ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

درباره داريوش آشورى


بازانديشى در زبان - متولد ۱۱ مردادماه ۱۳۱۷ تهران - اخذ ديپلم از دبيرستان دارالفنون ۱۳۳۴ - تحصيل در رشته حقوق دانشگاه تهران ۱۳۳۴ تا ۱۳۳۷ - از بنیان‌گذاران کانون نویسندگان ایران و عضو انتخاب شدهٔ نخستین هیئت دبیران ۱۳۴۸ تالیف تعریف‌ها و مفهوم فرهنگ (۱۳۸۰)(عنوان قبلی: فرهنگ شناخت)، نشر آگه. عرفان و رندی در شعر حافظ (۱۳۷۹) (عنوان قبلی: هستی‌شناسی حافظ) فرهنگ علوم انسانی (۱۳۷۴)(عنوان قبلی: واژگان فلسفه و علوم اجتماعی) شعر و اندیشه (۱۳۷۷) بازاندیشی زبان فارسی (۱۳۷۲) نشر مرکز ما و مدرنیّت (۱۳۷۶) نگاهی به تاریخ، تمدن و فرهنگ چین درآمدی به جامعه‌شناسی سیاسی دانشنامه سیاسی- فرهنگ اصطلاحات و مکتب‌های سیاسی (۱۳۷۳) (عنوان قبلی: فرهنگ سیاسی) زبان‌باز، (۱۳۸۷)، رساله‌ای پژوهشی و تحلیلی دربارهٔ رابطهٔ زبان‌های مدرن با تمدن مدرن و روش‌های گسترش زبان‌های مدرن در پاسخگویی به نیازهای زبانی فناوری و علم. پرسه‌ها و پرسش‌ها (مجموعه مقالات)، ۱۳۸۹، نشر آگه. پروژهٔ ملت‌سازی اسطورهٔ فلسفه در میان ما...
ادامه خواندن

روشنفکري ادبي در گفت‌وگو با داريوش آشوري


حسين سخنور مدت‌ها بود که بنا داشتيم تا داريوش آشوري را پشت «ميز روشنفکري» بنشانيم، اما بعد مسافت و مشغله‌هاي آشوري هر بار اين گفت‌وگو را به تعويق مي‌انداخت تا اين شماره که بالاخره موفق شديم از او درباره روشنفکري و ادبيات بپرسيم؛ دو حوزه‌اي که در خود آشوري جمع‌اند. او را هم بنا به فعاليت‌ها و سوابقش و هم به اعتبار تاليفات و آثارش مي‌توان شخصيتي دانست که از سويي دل در گرو هنر و ادبيات ايران دارد و از سوي ديگر آشنا به کار روشنفکري است. آشوري پس از کودتاي ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ مدتي عضوِ سازمان‌ِ جوانان‌ِ حزبِ توده بود ولی در شانزده‌سالگي از آنها جدا شد و پس از چندي در سال ۱۳۳۶ به حزبِ زحمت‌کشان‌ِ ملتِ ايران (نيروي سوم) پيوست. به موازات اين نوع فعاليت‌هاي سياسي، آشوري نخستين کتابش را با عنوان «فرهنگِ سياسي» (دانشنامه‌ي سياسي) در روزگارِ دانشجويي منتشر کرد و در موسسه‌ انتشاراتِ فرانکلين...
ادامه خواندن

فهم مدرن از حافظ در مشرب هرمنوتیک


مریم گودرزی شاید به نظر برسد سخن گفتن از حافظ کار راحتی است. دیوان حافظ جزو اولین کتاب‌هایی است که هر یک از ما آن را در خانه‌هایمان می‌بینیم و می‌خوانیم. آن را بر سر سفره هفت سین عید نوروز قرار می‌دهیم و با غزلی از آن، سال نوی خود را آغاز می‌کنیم. ابیات آن جسته و گریخته روی کارت پستال‌ها، تابلوهای خطاطی، سر در ورودی خانه‌ها، در پیام‌های عاشقانه و حتی روی سنگ قبرها مدام در معرض دیدن و خواندن هستند. به همین دلیل فکر می‌کنیم حرف زدن از حافظ کار راحتی است، ولی حقیقتا این‌طور نیست. پای حرف زدن از حافظ که به میان می‌آید، تازه می‌فهمیم که این دیوان کوچک و فشرده چه اقیانوس بی‌انتهایی است که هر کسی را توان شنا کردن در آن نیست. به قول خود حافظ «نه هر که سر بتراشد قلندری داند». داریوش آشوری جزو کسانی است که در این وادی قلندری...
ادامه خواندن