ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

علی اشرف درویشیان؛ افشاگر ذاتِ بی زمان و مکان فقر


آقای درویشیان اینجوری جایتان خیلی خالی شد . امیدمان به این بود که قلبتان می طپید ؛ قلبی که بیش از آنکه برای علی اشرف درویشیان بتپد ، برای " نیاز علی ندارد " (دانش آموزِ داستان " نیاز علی ندارد " که از سرما می میرد ) و برای " هَتاو " (دخترِ بچه ای که در ازای بدهی پدربه خانه ی شوهر می رود و در شب عروسی اش در اثر خونریزی و نبود پزشک جان می سپارد) . . . در مجموعه ی " از این ولایت " می تپید . گرچه آنها که این روزها در باره ی شما نوشته اند بیشترشان نویسنده اند ، من خواننده ام و برخی نوشته های شما را خوانده ام . هفده – هیجده سال پیش که از ایران آمدم کانادا ، از میان همه ی کتاب هایی که داشتم پنج شش تای شان را با خودم آوردم . چاپ...
ادامه خواندن

پرک، پرهیز از آرمان زدائی


پرک، پرهیز از آرمان زدائی نویسنده ژان-پیر سالگاس مترجم مکرم روحی پور   آثار ژرژ پرک (١٩٨٢-١٩٣٦) زین پس در کتابخانه پلیاد (١) هستند: «تمامی آثار منتشر شده در طول حیات نویسنده» از ١٩٦٥ تا ١٩٨٢، که قابل دسته بندی به چهار زمینه ای است که او روی آن ها کار کرده است و در سال ١٩٧٨ در «یادداشتهایی درباره آن چه به دنبالش هستم» آنها را این چنین  فهرست نموده است: جامعه شناسی (چیزها، ١٩٦٥)، سرگرمی (یک ناپدیدشدگی، ١٩٦٩)، شرح حال نویسی (دبلیو یا خاطرات کودکی، ١٩٧٥)، افسانه (زندگی: یک دستورالعمل). پرک، که در طول حیات خود، تنها دو بار موفق به جایزه ادبی (برای چیزها و زندگی: یک دستورالعمل) شده بود، سی و پنج سال پس از مرگش، بدل به «سرمایه معاصر» ما (به تقلید از کلمات آندره مالرو در آندره ژید) شده است. اما پس از مرگ ... از این رو، انجمن «ادبیات بالقوه»، که به اختصار...
ادامه خواندن
برچسب ها:

نام مستعار و کيستي نويسنده


    ناگفته پيداست که مراد از کيستي نويسنده، کيستي ادبي اوست و نه کيستي فردي‌اش. در اين نوشتار، تلاش بر اين است که ببينيم نام مستعار تا چه اندازه و در چه مواردي با کيستي نويسنده مرتبط مي‌شود و آيا اصلاً مي‌توان ارتباط معناداري ميان اين دو مقوله يافت.         شايد لازم باشد در آغاز تفاوت قائل شويم بين نام مستعار و نام ادبي، که کم و بيش چيزي است در حد و مشابه تخلص شاعرانه. معمولاً  نام مستعار مفهوم مخفي نگه داشتن هويت را به ذهن متبادر مي‌سازد و اين معنا را القا مي‌کند که راهي است براي ناشناس ماندن؛ حال آنکه نام ادبي -همچنان که نام هنري- بر هويتي شناخته‌شده دلالت دارد. در عرصه ادبيات و هنر (به خصوص بازيگري و خوانندگي) فراوان‌اند کساني که به دلايل مختلف ترجيح داده‌اند با نامي ‌به غير از اسم شناسنامه‌اي‌شان فعاليت کنند و شناخته شوند. مثلاً ساموئل لنگهورن...
ادامه خواندن