ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

پیرامون "خوانش متن"، معنا- تصویر"، و "ناخودآگاهی جمعی"


  برتولت برشت در مطلبی با عنوان "سخنان دراماتورژ درباره تقسیم نقش ها" می گوید: «هنر رئالیستی می رزمد، و البته علیه تصورات غیررئالیستی. ما نباید فقط توضیح دهیم که واقعیت چگونه است، بلکه باید بیان کنیم که واقعیت واقعاً چگونه است.» در این جمله ی برشت – که خود جای تفسیر بیشتر دارد - واژه ی "تصورات" قابل تأمل است. تصورات یا تصاویر ذهنی چه زمانی شکل می گیرند؟ تا چه زمانی در حافظه ماندگارند؟ و حامل چه معناهایی هستند؟ آیا می شود به طور آگاهانه این تصاویر را تصحیح کرد؟ و آیا در یک جامعه ی فرهنگی مشترکاتی در «معنا – تصویر»ها وجود دارد؟ اینها برخی سؤالاتی است که برای پاسخ به آنها ابتدا مروری داریم روی چند اصطلاح: "خوانش متن"، "معنا- تصویر" و "ناخودآگاهیِ جمعی" فرض این است بپذیریم ذهن ما در طول حیات، مدام در حال پردازش تصویرهایی است برای سپردن به حافظه؛ و نیز این...
ادامه خواندن

کريستين متز و مساله‌ي دلالت تصوير


ميلاد روشني‌پايان کريستين متز، مقاله‌ي دوران‌ساز خود را با عنوان سينما: زبان يا سيستم زباني؟، با اين جملات پر از اميد به پايان مي‌برد؛ «سوسور آنقدر زنده نماند تا بتواند درباره‌ي اهميتي که سينما در دنياي کنوني به دست آورده است، اظهارنظري بکند، اما کسي منکر اين اهميت نيست که زمان نشانه‌شناسي فيلم فرا رسيده است».1 زمان نشانه‌شناسي فيلم فرا رسيده بود و اين خود متز بود که مي‌رفت با همين مقاله، که در يکي از شماره‌هاي سال 1964 نشريه‌ي کومينيکاسيون منتشر شده بود و امروز يکي از کلاسيک‌ترين مقاله‌ها‌ي نشانه‌شناسي فيلم است، به گشايشي جديد در تئوري فيلم دست بزند. گشايشي که به منزله‌ي آري‌گويي به توفاني بود که پيشتر از سوي زبان‌شناسي و نشانه‌شناسي ساختارگرا وزيدن گرفته بود و تا آن لحظه تمام حوزه‌هاي علوم انساني و نقد ادبي و هنري را درنورديده بود. و حالا نوبت سينما بود که خارج از بحث‌هاي عوامانه و متداول در خصوص...
ادامه خواندن

مجموعه عکس بدن و هویت: ادای فکر کردن


    در این مجموعه عکس، رابطه‌ی بین بدن و هویت را موضوع کار قرار داده‌ام. این رابطه هنگامی جذاب و قابل تأمل می‌شود که مناقشه‌‌ای که بر سر چیستی بدن مطرح است را در نظر داشته باشیم: اینکه رابطه‌ی بین بدن و خود را چگونه باید درک کرد. آیا بدن همان خود فرد است و از او جدایی ندارد یا به شیوه‌ای که دکارتی نامیده می‌شود بدن و خود را می‌توان از هم جدا دانست یا حداکثر بدن را بخش و جزئی از خود دانست؟ این مسأله با اضافه شدن هویت جالب‌تر و قابل تأمل‌تر هم می‌شود. هویت به مثابه‌ی امری بین‌الاذهانی که در میان‌کنش بین افراد و همچنین فرد با جامعه شکل می‌گیرد و خود را برمی‌سازد چه رابطه‌ای با بدن دارد؟ آیا می‌توان هویت را چیزی جدا از بدن دانست که چیستی خود را بر بدن تحمیل می‌کند؟ درصورتی که چنین دیدگاهی داشته باشیم، احتمالاً نقش بدن...
ادامه خواندن

درآمدي بر بازشناسي وزن ادبيات در گفتار متن فيلم‌هاي مستند


نوشته: همايون امامي گفتار متن را کلامي ‌تعريف کرده‌اند که بر فيلمي ‌خوانده مي‌شود، تا جنبه‌‌هاي اطلاعاتي آن را بهتر و بيشتر آشکار سازد. اطلاعاتي که تصوير به تنهايي قادر به بيان آن نيست. طرح پاره‌اي توضيحات که معمولاً با ارائه‌ي آمار و ارقام همراه است و مخاطب را در درک بهتر موضوع فيلم ياري مي‌بخشد. پرسشي که اينجا مطرح مي‌شود اين است که ادبيات در اين ميان چه نقشي دارد؟ ظاهراً از آنجا که متن‌هايي از اين دست، از بستري ادبي برمي‌خيزند و غالباً ادبيتي بر آن حاکم است، لزوماً بايد از ساخت و بافتي ادبي نيز برخوردار باشد؟ و اين شروع تناقضي است که صورت مساله را تغيير مي‌دهد. تناقض از اينجا بر مي‌خيزد که سينما نه بر مبناي کلام که بر اساس جوهره‌اي تصويري و نمايشي تعريف مي‌شود و از ديرباز در اين مورد، شاهد مناقشه‌هاي طرفداران سينماي ناب بوده‌ايم، طرفداراني که هر نوع سلطه‌ي کلامي ‌يا...
ادامه خواندن