ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

باستان شناسی نظام صنعتی؛ رویکردی در تبیین تأثیر متقابل انسان و صنعت در شهر: مطالعه موردی کارخانه سیمان ری در شهر تهران


نویسندگان: محمد اسماعیل اسمعیلی جلودر، اشکان پوریان اولی، محمد مرتضایی چکیده باستان‌شناسی نظام صنعتی، شاخه¬ای از باستان‌شناسی است که علی‌رغم عدم پذیرش همه جانبه جامعه دانشگاهی به عنوان شاخه¬ای از باستان‌شناسی تا 20 سال گذشته، توانسته کمک-های ارزشمندی به مطالعه تاریخ جوامع صنعتی ارائه دهد. در اینجا سعی شده که نسبت به روش¬شناسی مطالعه میدانی بر وجه جامعه¬شناختی، فرهنگی و تحلیلی باستان‌شناسی نظام صنعتی تأکید بیشتری صورت گیرد. به همین منظور ابتدا تاریخچه¬ای از نظام صنعتی و تحلیل-های نظری مرتبط با آن بیان می‌شود. سپس تاریخچه¬ای از باستان‌شناسی صنعتی و روش-شناسی مطالعه در این حوزه ارائه می‌گردد. در ادامه سعی می‌شود که بر رهیافت¬های نظری این حوزه¬ی پژوهشی، پرداخته و در نهایت امکانات باستان‌شناسی صنعتی در ایران مورد مطالعه و تحلیل قرار گیرد. در این رویکرد بررسی کارخانه سیمان ری به‌صورت موردی نمونه عینی از این نوع پژوهش معرفی شده است. کلید واژگان: انقلاب صنعتی، ایران، باستان‌شناسی نظام صنعتی، جامعه...
ادامه خواندن

درآمدی کوتاه بر مسأله فضای شهری و سیاست‌ورزی


لوفبور در مقاله‌ای با عنوان بازتاب‌هایی بر سیاست‌ورزی فضا در سال 1976 عنوان می‌کند که سیاست‌ورزی فضا وجود دارد چرا که فضا سیاست‌ورز است (Lefebvre et al.1976). برای او سیاست‌ورزی فضا وجود دارد نه‌تنها به دلیل این‌که فضا سیاسی است بلکه به دلیل این‌که فضا سیاست‌ورز است. معادل کردن فضا با سیاست‌ورزی تنها راه فهم رابطه فضا با سیاست‌ورزی است. چرا که سیاست‌ورزی از طبیعت تعارض‌گونه و ستیزگونه فضا نشأت می‌گیرد (برای مطالعه بیشتر نگاه کنید به Dikeç, 2012).  در زبان فارسی واژه سیاست را معادل Policy به کار می‌برند که بیشتر معطوف بر اصول و برنامه‌هایی است که روابط انسانی را سازمان می‌دهد. اما واژه‌ای که مفهوم عمیق‌تری دارد Politics است که به تئوری و فرآیندهای سازمان‌دهی روابط انسانی تکیه دارد که در این‌جا من آن‌را سیاست‌ورزی معنی می‌کنم. شهر به‌عنوان یک زیستگاه انسانی در حوزه سیاست‌ورزی اهمیت بسیاری پیدا کرده است چرا که ما در عصری زندگی می‌کنیم...
ادامه خواندن

