ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

فرود نغمه هاي ماندگار «نواحي» به گوشه فراموشي

  فرود نغمه هاي ماندگار «نواحي» به گوشه فراموشي بررسي جايگاه موسيقي اقوام و نواحي در ميزگرد «ايران» با حضور ناصر فكوهي، حميد رضا اردلان و محمدرضا اصلاني   نويسنده: ندا سيجاني مناسبات را به حدي رسانده ايم که بايد با احتياط در مورد موسيقي نواحي صحبت کنيم:  فکوهي: سياست فرهنگي ايران بايد به سمت گشايش و کنار گذاشتن مطلق ممنوعيت برود. درمحيط هاي گلخانه اي فرهنگ به وجود نمي آيد؛ براي رشد فرهنگ بايد آن را گسترش بدهيم و چاره اين کار از نگاه من از بين بردن ممنوعيت ها و انحصار است. اگر بخواهد دولت مدرن و توسعه يافته باشد نبايد تصدي فرهنگ را در دست داشته باشد. دولت تنها وظيفه سازماندهي را در خدمت مردم دارد  اصلاني: موسيقي شاخصه يک ملت است اما ما امروز آن را تبديل کرديم به تفريحات سالم و اين جايگاه خودش را از دست خواهد داد و درموسيقي روزمره جهان حذف خواهيم...
ادامه خواندن

هنرمندِ قلابيِ اسبا‌ب‌بازي‌هاي كوكي نگاهي به سينماي استيون سودربرگ

اميرحسين سيادت«وقتي کسي خوشبخت است به ندرت درگيرِ معناي زندگي و ديگر مفاهيمِ ازلي-‌ابدي مي‌شود.» مي‌توان مصداقِ ملموسِ اين تلقي اسناوت، دانشمندِ عارف‌مشربِ اقتباسِ تارکوفسکي از «سولاريس»، رمان‌ِ استانيسلاو لم، را پس از گذشتِ نزديک به سه دهه به گونه‌اي طعنه‌آميز در دومين اقتباسِ سينمايي از همان رمان، يعني «سولاريسِ» استيون سودربرگ (محصول 2002)، مشاهده کرد. اگر نخواهيم اين نکته که تمامي جنبه‌هاي شاعرانه‌ي اقتباس نخست و انعکاسِ وضعِ تعميم‌پذيرِ بشري و زيرِ سوال رفتن‌ِ ارکان‌ِ فلسفي و اخلاقي مدرنيته در آن، طي اقتباسِ دوم به يک ملودرامِ فضايي تک‌بُعدي و بي‌بهره از چالش‌هاي هستي‌شناسانه و پيچيدگي‌هاي فرمال تقليل‌يافته را پاي «خوشبخت بودن‌ِ» سودربرگ بگذاريم، دستِ کم مي‌توانيم در نسبت با فقدان‌ِ حساسيتِ هنري در قاموسِ وي و يدِ طولايش در «سفارشي‌سازي» و سازگاري با انواعِ مضمون و پاسخ دادن به همه جور نياز و سليقه تعبيرش کنيم. مي‌شود گفت در پي آنچه عموماً از بده‌بستان‌ِ ولنگارانه‌‌ي سودربرگ با مآخذِ رنگارنگ...
ادامه خواندن

میراث کیارستمی ثروتی برای فرهنگ ایرانی، به مناسبت ساگرد درگذشت هنرمند

    میراث کیارستمی ثروتی برای فرهنگ ایرانی به مناسبت ساگرد درگذشت هنرمند   فرهنگ امری زاینده است که با زایش خود را زنده نگاه می دارد. فرهنگ نمی تواند در ورطه تکرار بیفتد، تکرار فصل خاموشی فرهنگ است. فرهنگ برای حیات خود نیازمند زایشگرانی ست که در هر روزگار پاسخی نو به زندگی بدهند و همین پاسخ هاست که زندگی را جاری می سازد. هنرمندان از مهمترین زایشگران فرهنگ هستند که با خلق خود زبان زمانه خود را می سازند. آنها به دنبال جامعه نیستند بلکه پیش برندگان جامعه اند. در روزگار معاصر سینما به دلیل زبان نو و فراگیری خاص خود از مهمترین زبان های هنری بوده است که خود باعث زایش هنرها و رسانه های دیگر شده است. هنر_صنعتی که بر مرز رسانه و هنر ایستاده است. اما آنچه از این پدیده دوگانه ماندگار می شود وجه هنری آن است. وجهی که حاصل کشف هنرمندان و زیست هنرمندانه...
ادامه خواندن

