذشته داشته باشند، معدودند ( سه یا چهار  مورد در باره این تابلو)  در حالی که نقدهای امروزی بسیار به این مساله توجه کرده‌اند.  به قول اروین پانوفسکی، این یکی از میانبرها به شمال‌نگاری است: وقتی کسی خودش را یک منتقد  تیزبین می‌داند، برایش افتخارآمیز است که در یک نقاشی،  یا حکاکی یا در یک چاپ سنگی، استناد[های تاریخی] بیابد؛ در حالی که در نزد با فرهنگ‌ترین ناقدان هم‌دوره مانه (برای نمونه توره) جز چند مورد استثنایی، بسیار کم به استنادهای تاریخی اشاره می‌‌شود. این نکته، خود یک داده تاریخی درباره نگاه تاریخی  ِ نقد تاریخی در آن دوره است. این نقد، هدف خود را  روایت  تاریخی می‌داند که تابلو روایت می‌کند و نه  روایت تاریخی که...
ادامه خواندن

مانه: یک انقلاب نمادین (10) / پیربوردیو


  برگردان ناصر فکوهی  چند سال پیش کتابی منتشر کردم با عنوان « سخن گفتن، به چه معنا است؟» (1). در این کتاب به متونی استناد کرده بودم که  اتفاقی به دستم رسیده بودند: روزی وقتی داشتم از خیابان سن سولپیس(Saint Sulpice)  رد می شدم، به کتابی برخوردم  با عنوان: «کتاب سفید و سیاه عشای ربانی»(2). روشن است که  دیدگاه جامعه‌شناختی‌من تحریک شد و کتاب را خریدم. در این کتاب چیزی خارق‌العاده یافتم: مولف، پدر لولون(Lelong) متولی نُتردام به نوعی تمام نامه‌هایی را که از مومنان پایبند خود دریافت کرده بود و در آنها نسبت به تغییرات انجام شده به وسیله واتیکان دوم در شیوه برگزاری نیایش‌سرایی(لیتورژی) کاتولیک، اظهار انزجار کرده بودند، گردآورده بود. اگر کتاب را ببینید متوجه می شوید: به نظر من خیلی جالب است، من در صفحه سمت چپ جملاتی که مومنان درباره تجربه خود در اجرای این نیایش نوشته اند را مشخص کرده‌ام و داخل پرانتز...
ادامه خواندن
برچسب ها:

پیر بوردیو/ مانه یک انقلاب نمادین (8)


یک برنامه پژوهشی ناممکن: فضای نقد در این‌جا باز می‌خواهم یکی از اظهار‌نظر‌های  قاطعانه و دلبخواهانه‌ام را مطرح کنم، اما فکر می‌‌کنم آن‌چه را در این برنامه مشغول  کارکردن بر آن هستم، بیش‌تر از آن‌که به نظر می‌رسد،  بنیادین باشد، هر‌چند در این فرصت نتوانم موضوع را کاملا باز‌کنم. هم‌چون قرن نوزدهم، محکومیت آکامیک‌گرای ِ ضد آکادمیک (دانشگاه‌گرای ِ ضد‌دانشگاهی) امروز هم جنبه غالب دارد و در آن با نوعی همراهی ِ یک نقد راست‌گرا و یک نقد چپ‌گرا سروکار داریم. زمانی که ما با محکومیت‌هایی روبرو می‌شویم که اغلب خود را زیر لوای پیش‌فرض‌های یک‌سان اخلاقی، مطرح می‌کنند، این موضوع، بسیار جالب توجه می‌شود. و اگرمن کمی به این بی‌راهه تردید‌آمیز و سخت پا‌گذاشته‌ام،  منظورم دستکم سخت در بیانش است، دلیل آن است که فکر می‌کنم در این‌جا مساله بر سر یک هدف اخلاقی- سیاسی، در کاری جامعه‌شناختی است. به نظر من، کار جامعه‌شناختی، که دارای لحن مناسبی در...
ادامه خواندن

پیر بوردیو/ مانه یک انقلاب نمادین (7)