شهر بی خاطره



  ا عکس از شیوا خادمی، بیرجند      مدتی است بدنبال خانه‌ای برای زندگی می‌گردم و آنچه می‌یابم، اغلب با پیشینه و حافظۀ تاریخی من هیچ ارتباطی ندارد. تهران، شهری که هر روز دستخوش تغییر است و این تغییرات را بیشتر در حوزه معماری می‌توان دید. دیرزمانی نگذشته است که معیار خانه‌هایمان داشتن حیاط، طاقچه، پنجره‌های روبه آفتاب، حوض و اتاق‌های تو در تو بود. کودکی‌مان در این نوع معماری سپری شد. خانه‌ای پر از رنگ، صدا‌، بو و در یک کلام زندگی. آری زندگی در تعدد اتاق‌های خانه معنا می‌یافت، وقتی بازی می‌کردیم فضاهای زیادی برای پنهان شدن وجود داشت، تنوع فضا بهانه‌ای برای بازی‌فراهم می‌کرد. اتاقی برای مهمان، که هر آنچه خوب بود را برای او حفظ می‌کردیم، چون مهمان "حبیب خدا"بود. آشپزخانه‌ای محصور ، بدون هیچ رد پایی از تجمل، با تنوعی کم اما با صفا و صمیمیت زیاد. طاقچه اما همچون بوم نقاشی بستری بود...
ادامه خواندن
برچسب ها:

بازخوانی 461 سال زندگی پارک امین الدوله


فاطمه قریب شهر تنها مجموعهای از ارتباطات فیزیکی نیست. همه شهرها برای حفظ پویایی و زنده بودن نیازمند هویت و خاطرهاند. شهری که فاقد این خصوصیات باشد زندگی در آن جریان ندارد و ساکنان آن به منزله میهمانی تلقی میشوند که احساس خاصی نسبت به آن نداشته و تمایلی به حل مسائل آن نشان نمیدهند. در مقابل، تغییر یا تبدیل یا از میان رفتن فضاهای آشنا، حس گمگشتگی، بیریشه بودن و از دست رفتن بخشی از زندگی را در انسان بهوجود خواهد آورد. مفهوم خاطره در فضای شهری با حس تعلق و هویت همراه و مترادف است. شهر بیخاطره شهر بیهویت است. وقایع در شهر خاطرهساز میشوند و این خاطرات است که زندگی میآفریند، امروزه خاطرات گذشته شهرها یا بهدست فراموشی سپرده شدهاند و یا تنزل کیفیت یافتهاند، از سوی دیگر با کاهش بسترهای مناسب برای رویداد وقایع شهری و تعاملات اجتماعی، از هیجانات تعلقزای شهروندان به محیط کاسته شده...
ادامه خواندن

سیرجان درمنابع تاریخی


تصویر:   قلعه سنگ و برج و باروهای باقیمانده آن برای بازیابی اطلاعاتی درباره سیرجان، از نوشته¬های نویسندگان و مورخین در طول قرون و اعصار کمک می¬گیریم. قدیمی¬ترین سندی که اطلاعاتی درباره سیرجان به ما می¬دهد، نوشته ابن اثیر است، که می¬نویسد «گشتاسب که یکی از پادشاهان قدیم ایران بود و دین سلیمان داشت، دین زرتشت را پذیرفت و در کوهستانی که «تمبور» نام داشت جای گرفت و در حالت تقیه به عبادت مشغول شد». استاد دکتر باستانی پاریزی عقیده دارد، این کوه، همان کوه تمبور است که در مشرق سیرجان و حدود چهار گنبد قرار گرفته. (وثوقی رهبری،15:1372) حمدالله مستوفی در تاریخ گزیده، درباره گشتاسب می¬نویسد: « ابن لهراسب بن اروند شاه بن کی پشن بن کیقباد، در شهر حلب تخت و تاج ایران بدو رسید. به پادشاهی نشست. زرتشت پیشوای گبران به عهد او دعوت کرد. گشتاسب دین گبری بپذیرفت و ایرانیان را الزام نمود، تا گبری اختیار کردند»...
ادامه خواندن

