ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

کتاب «یک عمر، یک راه، یک عشق: خسرو سینایی»

 همایون امامی  این کتاب به مجموعه¬ی پیشگامان سینمای مستند ایران تعلق دارد.مجموعه¬ای که می¬کوشد بر محور تاریخ شفاهی، مرور و مطالعه¬ای در پیشینه مستند سازی در ایران داشته باشد.در این مجموعه نگارنده به چند تن از پیشگامان سینمای مستند ایران می¬پردازد.پیشگامانی که در آن شریط که سینمای و به¬ویژه سینمای مستند، از تعریف روشن و درستی برخوردار نبود و هنر سینما تنها در ابعاد تجاری و سرگرم کنندگی¬اش تعریف می¬شد،سینمای مستند ایران را بر مبنای الگو¬های جهانی آن بنا نهادند.و عجیب نیست اگر بدانیم نخستین درخشش¬های جهانی سینمای ایران، از طریق فیلمهای مستندش بوده است.فیلمهایی چون یک آتش ساخته¬ی ابراهیم گلستان،شقایق¬های سوزان ساخته¬ی هوشنگ شفتی،طلوع جد ساخته¬ی احمد فاروقی قاجار، گود مقدس ساخته ی هژیر داریوش،تخت جمشید ساخته¬ی فریدون رهنما نظر به این وجه فرهنگی مطالعه¬ی سیر تحولی سینمای مستند ایران و چند و چون آن به منظور درک بهتر تاریخ سینمای مستند ایران اهمیت خود را آشکار می¬سازد.به ویژه...
ادامه خواندن

مسایل مربوط به تاریخ بازنمود اینوویت­ها، حکایت نخستین کاوشگران در آثار سینمایی

«در آنسوی دیگر هیچ نیست، هیچ جز بیکرانی ویران» برگردان: سعیده بوغیری   چکیده نویسنده در این مقاله به ترسیم سیر تاریخی بازنمود فرهنگ اینوویت­ها به مدد حکایت نخستین کاوشگران شمالگان (اقیانوس منجمد شمالی) در آغاز سدۀ نوزدهم تا آثار سینمایی مستند، مردم­نگاری و تخیلی می­پردازد که تبلور و دگرگونی بازنمود یادشده را در پایان سدۀ بیستم در پی دارد. نویسنده اثبات می­کند که نگرش ما به اینوویت­ها برخاسته از نگاه و عقایدی است که از سده­ها پیش دربارۀ این مردم وجود داشته و تنها بخشی از این برداشت­ها- همان بخشی که اخیراً به دنیای غرب منتقل شده- توسط خود اینوویت­ها بوجود آمده است. نخستین اندیشۀ اروپایی در مورد اینوویت­ها، بُعدی اسطوره­ای به آنان می­بخشد که ریشه­اش به ساکنان دیرین قطب شمال باز می­گردد. این نگرش ما دربارۀ اینوویت­ها که حاصل عدم شناخت کافی دربارۀ اقیانوس منجمد شمالی- تا حوالی سال 1910 هنوز کسی به قطب شمال نرسیده بود- و...
ادامه خواندن

شورشگري اهلي شده

میکائیل فوژور  برگردان عبدالوهاب فخرياسري لوئيس بونوئل ارزش زيادي براي اين کتاب  قائل بود. مارتين اسکورسيزي، ورنر هرتسوگ يا نومان مايلر نيز همين طور. به تازگي چاپ جديد سينما، هنر ويرانگر اثر آموس فوگل (١٩٧٤) ‌(نخستين بار در ١٩٧٧ در فرانسه انتشار يافت) به بازار آمد (١). کتاب آراسته به سيصد تصوير و ستايشي مستدل از فضيلت ويرانگري سينماي مولف و پيشرو با نگاهي به حدود ششصد فيلم است. کتاب که با ستايش از شجاعت آشکار آغاز مي‌شود سرانجام به هنر مدرن و پويايي پرخروش سال‌هاي دهه ١٩٧٠-١٩٦٠ -سال‌هاي اميد و سياست- مي‌رسد. چهار دهه بعد، اما، آرمان‌هاي مخالف فرهنگ موضوع کتاب به شکست انجاميد. قطعا آموس فوگل ترديدهايي نيز داشت، ليکن نمي‌توانست  «انهدام ايده منهدم کردن» سرمايه داري و نوسازي آن   به جاي الغايش را پيش‌بيني کند. شجاعت آشکار، زيبايي فراواقعيت، عبور از تابوها، مبارزه به جاي پذيرش نظم بورژوازي جملگي در تبليغات و از سوي هاليود پذيرفته...
ادامه خواندن