پیر بوردیو/  مانه: یک انقلاب نمادین(6)

تصویر: فلوت زن جوان اثر مانه  برگردان ناصر فکوهی   انقلاب باسمه‌ای  از خلال ِ این پرسش، یکی از  مسائل اساسی که تاریخ‌دان نمی‌تواند از کنارش بگذارد مطرح می شود و آن مساله قصد و هدف هنرمند است.  منتقدان  در آن دوره،  کسانی نظیر  ژول آنتوان کاستانیاری(Jules- Antoine Castagnary)، تئودور دوره(Théodore Duret)، تئوفیل توره بورگر(Théophile Thoré-Bürger) دائما  مساله هدف هنرمند را مطرح می کردند و این نکته را که همه چیز  به این هدف بستگی دارد. امروز هم  ما با موقعیت مشابهی سروکار داریم. از همان دوره مانه، ما شاهد  ظهور افراد متقلبی هستیم که پیش از دیگران می‌فهمند انقلابی به راه افتاده و به آن می پیوندند یا دستکم این طور وانمود می کنند تا بتوانند مدتی هم از منافع ِ محافظه کاری و هم از سود ناشی از پذیرش این انقلاب برخوردار شوند. یکی از بهترین نمونه ها در این زمینه، شخصیتی است در یکی از آثار زولا به...
ادامه خواندن

نگاهی به بخش چهارم کتاب انسان‌شناسی هنر:هنر و فاشیسم

فکوهی، ن.، ۱۳۹۱، انسان‌شناسی هنر (زیبایی، قدرت، اساطیر)، تهران: نشر ثالث     «در واقع طبیعت با فیزیک درون خود چنان مناسبات و روابط بی‌پایانی را دارد که نه به یک نظم، بلکه به میلیاردها نظام گوناگون دامن می‌زند. فاشیسم از میان این مجموعه‌های بی‌پایان، تنها یک مجموعه را به‌طور ساختگی و بر اساس دستگاه ایدئولوژیک خود انتخاب می‌کند و آن را «نظم الهی» می‌شمارد.» بخش چهارم کتاب، به «هنر و فاشیسم» پرداخته‌است. این بخش از بنیان‌های نظری و تاریخی ایجاد فاشیم آغاز می‌شود و با زیبایی‌شناسی فاشیستی در حوزه‌ی عکس، سینما، ادبیات و معماری ادامه می‌یابد. در واقع فاشیسم واکنشی است ویران‌گر که در برابر خشونت و تخریب سال‌های پس از جنگ جهانی اول سر بر می‌آورد؛ واکنشی که برآمده از فضای عمومی اجتماع است. اجتماعی سرخورده، شکننده و هراسان. این شرایط در فاشیسم متبلور می‌شود و به ظهور گسترده‌ای می‌رسد. بدین ترتیب، چنان‌که در کتاب آمده‌است، با مردمانی مواجهیم...
ادامه خواندن

تا بیانِ یک احساس موجب شود به آن آگاه شویم!

عمده ی نظریه های کلاسیک پیرامون فرآیند خلق اثر هنری معتقدند که: هنرمند پیش از آنکه دست به آفرینش اثر هنری بزند، آگاهی و اشراف کامل دارد بر احساسی که می خواهد از طریق اثرش منتقل کند. تولستوی در شرح آنچه در جریان این تفکر خلاقه روی می دهد می گوید: "این فرآیند تقریبا ساده است؛ هنرمند احساسی خاص پیدا می کند و دوست دارد که این حس را به دیگران منتقل کند، به فکر ساخت ابراز مناسبی می افتد تا همان احساس اولیه را در مخاطبانِ اثر برانگیزد". از کل توصیف برمی آید که فرآیندِ خلق "غلیانِ احساساتِ قدرتمند" است و در پایان، اثرِ خلق شده دقیقا متناظر با احساس اولیه خواهد بود.بر مبنای این دیدگاه، آثار هنری تا سر حد اموری ذهنی تنزل می یابد و صرفا تجسم فیزیکیِ احساسی شخصی می شود که تنها کارکردشان برقراری ارتباط بین هنرمند و مخاطب است. با در نظر گرفتن این...
ادامه خواندن

