ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

چاق و لاغر کتاب


احمد اخوت «زندگی کوتاه است، هنر بلند.» جملة پیشانی‌نوشت نقل‌قولی است از بقراط (377-460 ق. م) پزشک نامدار یونان باستان. فردی متعلق به دوران قبل از میلاد. اکنون این سخن او به این تغییر پیدا کرده است: «زندگی کوتاه است، هنر از آن کوتاه‌تر». جمله‌ای که نمی‌دانیم سخن کیست و درواقع حرف یک نفر نیست و شاید چون در میان افراد جمهوری ادبیات زبانزد است معلوم نیست چه کس اول‌بار آن را گفته است. جمله‌های قصار هم تغییر می‌کنند.  سخن از کوتاه و بلند، چاق و لاغر، کُلُفت و نازکِ محصولات هنری، به طور مشخص کتاب، به میان است. به این موضوع سال‌ها پیش برخوردم. روزی دوستی به من گفت: «اون مصاحبة ژرژ سیمنون، تو کتاب کار نویسنده، عجب گفت‌وگویی بود، واقعاً حظّ کردم. بخصوص اونجا که از قول بعضی از منتقدان می‌گه: دیگه وقتش رسیده که سیمنون رمانی بلند بنویسه، کتابی با بیست، سی شخصیت.» دوستم ساکت شد. من...
ادامه خواندن

داستان یا تولید حقیقت


  فوکو اغلب نوشته است که آثارش میتوانند همچون اکثر "آثار داستانی" خوانده شوند. وی در سال 1967 در مصاحبه ای در رابطه با کتاب واژه ها و چیزها تاکید می کند که "کتاب من داستانی محض و ساده است: یک رمان است."(1) و ده سال بعد در 1977 دوباره تاکید می کند که "من هرگز چیزی مگر داستان ننوشته ام." (2) آیا تمام این تاکیدهایی که مضمون واحدشان از سوی اندیشمندی که هرگز در سراسر زندگی اش از حرکت و تغییر نگرش باز نایستاده است، عجیب به نظر نمی رسند ونمی توانند دلالت بر روش یا موضع خاصی از طرف فوکو نمایند؟ پاسخ دشوار است: "داستان" واژه ای چنان ثقیل وچنان ظریف مواضع مختلفی را در بر می گیرد و در چارچوب هر تعریفی که باشد نمی گنجد. آیا برای فوکو مسئله این است که بگوید همسانی خاصی بین فلسفله و خلاقیت ادبی وجود دارد یا به طرز رندانه...
ادامه خواندن

جهان کتاب


  جهان کتاب 354-352 سال بیست‌وسوم. شمارة 6 - 8. شهریور - آبان 1397 بر بال بادها/ پرویز دوائی میریام/ ایوان کلیما، ترجمة رضا میرچی چاق و لاغر کتاب/ احمد اخوّت * همه‌مان باختیم دُرنا/ زری نعیمی تهران، تبریز، پِرلاشِز/ امین فقیری غروب ستارة شامگاهی/ حمید نامجو روایت‌هایی کوتاه از زندگی، آدم‌ها و.../ فرّخ امیرفریار گردآوریِ درازدامن و پُرکاستی/ مهدی فیروزیان بررسی ساختارهای عمومی هنر/ مریم مشرّف سلوک کتابداری/ یاشار هُدایی شناختِ‌حافظ با حافظ‌شناخت/ محمود ظریفیان رسالتی دشوار بر دوش ترکمن نامه/ مصطفی نوری دانشنامة اقتصاد نقش تاریخی روشنفکران/ معصومه علی‌اکبری تجربة وایمار: نوزایی پس از فروپاشی/ مجید رُهبانی * از زبان شاعران مرگ سیلویا: شعری از آن سِکستِن/ ترجمة سهیلا صارمی هوشنگ آزادی‌ور به‌مثابه شاعر فاعلن فاعلن فاعلن فع!/ کامیار عابدی در بزرگداشت جیان‌روبرتو اسکارچیا / فرید قاسملو کاوش در شرق‌شناسی نوین و نومحافظه‌کاری/ گفت‌وگوی عظیم طهماسبی با فخری صالح، ترجمة علی‌اکبر ملایی بی‌معنایی معنا/ محمد امجدی کذّاب کبیر:...
ادامه خواندن

