ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

نشست صد و یازدهم: مطالعه اجتماعی هنر دهه هشتاد؛ رئالیسم نوپدید در نقاشی ایران

  انسان شناسی و فرهنگ صد و یازدهمین نشست یکشنبه های انسان شناسی و فرهنگ را با موضوع «مطالعه اجتماعی هنر دهه هشتاد: رئالیسم نوپدید در نقاشی ایران» برگزار می‌کند. در این نشست دکتر محمدرضا مریدی (پژوهشگرجامعه شناسی و اقتصادهنر و عضو هیات علمی دانشگاه هنر) سخنرانی خواهند کرد. همچنین دو فیلم «گیزلا» و «میان نور و سایه» اثر خسرو سینایی نمایش داده خواهند شد. گیزلا فیلمی است درباره گيزلا وارگا سينايي ، نقاش ايراني مجاري الاصل، و در اين فيلم كوشش بر ساخت يك شعر سينمايي بوده است. موضوع فیلم«میان سایه و نور» سه تابلوي پيوسته به هم موسوم به ‹ خير و شر› از آثار خانم فرخ اصولي است كه تداوم ابدي – خير و شر – را در طول زندگي انسان به تصوير مي كشد.   زمان نشست: یکشنبه 8 اسفند 1395 ساعت 16 تا 19 مکان نشست: خیابان ولیعصر، نرسیده به میدان ولیعصر، خیابان دمشق، پژوهشگاه...
برچسب ها:
ادامه خواندن

کمالِ مطلوب و هُنر: واکاویِ چیستیِ سُنّتِ نقاشی- موسیقی در شرق

چکیده: از دوران باستان همواره کسانی بوده‌اند که آرزوی تبدیلِ سطوحِ نامتجانسِ هستی به‌یکدیگر را جهتِ دستیابی به «جسمِ متعالی» یا «کمالِ مطلوب» در سر می‌پرورانند و از آنجا‌که وادی هنر نیز از قرونِ نخستین پیوندی ناگسستنی با اعتقاداتِ سنّتی داشت این مسأله در آن به‌صورتِ یکی‌انگاریِ نقاشی و موسیقی پدیدار گشت. امّا استخراجِ اصولِ بنیادینِ اندیشه‌ای که آثارِ ذاتاً متفاوتِ دیداری و شنیداری را در شرق  به مثابه‌ی تجربه‌ای واحد در نظر می‌گیرد، به علّتِ عدمِ وجودِ پیشینه‌ای مکتوب و مستقل به‌سهولت امکان‌پذیر نیست. از این‌رو نوشتار در راستای پاسخ به اینکه نظام‌های فکری مختلفِ شرقی چگونه چنین ارتباطی را تعریف کرده‌اند و به بازنماییِ آن واکنش نشان داده‌اند، با بهره‌گیری از روشِ تطبیقی به این نتیجه می‌رسد که پیوندِ نقاشی و موسیقی در شرق علی‌رغمِ ریشه‌دوانیدن در اندیشه‌ها‌ی باستانی و فلسفه‌ای کیهانی مبتنی بر بازنماییِ هارمونیِ کُرات و مفهومِ وحدت، به سه طریقِ مختلف در ایران، هند و خاورِ...
ادامه خواندن

پدرم؛ هانیبال الخاص

بونا الخاص - با اين لرزش دست چطور مي‌خواهي نقاشي کني؟ اين را پدربزرگم به پدرم مي‌گويد وقتي که هانيبال کوچک از تصميمش براي نقاش شدن حرف مي‌زند. پدرم در پنج سالگي مالاريا مي‌گيرد و پس از آن لرزش دست راستش شروع مي‌شود و هيچ‌وقت هم تمام نمي‌شود. پدرم راست دست بود و پدربزرگ فکر مي‌کرد با اين لرزش، نمي‌تواند از پس نقاشي کردن بربيايد. خيلي طول نکشيد که پدربزرگ فهميد اشتباه مي‌کند. هانيبال در تمام مدتي که مشغول نقاشي بود، براي اين‌که لرزش دستش را کنترل کند، با دست چپ، مچ دست راستش را مي‌گرفت، اما اين اتفاق سبب شده بود که توانايي نواختن ساز را نداشته باشد. هانيبال الخاص، علاقه زيادي به موسيقي داشت و اتفاقا سليقه‌اش هم در انتخاب موسيقي خوب بود. به همين دليل، حسين عليزاده که آن زمان جوان بود و در خانه ما رفت و آمد داشت، تصميم گرفت به پدر نواختن تار را...
ادامه خواندن

گپ بدون چاي با آيدين آغداشلو، هنرمند نقاش

آزاده صالحي آيدين آغداشلو هنرمندي است که نياز به معرفي ندارد، همهي آنهايي که در حيطه ي هنرهاي تجسمي نقشي دارند چه خود هنرمند باشند و چه از مخاطبان، او را مي شناسند و با آثار و انديشههاي او آشنايي دارند. آغداشلو از سرشناسترين نقاشان زمانه ما به شمار ميرود، او در سالهاي اخير يک نمايشگاه نقاشي در گالري "اثر" برپا کرد که با استقبال زيادي از سوي مخاطبان روبهرو شد. سايه نوروز در نگارهها و نگارگري ايراني بهانهاي شد براي ديدار و گپي با آغداشلو. به عنوان اولين پرسش ميخواهم بپرسم نقاشي و نگارگري ايراني چهقدر در جشنها و آيينهايي مثل نوروز در قالب رنگ، موتيف و ساير عناصر انعکاس دارد يا برعکس؟  اين مسئله دو شکل دارد، اگر منظورتان آيينهاي باستان ما باشد که اشاره هم کرديد به دو شکل بازتاب و تجلي دارد. يکي به صورت مستقيم است که خيلي هم به شدت حضور دارد. نگارگري قديم...
ادامه خواندن

بخش چهارم: نقاشی، خالکوبی و نقش اندازی بر بدن

  جيمز پيپلز و گريک بايلی برگردان: پرستو جوزانینقاشی بدن راهی خفيف و موقت برای تغيير ظاهر فردی است. برخی از مردم تنها چهرۀ خود را رنگ می کنند، در حالی که ديگران  علاوه بر آن ساير قسمت های بدن را نيز رنگ می¬کنند. در برخی موارد، نقاشی بدن مفهوم و معنای مذهبی دارد؛ در ساير موارد، کاملاً غيردينی¬ است، و به منظور افزايش نمود فيزيکی فرد طراحی می¬شود. بسياری از مردم پاپوای گينۀ نو، هنگامی که يک آشنا يا فرد مهمی می¬ميرد، به نشانۀ سوگواری و احترام برای متوفی، صورت و اندامشان را با خاک رس سفيد می¬کنند. مردم بومی استراليا بدنشان را با گل اخرای قرمز و زرد، گل رس سفيد، زغال و ساير رنگ¬دانه¬ها رنگ می¬کنند. در حين مراسم، بيشتر قسمت¬های بدن افراد با طرح¬های تزئينی رنگ¬آميزی می¬شود. رنگ¬ها و طرح¬ها متعارف و دارای معانی سمبليک هستند. متخصصين آيينی، کسانی که اين طرح¬ها را می¬شناسند، نقاشی را...
برچسب ها:
ادامه خواندن