تبار شناسیِ دگرگونی های فهم واقعیت، غوطه وری در امر شونده

  تبار شناسیِ دگرگونی های فهم واقعیت      غوطه وری در امر شونده    کلید واژه ها: ظهور من وجه واقعیت، واقعیت  مرسل، خیال خلاق، کشف المحجوب،  کارگزاری.     محمد تهامی نژاد (درک من از دگر خوانیِ سینمای مستند)  کتاب دگرخوانیِ سینمای مستند نوشته محمد رضا اصلانی ، در 312 صفحه به قطع خشتی در سال 1394توسط انتشارات رونق منتشر شد.   دگر خوانیِ سینمای مستند، در نزد اصلانی پدیده ای خلق الساعه نبوده است.(که اغلب این متن ها سی سال است که گفته شده و رفته شده(پیشگفت). یعنی از  هنگامی که تخیل مابعدی و ماقبلی را  تفاوت سینمای داستانی و مستند اعلام کرد و گفت که جز این تفاوتی بین مستند و داستانی نمی بیند و جام حسنلو را مستند ندانست  و از هنگامی که  در مسجد جامع فهرج بر عنصر نور تأکید ورزید و در رها سازی سینمای مستند از کارگزاری کوشید، .دگر خوانی سینمای مستند را...
ادامه خواندن

درخت یا خیابان: یادی از عباس کیارستمی

  سید علی میرفتاح اواخر دهه شصت، دانشجويان هنر را دعوت کردند به دانشکده سينما- همين پايين شيرودي، ورکش- که «مشق شب» را ببينند و با کارگردانش به بحث و گفت‌وگو بنشينند. آن ايام تب سينما داغ‌تر از هر زمان ديگر بود و سينما‌دوستان هيچ فرصتي را براي فيلم ديدن و بحث کردن از دست نمي‌دادند. مشق شب تازه ساخته شده بود و اين طرف و آن طرف خبرهاي ضد و نقيضي درباره‌اش شنيده مي‌شد. فيلم داغ داغ بود و هنوز روان‌شناسان و مدافعان حقوق کودک عليه فيلم و فيلمساز، طرح دعوا نکرده بودند اما از اسم و عکس و گرافيکش معلوم بود که فيلمي معمولي نخواهد بود و حتما سر و صدا خواهد کرد. کارگردان مشق شب هم اگرچه به خاطر «خانه دوست کجاست» اعتباري جهاني پيدا کرده بود اما هنوز تا «کيارستمي» شدن فاصله داشت و تماشاگران با پيش‌داوري کمتري، بلکه با ذهن صاف‌تري به تماشاي فيلم‌هايش مي‌نشستند. من...
ادامه خواندن