معلق در فضا

Related image بهروز غریب‌پور در ميان فيلسوفان غرب و شرق تنها کنفسيوس است که سه هزار سال پيش در مورد اهميت موسيقي سخن گفته است؛ او گفته اگر مي‌خواهيد فرهنگ يک سرزمين را تغيير بدهيد، موسيقي آن سرزمين را دگرگون کنيد. اگر موسيقي را يکي از انواع هنرها بدانيم، اين گفته حکيمانه را مي‌توان در مورد همه هنرها به کار گرفت و ادعا کرد که اگر مي‌خواهيد فرهنگ سرزميني را تغيير بدهيد «هنر» آن کشور را تغيير بدهيد. من نمي‌دانم و نخوانده‌ام که کنفسيوس بر اساس چه تجربه‌اي در سه هزار سال پيش به اهميت، تغيير و تاثير و جابه‌جايي موسيقي‌ها پي برده است اما اين تفاوت يک حکيم عالي‌قدر مسلط بر امور هستي با ديگران است.  حال در عصر و زمانه‌اي که ارتباط تصويري و نوشتاري تمام محدوديت‌هاي پيشين را به شوخي مبدل کرده و کسي نمي‌تواند بگويد به راديو گوش ندهيد يا تلويزيون را نبينيد تا از مضرات آن‌ها مصون...
ادامه خواندن

صنایع دستی آینه ای برای ایران شناسی (به مناسبت بیست خرداد روز جهانی صنایع دستی)

صنایع دستی یا به هر نام دیگری اعم از هنرهای سنتی، هنرهای صناعی و یا هنرهای بومی شناخته شود از آنجا که با حوزه های مختلفی همچون فرهنگ، طبیعت، قومیت و حتا تاریخ در ارتباط تنگاتنگ است می تواند انتقال دهنده پیوند آنها نیز باشد، از همین رو می تواند قابی برای تجلی هویت قومی و ملی نیز شناخته شود.صنایع دستی فرآیندی بوم¬آورد است، هنر- صنعتی که از جغرافیای پیرامونی محل زیست هر جامعه بهره می گیرد و بر اساس تجربه هایی که در میان اقوام نهادینه شده است فرآوری  می شود. در مجموعه صنایع دستی ایران می توان همانگونه که از شمال تا جنوب حرکت می کنیم از آثار ساخته شده از چوب های جنگلی یا ساقه های نی  تا صدف های خلیج فارس ها و برگ های نخل مشاهده کرد. همین گونه اگر به گوشه های دیگری از پهنه ایران سر بزنیم می توان هنرهایی که محصول طبیعت پیرامونی...
ادامه خواندن

مانه یک انقلاب نمادین(5)

  تصویر: ادوار  مانه پیر بوردیو برگردان ناصر فکوهی     یک پرانتز: مساله اجتماعی و مساله جامعه‌شناختی       (اگر این مساله را باز می‌کنم، به دو دلیل است. نخست از آن‌رو که به یاد داشته باشیم، مشکل‌بودن ِ آن، تا اندازه‌ای  به این دلیل است که مساله ای هنوز مورد مناقشه به حساب می‌آید؛ موضوعی که به نظرم بسیار اهمیت دارد: علوم اجتماعی خود را در برابر (و علیه) جهان اجتماعی می‌سازد، در گُسست با آن و همان‌گونه که اغلب دوست دارم تکرار کنم، یک مساله اجتماعی لزوما به یک مساله جامعه‌شناختی تبدیل نمی‌شود: پرتنش‌ترین مسائل اجتماعی بیش‌ترین مقاومت را نیز در برابر  تبدیل‌شدن به مسائل جامعه‌شناختی دارند. جامعه‌شناس کسی نیست که مسائل اجتماعی، حاضر و آماده، آماده به تحویل ، پیش‌ساخته (ready made)[1] را بردارد  و برای تحلیل به آزمایشگاه خویش ببرد.  نخستین کار ِعلمی، نخستین حرکتی که یک جامعه‌شناس باید انجام دهد آن است که مسائل...
ادامه خواندن