درباره مهين اسكويى


بازى در صحنه گل‌آلود دختر پانزده‌ساله‌ای كه در دبيرستان نوباوگان تهران آن زمان درس می‌خواند و مسؤولين مدرسه، به خاطر زیبایی‌اش يا شايد به دليل داشتن خانواده‌ای هنرمند، هميشه نقشى در نمايش جشن پايان سال، براى او در نظر می‌گرفتند، وقتى روى يكى از صندلی‌های رديف جلوى تالار فرهنگَ نشسته و محو تماشاى خاله‌اش «بانو روح‌بخش» بود كه روى سن، كنسرت می‌داد، اصلاً فكرش را هم نمی‌کرد كه زمانى در راه هنر، بايد با يك هواپيماى جنگى از «نى ژنينوگوردو»، شهر ماكسيم كورگى، خودش را به مسكو برساند... کارگردان، مدرس تئاتر، مترجم آثار نمایشی و یکی از بنیان‌گذاران تئاتر آناهیتا ۱۳۰۹:  تولد در محله منيريه تهران ۱۳۲۴:  شروع بازيگرى تجربى همراه با مصطفى اسكويى و شاگردى زنده‌یاد«عبدالحسين نوشين» در تئاتر فرهنگ ۱۳۲۵:  بازيگرى در نمایش‌های «روسپى بزرگوار» اثر «ژان پل سارتر» و «سه دزد» ۱۳۲۶:  بازى در نمایش‌های «مستنطق»، «ولپن»، «سرگذشت» و «توپاز» ۱۳۲۷:  بازى در نمايش «پرنده آبى» و...
ادامه خواندن

درباره غلامعلى مكتبى


دنياى رنگین‌کمانی  بچه‌ها! محمد شمخانى: کتاب‌های درسى شايد يكى از بنیادی‌ترین بزنگاه‌های برخورد هر بیننده‌ای با واقعيت شكل و شالوده تصوير است كه مگر در موارد معدودى همه در سنين خيلى پايين رقم می‌خورد و در شناخت و شعور تصويرى يك كودك و شکل‌گیری تصور او از گستر ه گشوده «ديدن» و از دنيا و قياس ميان پدیده‌ها، تأثير غیرقابل‌انکاری دارد. ظهور هنرمندى چون «غلامعلى مكتبى» در هنر مدرن و معاصر ايران درست از يك چنين زمان و زمينه مهم و ملموسى آغاز می‌شود... متولد ارديبهشت ۱۳۱۳ اهواز فارغ‌التحصیل رشته نقاشى از دانشكده هنرهاى زيباى دانشگاه تهران ۱۳۳۸ ۶سال ادامه تحصيل نقاشى در «بوزار» پاريس ۴۵سال تصويرگرى کتاب‌های درسى و کمک‌درسی كودكان و نوجوانان تصويرگرى مجلات «پيك» در سال‌های پيش از انقلاب، ۱۱سال تدريس در دانشگاه تهران، هنر، الزهرا، آزاد و دانشكده صداوسیما ۱۳۷۵ـ۱۳۶۴ تصويرگرى بيش از ۵۴عنوان كتاب غيردرسى كودكان و نوجوانان تصويرگرى کتاب‌هایی چون «قصه خوب مريم»، «زخم‌زبان»،...
ادامه خواندن

