ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

پاره های معماری(24)، فور: اجزای تفکیک ناپذیر هنر یونانی 


  )، توا کسی که تجربه صمیمیتی نزدیک با ویرانه‌های باستانی ِ یونان را نداشته باشد، گمان می‌برد آن‌ها را نیز باید چیزهایی از جنس  «قضیه» های [ریاضی] یونانی دانست. اثر معماری، در همان آنی که پیش چشم‌های ما  خود را می‌نمایاند، چه دست‌ناخورده و چه تخریب‌شده، گویی تمام ِ حس ِ انسانیت را در وجودمان به لرزه در‌‌می‌آورد. به یاد می‌آوریم که از پایه تا ستیغِ این اثر، برهمه جایش، همچون یک «قضیه»، جای دست انسان‌ نمایان است. همچون  در سنتوری‌ها (زن، در این‌جا امری ظاهری است. اعتدال، غالب است و با امری زنده سروکارداریم. قوانین ِ پیکره‌سازی، قوانین ِ طبیعت، همه در آن اثر، خود را نشان می‌دهند: منطق، انرژی و سکوت پلان‌ها و لرزش ِ سطوح آنها. خط راست، در آن‌جا، قدرتمند است، همچون قدرتی  که در منطق [یونانی] می بینیم؛ همان‌گونه که خط مورب فضامند است و همچون رویا، آرامش بخش.  معمار، بنا را بر شکل‌های...
ادامه خواندن

یانیس واروناکیس، اروپا علی رغم همه چیز


آنتوان شوارتز برگردان میلاد عاصمی پور    در میان مردم به عنوان وزیر دارایی بسیار موفقی که حد فاصل ژانویه تا ژوئیه ٢٠١٥ در مقابل بستانکاران یونان ایستادگی کرد، شناخته می شود. یانیس واروناکیس (Yannis Varoufakis) قبل از هر چیز فردی دانشگاهی و نویسنده کتاب های متعددی در مورد اقتصاد و نظریه بازی ها می باشد. در یک اثر با تیتری پرطنین  و ضعفا متحمل چیزی که باید می شوند؟(١) به بررسی بحران یورو و مشکلات آن می پردازد.    وی سپس پایان سیستم مالی برتون وودز(Bretton Woods)  در سال ١٩٧١ را مورد بررسی قرار می دهد. سیستمی که در سال ١٩٤٤ و بر پایه قابلیت تبدیل دلار آمریکا به طلا بنا شده و در آن سایر ارزها بر مبنای دلار آمریکا ارزشیابی می شوند. واروناکیس پس از آن به مرور تلاش های کشورهای اروپایی برای مرتبط ساختن واحدهای پولی شان می پردازد. تلاش هایی که منجر به معرفی یک...
ادامه خواندن

پاره های هنر(43)، مارکس: هنر یونانی 


    هنر یونان گویای ِ وجود اسطوره شناسی ِ یونانی است، یعنی محتوا و شکل هایی اجتماعی که خود از پیش و از خلال  تخیل مردمی، در قالب ِ ناخودآگاهانه هنر، رشد کرده اند. این ها مواد [اولیه] آن هنر هستند. [و] نه هر نوع اسطوره شناسی، یعنی نه هر شکلی از تبدیل ِ ناخودآگاهانه طبیعت به هنر ( و در اینجا واژه هنر به همه چیزهایی اطلاق می شود که عینی هستند، از جمله جامعه). اسطوره شناسی ِ مصری، هرگز نتوانست از خاک برون بیاید، یعنی از بطن ِ مادرانه ای که هنر یونانی را تولید کرد(...) . اما مشکل آن نیست که درک کنیم هنر و حماسه یونانی با برخی از شکل های ِ تطور اجتماعی پیوند خورده اند. مشکل آن است که این هنر و حماسه، هنوز به ما لذتی هنری می بخشند، و از برخی جهات، برای ما نقش هنجارها را دارند، یعنی  برای ما...
ادامه خواندن

رأی ها در چاه: اُستراکیسم، تبعید به خواست مردم - بخش سوم و پایانی


  پایان اُستراکیسم   ارسطو،  قانون اساسی آتن (فصل 22): «این اصلاحات [تغییرهایی که کلِیستِنِس با اِعمال آنها در 7/508 پیش از میلاد، بنیان رسمی دموکراسی آتن را برقرار کرد] بسیار بیشتر از اصلاحات سُلُن موجب دموکراتیک شدن قانون اساسی شد؛ چرا که کار استبداد [تورانی = فرمانروایی مطلق] بدان جا رسیده بود که با سوء استفاده از قوانین سُلُن آنها را از اعتبار ساقط کند، و کلِیستِنس با در نظر گرفتن [مصلحت] توده قوانین تازه ای برقرار کرد، از جمله این که قانون مربوط به اُستراکیسم را به تصویب رساند. پیش از هرچیز، در پنجمین سال پس از تصویب این قانون ها، در زمان آرخُنی [زمامداری] هرموکرئُن، قانون ادای سوگند آغاز به کار برای اعضای «شورای پانصدنفره» را برقرار کردند که هنوز پابرجاست. سپس، دست به انتخاب سردارانی از [تمام] دِمُس ها [demos = قبیله ها]، از هر دِمُس یک سردار، زدند در عین این که کل ارتش زیر...
ادامه خواندن