معرفی کتاب هنر و تاریخ

پاز، ا.، ۱۳۷۶، هنر و تاریخ (مقالاتی در زمینه‌ی زیبایی‌شناسی)، ترجمه‌ی ناصر فکوهی، تهران: نشر توسدر آثار اکتاویو پاز پویایی مداوم در جریان است. پویایی مکانی، پویایی  در عرصه‌ی مکاتب و زمان‌ها. پاز دگرگونی‌ها را در هم می‌آمیزد و «یگانه می‌کند». هنر مردمی، آثار اقوام آمریکای پیش-کلمبی، نقاشی دیواری مکزیک و گالری‌ها در کنار یکدیگر صف می‌کشند، یکدیگر را جذب  و دفع می‌کنند. این خود از ویژگی‌های سوررئالیسم است که هنر مردمی و هنر به حاشیه رانده شده را دریابد، بپروراند یا با آن هم‌زیستی تازه‌ای را بیآغازد. چنان‌که در کتاب انسان‌شناسی هنر آمده‌است :«سوررئالیست‌ها با ارزش دادن به زیبایی «دیگری» برای مثال با ارزش دادن به زیبایی هنر مردمان موسوم به ابتدایی (پریمیتیویسم) به‌ویژه هنر و زیبایی در تمدن‌ها و جوامع آفریقایی، از نخستین خالقان هنری بودند که رویکرد کلاسیک یونانی را زیر سؤال بردند و نشان دادند که زیبایی را می‌توان در آن واحد در قالب زیبایی خودی و...
ادامه خواندن

تأملی بر شیوه‌های آموزش «خلاقیّت هنری» با حضور استاد غلامحسین نامی

استاد غلامحسین نامی، نقّاش شهیر ایرانی و مدّرس پیشکسوت هنر، عصر روز ۲ خرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۷:۳۰، در موسسه علمی و فرهنگی فضا به شرح تفصیلی آراء و تجارب خود پیرامون «آموزش خلّاقیت در هنر» خواهد پرداخت.gh-nami5وی «آموزش هنر در جهت دستیابی به خلّاقیت» را عنوان این نشست خوانده، در شرح محورهای مباحث آن چنین گفت: «مباحث نشست مذکور حول این پرسش که «چرا غالب آموزش‌های جاری در زمینه هنر، منجر به ظهور خلّاقیت و فعّالیت هنرمندان خلّاق نشده و نمی‌شوند؟» طرح و تشریح خواهند شد و بدنبال آن به بررسی مشکلات، کاستی‌ها و نابسامانی‌های موجود در سیستم‌های آموزشی هنر، خواهیم پرداخت. چه آنکه معتقدم خلّاقیت، استعدادی است که لزوماً در همگیِ هنرجویان و دانشجویان هنر وجود ندارد و از اینرو ضروری است که هنر به طریقی آموزش داده شود که راه‌کارهایی برای فعّالیّت مؤثر خلّاقیتِ اذهانِ مستعدّ فراهم آورد.» همچنین بخش دیگر این نشست را گفتگو و پرسش و...
ادامه خواندن

اسطوره «زمین» و نسبت آن با معماری: زمین به‌مثابه اسطوره

فهم زمین به‌مثابه اسطوره‌ای جاودانه در عالم ذهن انسان، آن‌قدر ازلی و سرشته در وجود آدمی است که کمتر به نقش و تأثیر آن در تعریف حیات، سرنوشت و آفرینش فضای زندگی، پرداخته شده است. اگر به‌زعم الن داندز اسطوره، افسانه و مسير قدسي است که شرايط موجود جهان و مردم را تشريح می‌کند، اسطورهها در ارتباط تنگاتنگ با معنويت تعريف ميشوند. از همین رو، کشف اسطورههاي وجودي نقش مهمي در فرايند طراحي و ساخت معماری دارند. مسیر زندگی، سیر به سمت فهم عالم و کشف ناشناخته‌هاست و هرآنجا که انسان از فهم عالم بازمی‌ماند، امر ناشناخته را به‌مثابه قدرتی ماورائی و اسطوره‌ای می‌پندارد که بی‌تردید در سرنوشت او مؤثر است. از این رو، اسطورهها شامل هنجارها و فرهنگ جامعه هستند و نه تنها بهعنوان عامل انتقال اين فرهنگ به نسل بعدي مؤثر بوده بلکه در زمينة طراحي براي ايجاد دانش، براي کشف چگونگي اين زندگي و خردِ پيشنهاد زندگي...
ادامه خواندن