تصویر: راه آهن اثر مانه، 1873 پیر بوردیو برگردان ناصر فکوهی  پرانتزی درباره پوپولیسم علمی  (در شیوه افشاگری‌های محافظه‌کارانه در زمینه هنر، مهم‌ترین سلاح پیش کشیدن مفهوم ِ «مضحکه شدن» در نظر «مردم» [مخاطبان] است: برای نمونه این‌که بگویند: «نگاه‌کنید‌شان، نگاه کنید چطور به او می خندند[مخاطبان  به تابلوهای مانه](1) زولا در کتابش «شاهکار» (L'Oeuvre)، کتابی که از لحاظ ادبی چندان شورانگیز نیست و به عنوان یک سند نیز  نمی‌توان چندان به حسابش آورد، اما در برخی از موارد به نکاتی اشاره کرده که در بسیاری از تحلیل‌های تاریخی  نادیده گرفته‌شده‌اند، این جّو ِ مشمئز‌کننده را توصیف می‌کند، جّوی که در مجله شاریواری(Charivari) وجود داشت. این مجله فکاهی هر‌هفته ، مانه را سوژه خود می‌کرد(2) شاریواری مجله‌ای مهم بود که از نوعی تخریب مناسکی از نوع دینی و از فضایی که جنجال‌هایی از نوع «شکار جادوگران»* [در قرون وسطا]  را به یاد می‌آورد، استفاده می‌کرد. همه تمثیل‌های این‌چنینی برای  مجله،...
ادامه خواندن

پیر بوردیو/  مانه: یک انقلاب نمادین(6)


تصویر: فلوت زن جوان اثر مانه  برگردان ناصر فکوهی   انقلاب باسمه‌ای  از خلال ِ این پرسش، یکی از  مسائل اساسی که تاریخ‌دان نمی‌تواند از کنارش بگذارد مطرح می شود و آن مساله قصد و هدف هنرمند است.  منتقدان  در آن دوره،  کسانی نظیر  ژول آنتوان کاستانیاری(Jules- Antoine Castagnary)، تئودور دوره(Théodore Duret)، تئوفیل توره بورگر(Théophile Thoré-Bürger) دائما  مساله هدف هنرمند را مطرح می کردند و این نکته را که همه چیز  به این هدف بستگی دارد. امروز هم  ما با موقعیت مشابهی سروکار داریم. از همان دوره مانه، ما شاهد  ظهور افراد متقلبی هستیم که پیش از دیگران می‌فهمند انقلابی به راه افتاده و به آن می پیوندند یا دستکم این طور وانمود می کنند تا بتوانند مدتی هم از منافع ِ محافظه کاری و هم از سود ناشی از پذیرش این انقلاب برخوردار شوند. یکی از بهترین نمونه ها در این زمینه، شخصیتی است در یکی از آثار زولا به...
ادامه خواندن

تا بیانِ یک احساس موجب شود به آن آگاه شویم!


عمده ی نظریه های کلاسیک پیرامون فرآیند خلق اثر هنری معتقدند که: هنرمند پیش از آنکه دست به آفرینش اثر هنری بزند، آگاهی و اشراف کامل دارد بر احساسی که می خواهد از طریق اثرش منتقل کند. تولستوی در شرح آنچه در جریان این تفکر خلاقه روی می دهد می گوید: "این فرآیند تقریبا ساده است؛ هنرمند احساسی خاص پیدا می کند و دوست دارد که این حس را به دیگران منتقل کند، به فکر ساخت ابراز مناسبی می افتد تا همان احساس اولیه را در مخاطبانِ اثر برانگیزد". از کل توصیف برمی آید که فرآیندِ خلق "غلیانِ احساساتِ قدرتمند" است و در پایان، اثرِ خلق شده دقیقا متناظر با احساس اولیه خواهد بود. بر مبنای این دیدگاه، آثار هنری تا سر حد اموری ذهنی تنزل می یابد و صرفا تجسم فیزیکیِ احساسی شخصی می شود که تنها کارکردشان برقراری ارتباط بین هنرمند و مخاطب است. با در نظر گرفتن...
ادامه خواندن