معرفی کتاب «سینمای ایران» اثر محمد تهامی نژاد

  پروژه انسان شناسی تاریخی فرهنگ مدرن ایران کتاب‌شناسی محمد تهامی‌نژاد   -          تهامی‌نژاد، محمد، 1380، سینمای ایران، از مجموعه «از ایران چه می دانم؟» شماره 12،  تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 120 صفحه. کتاب سینمای ایران در مجموعه «از ایران چه می دانم؟»، همچون روال  و سیاست عمومی این مجموعه، در حجمی اندک و با دسترسی بالا برای همه علاقمندان نوشته شده است.  کتاب شامل یک «‌پیش‌سخن»، پنج فصل و یک «پی‌نوشت» است که کتاب‌شناسی آن را نیز در بر‌گرفته  و در همان حال یادداشت‌های دقیقی را به کتاب می‌افزاید. ساختار کتاب که به صورت فشرده و با اطلاعات و تحلیل‌های بسیار زیاد همراه است، گویای کاری پژوهشی و نه صرفا یک تحلیل ثانویه بوده و در آن واحد از یک نظم زبانی و یک منطق مضمونی تبعیت می کند. بدین ترتیب فصل یکم به دوره قاجار و شروع تاریخ سینما در ایران با ذکر ریشه های فرانسوی آن و...
ادامه خواندن

اسرار گنج دره جنی و حقوق پامال شده

بهروز غریب‌پور گريز اول  دو مرد کاملا آس و پاس و ژنده‌پوش هندي کنار خيابان نشسته و گرم صحبت بودند. چنان گفت‌وگويي که انگار مسائل جهان را حلاجي و حل و فصل مي‌کنند در حالي که ظاهرشان نشان مي‌داد نه سر پيازند، نه ته پياز. آن طرف‌تر مادياني را به درختي بسته بودند؛ من از «حاجي»، راننده ريکشا، خواستم ترمز کند تا من پياده شوم و از آن دو نفر فيلم بگيرم. حالت گفت‌وگويشان و طرز نشستنشان عجيب و قابل تامل بود. دلم مي‌خواست در فيلم مستندي که قصد ساختنش را داشتم بيشتر به اين جنبه از هند اشاره کنم: گفت‌وگو، تعامل و همزيستي. هنوز کارم تمام نشده بود که آن دو مرد هندي متوجهم شدند و پس از ابراز تعجب و رد و بدل کردن نگاه‌هاي معني‌دار برخاستند و به من حمله‌ور شدند. من دوربين را به طرف ماديان گرفتم و در جواب اعتراض شديد آن‌ها دروغ گفتم و...
ادامه خواندن

مقاومت زنان در زندان های اسرائیلی: فیلم « سه هزار شب» از مه مارسی

    مارینا د سیلوا برگردان عاطفه اولیایی   فیلم جدید سه هزار شب، ساخته   مه مارسی،  فیلم ساز فلسطینی که  در ۴ ٰانویه ۲۰۱۷ در فرانسه به روی پرده آمد، صدای رسای زنان  زندانی فلسطینی است. این فیلم توسط انجمن ترویج و پخش سینمای عرب در مارسی و مدیترانه (AFLAM) در موزه ی تمدن اروپا و مدیترانه (Mucem) و به همت  چهارمین  گردهم آیی بین المللی سینمای عرب  به نمایش گذاشته شد.    ضربات شلاقی بارانی کوبنده. زندانیان  به زنجیر کشیده شده  در تنورمانندی:  این تصاویر بر چهره خونین لایال اسفور حک شده اند. آموزگار جوان اهل رام الله،  از بد حادثه در محل و زمان  نامناسبی است و   در پی کمک  به جوان فلسطینی  که به جرم تروریسم مورد تعقیب  است؛   به نوبه ی خود،  به طور  مکانیکی  در   چنین وضعیتی قرار می گیرد . داستان در سال های ۱۹۸۰ جریان دارد یعنی زمانی که...
ادامه خواندن