درباره فتح‌الله مجتبايى: زندگى در متن گفت‌وگو


فتح‌الله مجتبایی ، نویسنده و مترجم ایرانی و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی است... - ۱۳۰۶ فراهان، رشته تخصصى تاريخ اديان ـ تحصيل در دانشكده ادبيات دانشگاه تهران ـ همكارى با دایرة‌المعارف فارسى به سرپرستى دكتر غلامحسين مصاحب ـ همكارى در تدوين فرهنگ تاريخى زبان فارسى ـ تأليف کتاب‌های درسى ـ ادامه تحصيل تا اخذ درجه دكترا در رشته تاريخ اديان و فلسفه شرق و هند ـ تدريس در دانشگاه‌های كشور، برگزيده چهره سال عرصه تاريخ اديان درسال ۱۳۸۱ - عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی کتابشناسی : شعر جدید فارسی، از ا.ج. آربری، ترجمه ـ با مقدمهٔ انتقادی، تهران، ۱۳۳۴ چیترا و گزیدهٔ اشعار، از رابیندرانات تاگور، با مقدمه‌ای در احوال و افکار او، تهران، انتشارات نیل بوطیقا ـ هنر شاعری، ترجمه رساله شعر ارسطو، براساس چند ترجمهٔ معتبر، با مقدمه و توضیحات، و مقایسه با ترجمهٔ قدیم عربی ابوبشر متی و شروح فارابی و ابن‌سینا...
ادامه خواندن

مبانی فکری و هنریِ گلستان


مریم سیّدان نامه به سیمین. ابراهیم گلستان. با مقدمۀ عباس میلانی. تهران: بازتاب‌نگار. 1396. 106ص. 90000 ریال. ابراهیم گلستان (متولد 1301 ش) از جمله شخصیت‌هایی است که بعضی حواشی مربوط به زندگی شخصی او ــ مثل آشنایی و ارتباط با فروغ فرخزاد و مهاجرت از ایران ــ بیش از آثار ادبی و هنری‌اش نزد عموم ایرانیان شهرت یافته است. دربارۀ آثار او کمتر مطالعۀ جدی و مستقل شده است. به‌علاوه، سال‌ها اثر تازه‌ای از گلستان چاپ نشده بود. در سال‌های اخیر، او ضمن گفت‌وگوهایی، از وقایع تاریخیِ گذشته و از روشنفکران و ادبای ایرانی سخن گفته است که روزگاری آن‌ها را از نزدیک می‌دیده و با آن‌ها حشر و نشر داشته است. این گفت‌وگوها، گرچه گاه واکنش‌هایی در پی داشته، اما نقد فضای روشنفکری ایران از زاویۀ نویسنده‌ای است بازمانده از نسلی که امروز اغلبِ آن‌ها از میان ما رفته‌اند. سال گذشته، کتابی با عنوان نامه به سیمین منتشر شد...
ادامه خواندن

چنین گفت داننده دهقان پیر


سجّاد آیدِنلو چنین گفت دهقان (کوتاه‌شدة شاهنامة فردوسی). گزینش و گزارش: محمّدجعفر یاحقّی. مشهد: به‌نشرِ آستان قدس رضوی، 1394 در تاریخچة تلخیص شاهنامه دو تن دو گزیدة جداگانه از این متن به دست داده‌اند. نخست مرحوم استاد محمّدعلی فروغی که منتخبِ دومشان با همکاری شادروان استاد حبیب یغمایی بوده است و دیگر، دکتر محمّدجعفر یاحقّی. ایشان در سال 1369 برگزیده‌ای با نام بهین‌نامة باستان (شامل 8423 بیت) منتشر کردند که تا امروز چند بار تجدید چاپ شده است. خلاصة دومِ دکتر یاحقّی چنین گفت دهقان نام دارد که عنوان فرعی آن کوتاه‌شدة شاهنامه است. این برگزیده بر اساسِ هر دو ویرایشِ تصحیح دکتر خالقی‌مطلق فراهم آمده و 8160 بیت است. چنین گفت دهقان مقدّمه‌ای بیست‌وپنج صفحه‌ای دارد که بخشی از آن گزارش کوتاهی دربارة سیرِ گزیده‌پردازی از شاهنامه در ایران و هند است و بخشی دیگر با نامِ «فردوسی از ولادت تا درگذشت» معرّفی فردوسی و شاهنامه است و در...
ادامه خواندن