معرفی کتاب در ورطه تلاطم


  اولین پیه لیر برگردان الهه شهابی درست بر خلاف آنچه آنرا «هنر فرهنگی» مینامید بود که ژان دوبوفه (١٩٨٥-١٩٠١) متخصص هنرهای تجسمی، «روشنفکر پرشور خود سر»، به اوج چند بینش برجسته  رسید که به ویژه در فاصله دو جنگ جهانی پدیدار شدند. در سال ١٩٤٥ او هنر خام را ابداع نمود .قطعا سابق بر این آثاری این چنین وجود داشته اند که تحت این نام شناخته شده نبودند. چاپ مجدد وبا تعداد بیشتر رساله لوسین پی ری(١) کسی که برای مدتی طولانی مسئول مجموعه هنر خام در لوزان بوده ، پیشینه عینی سازی و تناقضات این مفهوم را مشخص میکند.دوبوفه عمل از پایه زیر سوال بردن سورئالیست ها را نیز  به طور ویژه دنبال میکند با تاکید بر اینکه خلق یک اثر به ذات امری «مضر ومعیوب» است پس یک هنر ویژه ی ذهن های بیمار وجود ندارد. در عوض کسان دیگری ،روان پریش یا معمولی وجود دارند مصون...
ادامه خواندن

تأملی بر شیوه‌های آموزش «خلاقیّت هنری» با حضور استاد غلامحسین نامی


استاد غلامحسین نامی، نقّاش شهیر ایرانی و مدّرس پیشکسوت هنر، عصر روز ۲ خرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۷:۳۰، در موسسه علمی و فرهنگی فضا به شرح تفصیلی آراء و تجارب خود پیرامون «آموزش خلّاقیت در هنر» خواهد پرداخت. gh-nami5وی «آموزش هنر در جهت دستیابی به خلّاقیت» را عنوان این نشست خوانده، در شرح محورهای مباحث آن چنین گفت: «مباحث نشست مذکور حول این پرسش که «چرا غالب آموزش‌های جاری در زمینه هنر، منجر به ظهور خلّاقیت و فعّالیت هنرمندان خلّاق نشده و نمی‌شوند؟» طرح و تشریح خواهند شد و بدنبال آن به بررسی مشکلات، کاستی‌ها و نابسامانی‌های موجود در سیستم‌های آموزشی هنر، خواهیم پرداخت. چه آنکه معتقدم خلّاقیت، استعدادی است که لزوماً در همگیِ هنرجویان و دانشجویان هنر وجود ندارد و از اینرو ضروری است که هنر به طریقی آموزش داده شود که راه‌کارهایی برای فعّالیّت مؤثر خلّاقیتِ اذهانِ مستعدّ فراهم آورد.» همچنین بخش دیگر این نشست را گفتگو و پرسش...
ادامه خواندن

تاثیر نگارگری ایرانی در نقاشی در هند


درآمد در قرن دهم میلادی، شمال و شرق هند مورد حمله سلطان محمود غزنوی و محمد غوری قرار گرفت. از این تاریخ به بعد، حضور و نفوذ مسلمانان و حاکمان مسلمان بر هند آغاز گشت. در دوران استیلای مسلمانان بر هند، چندین سلسله بر هند حکمرانی کردند، از جمله سلسله  مملوک‌ سلطان‌ (1192ـ1298)، سلسله خلجی  (1290ـ1320)، تقلقیان (1320ـ1414)،  سلسله سعیدی (1440ـ1451)، و  سلسله لودی (1451ـ1526)، تا نوبت به مغولان مسلمان هند یا(گورکانیان) رسید. سلطنت دهلی در سال 1526 توسط سلطان ظهیرالدین محمد بابر گورگانی با شکست ابراهیم لودی پایان یافت و او پادشاهی گورکانی را بنیان نهاد. در دوره‌ی گورکانی، با اختلاط فرهنگ بومیِ هند و فرهنگ ایرانی‌ـ‌اسلامی، فرهنگ جدیدی سر  برآورد. ترکیب این دو فرهنگ بر هنر نیز تأثیرات شگفتی داشت. مکتب بومی نقاشی مستقیماً از هندیهای منطقه غرب و مکتب اسلامی دقیقاً از سبک ایرانی تأثیر پذیرفته بود. تحت سلطه سلطنت جدید، مکتب تازه‌ای در نقاشی به نام...
ادامه خواندن

