ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

قدرت پوپولیسم ایرانی


محمد جواد خضرایی چکیده سیاست در ایران همواره متأثر از مفاهیمی بوده که به آن معنا بخشیده است. هرچند این معنابخشی در بسیاری از موارد نابجا و از روی سهل‌انگاری صورت گرفته و حاصل ژورنالیسم خام رسانه‌ای بوده است، لکن این بی‌دقتی نمی‌تواند مفاهیم را از اهمیت بیندازد. اتهام پوپولیسم به کنشگران فعال در صحنه سیاست ایران، نمونه‌ای بارز این سهل‌انگاری‌ها و بی‌دقتی‌هاست. در میان این اغتشاش مفهومی، لزوم روایتی همه‌جانبه و ژرف‌نگر از پوپولیسم، بر کسی پوشیده نخواهد بود، هرچند ممکن است این تلاش پیش از این نیز صورت گرفته باشد، لکن تازگی رفتارهای نامحتمل پوپولیستی، نمایانگر ناکافی بودن تلاش‌های پیشین است. این مقاله می‌کوشد در حد وسع خود، اهتمام نماید تا یکی از سنخ‌های کنشگری در صحنه سیاست ایران را کمی روشن‌تر و شفاف‌تر نماید. کلیدواژه‌ها: پوپولیسم، سیاست، مردم، نظام نمایندگی فریبی  متن کامل مقاله به همراه پرونده ها در فایل پیوست: Iranian-populism  
ادامه خواندن

اشغال یک سفارت به چهار روایت


علی نیلی همهچيز از روز عيد قربان شروع شد؛ پنجشنبه دهم آبان 58 جمعيت قابل توجهي از اهالي تهران در پارک خزانه و ترمينال جنوب اجتماع کردند تا نخستين نماز عيد اضحي را به امامت آيتالله منتظري اقامه کنند. اين اجتماع به دعوت اوليه جامعه روحانيت مبارز تهران و براي احياي سنت نماز عيد قربان صورت ميگرفت. متعاقب اطلاعيه جامعه روحانيت مبارز، حزب جمهوري اسلامي هم در اطلاعيهاي اعلام کرد: «پس از اداي نماز در يک راهپيمايي، نهايت انزجار و تنفر خود را نسبت به سياستهاي استعماري دولتهاي انگليس و آمريکا در دستگيري جوانان مسلمان و مبارز و پناه دادن به شاه قاتل که دستهايش به خون عزيزترين جوانان اين آب و خاک رنگين است، اعلام خواهيم داشت.» به اين ترتيب ستاد برگزاري نماز عيد قربان تشکيل شد که بند 5 و 6 نخستين اطلاعيهاش چنين بود: «5- مسير راهپيمايي: خيابان يادآوران (آرامگاه سابق)- خيابان شوش- خيابان خيام- ميدان امام...
ادامه خواندن

نامه‌ای به رئیس جمهوری که نمی شناسم


    آقای رئیس جمهور این نامه را در نیم روز بیست و نهم اردیبهشت ماه 1396 می نویسم. میلیون‌ها ایرانی هم‌اکنون  در صف های طولانی با دلی غرق امید در صفوف طولانی در انتظارند تا رای خود را به صندوق بیاندازند و هیچ کسی نمی تواند با قاطعیت بگوید امشب یا فردا چه کسی بر این کُرسی خواهد نشست. همه ما، به ویژه کسانی که دستی به قلم دارند و مورد  پرسش قرار می‌گیرند در  طول هفته‌های اخیر بارها و بارها  درباره همه جنبه‌های این انتخابات  سخن گفته و نوشته‌ایم. امروز اما دیگر کار به پایان می رسد  و فردا، روزی دیگر خواهد بود.  فراتر از آنکه انتخاب شما، در ساعت ها و روزها و ماه‌ها و سال‌های آینده چه ثمرات مثبت یا منفی برای ما مردم داشته باشد یا حتی چه دستاوردهایی برای خود دولتمردان و حکومت و نظام به باربیاورد، در این نامه تلاش می کنم با...
ادامه خواندن