فرانسه، مهد جوایز ادبی


نسیم وهابی شاید بتوان گفت پیشینة جوایز ادبی به قرون‌وسطا برمی‌گردد که شاعران در مجلسی به بداهه‌سرایی می‌پرداختند و بهترین شعر پاداش می‌گرفت؛ ولی سنّت جایزة ادبی به گونة کنونی‌اش در قرن هفدهم شکل گرفت؛ با ایجاد جایزة یادبود که درواقع جدّ جوایزی شد که از طرف مؤسسات و نهادها اعطا می‌شود. جایزة گنکور و جایزة نوبل از همین سنّت قرن هفدهمی تغذیه شدند. در اواخر قرن نوزدهم برادران گنکور تصمیم گرفتند همة اموال خود را بعد از مرگ وقف حمایت از اهل‌قلم به‌ویژه کمک به نویسندگان جوان فرانسوی کنند. به‌این‌ترتیب ادموند گنکور با تنظیم وصیت‌نامه‌ای این خواسته را به ثبت رساند. پس از مرگ وی در سال ۱۹۰۲ انجمن ادبی گنکور تأسیس شد که بعدها به آکادمی یا فرهنگستان گنکور تغییر نام داد؛ در ۱۹۰۳ اولین جایزة ادبی فرانسه و قدیمی‌ترین جایزة ادبی جهان متولد شد؛ یک سال بعد از آن هم جایزة نوبل. ابتکار ادموند گنکور چنان مورد...
ادامه خواندن

نوشتن در راه


احمد اخوّت نمی‌دانم دکتر دولیتل معرف حضورتان هست یا نه؟ مخلوق نویسندة انگلیسی هیو لافتینگ (1947 – 1886)، نویسنده‌ای که بیشتر عمر پُربرکت خود را صرف نوشتن رمان‌هایی برای نوجوانان کرد، آثاری که در بیشترشان دکتر دولیتل نقش اول را به عهده دارد و شخصیت اصلی اوست. لافتینگ خالق سرزمین داستانی پودل‌بای هم هست، جایی که وقایع همة داستان‌هایش اتفاق می‌افتد. تعداد رمان‌هایی که دکتر دولیتل در آن‌ها حضور دارد جمعاً هشت اثر است، آثاری که از 1921 تا 1928 منتشر شد. مثلاً دکتر دولیتل به شهر می‌رود؛ یا دکتر دولیتل در باغ وحش و مانند این‌ها. این دکتر بامزه از این توانایی کم‌نظیر برخوردار است که زبان حیوانات را می‌فهمد و دائم با آن‌ها حرف می‌زند. او که ظاهراً از مردم خیری ندیده و چندان دل‌ خوشی ازشان ندارد سنگ گذاشته روی آن‌ها و بیشتر با حیوانات حرف می‌زند و با این جماعت خوش است. بماند که دوتا دوست...
ادامه خواندن