مانه: یک انقلاب نمادین(3) 


پیر بوردیو برگردان ناصر فکوهی  بخش سوم  یک امر نمادین ِ تحقق یافته  برای درک این انقلاب ِ نمادین، که تلاش کردم  به شکلی تا حدی انتزاعی،  نشانش دهم، باید توجه داشت درک ِ آن ذاتا کار دشواری است. ابتدا باید سعی کنیم نظم ِ نمادینی را که مانه  سبب گِرَوِش (conversion) به آن شد را بفهمیم و درک کنیم که این نظم چه بود – یک نظم نمادین ِ تحقق یافته، نظمی است که خود را به مثابه امری بدیهی  ارائه می‌دهد، یعنی  نظمی که به زیر سئوال بردن ِ آن به فکر هیچ کسی  نمی‌رسد.  به عبارت دیگر، یک نظم نمادین تحقق یافته، «تمام شدن» ی معنا می دهد که توانسته است خود را مثل روز روشن بنمایاند و به  یک امر مسلم(2) تبدیل کند  . برای بازسازی این نظم نمادین در تمام قدرت  ِ آن، باید در نظر داشت که  این تجربه «بدیهی بودن»، امری کاملا خارق...
ادامه خواندن

نقاشي کارتوني در شاهراه زمان


    موروانیدیو برگردان مهرداد میرزایی    آلبرتو بره سيا (١)( ١٩١٩- ١٩٩٣ ) تصوير گر ماهر، توانا و خلاق آرژانتيني، استاد نقاشي کارتوني است که به همان اندازه که در طنز سياسي، سياه و عجيب و غريب تبحر دارد، در اقتباس از آثار فانتزي اچ. پي. لاورکرفت (٢) و ادگار آلن پو هم خوب است. سال ١٩٦٢ آغاز نشر مجموعه اي جذاب است با همکاري ژرمن استرهلد ِ سناريو نويس، که خود خيلي زود قرباني ديکتاتوري نظامي شد و نام او را بر قهرمان داستان گذاشتند. چاپ مجدد ترجمۀ آن به زبان فرانسه فرصت کشف ماجراهاي انساني است که «يک بار به دنيا آمده و هزار بار مي ميرد»، شاهدِ شومن دو دامس (٣)، شاهدِ ساخت برج بابل، مسافر زمان که در دوره هاي گوناگون مي ميرد و متولد مي شود؛ به همراه دوست عتيقه-باز لندني اش، ازرا وينستون. غناي تجربۀ بره سيا در کارهاي سياه و سفيد، اکسپرسيونيست...
ادامه خواندن

مانه یک انقلاب نمادین(2) 


پیر بوردیو برگردان ناصر فکوهی کلاس های کلژ  دو فرانس  1998-1999 تاثیر مانه  درس روز 6 ژانویه 1999 فهرست: اهداف درس: انقلاب نمادین به دست مانه – یک نظم نمادین تحقق یافته -  نقاشی پرطمطراق(پومپیه)- ساخت هنر مدرن: موضوع رقابت - یک پرانتز: مساله اجتماعی و مساله جامعه شناختی. – هنر دولت و دانشگاه گرایی(آکادمیسم) آوانگارد -  انقلاب باسمه‌ای -پرانتزی درباره عامه‌گرایی علمی – یک برنامه پژوهشی ناممکن: فضای نقد – از امر پیش پا افتاده تا امر رسوا-  یک تابلوی آکنده از عناصر بی ربط – تاثیر برخورد  میان امر فاخر و امر مبتذل -  پیوند میان سلسله مراتب – تقابلی ساختگی: واقع‌گرایی / صورت‌گرایی.  اهداف درس: انقلاب نمادین به دست مانه  امسال می خواهم برای  شما از آنچه می توان یک انقلاب نمادین ِ موفق بدان نام داد، صحبت کنم: کاری که ادوارد مانه (1832-1883) آغاز‌گرش بود. هدف ما این است که انقلاب  را، هم درون خودش قابل فهم...
ادامه خواندن