نگاهی به فیلم انجمن شاعران مرده: نقدی نمادین بر نظام انضباط و تنبیه

غنچه هاي سرخ را كنون كه ميتواني برچين...زمان سالخورده در گذر است...همين گلي كه امروز لبخند ميزند...فردا خواهد مرد. انجمن شاعران مرده با شروع ترمي در پيش دانشگاهي دلتون آغاز ميشود.دبيرستاني پسرانه با سابقه اي درخشان كه با نظم و ترتيب و اجبار، دانش آموزان را براي ورود به دانشگاه آماده ميكند؛ ولي با حضور دبير جديد ادبيات انگليسي هيچ چيز همانند سابق نخواهد بود. فيلم در ابتدا فضايي پُر شور را برايمان به تصوير ميكشد و با كمك تصاوير دانش آموزان شاداب و سكانس هاي زيبا از پرواز پرندگان  ما را به وجد مي آورد ؛ در ادامه كارگردان با استفاده از نشانه هاي مختلف كه سردي را به بيننده القا ميكند مخاطب را به هدفي كه داشت ميرساند تا به نقطه ي زخمدار فيلم و حرف هاي تلخ آن ميرسيم. انجمن شاعران مرده فيلمي درباره ي اميد است و آرزو، شور و شوق و عشق. تقابل نظم و...
ادامه خواندن

برای مرد بزرگی که میان ماست: جعفر والی

بهروز غریب‌پور در سرماي کشنده تورنتو، کنار ديوار سالن تئاتر، چمباتمه زده‌اند؛ عاشقان تئاتر کز کرده‌اند تا نگهبان در را به رويشان باز کند و به آن‌ها اجازه بدهد به سالن تئاتر که براي نسل آن‌ها فراتر از معبد است، وارد شوند و خود را نثار عشقشان، تئاتر، کنند. هر‌کدام از گوشه‌اي از جهان پاره‌پاره آمده‌اند. بيشتر بازيگرند. در ميان آن‌ها مرد بزرگ، اما کوچک‌اندامي در خود فرو رفته است... سوز زمستان بزرگ و کوچک نمي‌شناسد و عادلانه و بي‌ذره‌اي رحم، قصد جان همه را کرده است و حتما به خودش مي‌گويد: "به من چه ربطي دارد که از کجا آمده است و کيست، از مسکو يا زاگرب يا ورشو يا تهران... هر که هست و از هر کجا که آمده باشد، به من ربطي ندارد، من لاله‌هاي گوش را چنان سرد و يخزده مي‌کنم که از گوش جدا شوند و بيفتند و اگر کسي به هوش نباشد و حواسش...
ادامه خواندن

دوربین‌های روی مرز

تصویر: وانگ بینگ  اوژن رنزی برگردن روشنک رضا   فیلم «آتش در دریا، آن سوی لامپدوسا» ساخته جیان فرانکو رُزی (Gianfranco Rosi)، برنده خرس طلایی جشنواره برلین، از ۲۸ سپتامبر بر پرده سینماهاست. «تاآنگ (۱)، مردمی در تبعید بین چین و برمه» ساخته وانگ بینگ (Wang Bing)، ۲۶ اکتبر اکران شد. یازدهم ژانویه‌پیش رو نوبت فیلم «مابین مرزها» به کارگردانی آوی موگرابی (Avi Mograbi) است. سه تن از بزرگ‌ترین مستندسازان تصویری یکسان را برای ساخت فیلم برگزیده‌اند؛ تصویر پناهندگان.   رُزی تصویر گروه کوچکی از ساکنان جزیره «لامپدوسا» را ترسیم می‌کند که با قرنطینه آغاز می‌شود تا بعد از آن زندگی‌هایشان را در هم گره بزند و سرانجام کلیشه دهه ۵۰ میلادی را در ذهن‌ها تداعی کند؛ زن‌ها خانه‌داری می‌کنند، مردها ماهیگیری و بچه‌ها در چمنزارها بازی می‌کنند درحالی که رادیو با پخش ترانه‌هایی قدیمی به همه آرامش می‌بخشد. با این حال ما در سال ۲۰۱۶ هستیم، هرشب نیروی دریایی صدها مهاجر...
ادامه خواندن