برگه داده های شهری (21): همدان





نام همدان برگرفته از هگمتانه پارسي باستان است که در کتيبه بيستون توسط داريوش هخامنشي ضبط شده است. اين نام در زبان يوناني اکباتان ذکر شده است. ژرک دومرگان محقق فرانسوي مي‌نويسد: تنها شهر مهم اين ناحيه بدون شک شهر همدان و اکباتان باستاني، پايتخت مادهاست که هرودت آن را ديده و در کتيبه‌هاي ميخي اکباتانه است. همدان قدمتي بيش از 3 هزار سال دارد و هرودت مورخ معروف يوناني مبناي اين شهر را به ديااکو، نخستين شهريار ماد نسبت مي‌دهد. در آن زمان همدان را به نام هگمتانه (محل اجتماع) و سپس اکباتان مي ناميدند. در سال 550 ق. م اين شهر به دست کوروش، پادشاه هخامنشي به تصرف در آمد و در دوران هخامنشي، اسکندر، اشکانيان و ساسانيان از شهر همدان به عنوان پايتخت تابستاني استفاده مي کردند. همدان منطقه‌ای کوهستانی است و کوه الوند با 3 هزار 574 متر ارتفاع از مهمترین ارتفاعات این منطقه به حساب...
ادامه خواندن

هویت شهری و سرمایه اجتماعی


ایرج محسنی شهر بسان بسیاری از موجودات زنده دارای هویت  است،هویت عامل تمایز و تفاوت یک شهر با شهرهای دیگر است. هویت داشتن یک شهر نیازمند وجود عناصر فیزیکی،اجتماعی و جغرافیایی  و ... مختص به آن شهر است. هویت شهری عاملی مهم در توسعه و پیشرفت شهر می باشد ،یکی از مهمترین امتیازات هویت برای یک شهر وجود حس تعلق در میان شهروندان شهر دارای  هویت است ، تعلق خاطر به یک مکان  عامل مهمی است در عدم بی تفاوتی نسبت به آن مکان.عامل مهمی است در آگاهی و اندیشه ی پیشرفت آن مکان، شهر به مثابه یک مکان برای توسعه نیازمند شهروندانی آگاه و مسئولیت پذیر است. توسعه نیازمند سرمایه است ،سرمایه انسانی، فیزیکی،اقتصادی ، فرهنگی و اجتماعی  . سرمایه اجتماعی عامل مهمی در توسعه ی شهرهاست. اعتماد، کنش های متقابل اجتماعی، شبکه های اجتماعی ،اهداف ،کمبود ها و آرزوهای مشترک ،هنجارها و ارزش ها و .... از عناصر...
ادامه خواندن

دو گانه ی شهر و روستا از نگاه مارکس: مارکس با عینک شهریش!


یکی از شگفتی های کار مارکس در طول بیش از چهار دهه تحقیق مداوم در حوزه های مختلف اقتصادی و اجتماعی و قلم زدن در این عرصه ها این است که او باوجود اهمیت شهر به عنوان بستر و خاستگاه جغرافیایی بورژوازی یعنی مقوله ی محوری تحقیق او، اشاره های اندک، گاه تکراری و موجز و حتا مبهم به پدیده ی شهر و عملکرد تاریخی آن در تمدن بشر کرده است. در اهمیت تاریخی شهر برای توسعه ی نظام سرمایه داری کافی است بگوییم که دیوید هاروی جغرافیدان و شهر شناس در کتاب«شهری شدن سرمایه : مطالعاتی پیرامون تاریخ و نظریه شهری شدن سرمایه داری»  که در ایران با نام« شهری شدن سرمایه» منتشر شده، با اتکا به قانون انباشت، فرایندهای چرخه های نخست سرمایه(تولید کالا و خدمات)، چرخه ی دوم (خلق فضای مصنوع از طریق رشد سرمایه ی ثابت و غیر منقول ) و چرخه ی سوم سرمایه (تولید...
ادامه خواندن