از زبان زندگى ايرانى


  درباره امير حسن چهل تن ساره دستاران از دركه وارد می‌شود، بعد از چند قاب عكس كنار هم روى ديوار، پنجره چوبى نيمه بازى نگاهت را می‌کشاند به قفسه کتاب‌ها و اتاق کار مرد نويسنده. می‌رود انبوه كاغذهاى پراکنده در كف اتاق را گوشه‌ای روى هم بگذارد و حالا تو در اتاقى هستى كه داستان‌های اين چندساله امير حسن چهل تن در آنجا جان می‌گیرد؛ در منزل سعادت‌آباد......... ـ داستان‌نویس متولد ۹ مهر ۱۳۳۵ كتابشناسى چهل تن: صيغه (مجموعه داستان)، دخيل بر پنجره فولاد (مجموعه داستان)، روضه قاسم (رمان)، تالار آينه (رمان)، ديگر كسى صدايم نزد (مجموعه داستان)، مهر گياه (رمان)، چيزى به فردا نمانده است (مجموعه داستان)، تهران، شهر بى آسمان (رمان)، عشق و بانوى ناتمام (رمان)، ساعت پنج براى مردن دير است (مجموعه داستان)، كات، منطقه ممنوعه (فيلم ـ داستان) امیرحسن چهل‌تن در سال‌های ۱۳۸۹–۱۳۸۷ با بهره‌گیری از بورس دو بنیاد فرهنگی در آلمان اقامت داشت. او از...
ادامه خواندن

درباره ميرجلال الدين كزازى


از زبان روزگاران كهن ساره دستاران: اتاق كار استاد با پنجره روبه حياطش، آراسته است به قفسه‌های كتاب و لوح‌های روى ديوار و دو شعر قاب شده در اين بين. قصیده‌ای سروده خودش است با عنوان «بزرگا مرد كه پدرم بود!»: «از سر نرفت سايه مهر پدر مرا ‎/ شكست بار دردگرانش كمر مرا» و شعرى از يكى از دانشجويانش باز در رثاى پدر. عشق به مولاعلى و درويشى و عشق به ايران و زبان پارسى را از پدر دارد، همچنان كه عشق به شاهنامه را. پدر بیت‌هایی از شاهنامه را به انگیزه‌ها و بهانه‌های گوناگون می‌خواند و اين بیت‌ها زنگ و آهنگى ديگرسان در ذهن كودكانه او داشت…..   نويسنده ، مترجم ، پژوهشگر و استاد دانشگاه ‎ متولد دی‌ماه ۱۳۲۷ در كرمانشاه‎ دريافت مدرك دكترا از دانشگاه تهران، سال ۱۳۶۹ ‎ تدريس در دانشگاه از سال ۱۳۵۵ ، دانشگاه رازى كرمانشاه، دانشكده دماوند و دانشگاه علامه طباطبايى‎ تعدادى...
ادامه خواندن

شعر، آیینه‌ی احساس و اندیشه


گپی بادکتر ضیا موحد احمد ميمنت دکتر ضياء موحد از معدود صاحب‌نظران در عرصه‌ي ادبيات و شعر است اديبي که هم شعر مي‌گويد و هم شعر را مي‌داند و نقد و نظرهاي بسيار نوشته و کتاب‌هايي دارد در بررسي شعر امروز و ... در فرصتي که براي ديدارش دست داده بود. حرف از شعر به ميان آمد و برخي جريان‌هاي شعري و طبق معمول همه‌ي حرف‌هايش را ضبط کردم. اما در نهايت گفت که تمايلي ندارد حرف‌هايش در مورد برخي مسايل مطرح شده از سوي برخي شاعران در مورد شعر چاپ شود و البته که بايد خواسته‌اش را مي‌پذيرفتيم و ‌پذيرفتم  اما دريغم آمد که بخشي از گفته‌هايش را که به طور کلي درباره‌ي شعر بود و بي‌هيچ اظهارنظري در مورد برخي مسايل و بعضي آدم‌ها در کشوي ميزم حبس کنم و ديگران آن را نخوانند و نتيجه اين شد که مي‌خوانيد. آيا شعر مي‌تواند فقط برآيند احساس شاعر باشد....
ادامه خواندن

