ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

بوطیقای شهر(22)

پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه  بخش 22  [دقت کنیم که] ما هنوز در سطح خیال هستیم و اگر بخواهیم به طرف متغیرهای جسورانه‌تر برویم، لازم است که تحلیل همگن بنماید. برای مثال [می‌توانیم] به منظور درک اهمیت یک مکان شهری، برای خود چنین قاعده‌ای بگذاریم: آیا می توان شهر را بدون این مکان، برای نمونه یک ایستگاه راه آهن، تصور کرد؟ در شهرِ پیش از جنگ [جهانی دوم]، وجود شهر بدون ایستگاه راه آهن غیر قابل تصور بود: رسیدن به شهر با خودروهای شخصی یا یک اتوبوس به راستی همچون ورود به شهر نبود، بلکه ]همچون[ ورود به یک بخش روستایی بود، و اگر این بخش به علت اهمیتش در حال تبدیل شدن به شهر  می‌بود، این رسیدن در واقع ورود به یک بورگ [یا روستای بزرگ] محسوب می‌شد. از طرف دیگر این کار به معنای تخریب شکوه و جلال شهر است، شهری که در آن زمان...
ادامه خواندن

کافه‌ای که نبود، خیابانی که بود.

اینکه کسی بیست سال از بهترین سال‌های جوانی‌اش را در پاریس گذرانده باشد، آن هم  از نیمهٔ 1970 و «سال‌های ژیسکار» تا نیمهٔ 1980 و «سال‌های میتران»؛ اینکه کسی در طول چهل سال هرگز از رفت‌وآمد به پاریس بازنمانده باشد و کوچه و خیابان‌های جوانی و سال‌های پختگی‌اش در این شهر گذشته باشد و احساس مادی درونی‌کردن صحنه‌های پرشور هوگوی ابدی را، از نتردام تا بلوارهای بزرگ پاریسی، پیوسته در گوشت و پوست خود احساس کرده باشد؛ اینکه چنین شخصی در پایتخت جهانی «کافه» و «کافه‌نشینی» کافه‌نشین نشده باشد؛ به‌خودی خود، امر نامتعارفی است. اما اینکه خواسته باشم در اینجا  به شرح و تفسیر این داستان بپردازم (کاری که شاید روزی در جایی انجام بدهم) فضایی برایش نمی‌بینم. کافه و خیابان در پاریس همواره رابطه‌ای تنگاتنگ با یکدیگر داشته‌اند و حکایت‌هایی بی‌پایان: از فضای درونی کافه‌ها از پیشخوان‌های ارزان قیمت کافه‌های مردمی تا نشستن روی صندلی‌های چرمی بزرگ در کافه‌های بورژوازی....
ادامه خواندن

تغییر و تحولات نظام آموزش و پرورش (1)

  مقدمه: از مدرسه ی جمهوری تا مدرسه ی مردم سالارفرانسوا دوبه، جامعه شناس می گوید:« اگر یک معلم یا دانش آموز دهه ی پنجاه، امروز به مدرسه برمیگشت، بعد از بهت و حیرت اولیه، احساس می کرد قدم به دنیایی کاملا جدید گذاشته است. دیگر نه دانش آموزان را می شناسند، نه معلمان را، نه همکلاسی ها را، نه برنامه های درسی را، نه ابزار آموزشی، نه نحوه ی اداره ی کلاس درس توسط معلم، نه شورای نظارت بر مدرسه و نه هیچ کدام از ارکان دیگر را...»البته لازم به ذکر است که همه با این نظر موافق نیستند. اتفاقا برعکس، گروهی نظام آموزشی فرانسه را متهم به بی تحرکی و ایستادگی در برابر تحولات جامعه می کنند. بحث در مورد نهاد آموزش و پرورش همیشه در فرانسه در جریان بوده است. گروهی معتقدند این نهاد نمی تواند خود را با نیازهای روز جامعه همراه کند و از این...
ادامه خواندن

تاریخچه مختصری از نوجوانی (8)