بازآفرینیِ میدانِ کهنه‌یِ‌ ناتینگهام


    یکی از چالش‌های عمده‌ی شهرهای ایران در مسیر توسعه‌ و هم‌گامی با ملزومات دنیای مدرن، شیوه‌های مداخله و به‌روزرسانی هسته‌ها و بافت‌های تاریخی است. این مشکل همراه با روند شهرنشینی و توسعه‌ی بی‌حد و مرز شهر‌ها ابعاد گسترده‌ای به خود گرفته‌ است. در حالی که در سطح جهانی بافت‌های تاریخی شهرها در راستای ایجاد فرصت‌هایی برای توسعه و رشد فرهنگی-اقتصادی مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرند؛ در کشور ما عمومی‌ترین شکل برخورد در سطح خرد و کلان با این آثار، نادیده گرفتن ارزش‌های فرهنگی و نگریستن به آن‌ها به مثابه معظل از سوی مدیران شهری است. در این راستا مطالعه و بررسی تجربیات کشورهای پیشرو در زمینه‌ی بازآفرینی و به‌روز رسانی محلات و مراکز تاریخی شهری چه در حوزه‌های تخصصی مربوطه و چه در بستر عمومی جامعه در جهت بهبود نگاه به بافت‌های تاریخی سودمند و راهگشا خواهد بود. در ادامه به معرفی و بررسی مختصر یکی از پروژه‌های موفق...
ادامه خواندن

قلمروهای عمومی و خصوصی


جی.جی. جیسکینگ و همکاران، برگردان زهره دودانگه امر عمومی و خصوصی برساخته‎های اجتماعی هستند که حوزه‌های مختلف زندگی روزمره را مفهوم پردازی می کنند- از درونی بودن و خصوصی بودن بدن‌ها و خانه‌هایمان تا عمومی بودن خیابان‌های شهری و فضای عمومی. این دو گانه معمولاً به میزانی از دسترسیِ اعطا شده به «بیگانه‌ها»[1] اشاره دارد، حال به هر صورتی که بیگانه‌ها تعریف شده باشند. اما برغم موافقت‌ نامه‌های مربوط به حریم خصوصی و قراردادهایی که بر سر عدم شکستن حریم در فضای دیجیتالی[2] امضا شده، مرز میان ]امر[ عمومی[3] و خصوصی[4] به خوبی تعریف نشده و محل مناقشه است. فضاهای عمومی و خصوصی، به جای آن که در تضادی دوگانه باشند، در طیفی از مقیاس‌های همپوشان و متداخل عمل می‌کنند و موزاییکی از فضاها و درجاتی از دسترسی را می آفرینند. به ندرت فضایی وجود دارد که ]به طور مطلق[ عمومی یا خصوصی باشند. در عوض فضا چند لایه و...
ادامه خواندن

کافه‌ای که نبود، خیابانی که بود.


اینکه کسی بیست سال از بهترین سال‌های جوانی‌اش را در پاریس گذرانده باشد، آن هم  از نیمهٔ 1970 و «سال‌های ژیسکار» تا نیمهٔ 1980 و «سال‌های میتران»؛ اینکه کسی در طول چهل سال هرگز از رفت‌وآمد به پاریس بازنمانده باشد و کوچه و خیابان‌های جوانی و سال‌های پختگی‌اش در این شهر گذشته باشد و احساس مادی درونی‌کردن صحنه‌های پرشور هوگوی ابدی را، از نتردام تا بلوارهای بزرگ پاریسی، پیوسته در گوشت و پوست خود احساس کرده باشد؛ اینکه چنین شخصی در پایتخت جهانی «کافه» و «کافه‌نشینی» کافه‌نشین نشده باشد؛ به‌خودی خود، امر نامتعارفی است. اما اینکه خواسته باشم در اینجا  به شرح و تفسیر این داستان بپردازم (کاری که شاید روزی در جایی انجام بدهم) فضایی برایش نمی‌بینم. کافه و خیابان در پاریس همواره رابطه‌ای تنگاتنگ با یکدیگر داشته‌اند و حکایت‌هایی بی‌پایان: از فضای درونی کافه‌ها از پیشخوان‌های ارزان قیمت کافه‌های مردمی تا نشستن روی صندلی‌های چرمی بزرگ در کافه‌های...
ادامه خواندن

معرفی کتاب «جستارهایی در پلاسکو»