استعمارزداییِ هنر: درآمدی موجز بر انسان‌شناسیِ هنر

  هنر برای شما چه معنایی دارد و اگر معنایی دارد منظور کدام هنر است؟ آن هنری که مختص به اروپا یا به اصطلاح جهانِ غرب است؟ هنر یعنی زیباشناسی؟ مسلمن هنر نمی‌تواند بر مبنای ایدئولوژی‌اي شکل بگیرد، اگر نگاهِ زیباشناختی به آن داشته باشیم. اما می‌تواند با نگاه انسان‌شناختی از اوضاع جهانی خبر دادن. انسان‌شناسی هنر زیر-شاخه‌اي ست در انسان‌شناسیِ اجتماعی، که تمرکزش بیش‌تر بر روی بافتار اجتماعی‌اي است که آن هنر در آن شکل گرفته. از آنجا که معنای «هنر» در غرب بسیار دستخوش بازارزیابی‌های گونه‌گونی است، و می‌تواند میان-فرهنگی خود را تعریف کردن، دشوار است بتوانیم به‌طور دقیق مشخص کردن کدام هنر در این رشته مد نظر است. به‌هرتقدیر، بنابر خاستگاهِ این رشته، می‌توانیم گفتن که تمرکز آن بیش‌تر بر بُعدهای تاریخی، اقتصادی، زیباشناختیِ فُرم‌های هنری غیر-غربی است، به‌سخن‌‌دیگر، هنر قبیله‌ای و بومی. درنتیجه، انسان‌شناسی هنر مطالعه‌ها و تحلیل‌های خود را بر روی طیف وسیعی از اُبژه‌های مادّی‌اي...
ادامه خواندن

موسیقی: هنر گوش خراش

نوشته: اولین پیه*ترجمه: عبدالوهاب فخریاسری*Evelyne Pieiller.اختصاص جایزه نوبل ادبیات در اکتبر گذشته به باب دیلان موجب برخی واکنش‌های جالب شده و جای شگفتی نیست که برخی که عنوان «فرهنگ والا» را یدک می‌کشند، از آن برآشفته‌اند. آلن فینکیل‌کروات این رویداد را «شاخص اعلام پایان اروپای مدرن(١)» می‌بیند. به عقیده آلن ارنو که به خاطر قصه‌هایش از زندگینامه شخصی خود شهرتی به هم زده این انتخاب «نشانه نقطه عطفی است حاکی از فروپاشی ادبیات(٢)»- بدون آن که بخواهد در باره اصل کار داوری کند. ایروین ولش، خالق خرده‌گیران(Trainspotting)، به نظر می‌رسد کاملا دل‌آزرده شده: در تویتر داوران را «هیپی‌های سالخورده با پروستات گندیده که یاوه می‌بافند» (١٣ اکتبر ٢٠١٦) می‌خواند.در پس تمام این واکنش‌ها، پرسشی قدیمی همواره خودنمایی می‌کند: ادبیات چیست؟ پرسشی که حاصل یک نگاه تحقیرآمیز به فرهنگ «مردمی» و با نهایت تاسف یکی پنداشتن آن با مبتذل است. از سوی دیگر، سکوت طولانی دیلان پس از اعلام رسمی نیک‌بختی...
برچسب ها:
ادامه خواندن