سینماگرِ شاعر: نگاهی به کتاب « دگرخوانی سینمای مستند » محمدرضا اصلانی

« و سینماگران با اشاره ای محتاط و گریزنده به خلیفه الله بودن – شاعران جهان اند . بی که خود بدانند یا بخواهند . اغلب نمی دانند چه شعرهای عظیمی می گویند و اغلب نمی دانیم چه شعرهای عظیمی را زیر پا لگد می کنیم » .[ از متن کتاب ؛ صفحه ی 98 ]محمدرضا اصلانی از دهه ی چهل می آید ؛ دهه ای که در آن هر فیلم یک حادثه بود و هر فیلم ساز حادثه ای دیگر ؛ برخاسته از گروه پژوهشی « ایران زمین » که فریدون رهنما راه انداخته بود آن سال ها .تمام این سال ها تا امروز ، محمدرضا اصلانی امّا در سینما و ادبیات حضوری پررنگ داشته ؛ دارد . حضوری عاشق . چه در مقام یک شاعر مستند ساز ، چه در مقام یک سازنده ی مستندهای شاعرانه و نظریه پرداز و البته که اصلانی هم چون فیلم ساز محبوب اش...
ادامه خواندن

فرشته ها دوست دارند آدم باشند

فرشته ها دوست دارند آدم باشند(به بهانه دیدن فیلم ویردیانای لوییس بونوئل)    «ويريديانا» که راهبه است و در صومعه زندگی می کند، پيش از اجراي مراسم سوگند، از سر بی میلی و با اصرار مادر مقدس، به ديدار  عمویش «دون خايمه» که تنها خويشاوند و حامی مالی وی است مي رود. «دون خايمه» سي سال پيش، همسرش را در شب عروسي از دست داده است و ویردیانا شباهت بسیاری به همسر وی دارد. شب قبل از اینکه ویریدیانا منزل عمویش را ترک کند،با اکراه، درخواست عمویش برای  پوشیدن لباس عروسی زن عمویش را می‌پذیرد. اما هنگامی که  خدمتکار دون خایمه (رامونا ) به ویریدیانا می‌گوید که دون خایمه قصد ازدواج با او را دارد، بهت‌زده می‌شود. پس به ویردیانا داروی خواب آور می خورانند و دون خایمه مي كوشد به وی نزديك شود، اما از تصميم خود برمي گردد. دون خایمه، صبح روز بعد، برای منصرف کردن ویریدیانا از...
ادامه خواندن

"هبوط": نگاهی به فیلم شهر فرشتگان

شهر فرشتگان روایتی غم انگیز از هبوط است. اما نه هبوط انسان برای سیب یا گندم، هبوط فرشته‌ای عاشق برای رسیدن به انسان!  ست فرشته‌ی مرگ است. فرشته‌ای جذاب در یک لباس مشکی بلند که آدمها زمانی می‌توانند او را ببینند که دیگر امیدی به برگشتشان نیست و این ست است که روح آنها را به سمتی که باید بروند هدایت می‌کند. از ظاهر جذاب و حالات این فرشته و همچنین از لبخند و شادیِ انسانهای پیر و جوانی که او مسئول تحویلشان است، به خوبی مشخص است که این آدمها آدمهایی بوده‌اند که در زندگی دنیوی انسانهای بدی نبوده‌اند و حالا رستگار شده‌اند. تا این که یک روز در اتاق عمل، بیمار به رغم تلاش‌های پزشک جراح دکتر مگی رایس ( با بازی مِگ رایان) برای احیاء قلبی، می‌میرد. ضمن این که تلاش‌های بی وقفه مگی برای احیأ بیمار قبلأ ست را متعجب کرده است، در اینجا شوک اول...
ادامه خواندن

معرفی کتاب «سینما به روایت اسلاوی ژیژک»