ساختمان پلاسکو، ساختمانی تجاری در ضلع شمال شرقی چهارراه استانبول، تهران بود و از آن به‌عنوان اولین آسمان‌خراش و ساختمان مدرن خاورمیانه یاد می‌شد. این ساختمان ۱۷ طبقه با اسکلتِ فلزی که در سال ۱۳۴۱ افتتاح شده بود، یکی از مهمترین مراکز تولید و فروش پوشاک در تهران بود. ساختمان پلاسکو در روز پنج‌شنبه ۳۰ دی ۱۳۹۵ پس از ۵۴ سال از زمان ساخت بر اثر آتش‌سوزی فرو ریخت و ۵۶۰ واحد تجاری در آن نابود شد. پلاسکو درحالی بعد از ۳٫۵ ساعت سوختن، فروریخت که هنوز تعداد زیادی آتش‌نشان درحال مهار آتش‌سوزی، در بیرون و داخل ساختمان بودند. ساختمان پلاسکو در کنار ساختمان آلومینیوم از اولین آسمان‌خراش های تهران شمرده می‌شد. این ساختمان نماد تهران جدید و معماری مدرن در پایتخت و به عنوان یک نماد شاخص شهری محسوب می‌شد. ساختمان پلاسکو با ارتفاع ۴۲ متر در زمان اتمام ساخت در سال ۱۳۴۱ بلندترین ساختمان تهران محسوب می شد....
ادامه خواندن

برگه داده های شهری (15): رشت





رشت از جمله کلان‌شهرهای ایران است که علاوه بر مرکزیت استان گیلان و شهرستان رشت، همچنین بزرگترین و پرجمعیت‌ترین شهر شمال ایران در بین سه استان حاشیه‌ای دریای خزر (مازندران، گیلان و گلستان) محسوب می‌شود. رشت مرکب از دو پاره واژه رش و ت است، رش به معنای باران ریز و مدام است و ت پسوند جای است، همانگونه که در زبان پهلوی تشت یا آتشت به معنی آتشدان در نظر گرفته می‌شود. در نتیجه رشت یعنی جایی که در آن باران ریز و مدام می‌بارد. ساكنان شهرهاي شهرستان رشت عمدتاً به مشاغل خدماتي ، تجاري و صنعتي مشغول هستند و شاليكاري نيز از عمده فعاليتهاي روستاييان اين خطه مي باشد. در بخش كشاورزي ، اين ناحيه از مستعدترين مناطق استان و كل كشور محسوب مي شود. به علاوه شهر رشت طی سه دهه گذشته شاهد یک غنای فرهنگی شایان توجه بوده است. در تمامی شهرهای بزرگ دنيا از چنين...
ادامه خواندن

معرفی کتاب نما در سیمای شهر (با رویکردی بر مبانی و ضوابط)


مفهوم عام سکونت و بودن انسان بر روی زمین و محیط متناسب با آن، از دیرباز مسائلی را شامل می شود که ریشه در اعتقادات و باورهای ما داشته و هر بخش از فضاهای شهر که نمود باورها و اعتقادات انسان باشد، از اهمیت ویژه ای برخوردار خواهد بود. در این میان «نما» تنها به عنوان جزئی از یک اثر معماری مطرح نیست، بلکه در سطحی گسترده‌تر حامل پیام نحوه تفکر و شیوه زیست جامعه پدیده‌آورنده آن می باشد. مدگرایی در معماری و شهرسازی جهان نو، بی توجهی به پایه های فرهنگی، تاریخی، اجتماعی و جغرافیایی در شهرها در حال رخ‌نمایی است و این معضل از جمله معضلات کنونی شهرهای کشور ما نیز می باشد. با نگاهی هرچند گذرا به اطرافمان، به وضوح مشاهده می کنیم که معماری و شهرسازی ایران که در گذشته از غنای ارزشی، فرهنگی و زیست محیطی فراوانی برخوردار بود، امروزه به سیمایی ناهنجار، اشفته و...
ادامه خواندن
برچسب ها:

پلاسکو فرو ریخت، ما ماندیم و حتی سلفی گرفتیم!


