ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

سالشـمار زنـدگی کوکتو


5 ژوئیه 1889. تولد ژان کوکتو در مزون لافیت در حومه‌ی پاریس، پسر ژرژ کوکتوی وکیل و اوژنی لوکنت. 5 آوریل 1898. ژرژ کوکتو با شلیک گلوله در سرش خودکشی می کند. 4 آوریل 1908. یک روز شاعرانه و پرافتخار برای کوکتو، در تئاتر فمینا با کمک ادوارد دو مکس؛ بازیگرتراژدی راه می یابد1. 1909. آشنایی با پروست و سپس دیاگالف. انتشار نخستین جُنگ شعر چراغ علاالدین. 1911. آشنایی با آنا دونوئایو استراوینسکی. 1912. اجرای خدای آبی، موسیقی رینالدو هان2. 1914. راننده‌ی آمبولانس در شامپانی و بعد در فلاندر3. 1915. آشنایی با ساتی4، پیکاسو، براک5، دُرَن6 و مودیلیانی7. 1916. [انتشار] بیانیه های هنری و شعری با ماکس ژاکوب8، رِوِردی9، آپولینر، ساندرار10. 1917. خلق «باله ی رئالیست11» پاراد (رژه)با موسیقی ساتی12. 1918. همکاری با انتشارات سیرِن. 1919. انتشار اشعار دماغه ی امید نیک، قصیده برای پیکاسو، خروس و دلقکو پوتوماک. وقایع نویسی در پاریس-میدی. آشنایی با رمون رادیگه. 1920. خلق «گاوی...
ادامه خواندن

سال های سرمستی


  سرژ حلیمی از دید اینان توفان سپری شده است، انتخاب آقای دونالد ترامپ و «برکسیت» تقریبا به خیر گذشته است .  پیروزی بزرگ آقای امانوئل ماکرون در محافل مدیریتی اتحادیه اروپا اشتیاق به وجود آورده است.  حتی یکی از مفسران سوگند خورده آن را با شادمانی این چنین ارزیابی کرده است: «نخستین ضربه قاطع به موج پوپولیسم (١)».  استفاده از این فضا حاکمان جدید فرانسه را برای اجرای برنامه های نئو لیبرالی کمیسیون اروپا قلقلک می دهد ، قانون کار در مگسک اسلحه شان هدف قرار گرفته است.  اکنون مردی جوان تر، فرهیخته تر و کمتر رادیکال در پاریس تجسم چنین جهت گیری سیاسی ای است که کمتر از سلف خود دچار فقدان تخیل و عدم محبوبیت است، معجزات ارتباطی  و «رای مفید» امکان می دهد که به این تغییر کوچک جامه تحولی تاریخی پوشانده شود ، تحولی که گویا راه را برای هرگونه اقدام جسورانه می گشاید. همسرائی...
ادامه خواندن

یک آرمان در بحث های کارزار انتخاباتی


  یک آرمان در بحث های کارزار انتخاباتی درآمد تضمین شده، میهمانی ناخوانده   مونا شوله  برگردان شهباز نخعی     بنوا هامون، نامزد سوسیالیست با گذاردن برقراری درآمد همگانی در برنامه خود در کارزار انتخابات ریاست جمهوری فرانسه تخم اغتشاش کاشت.  این فکر که او اخیرا به آن پیوسته است، با برداشت غالب دیگر نامزدها تفاوت دارد و در در جناح چپ بحث برمی انگیزد. درپایان ژانویه، بر روی شبکه های اجتماعی  یک تصویر مزاح آمیز ، «دوری» قهرمان زن«دنیای دوری» نقاشی متحرک استودیو پیکسار (٢٠١٦) را به صحنه آورده بود.  این تصویر «ماهی»ای را نشان می داد که از اختلال در حافظه کوتاه رنج می برد و درحال دست و پا زدن در آب می گوید: «دیگر نمی گذارم حزب سوسیالیست مسخره ام کند» و با شگفتی می افزود: «وای، یک درآمد همگانی!». به نظر می آید که برقراری درآمد همگانی که توسط نماینده سوسیالیست بنوا هامون، برنده...
ادامه خواندن