و من فکر می‌کنم این استعاره‌ای از مخمصه ‌ما در زندگی است. اکثر اوقات وقتی کسی را دوست داریم، آن شخص را دقیقأ همانطور که هست نمی‌پذیریم. او را تا آنجایی که مطابق و موافق تخیلات ما باشد می‌پذیریم. ما او را اشتباه درک می‌کنیم، به همین دلیل هم هست که وقتی که می‌فهمیم اشتباه کرده‌ایم، عشق فورأ به خشونت تبدیل می‌شود. برای یک معشوق چیزی خطرناک‌تر و مهلک‌تر از دوست داشته شدن نیست که نه به خاطر آنچه که هست، که به خاطر مطابقت با ایدئالی که در سر عاشقش می‌گذرد دوست داشته شود. در چنین شرایطی عشق همیشه با ریاضت خواهد بود – «ژیژک» در تحلیل فیلم «روشنایی هایی شهر» اثر «چارلی چاپلین» (1931).عمومأ برای نشان دادن قدرت تسلط نظری «رزا لوگزامبورگ» این مثال زده می‌شود که کسی بود که از خودِ «مارکس» بیشتر بر مارکسیسم تسلط داشت. این مثال امروزه درباب تسلط «اسلاوی ژیژک» بر «لاکان» و...
ادامه خواندن

معرفی مستند جادوی سینما ساخته محمد باقر سلمانی

  از اولین باری که در کودکی وارد سالن سینما شدم و تا الان سینما به نظرم به مثابه یک جادوست جادوی نوری که از پشت  پنجره کوچک آپاراتخانه عبور می کنه و پرده بزرگ سینما را می پوشانه، در زمان نمایش فیلم بارها به عقب بر می گشتم و اتاقک آپارات را می دیدم و مسیر نور را در تاریکی که از بالای سر تماشاچی ها می گذشت را دنبال می کردم .هنوز که هنوزه  زمانی که در سالن سینما در حال تماشای فیلم هستم گاهی اوقات بر می گردم و اتاقک جادویی را نگاه می کنم.خیلی علاقمند شدم تا بتوانم هر جوری شده وارد آن اتاقک شوم و فیلم را برای مردم به نمایش بگذارم ولی نشد. آپاراتچی ها به نظرم انسان های بزرگی بودند که بدون اینکه دیده شوند باعث سرگرمی عده زیادی می شوند.بعدها که با نحوه کار آپارات سینما آشنا شدم  تصمیم گرفتم که با امکاناتی...
ادامه خواندن

حک علامت درجه بندی فیلم ها: یک ضرورت رسانه ای

  مقدمه    تقریباً از سه دهه آخر قرن بیستم به¬واسطۀ وجود تلویزیون، در محیط سرگرم¬کنندۀ خانوادگی تغییرات زیادی بوجود آمده است. امروزه دستگاه تلویزیون، مظهر انبوهی از اطلاعات است و کانال¬های سرگرم¬کننده از طریق سیستم¬های متنوع پخش، برنامه¬های خود را به مردم ارائه    می¬کنند.    در ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مردم و خانواده¬ها با اعتماد و اطمینان به برنامه-های صدا و سیما، تمایل بیشتری به خرید دستگاه تلویزیون پیدا نمودند، به¬طوری که با گسترش شبکه¬های تلویزیونی طی دو دهه اخیر و پوشش تلویزیونی سراسری و بخصوص تأسیس شبکه¬های استانی ضریب نفوذ تلویزیون در خانواده¬های کشور تقریباً به 98 درصد رسید و این وسیله ارتباط جمعی مهمترین وسیلۀ سرگرم¬کنندگی را در میان خانواده¬ها برعهده گرفته است. متن کامل مقاله را در فایل پیوست بخوانید.-----.pdf
ادامه خواندن

شفاف سازیِ هویت صنفی/ مدنی(فرهنگی): انجمن مستند سازان سینمای ایران و انجمن صنفی کارگری