آیا "خلاقیت" اشتباه بزرگ سیاستهای هنری است؟

    دیو اوبرین- ترجمه مهدی یسری گریسون پری ریث اخیراً مقالاتی  در حوزه مباحث هنر، فرهنگ و قدرت تالیف نموده است. قبل از آن در سال 1982 تحقیق مشابه با ایده ریث در مورد فرهنگ انجام شده بود، اما از منظر و مبحث کاملاً متفاوت و نقد ادبی به صورتی که دنیس دونگو مفهوم راز و رمز در هنر را بیان می کند. دونگو بر خلاف روند فروش ( بر مبنای قیمت و اقتصاد) و با اصطلاح ( شکل یافته بر اساس بوروکراسی و محاسبات سیاسی) ایده خود را مطرح نمود. ایده محوری او بر اساس نگرش هنری که ماهیتی غیر گفتاری، غیر توصیفی و تلاش در جهت نشان دار کردن دانش و تعریف آن با سخنرانی است، می باشد. خلاقیت هنری، یک نگرش است و همان موضوعی است که تقاضای دوگانه بروکراسی و اقتصاد فروش را توامان دارد.  گونه ای از این تفکر در سالهای اخیر بسیار محبوب و...
ادامه خواندن

مانه: یک انقلاب نمادین (1)

پیر بوردیو  برگردان ناصر فکوهی درس‌های کلژ دو فرانس 1998-2000 از این هفته انتشار کتاب مهم پیر بوردیو «مانه: یک انقلاب نمادین» در وبگاه انسان شناسی و فرهنگ آغاز می‌شود. این کتاب شامل درس‌های تقریبا سه سال از پژوهش‌های  پیر بوردیو  بر موضوع شرایط اجتماعی آفرینش هنری است که در کتاب «قواعد  هنر، زایش و ساختار میدان ادبی» (1992) او نیز مطرح بوده‌اند. اما  تفاوت این درس‌ها با کتاب، به روز بودن و مباحث جدید بوردیو به ویژه در مورد «انقلاب نمادین در هنر» و همچنین  قابلیت دسترسی بسیار ساده‌تر برای مخاطبان برای درک مفاهیم بوردیویی است، زیرا  کلاس ها به صورت شفاهی ارائه شده‌اند و سپس به وسیله شاگردان بوردیو به صورت مکتوب در آمده‌اند. در  اولین بخش از این کتاب مقدمه ویراستاران و توضیح های فنی آنها بر کتاب را می‌خوانیم.  بخش اول سپاسگزاریویراستاران لازم می‌دانند مراتب قدردانی  خود را از برونو اورباک، لور بوردیو، سیمون بوردیو،  اینس شامپی،...
ادامه خواندن

هنر (جنبه‌های فرهنگی) بازارِ هنر (I)

ریموند مولن، اَلَن کِمن || برگردان سام محتشم مسلّماً یک بازار هنر وجود ندارد، بلکه چندین بازار هست. وجه تمایزِ اساسی مابین بازار کارهای «کلاسیک»، در مفهوم «طبقه‌بندی‌شده»، ادغام‌شده در میراثِ تاریخی، و بازارِ کارهایِ کنونی قرار می‌گیرد. الگوی اشارت‌گر برای مجموعِ این بازارها مربوط به تشکیلِ ارزشِ شاهکار باستانی است، که با برتری هنری و کمیابی بی‌اندازه‌اش مشخص می‌شود. بازار که، دست‌کم تاحدی، بازشناسیِ اجتماعی آفرینندگان و ابزارهای معیشیتی‌شان به آن بستگی دارند بازارِ هنرِ معاصر است. از سال‌های ۱۹۷۰، هر آن دو از بحراني گذشتند که مداخله‌اي فزاینده را در قدرت‌های همگانی فرا می‌خوانند. .1 تعریفِ اجتماعی و ارزشِ اقتصادیِ کارِ هنری تعریفِ اجتماعی از هنر که بنابرآن شرح‌گری می‌کنیم میراثي است از سده‌ی نوزدهم. کار هنری، تولیدِ کارِ تقسیم‌نشدنیِ آفریننده، از روی منحصربودن، اَصالت و بی‌دلیل‌بودنش تعریف می‌شود. این تعریف، زیر سوال رفته اما غالب، تولیدِ تاریخي است در جریانِ آنچه هنر را خودمختار می‌کند، درحالی‌که میان...
ادامه خواندن