پنج قرن استعمار


                                                    ایناتسیو رامونه   برگردان سعید جوادزاده امینی در فرانسه اعترافات ژنرال آسوارس در رابطه با اِعمال شکنجه توسط ارتش فرانسه در طول جنگ الجزایر ( سالهای ۱۹۵۴ ـ ۱۹۶۲ ) بحث های گذشته ی استعماری را دوباره زنده کرده است . چنین بنظر می رسد که چهل سال پس از پایان حیات استعمار، زمان آن رسیده که کتاب سیاه استعمار بازگشوده شود. وظیفه ی نقد گذشته در فرانسه بصورت جدالی دراماتیک جلوه می کند، از سوئی بدلیل خشونت های شدید، طی جنگ های استقلال طلبانه ی الجزایر و از سوی دیگر به این دلیل که  سربازانی که در واپسین دم حیات استعمار در نبردها شرکت داشتند، آنهایی که « در اورس Aurès بیست ساله بودند»،* خواستار همه ی حقیقت در مورد آنچه که غالباً مهمترین تجربه ی زندگیشان بشمار می رود هستند. صدها هزار کوچ کرده ی اروپایی...
ادامه خواندن

پیروزی «توهم» بر «شرارت»: درباره انتخابات فرانسه


  1. تحلیل شما از پیروزی امانوئل مک‌رون در انتخابات فرانسه چیست؟ پیروزی امانوئل ماکرون، در فرانسه را  به خودی خود می توانم یک «نا-واقعه» بنامم. همه تحلیلگران و حتی همه مردم عادی فرانسه تقریبا صد در صد می دانستند که هر کسی از میان نامزدهای انتخاباتی در مقابل مارین لوپن قرار بگیرد، پیروز خواهد شد. مهم نه در این پیروزی، بلکه دو چیز دیگر بود. نخست اینکه چه کسی به دور دوم خواهد رسید و آیا مارین لوپن جزو دو نفری  خواهد بود که به دور دوم برسند یا نه  و دوم اینکه اگر لوپن به دور دوم برسد، میزان آرای او  چه خواهد بود.  اینکه لوپن به دور دوم رسید، همچون پیشینه این ماجرا(سال دوهزار و دو)، یعنی بار قبلی که همین حزب کوچک فاشیستی  در برابر راست سنتی گلیست فرانسه، به دور دوم رسید، به دلیل ضعف حزب چپ مقابل او یعنی حزب سوسیالیست و نامزد بسیار...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(24)


پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه  بخش 24 پرسش آن است که: از یک رویکرد نسبت به تاریخ چه انتظاری باید داشت؟ نخست آن‌که این رویکرد به مطالعۀ ما انعطاف بیشتری می‌دهد؛ بدین ترتیب ما احترام بیشتری برای تنوع تمدن‌ها، یا ساده‌تر بگوییم، برای شرایط تاریخی قائل می‌شویم. اگر بخواهیم زبان جغرافی‌دان‌ها را بکار بگیریم، می‌توانیم به وجود تمدن‌های کشاورزی، شبه کشاورزی و صنعتی، استعماری، سرمایه‌داری و یا سوسیالیستی اشاره کنیم. این مسأله قابل درک است که در برخی از این تمدن‌ها بازار نقش اساسی را داشته، و در دورانی دیگر این شهرداری بوده که تبدیل به کانونی برای حیات سیاسیِ فعال شده است. زمانی که کاخ یا دربار تصمیمات بزرگ جمعی به انحصار خود درمی‌آورند، میدان عمومی دیگر معنایی نداشته است. دریا، رودخانه، کوه‌ها، حضور بیابان‌ها، نبود تکثر در فعالیت‌های تجاری همه و همه عواملی بوده‌اند که ظاهر شهرها و از این رهگذر شکل مکان‌های الگووار را...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر (23)


پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه  بخش 23 سرانجام، ما نباید پنهان کنیم که رمزگشایی و بازرمزگذاری نیازمند موضع‌گیری‌هایی هستند که ما جلوتر بدان‌ها خواهیم پرداخت. انتخاب ما بازرمزگذاری بر خیابان است، زیرا به نظر می‌رسد در لحظه‌ای از تاریخ این امر برای انسان یک شانس یا یک موقعیت مطلوب به شمار می‌آمده است. ما از استودیو (آپارتمان تک خوابه) رمزگشایی می‌کنیم زیرا ]این پدیده[ مستلزم نوعی جدایی‌گزینی، نوعی «تک‌بودگی» است که آن را محکوم می‌کنیم. با وجود این، هرچند که در این جا با جدایی میان دو حوزه روبرو نیستیم، اما موضوع (ابژه) نقش قالب را دارد. بدین معنا که موضوع (ابژه) از خلال استحکام خود، ظرفیت تکرار خود (چه درون خویش و چه سپس در صفحات ما)، گاه ]فرایند یک[ باز-اسطوره‌ای شدن را (باز-رمزگذاری را) به یاد ما می آورد. اگر موضوع ما غنایی نداشته باشد، اگر این موضوع در گروهی از تصاویر کلیشه‌ای محو شود؛...
ادامه خواندن

مانه: یک انقلاب نمادین (1)


پیر بوردیو  برگردان ناصر فکوهی درس‌های کلژ دو فرانس 1998-2000 از این هفته انتشار کتاب مهم پیر بوردیو «مانه: یک انقلاب نمادین» در وبگاه انسان شناسی و فرهنگ آغاز می‌شود. این کتاب شامل درس‌های تقریبا سه سال از پژوهش‌های  پیر بوردیو  بر موضوع شرایط اجتماعی آفرینش هنری است که در کتاب «قواعد  هنر، زایش و ساختار میدان ادبی» (1992) او نیز مطرح بوده‌اند. اما  تفاوت این درس‌ها با کتاب، به روز بودن و مباحث جدید بوردیو به ویژه در مورد «انقلاب نمادین در هنر» و همچنین  قابلیت دسترسی بسیار ساده‌تر برای مخاطبان برای درک مفاهیم بوردیویی است، زیرا  کلاس ها به صورت شفاهی ارائه شده‌اند و سپس به وسیله شاگردان بوردیو به صورت مکتوب در آمده‌اند. در  اولین بخش از این کتاب مقدمه ویراستاران و توضیح های فنی آنها بر کتاب را می‌خوانیم.  بخش اول سپاسگزاری ویراستاران لازم می‌دانند مراتب قدردانی  خود را از برونو اورباک، لور بوردیو، سیمون بوردیو، ...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(22)


پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه  بخش 22  [دقت کنیم که] ما هنوز در سطح خیال هستیم و اگر بخواهیم به طرف متغیرهای جسورانه‌تر برویم، لازم است که تحلیل همگن بنماید. برای مثال [می‌توانیم] به منظور درک اهمیت یک مکان شهری، برای خود چنین قاعده‌ای بگذاریم: آیا می توان شهر را بدون این مکان، برای نمونه یک ایستگاه راه آهن، تصور کرد؟ در شهرِ پیش از جنگ [جهانی دوم]، وجود شهر بدون ایستگاه راه آهن غیر قابل تصور بود: رسیدن به شهر با خودروهای شخصی یا یک اتوبوس به راستی همچون ورود به شهر نبود، بلکه ]همچون[ ورود به یک بخش روستایی بود، و اگر این بخش به علت اهمیتش در حال تبدیل شدن به شهر  می‌بود، این رسیدن در واقع ورود به یک بورگ [یا روستای بزرگ] محسوب می‌شد. از طرف دیگر این کار به معنای تخریب شکوه و جلال شهر است، شهری که در آن زمان...
ادامه خواندن

کافه‌ای که نبود، خیابانی که بود.


اینکه کسی بیست سال از بهترین سال‌های جوانی‌اش را در پاریس گذرانده باشد، آن هم  از نیمهٔ 1970 و «سال‌های ژیسکار» تا نیمهٔ 1980 و «سال‌های میتران»؛ اینکه کسی در طول چهل سال هرگز از رفت‌وآمد به پاریس بازنمانده باشد و کوچه و خیابان‌های جوانی و سال‌های پختگی‌اش در این شهر گذشته باشد و احساس مادی درونی‌کردن صحنه‌های پرشور هوگوی ابدی را، از نتردام تا بلوارهای بزرگ پاریسی، پیوسته در گوشت و پوست خود احساس کرده باشد؛ اینکه چنین شخصی در پایتخت جهانی «کافه» و «کافه‌نشینی» کافه‌نشین نشده باشد؛ به‌خودی خود، امر نامتعارفی است. اما اینکه خواسته باشم در اینجا  به شرح و تفسیر این داستان بپردازم (کاری که شاید روزی در جایی انجام بدهم) فضایی برایش نمی‌بینم. کافه و خیابان در پاریس همواره رابطه‌ای تنگاتنگ با یکدیگر داشته‌اند و حکایت‌هایی بی‌پایان: از فضای درونی کافه‌ها از پیشخوان‌های ارزان قیمت کافه‌های مردمی تا نشستن روی صندلی‌های چرمی بزرگ در کافه‌های...
ادامه خواندن