جایگاه ادبیات عامه در مجموعه­ های تلویزیونی رسانه ملی


فاطمه عظیمی فرد چکیده فرهنگ مردم یا فرهنگ عامه، همه ابعاد زندگی انسان از باورها و عقاید گرفته تا آداب و رسوم و خلق و خو و هنجارها و هنر را در برمی­گیرد. ادبیات عامه نیز که خود گستره وسیعی دارد  و شامل ترانه و اشعار، چیستان، مثل، متل، ضرب­ المثل‌، دعا‌، سوگند، قصه و ترانه کار و جز آن می‌شود، بخشی از فرهنگ مردم را تشکیل می­دهد. فرهنگ مردم پدیده­ ای پویاست که به طور دائم در حال تحول است و بخشی از هویت فردی و جمعی را بازنمایی می­کند. رسانه ­ها، به‌ ویژه تلویزیون یکی از عواملی هستند که شناخت عناصر هویتی را ممکن می­ سازند. در ایران سریال‌سازی تلویزیونی با رویکرد ملی و فرهنگی بعد از ورود تلویزیون به ایران در سال 1337 آغاز شد. در مقاله حاضر تلاش شده است میزان حضور ادبیات عامه در مجموعه­ های تلویزیونی سیما در گروه اجتماعی بررسی شود. ازاین­ رو،...
ادامه خواندن

درباره ژاله آموزگار موشكاف و باریک‌بین


«دكتر آموزگار زنى است فرزانه و دانشور. انسانى متواضع و فروتن. سخن‌سنج و سخن‌دان. مهربان و صمیمی. در انتقال آموخته‌های خود به جوانان شوريده دل، مشتاق و سخى است... عشق به تاريخ كهن سرزمين ايران را در گفتار و نوشته‌هایش به‌آسانی می‌توان يافت.».... - متولد: ۱۲ آذر ۱۳۱۸. خوى‎ - ۱۳۳۵ اخذ ديپلم از دبيرستان ايراندخت تبريز‎ - ۱۳۳۸ اخذ مدرك ليسانس با رتبه اول، دانشكده ادبيات تبريز‎ - ۱۳۳۸ تا ،۱۳۴۲ دبير آموزش‌وپرورش، تهران، كاشمر و نيشابور. - ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۶. دانشجوى دولتى در كشور فرانسه با استفاده از بورس دانشجويان رتبه اول. - ۱۳۴۶. اخذ مدرك دكترا از دانشگاه سوربن پاريس در رشته فرهنگ و زبان‌های باستانى - ۱۳۴۷ تا ۱۳۴۹. پژوهشگر بنياد فرهنگ ايران - ۱۳۴۹ تا ۱۳۶۲. استاديار دانشكده ادبيات دانشگاه تهران. - ۱۳۶۲ تا ۱۳۷۳. دانشيار دانشكده ادبيات دانشگاه تهران. برخى از مهم‌ترین کتاب‌های او عبارت‌اند از : - ايران باستان نوشته ماريان موله، (ترجمه)...
ادامه خواندن

وقتی که دیکتاتورها قلم به دست می‌گیرند


دانیل کالدر ترجمة پرتو شریعتمداری یادداشت مترجم: در موزة تاریخ، پیکر بی‌جان سدة بیست میلادی پوشیده است از زخم‌های به‌جامانده از تبر و تازیانة دیکتاتورهای دیوانه و سرمست قدرت. ژوزف استالین، آدولف هیتلر، بنیتو موسولینی، ایدی امین، اسلوبودان میلوسویچ، پل‌پوت، کیم ایل سونگ، فرانسیسکو فرانکو، آگوستو پینوشه، صدام حسین، معمر قذافی... فهرستی بس دراز از انسان‌نماهایی که گوشه و کنار جغرافیای زمین را به سمّ خودخواهی‌های جنون‌آمیز خود آلودند و خوف پلیدی جنایت‌هایشان را در همه‌جا گستردند. اما شماری از آن‌ها به این بسنده نکردند و جاه‌طلبی سیری‌ناپذیر یا میل به روشنفکرنمایی برخی از آن‌ها را بر آن داشت که افزون بر زخم‌های التیام‌نیافتنی بر پیکر سرزمین‌های خود و دیگران، آثار قلمی چندی نیز برای نسل‌های آینده به یادگار بگذارند. در روزگاری که استفاده از سایه‌نویسان هنوز در میان سیاستمداران چندان رایج نشده نبود، شماری از دیکتاتورها به توهم خودنویسنده‌پنداری دچار شدند و استعداد خود را در نگارش سبک‌های گوناگون...
ادامه خواندن