دقیقأ سه سال پیش در همین روزها بود که آن «یکشنبه‌ی غم انگیز» رقم خورد و شاهد مرگ دلخراش آدمهایی بودیم که دچار ضعف و کمبودهای ساختاری جامعها‌ی شدند که ما هم عضوی از آن بودیم و هستیم (اشاره به آتش‌سوزی یک ساختمان ۵ طبقه در خیابان جمهوری تهران که حوالی ساعت ۱۱ صبح روز ۲۹ دی ۱۳۹۲ در یک کارگاه تولید پوشاک رخ داد و در حالی که مأموران سازمان آتش‌نشانی در حال امدادرسانی بودند، ۲ نفر از کارگران زن کارگاه که برای نجات جانشان از پنجره‌ها آویزان شده‌بودند، از ارتفاع سقوط کردند و جان باختند). پیش از این همیشه فکر می‌کردم که سقوط یک هواپیما فاجعه آمیزترین نوع یک مرگ می‌تواند باشد، اما پس از این اتفاق فهمیدم که مرگ دردناک در «جامعه کلنگی» را پایانی نیست. همیشه یک جای کار می‌لنگد. از باز نشدن نردبان هیدرولیکی آتش نشانی در آن «یکشنبه غم انگیز» و نداشتن هلیکوپترهایی که...
ادامه خواندن

وقتی به زمینة بحران ها بی توجهیم!


سالهاست که کلانشهر تهران در یک آلودگی زیست محیطی به نام «آلودگی هوا» فرو رفته است. آلودگی ای که معلول عدم مدیریت شهری واحد در کلان کشور بوده است. از پلاک شدن هر روزه اتومبیل ها در تهران (بنگرید به شماره های جدید پلاک با شماره 10)، تا میزان بنزن موجود در سوخت اتومبیل ها(در چند سال گذشته)، تا فروش معاینه های خودرو(در حومه شهر)، تا ادامه ساخت خودروهای وطنی با سوخت بالا و تا .... اینها و عوامل دیگر همه دست به دست هم دادند تا «آلودگی هوا» رفته رفته به عنوان یک معضل در کلانشهر تهران خود نمایی کند و نیمه دوم سال را مردم این کلانشهر دریک «بحران» زیست محیطی سر کنند و مسئولین و دست اندرکاران نیز با سردرگمی، چشم به آسمان برای وزیدن باد و ریزش باران باشند. اینجاست که ضرب المثل «خود کرده را تدبیر نیست» مصداق می یابد.  وقوع حادثه آتش سوزی ساختمان...
ادامه خواندن

معرفی کتاب فلسفه، شهر و زندگی روزمره، گردآوری و تدوین علی نجات‌غلامی


«روزمره مقیاسی از همه چیز است»؛ این را گی دوبور در کتاب جامعه نمایش گفته است؛ مقیاسی از همه چیز بودن، تعبیری سرراست و روشن است؛ یعنی همه آنچه جهان مناسبات انسانها با خود و پیرامونشان را بر میسازد. با این حال، این جهان به همان میزان که آشنا و بدیهی و روزمره است، واجد پیچیدگی‌ها و تناقض هایی است که خود را در محل تفکیک عرصه های کنش بروز میدهد. در حقیقت، این تعبیر، بیان مخاطره‌امیز زندگی روزمره است که تاریخ واقعی انسانها را رقم می‌زند؛ مخاطره انگیز از این رو که گاه در گفتمانهای عمومی تن به فرودستی داده و از آن برای توصیف هر آنچه غیر روشنفکرانه، میان‌مایه و حتی فرومایه است، بهره گرفته شده است. در حالی که این مفهوم پرماجرا، سبقه‌ای طولانی در تاریخ مکتوب آدمها از یونان باستان تا قرون وسطا و پس از آن دارد، کمتر از دو قرن است که کم و...
ادامه خواندن

تأثیر فناوری حمل‌ونقل شهری بر شکل و فعالیت در بافت‌های تاریخی با تأکید بر پیاده‌مداری (نمونه موردی: منطقه 12 شهرداری تهران)