تغییر و تحولات نظام آموزش و پرورش (1)


  مقدمه: از مدرسه ی جمهوری تا مدرسه ی مردم سالار فرانسوا دوبه، جامعه شناس می گوید:« اگر یک معلم یا دانش آموز دهه ی پنجاه، امروز به مدرسه برمیگشت، بعد از بهت و حیرت اولیه، احساس می کرد قدم به دنیایی کاملا جدید گذاشته است. دیگر نه دانش آموزان را می شناسند، نه معلمان را، نه همکلاسی ها را، نه برنامه های درسی را، نه ابزار آموزشی، نه نحوه ی اداره ی کلاس درس توسط معلم، نه شورای نظارت بر مدرسه و نه هیچ کدام از ارکان دیگر را...» البته لازم به ذکر است که همه با این نظر موافق نیستند. اتفاقا برعکس، گروهی نظام آموزشی فرانسه را متهم به بی تحرکی و ایستادگی در برابر تحولات جامعه می کنند. بحث در مورد نهاد آموزش و پرورش همیشه در فرانسه در جریان بوده است. گروهی معتقدند این نهاد نمی تواند خود را با نیازهای روز جامعه همراه کند و...
ادامه خواندن

تاریخچه مختصری از نوجوانی (8)


    نوجوان و موسیقی پی . یونت[1] ( 1985)  در سال 1954 با موفقیت چشمگیر آهنگ راک اروند ده کلاک[2] اشاره به توسعه ی فرهنگ جدید موسیقی نوجوان و بدل شدن این رده ی سنی به هدف اول تهیه کنندگان بود. یک سال بعد ، ر. بروکس  از همین آهنگ برای فیلم خود با عنوان بلکبرد جانگل ، که مصائب زندگی یک نوجوان را به تصویر می کشید ، بهره برد. در سال 1954 ، الویس پرسلی[3] ، اولین آلبوم خود را تهیه کرد. آلبوم در بردارنده ی آهنگ هایی به سبک راک ، مخصوص نسل وی ، بود. الویس سعی کرد تا روح نسل خود را در آلبومش نمایان سازد. در دهه ی 1950 میلادی ، موسیقی راک مختص طبقه ی نوجوان شناخته شده و بسیاری از کشورهای حوزه ی آتلانتیک را فرا گرفت. در دهه ی 60 میلادی ، در ایالات متحده ، در بستر مخالفت با...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(21)


پیرسانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه  بخش 21 «فروشگاه پریزونیک»، «سوپرمارکت»، «فروشگاه بزرگ» گاه توانسته اند برغم اختلاف‌هایی چند، محصولاتی تقریبا شبیه به هم عرضه کنند: به هر رو مسأله اصلی جای دیگری بود، مسأله این بود که چگونه در چنین مجموعه‌های بزرگی حرکت کنیم. مسیر خطی، مستقیم و تقریبا غیر قابل بازگشت «سوپرمارکت»، حرکت چرخشی، پرپیچ و خم و پریشان  «فروشگاه پریزونیک»، مسیر طولانی، باشکوه و تماشایی «فروشگاه بزرگ» با صراحت زیادی از یکدیگر متمایز هستند. کمی جلوتر خواهیم گفت که به نظر ما این تقسیم زمانی، ابزاری است که می تواند کمک کند جوهر هریک از این مکان‌ها را بهتر تشریح کنیم. آن‌چه در حال حاضر برای ما اهمیت دارد این است که نشان دهیم در فضاهای بزرگ شهری باید به گونه ای بسیار مصمم و با دقت زیاد قدم گذاشت و از خلال همین دقت و تعین پذیری است که این فضاها خود را در مسیرهای...
ادامه خواندن

تاریخچه مختصری از نوجوانی (7)