    نوجوان و موسیقیپی . یونت[1] ( 1985)  در سال 1954 با موفقیت چشمگیر آهنگ راک اروند ده کلاک[2] اشاره به توسعه ی فرهنگ جدید موسیقی نوجوان و بدل شدن این رده ی سنی به هدف اول تهیه کنندگان بود. یک سال بعد ، ر. بروکس  از همین آهنگ برای فیلم خود با عنوان بلکبرد جانگل ، که مصائب زندگی یک نوجوان را به تصویر می کشید ، بهره برد. در سال 1954 ، الویس پرسلی[3] ، اولین آلبوم خود را تهیه کرد. آلبوم در بردارنده ی آهنگ هایی به سبک راک ، مخصوص نسل وی ، بود. الویس سعی کرد تا روح نسل خود را در آلبومش نمایان سازد. در دهه ی 1950 میلادی ، موسیقی راک مختص طبقه ی نوجوان شناخته شده و بسیاری از کشورهای حوزه ی آتلانتیک را فرا گرفت. در دهه ی 60 میلادی ، در ایالات متحده ، در بستر مخالفت با جنگ ویتنام...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(21)

پیرسانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه  بخش 21 «فروشگاه پریزونیک»، «سوپرمارکت»، «فروشگاه بزرگ» گاه توانسته اند برغم اختلاف‌هایی چند، محصولاتی تقریبا شبیه به هم عرضه کنند: به هر رو مسأله اصلی جای دیگری بود، مسأله این بود که چگونه در چنین مجموعه‌های بزرگی حرکت کنیم. مسیر خطی، مستقیم و تقریبا غیر قابل بازگشت «سوپرمارکت»، حرکت چرخشی، پرپیچ و خم و پریشان  «فروشگاه پریزونیک»، مسیر طولانی، باشکوه و تماشایی «فروشگاه بزرگ» با صراحت زیادی از یکدیگر متمایز هستند. کمی جلوتر خواهیم گفت که به نظر ما این تقسیم زمانی، ابزاری است که می تواند کمک کند جوهر هریک از این مکان‌ها را بهتر تشریح کنیم. آن‌چه در حال حاضر برای ما اهمیت دارد این است که نشان دهیم در فضاهای بزرگ شهری باید به گونه ای بسیار مصمم و با دقت زیاد قدم گذاشت و از خلال همین دقت و تعین پذیری است که این فضاها خود را در مسیرهای...
ادامه خواندن

تاریخچه مختصری از نوجوانی (7)

 فصل چهارم : رهایی« در ابتدا هیچ چیز نمی دانیم. تنها می دانین اتفاقی خواهد افتاد ، می دانیم که چیزی آغاز شده و دیگر کاری از دست ما ساخته نیست ، نمی توان با تقلب از این مساله رهایی یافت. ما مجبوریم وارد ماجرا شده و خود را جریان سازگار کنیم ، درست مثل وقتی که وارد موج جمعیت شده و مجبور می شویم همجهت با آن حرکت کنیم.»ادموند ژابه[1]  ، از بیابان تا کتاب،1981در نظر تیرسه ، جامعه ی فرانسه در قرن چهاردهم، نوجوانی را از منظر روسو درک می کند ، نوجوانی ای که بحران های دوران بلوغ و تغییرات فیزیکی را به دنبال دارد. در این دوره جامعه از نظر آموزش و حفاظت ، توجه خاصی معطوف نوجوانان می کند. اجباری بودن مدرسه باعث می شد تا والدین مجبور باشند از نظر مالی فرزند خود را تامین کنند. بسیاری از متخصصان آموزشی از دوران نوجوانی ابراز...
ادامه خواندن

تاریخچه مختصری از نوجوانی(6)

  مساله ی مدرسهزمامداران سیاسی در زمان انقلاب کبیر فرانسه مساله ی جوانان را مطرح کردند.در آن زمان افرادی که زیر 20 سال سن داشتند بیش از 40 درصد جمعیت را تشکیل می دادند ، این مساله در حالیست که اکثر قریب به اتفاق افراد بالای 12 سال جایی در نظام آموزشی کشور نداشتند. تا زمان پایان دوران امپراطوری ، جوانان بدنه ی اصلی ارتش فرانسه را تشکیل می دادند. در زمان انقلاب فرانسه، پروژه های عمرانی و آموزشی بسیاری کلید زده شد. ناپلئون بناپارت از سال 1802 ساخت مدارسی جدید را آغاز کرد. در این زمان مدرسه اهمیت بسیار بالایی پیدا کرد چرا که به محل اصلی تربیت شهروندان تبدیل شده بود. متخصصان آموزشی ای مانند پستالوزی[1]  ( 1746-1827) ، فروبل[2] ( 1782-1852) ، و پس از آن ها دکرولی[3] ( 1871- 1932) ، دوی[4] ( 1859-1952)، مونتسوری[5] ( 1870-1952) ، فرنت[6] ( 1896-1966) و بسیاری از افراد دیگر...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(20)

  پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه  در این فصل دغدغه تعیین معیارهایی را داشتیم که به آن‌ها بازمی‌گردیم؛ وجود یک مکان شهری، مستلزم وجود یک کانون مرکزی است؛ این ادعا دو دلیل دارد: این قطب به این مکان ساختار می دهد، و بدون آن این خطر وجود دارد که ]مکان[ بی‌شکل باقی بماند. از سوی دیگر دلیل دومی که ما نیز آن را ترجیح می‌دهیم، بیشتر ]دربارۀ[ مسالۀ حس است – مکان نمی تواند به روشنی خود را آشکار کند و هستی خود را گسترش دهد، مگر آنکه کانونی داشته باشد که به روشنی آن چه را که آن مکان در پی بیانش است، در خود گردآورده باشد. ما می‌توانیم به طیب خاطر این گزاره جدید را، که به نظرمان گزارۀ بنیادینی است، مطرح کنیم: مکان حقیقی شهری جایی است که ما را تغییر دهد، یعنی جایی که پس از خارج شدن از آن دیگر همان کسی نباشیم...
ادامه خواندن

تاریخچه مختصری از نوجوانی(5)

  دوران راز آموزی نزد رومیانبه گفته ی وارون[1] مرحلی رازاموزی ( La pueritia) در نزد رومیان تا سن 15 سالگی به طول می انجامیده است. پس از آن از 15 تا 30 سالگی دوران نوجوانی ( L’adulescntia) و 30 تا 45 سالگی دوران جوانی ( La Juventus) در نظر گرفته می شده است. یکی از ویژگی های منحصر به فرد رومیان، قدرت پدر ( La Patria Potestas) در خانواده بوده که به وی امکان تصمیم گیری در خصوص زندگی یا مرگ فرزندان را تا زمان مرگ خودش        می داده است. پسر خانواده هم به نوبه ی خود همین قدرت را روی فرزندانش در آینده ایفا می کرده است. فلانچتی[2] از همین مساله برای توضیح تاخیر نوجوانی و جوانی در رومیان اشاره می کند ، چرا که فرزند پسر استقلال خود را تنها در زمان مرگ پدرش به دست می آورد( فرانچتی ، 1996). با این حال برای جلو افتادن بلوغ...
ادامه خواندن

تئاتر از باستیل تا الیزه

  این روزها، پیش گفتارِ سردبیران فصل نامه ها و دیگر مجرای ارتباطیِ مسئولان تئاتر، همه تحت تاثیر سیاست هستند. کمدی فرانسه ( La Comédie française ) خوش دارد بگوید که «در زمانی که ترس و زیاده روی ها انگار هر روز یکدیگر را بیشتر خوراک می دهند، خوبیِ تئاتر این است که با بازخوانی حافظۀ تاریخی، ما را دوباره در مقابل تناقض هایمان قرار می دهد، بی آن که بخواهد  در جایگاهی از بالا،  به ما درس دهد». تئاتر دِزاَماندیه ( Theatre des Amandiers )، در شهر نانتر اما بی پرواتر است: «ما در بحران به سر می بریم (...) این بحران، مالی ست و از ما در مورد تقسیم ثروت پرسش دارد...» رئیس تئاتر ژانویلیه ( Gennevilliers ) اما از تأسیس یک «آزمایشگاه تولید و بازنگری مکانیزم های حذف و در خود فرورفتن» خبر می دهد. خلاصه که تئاتر، یا دستِ کم تئاتر دولتی، خود را بازیگر اصلی داوهایِ...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(18)

پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه  بخش 18 خروجی، به نوبه خود، یک  گذار خطرناک را می سازد که نمی‌توان در آن چندان تأخیر کرد، مگر آنکه خطر سرگردانی را بپذیریم. وقتی زنان خانه‌دار درون این گذرگاه وارد می‌شوند تا از فروشگاه بیرون روند، باید دقت خود را دو چندان کنند تا مگر چیزی از صید پرباری که در تورهای ماهیگیری‌شان جا داده‌اند از دست نرود. گاه برمی‌گردند تا مطمئن شوند که چیزی از بارشان گم نکرده‌اند. به همین دلیل وقتی  یک «فروشگاه زنجیره‌ای» در تابستان درهایش را باز میگذارد، از ماهیتش دور شده و قدرتش را از دست می‌دهد.اما این توصیف به نظر ما صرفا برای «فروشگاه زنجیره‌ای» صادق است: نمی توان آن را به یک «سوپرمارکت» یا یک مغازه کوچک محلی تعمیم داد. اما آنچه باید از این موضوع به یاد داشت آن است که ورودی‌ها و خروجی‌ها مرزهای مکان‌های شهری هستند که پراعتبارترین فضاها را...
ادامه خواندن