نیاز های فرهنگی و هنری شهرنشینان ساکن پهنه مرکزی شهر تهران

  پژوهشگر: حمید رزاقی نیاز در جامعه‌ انسانی بستر و مفهومی گسترده و چند وجهی دارد. از یک سو ابعادی مادی، عینی و انضمامی مانند نیاز به غذا، مسکن، سلامت و بهداشت را دربرمی‌ گیرد و از سوی دیگر ناظر بر وجوهی نمادین، کیفی و معنایی است. مانند نیاز به آموزش، تربیت، تعلق، هنر، مطالعه و فراغت. نیازهای فرهنگی در حوزه ‌های نیازهای نمادین و معنایی جای دارند. نیازهای فرهنگی در پرتو تحولات اقتصادی واجتماعی دگرگون می‌ شوند و از حالت ساده و محدود به پیچیده و متنوع تحول می ‌یابند. ایده‌ شهر سالم را «لئونارد دهل» استاد برنامه‌ ریزی شهری و بهداشت عمومی دانشگاه‌ های کالیفرنیا و برکلی مطرح کرده است. از دید وی شهر سالم عبارت است از محیط اجتماعی و کالبدی با امکاناتی که کلیه‌ فعالیت‌ های زندگی را به سهولت و با کارآیی مطلوب امکان ‌پذیر سازد. او بر این نظر است که شهر باید به...
ادامه خواندن

پاره های هنر(50)، افلاطون: درباب بهره برداری  روا یا ناروا از سخنوری (بلاغت)

برگردان ناصر فکوهی  گورگیاس، چه می گفتی اگر همه چیز را می دانستی، اگر می دانستی که بلاغت (rhétorique)  به نوعی  درون ِ خود،  همه توانایی ها را دارد. برایت نمونه ای گویا می آورم. بسیار پیش آمده که من همراه برادرم که طبیب است نزد بیمارانش بروم. در این حال بیمارانی که نمی پذیرفتند دارویی را  مصرف کنند  و یا طبیب اندامی از آنها قطع کند و یا تکه ای از بدنشان را بسوزاند، اگر  او نمی توانست قانعشان کند، من این کار را می کردم؛ آن هم فقط با هنر ِ سخنوری.  فرض بگیریم یک سخنور و یک طبیب، به هر شهری که  فکرش را بکنی بروند،  حال اگر در آن شهر، در مجمع ِ مردم  یا در هر مجمع دیگری از آنها بخواهند یک طبیب را انتخاب کنند،  من اطمینان دارم که در تصمیم گیری ِ آنها، طبیب به حساب نمی آید و سخنور را ، البته...
ادامه خواندن

هنر معاصر (بخش پایانی)

ایو میشو، ریموند مولن   برگردان سام محتشم واژه‌ی «معاصر» در دو معنی تعریف می‌شود. در تعریف متداول، بر آنچه دلالت می‌کند «که به دوره‌ی ما راجع است»، بدون ارزش دیگری مگر برای هم‌باشی با اکنون: جهانِ معاصر، از روی این تعریف، جهانی ست که در آن می‌زییم. با اهمیّتي بحث‌انگیز که مشخص‌کردنِ فرقي را نه صرفاً زمانی که هم‌چنین فرمی و ماهیّتی در نظر دارد، از سوی دیگر «معاصر» ابزارِ ایده‌یِ قدرتِ نفوذ و تناسبِ خاص می‌شود در تقابل با آنچه پیش‌پاافتاده (=مبتذل) یا، بدتر، قدیمی است. در این مفهومِ بحث‌انگیز، ‌انگاره‌ی هنر معاصر به سال‌های 1980 برمی‌گردد. بیش‌تر به‌طورمنحصر با هنرهای دیداری، موسیقی و حوزه‌هایی مطابقت دارد که آنجا فرم‌های خاصی می‌نمایند فعلیّتِ شایان توجهی دارند. .5 بازارِ هنرِ معاصر درطیِ سال‌های 1980، ارزش‌های هنریِ هنر معاصرِ به‌اصلاح بین‌الملل در دلِ جهانِ هنریِ غرب تعریف شدند و بر اساسِ سلسله‌مراتب سازمان‌دهی، که نمونه‌اي کاملاً خاصِ برهم‌کنش‌های موجود میان...
ادامه خواندن