  فصل چهارم : رهایی « در ابتدا هیچ چیز نمی دانیم. تنها می دانین اتفاقی خواهد افتاد ، می دانیم که چیزی آغاز شده و دیگر کاری از دست ما ساخته نیست ، نمی توان با تقلب از این مساله رهایی یافت. ما مجبوریم وارد ماجرا شده و خود را جریان سازگار کنیم ، درست مثل وقتی که وارد موج جمعیت شده و مجبور می شویم همجهت با آن حرکت کنیم.» ادموند ژابه[1]  ، از بیابان تا کتاب،1981 در نظر تیرسه ، جامعه ی فرانسه در قرن چهاردهم، نوجوانی را از منظر روسو درک می کند ، نوجوانی ای که بحران های دوران بلوغ و تغییرات فیزیکی را به دنبال دارد. در این دوره جامعه از نظر آموزش و حفاظت ، توجه خاصی معطوف نوجوانان می کند. اجباری بودن مدرسه باعث می شد تا والدین مجبور باشند از نظر مالی فرزند خود را تامین کنند. بسیاری از متخصصان آموزشی...
ادامه خواندن

تاریخچه مختصری از نوجوانی(6)


  مساله ی مدرسه زمامداران سیاسی در زمان انقلاب کبیر فرانسه مساله ی جوانان را مطرح کردند.در آن زمان افرادی که زیر 20 سال سن داشتند بیش از 40 درصد جمعیت را تشکیل می دادند ، این مساله در حالیست که اکثر قریب به اتفاق افراد بالای 12 سال جایی در نظام آموزشی کشور نداشتند. تا زمان پایان دوران امپراطوری ، جوانان بدنه ی اصلی ارتش فرانسه را تشکیل می دادند. در زمان انقلاب فرانسه، پروژه های عمرانی و آموزشی بسیاری کلید زده شد. ناپلئون بناپارت از سال 1802 ساخت مدارسی جدید را آغاز کرد. در این زمان مدرسه اهمیت بسیار بالایی پیدا کرد چرا که به محل اصلی تربیت شهروندان تبدیل شده بود. متخصصان آموزشی ای مانند پستالوزی[1]  ( 1746-1827) ، فروبل[2] ( 1782-1852) ، و پس از آن ها دکرولی[3] ( 1871- 1932) ، دوی[4] ( 1859-1952)، مونتسوری[5] ( 1870-1952) ، فرنت[6] ( 1896-1966) و بسیاری از افراد...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(20)


  پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه  در این فصل دغدغه تعیین معیارهایی را داشتیم که به آن‌ها بازمی‌گردیم؛ وجود یک مکان شهری، مستلزم وجود یک کانون مرکزی است؛ این ادعا دو دلیل دارد: این قطب به این مکان ساختار می دهد، و بدون آن این خطر وجود دارد که ]مکان[ بی‌شکل باقی بماند. از سوی دیگر دلیل دومی که ما نیز آن را ترجیح می‌دهیم، بیشتر ]دربارۀ[ مسالۀ حس است – مکان نمی تواند به روشنی خود را آشکار کند و هستی خود را گسترش دهد، مگر آنکه کانونی داشته باشد که به روشنی آن چه را که آن مکان در پی بیانش است، در خود گردآورده باشد. ما می‌توانیم به طیب خاطر این گزاره جدید را، که به نظرمان گزارۀ بنیادینی است، مطرح کنیم: مکان حقیقی شهری جایی است که ما را تغییر دهد، یعنی جایی که پس از خارج شدن از آن دیگر همان کسی...
ادامه خواندن

تاریخچه مختصری از نوجوانی(5)


  دوران راز آموزی نزد رومیان به گفته ی وارون[1] مرحلی رازاموزی ( La pueritia) در نزد رومیان تا سن 15 سالگی به طول می انجامیده است. پس از آن از 15 تا 30 سالگی دوران نوجوانی ( L’adulescntia) و 30 تا 45 سالگی دوران جوانی ( La Juventus) در نظر گرفته می شده است. یکی از ویژگی های منحصر به فرد رومیان، قدرت پدر ( La Patria Potestas) در خانواده بوده که به وی امکان تصمیم گیری در خصوص زندگی یا مرگ فرزندان را تا زمان مرگ خودش        می داده است. پسر خانواده هم به نوبه ی خود همین قدرت را روی فرزندانش در آینده ایفا می کرده است. فلانچتی[2] از همین مساله برای توضیح تاخیر نوجوانی و جوانی در رومیان اشاره می کند ، چرا که فرزند پسر استقلال خود را تنها در زمان مرگ پدرش به دست می آورد( فرانچتی ، 1996). با این حال برای جلو...
ادامه خواندن

