ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

تغییرات فرهنگی و تحولات نسلی:‌ یادداشتی به بهانه نمایش اعتراف دختران اینستاگرام


گاهی برخی اتفاقات و رخدادها،‌از حد یک مساله موردی و شخصی فراتر می روند و گویی محملی برای بیان الگوها و تحولات و جریان های بزرگتری میشوند. گاهی برخی رخدادها و شخصیت ها،‌رسالت های تاریخی ای را ناخواسته ایفا میکنند، زیرا در زمانه و زمینه ای خاص قرار میگیرند که نقطه عطفی را بوجود می آورند. داستان مواجهه با دختران نوجوان در شبکه های مجازی،‌ حکایت این نوع حوادث تاریخی است. دخترانی به اتهام فریب خوردگی در رسانه ملی مجبور به اعتراف شده اند ‌و در پس این اعتراف اجباری،‌ اقتدار نهاد کنترلی و نظارت گر همه جانبه ای مطرح است که در این وانفسای جامعه ایرانی،‌ میخواهد خودش را به عنوان محافظ اخلاق و نظم هنجاری رسمی نشان بدهد. آنچه این ماجرای روزهای اخیر نشان داده،‌بیانگر شکافی است میان موقعیت های منجمد و مسدود مدیریت فرهنگی در ایران و جریان های پویای زندگی مردم. این صحنه اعتراف از دل...
ادامه خواندن

اصلاح‌طلبی و جهان مجازی


    نازنين متين‌نيا يك هفته است كه در گزارش‌هاي رسانه‌هاي خارجي، نام «حسن روحاني» با واژه «رفرميست» (اصلاح‌طلب) تركيب مي‌شود تا نويسنده گزارش به مخاطب، از اهميت انتخابات رياست‌جمهوري ايران در بهار 96 بگويد و اينكه چطور ايراني‌ها عطف به سخنان آقای روحاني:«راه تعامل با جهان را پيش گرفتند و به افراط‌گري نه گفتند». در واقعيت زندگي سياسي و اجتماعي ايران اما، آقای حسن روحاني تعريف كلاسيك «رفرميست» را ندارد. در اين واقعيت روحاني، نامزد انتخاباتي است كه موفق شد در كارزار انتخاباتي، حرف‌هايش را بيشتر از بقيه كانديداها به گوش مردم برساند و مردم، او را بيش از بقيه باور كنند و به او راي دهند. در شكل ساده اين اتفاق، حسن روحاني يك برنده انتخاباتي است و نه آن تصوير رويايي كه رسانه‌ها و گزارشگران خارجي از او مي‌سازند و «رفرميست» بودن يا همان «اصلاح‌طلبي» از آن طيف ديگري از گروه‌هاي اجتماعي و سياسي ايران است كه...
ادامه خواندن

پدر ستودنی تلگرامی و اینستاگرامی


                            پیوسته می گویند دنیای مجازی عرصه را بر دنیای واقعی تنگ کرده است و زندگی مجازی، واقعیت را از ما گرفته است و در فرجام، آسیب های جدی این داستان، دامن ما را می گیرد. اما من می خواهم بگویم دنیای مجازی، قبایی است که دست کم بر قامت ما ایرانیان بسیار برازنده است و از آن بیشتر، محیط بیگانه ای نیز برایمان نیست و بسیار پیشتر از این، زندگی ما بر پایه این دوتایی «بود» و« نمود» بوده است که گاه بسیار هم از یکدیگر متفاوت بوده اند. وانمود کردن، از آن چیزهایی است که ما خوب یاد گرفته ایم و پشتوانه های فرهنگی آن را در چنین گفتمان های روزمره ای می توان یافت: «خودم رو از داخل سوخته، مردم رو از بیرون.» «با سیلی صورتش رو سرخ نگه داشته .» «مبادا دشمن شاد بشیم.» «این کار رو می کنم تا چش بقیه درآد.» «تا کور شود...
ادامه خواندن