حکمراني دربرابر دموکراسي؛ هنرِ ناديده گرفتن مردم

  آن سیسیل روبر  برگردان شهباز نخعي بيشتر نامزدهاي انتخابات رياست جمهوري فرانسه وعده مي دهند که، با اين يا آن شيوه، نهادهاي جمهوري پنجم را اصلاح کنند.  با آن که شمار زيادي از نمايندگان، پژوهشگران و فعالان سیاسی بر روي اين امر توافق دارند که «دموکراسي دستخوش بحران است» ، اما مشکل ريشه عميق تري دارد: گرايش به استقرار يک نظام سياسي جديد برمبناي حکمراني اي که اروپا آزمايشگاه آن است.   با چرخش نمايشي در دموکراسي هاي مدرن ما، ديگر انتخاب کنندگان نيستند که نمايندگان را برمي گزينند و هدايت مي کنند، بلکه اين مديران هستند که درباره شهروندان تصميم گيري مي کنند.  اين چنين است که بريتانيايي ها، مانند فرانسويان درسال ٢٠٠٢ (شکست آقاي ليونل ژوسپن در دور نخست انتخابات رياست جمهوري) و سال ٢٠٠٥ («نه» در همه پرسي درمورد توافق نامه قانون اساسي اروپا)، متحمل هجومي از روانشناشي وحشيانه در مورد راي  «برکسيت» در ٢٣ ژوئن ٢٠١٦ شدند....
ادامه خواندن

در آستانه جنگ داخلی هستیم

تحقیقات نشان می‌دهند که 28% فرانسوی‌ها اسلام را تهدید به شمار می‌آورند. فقط اقلیت محدودی ادغام مسلمانان در جامعه فرانسه را نمی‌پذیرند و دست به خشونت می‌زنند.شنیده شد که در کمیسیون دفاع ملی مجلس، پاتریک کالوار، رئیس امنیت ملی درماه مِه اعلام مرد که: «تندروها در همه جا به پا خاسته‌اند، در حال جا بجایی منابع برای چرخش به سمت راست افراطی هستیم که درانتظار رویارویی است. و به نظر من این رویارویی اتفاق خواهد افتاد. باز هم یک یا دو حمله روی خواهد داد» این گفته‌ها چند روز بعد از کشته شدن چند پلیس در ایولین، انعکاس گسترده‌ای در رسانه‌ها داشت. روز بعد از حملات شهر نیس این حرف‌ها نگرانی‌های زیادی را در سرتاسر جانعه ایجاد کرد.همچنین، در نظرسنجی IFOP برای نشریه آتلانتیکو چند روز پس از حملات مگناویل،73% گفتند حتماً، 19% احتمالاً یا 54% که در صورت حملات جدید توسط تروریست‌های اسلامگرا در ماه‌های پیش رو اقدام به...
ادامه خواندن

دامگه یک مفهوم:از «تروریسم» چه وقت باید سخن به میان آورد؟

  ونسان سیزر برگردان منوچهر مرزبانیان روز ۱۴ ژوئیه، در ”نیس“، مردی که کامیونی را می راند، با زیر گرفتن انبوه جمعیتی که به تماشای آتش بازی رفته بودند هشتاد و چهار تن را کشت و صدها تن دیگر را زخمی کرد. این کشتار را خیلی زود سؤ قصدی تروریستی توصیف کردند. اما آیا کاربرد این عبارت برای نبردی مؤثر علیه اینگونه جنایات، فایده ای هم در بر دارد؟اینک بیش از سی سال است که همان صحنه تکرار می شود. در پی هر سؤ قصدی که آنرا «تروریستی» می نمایانند، هواداران یک واقع بینی فرضی به صحنه می آیند و اقداماتی را پیشنهاد می کنند که گویا در قد و قواره وخامت مخاطره است و به اصرار خواستار آنند که حکومت قانون را برای مدتی کمابیش طولانی به کناری نهیم. به دنبال سؤ قصد در ”نیس“، ”اریک سیوتی“، نماینده مجلس (از حزب جمهوریخواه فرانسه) سریع تر از دیگران خود را به...
ادامه خواندن