تئاتر از باستیل تا الیزه


  این روزها، پیش گفتارِ سردبیران فصل نامه ها و دیگر مجرای ارتباطیِ مسئولان تئاتر، همه تحت تاثیر سیاست هستند. کمدی فرانسه ( La Comédie française ) خوش دارد بگوید که «در زمانی که ترس و زیاده روی ها انگار هر روز یکدیگر را بیشتر خوراک می دهند، خوبیِ تئاتر این است که با بازخوانی حافظۀ تاریخی، ما را دوباره در مقابل تناقض هایمان قرار می دهد، بی آن که بخواهد  در جایگاهی از بالا،  به ما درس دهد». تئاتر دِزاَماندیه ( Theatre des Amandiers )، در شهر نانتر اما بی پرواتر است: «ما در بحران به سر می بریم (...) این بحران، مالی ست و از ما در مورد تقسیم ثروت پرسش دارد...» رئیس تئاتر ژانویلیه ( Gennevilliers ) اما از تأسیس یک «آزمایشگاه تولید و بازنگری مکانیزم های حذف و در خود فرورفتن» خبر می دهد. خلاصه که تئاتر، یا دستِ کم تئاتر دولتی، خود را بازیگر اصلی...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(18)


پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه  بخش 18 خروجی، به نوبه خود، یک  گذار خطرناک را می سازد که نمی‌توان در آن چندان تأخیر کرد، مگر آنکه خطر سرگردانی را بپذیریم. وقتی زنان خانه‌دار درون این گذرگاه وارد می‌شوند تا از فروشگاه بیرون روند، باید دقت خود را دو چندان کنند تا مگر چیزی از صید پرباری که در تورهای ماهیگیری‌شان جا داده‌اند از دست نرود. گاه برمی‌گردند تا مطمئن شوند که چیزی از بارشان گم نکرده‌اند. به همین دلیل وقتی  یک «فروشگاه زنجیره‌ای» در تابستان درهایش را باز میگذارد، از ماهیتش دور شده و قدرتش را از دست می‌دهد.اما این توصیف به نظر ما صرفا برای «فروشگاه زنجیره‌ای» صادق است: نمی توان آن را به یک «سوپرمارکت» یا یک مغازه کوچک محلی تعمیم داد. اما آنچه باید از این موضوع به یاد داشت آن است که ورودی‌ها و خروجی‌ها مرزهای مکان‌های شهری هستند که پراعتبارترین فضاها را...
ادامه خواندن

حکمراني دربرابر دموکراسي؛ هنرِ ناديده گرفتن مردم


  آن سیسیل روبر  برگردان شهباز نخعي بيشتر نامزدهاي انتخابات رياست جمهوري فرانسه وعده مي دهند که، با اين يا آن شيوه، نهادهاي جمهوري پنجم را اصلاح کنند.  با آن که شمار زيادي از نمايندگان، پژوهشگران و فعالان سیاسی بر روي اين امر توافق دارند که «دموکراسي دستخوش بحران است» ، اما مشکل ريشه عميق تري دارد: گرايش به استقرار يک نظام سياسي جديد برمبناي حکمراني اي که اروپا آزمايشگاه آن است.   با چرخش نمايشي در دموکراسي هاي مدرن ما، ديگر انتخاب کنندگان نيستند که نمايندگان را برمي گزينند و هدايت مي کنند، بلکه اين مديران هستند که درباره شهروندان تصميم گيري مي کنند.  اين چنين است که بريتانيايي ها، مانند فرانسويان درسال ٢٠٠٢ (شکست آقاي ليونل ژوسپن در دور نخست انتخابات رياست جمهوري) و سال ٢٠٠٥ («نه» در همه پرسي درمورد توافق نامه قانون اساسي اروپا)، متحمل هجومي از روانشناشي وحشيانه در مورد راي  «برکسيت» در ٢٣ ژوئن ٢٠١٦ شدند....
ادامه خواندن