توضیح عکس: مجمع مؤسس (18 شهریور 1395 )  (به مناسبت تأسیس انجمن صنفی کارگری کارگردانان سینمای مستند استان تهران ) مقدمه در هویت صنفی امروز 22 آذر 1395 انجمن صنفی کارگری کارگردانان استان تهران شماره ثبت دریافت کرد و در برابر خانه سینما و انجمن مستند سازان سینمای ایران و اهالی حرفه، پرسش های تازه ای را بر انگیخت؛ آیا انجمن صنفی و انجمن مستند سازان، موازی هستند؟ آیا ثبت انجمن صنفی، همان آرزوی دور ودراز مستند سازان است که به تحقق  پیوست؟ این که دو  انجمن چه نسبتی با هم دارند نیازمند مقدمه و بررسی ای تاریخی است: شغل درجهان معاصر، عرصه طبقه بندی های مختلف و خصلت هایی است که فراتر از طبقه بندی ها هستند. از جمله مستند سازان هنرمنداند و کارشان تولید معنا است. اما از جنبه شغلی و نسبتی که با  مواد 2و3 قانون کار می یابند، در تقسیم بندی اجتماعی کار و انجام "کارِ تابع"،...
ادامه خواندن

تأثیر تغزلی به جای اطلاع رسانی: امتناع ازتمسک به یک تعریف واحد درسینمای شاعرانه

  پرسش آغازین در نوشته حاضر این است که نسبت سینما و شعر چیست؟  در حالی که  در مبحث سینما و شعر،  مفاهیم سینمای شعر، سینمای شاعرانه ،  سینمای شعر واقعگرا و گفتگوی واقعیت وخیال وجود دارد، با وجود این باز هم با تعریفی واحد مواجهیم. فرض این است که چنین مفاهیم متفاوتی وجود دارد.  از یکدیگر تفکیک شده، قواعد ژانری( گونه ای) بر آنها حاکم است. آنها  جدا از تعلق شان به سینمای  داستانی( فیکشن)  و غیر داستانی ( نان فیکشن)، دارای تکثر شکلی و مضمونی اند. کوشش من در این مقاله جستجو  در جوانب مختلف این فرضیه و   قاعده پذیری و گریز خلاقه ( در سینمای داستانی و مستند) ازدستورالعمل های ژانری و  امتناع از تمسک به یک تعریف واحد است . فیلم شاعرانه،   قواعد ژانری و زیر مجموعه هایش     عبارت  فیلم شاعرانه، ترجمه poetry film  است. در این ترجمه به گفته محمد رضا اصلانی، "خود یک  سوء تفاهم ...
ادامه خواندن

بررسی سیاست های فرهنگی ایران در دهه 60 در حوزه سینما

  رابطه‌ي ميان فرهنگ و سياست را جامعه‎شناس معروف ـ تالكوت پارسونز ـ بررسي کرده است. پارسونز با طرح نظريه‌ي سيستمي خود جامعه را به چهار زيرسيستم اصلي تقسيم مي‎كند كه عبارت هستند از: «اقتصاد»، «سياست»، «فرهنگ» و زيرسيستم «همبستگي اجتماعي». بتابراین چهار خرده نظام اجتماعي در نظرية پارسونز؛ سياست، اقتصاد، همبستگي اجتماعي و فرهنگ می باشند.رابطه‌ي اين چهار زيرسيستم رابطه‎اي متقابل است (نقيب زاده،1379 :109)‌. به نظر پارسونز بهترين شيوه و روش براي درك كل واقعيت اجتماعي آن است كه آن را به عنوان «سيستم» در نظر بگيريم. جامعه نيز همچون سيستم‌هاي مكانيكي يا ارگانيكي، مجموعه‎اي از اجزاء است كه بين آن‌ها روابط متقابل وجود دارد. چنين جامعه‎اي صرفاً بر زور و قدرت متكي نيست بلكه بر مكانيسم‎هاي همبستگي پيچيده و از آن جمله مباني اخلاقي استوار است. بنابر نظر پارسونز تصور جامعه به عنوان يك مجموعه و سيستم به اين معني نيست كه در آن كشمكش و منازعه پديد...
ادامه خواندن