    مهرنوش حسن‌زاده و حسین سلطان‌زاده و منوچهر طبیبیان در مقاله تأثیر فناوری حمل‌ونقل شهری بر شکل و فعالیت در بافت‌های تاریخی با تأکید بر پیاده‌مداری (نمونه موردی: منطقه 12 شهرداری تهران) به به بررسی تحلیلی چگونگی تأثیر فناوری حمل‌ونقل شهری بر شکل و فعالیت بافت های تاریخی با تأکید بر گسترش پیاده‌مداری پرداخته‌اند. مقاله در ویژه‌نامه انسان‌شناسی شهر تهران؛ نشریه پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران به چاپ رسیده است.  چکیده مقاله احیا و بازآفرینی بافت‌های تاریخی سال‌ها است که به عنوان یک مسئله اساسی در حرفه‌های مرتبط مطرح است و نظریه‌های مختلفی بر مبنای شرایط و تجربه‌های گذشته وجود دارد. عدم شناخت و تحلیل صحیح از روابط میان عوامل مختلف، نبود اطلاعات دقیق، نداشتن درک مناسب از شرایط ویژه و چگونگی فرایند فرسودگی بافت‌های تاریخی را می‌توان از دلایل اصلی شکست بسیاری از طرح‌های مرمت شهری دانست؛ بنابراین نخستین و مهم¬ترین گام شناخت صحیح متغیرها و چگونگی تأثیر آنها بر...
ادامه خواندن

چهارگوش خواستن دایره: آسیب شناسی معماری در مدرنیته ایرانی


  چهارگوش خواستن دایره ! معماری شهری ما از بی هویتی رنج می برد / آسیب شناسی معماری در مدرنیته ایرانی معماری ایران، همچون بیشتر پدیده‌هایی که ما در نوع «خاص» مدرنیته خویش بازتعریف و به گونه‌ای به انحراف کشیده‌ایم، بیمار است. این حداقل چیزی است که می‌توان درباره این موقعیت گفت. حال آنکه معماری، هنری است که شکوفایی، جوشش و خلاق بودنش می‌تواند گویای زنده بودن، رشد و توانمندی‌های هر تمدنی باشد. فرآیندهای تمدنی و رشد یا سقوط آنها بر اساس میزان ساخته‌های معماری و شهرسازی سنجیده می‌شود و این چندان به دور از عقلانیت نیست، زیرا میزان سازماندهی برای ساخت معماری و سازمان دادن به یک شهر و بویژه ساخت و مدیریت فضاهایی کاربردی و زیبا و مکان در معنای عام آن که به مردم لذت و آسایش بدهد، می‌توانند شاخص‌هایی پر معنا برای سطح رشد فکر و دور شدن از هیجان‌های گذران، شور، انگیزه‌ها و غرایز  به...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(18)


پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه  بخش 18 خروجی، به نوبه خود، یک  گذار خطرناک را می سازد که نمی‌توان در آن چندان تأخیر کرد، مگر آنکه خطر سرگردانی را بپذیریم. وقتی زنان خانه‌دار درون این گذرگاه وارد می‌شوند تا از فروشگاه بیرون روند، باید دقت خود را دو چندان کنند تا مگر چیزی از صید پرباری که در تورهای ماهیگیری‌شان جا داده‌اند از دست نرود. گاه برمی‌گردند تا مطمئن شوند که چیزی از بارشان گم نکرده‌اند. به همین دلیل وقتی  یک «فروشگاه زنجیره‌ای» در تابستان درهایش را باز میگذارد، از ماهیتش دور شده و قدرتش را از دست می‌دهد.اما این توصیف به نظر ما صرفا برای «فروشگاه زنجیره‌ای» صادق است: نمی توان آن را به یک «سوپرمارکت» یا یک مغازه کوچک محلی تعمیم داد. اما آنچه باید از این موضوع به یاد داشت آن است که ورودی‌ها و خروجی‌ها مرزهای مکان‌های شهری هستند که پراعتبارترین فضاها را...
ادامه خواندن