”آنتیگون“ و دریازنان (دزدان دریائی)


  اولین پییه برگردان منوچهر مرزبانیان سر و کله گردن‌کشان و نافرمانان از نو پیدا می شود. در سینما، در انتشارات … و در میدان عمل. اینها بر واقعیتی پذیرفته همگان می تازند تا یا پرده از دروغ نهفته در آن بردارند و یا لحظه مسرت بخشی را فراهم آورند. اما اگرتصویر دریازن دوباره رویا برانگیز است، شوریدن اش علیه قانون کدام پیام را می پراکند ؟ در عصر ”رمانتیسم“، سرکشان. غوغایی به پا کرده بودند. ”لرد بایرون“ شاعر ”کشتی دریازنان “ (۱۸۱۴) ستاره ای شده بود. او چهره ای از دریازن، آماده کشتار و پذیرای عشق را ترسیم و تحمیل می کرد، که بر نسلی از جوانان درس‌خواندهٔ سرخورده از آرمان حیات جمعی اثر کرده بود. ”ویکتور هوگو“، با خلق نمایشنامه ”هرنانی“ (۱۸۳۰)، که قهرمان نجیب‌زاده مطرودش، سرکرده دار و دسته تبه‌کاری شده که سخت به دنبالش می‌گشتند، هیجانی برانگیخته و احساساتی را به جوش آورده بود. ”فرانسوا ویدوک“...
ادامه خواندن

آرالیسم


مقدمه: آرالیسم را می‎توان مفهومی جدید در ادبیات زیست‎محیطی قلمداد کرد. مفهومی که ارجاعی مستقیم به یک فاجعه زیست‎محیطی دارد، البته استفاده از لفظ مستقیم، به معنی فقدان انتزاع در این مفهوم نیست بلکه آرالیسم ارجاعی مستقیم به تاریخ سیاسی شوروی سابق و نگرش‎های بالادستی به مسائل زیست محیطی و اجتماعی است. این نوع نگرش، همچنان وجود دارد و فاجعه می‎آفریند. جستجو در این مفهوم، ما را با متفکر ایرانی دانشگاه علم و فناوری در کشور رو به رو می کند که مقالات متعددی در حوزه‎ی بحران آب و مسائل زیست‎محیطی دارد. حُسن کارهای کرمی، نسبت به دیگر متفکران حوزه زیست محیطی گرایش سیاسی/اجتماعی پژوهش‎های اوست و این گرایش، در حالی که مسائل زیست محیطی و به طور خاص بحران آب در سیطره ی پارادایم‎های غیرانسانی هستند یک امتیاز به حساب می‎آید. در هر صورت کرمی در این مقاله با تاکید بر نوع مدیریت دریاچه آرال در پی پاسخگویی به...
ادامه خواندن

چرا می‌نویسیم؟ (بخش سوم)


مردیت ماران / انتخاب و برگردان: فریبا جان‌نثاری خواندن خوب است، اما نوشتن از آن هم بهتر است. دیوید بالداچی متولد 5 اوت 1960 در ایالت ویرجینیای امریکا است. سالهای کودکی و نوجوانی‌ او نیز همانجا گذرانده شده است. او لیسانس خود را از دانشگاه کامن ولث ویرجینیا گرفته و رشته‌ی حقوق را در دانشگاه ویرجینیا ادامه داده است. 24 رمان بزرگسال او به 45 زبان ترجمه شده و 110 میلیون نسخه چاپ شده از کتاب‌هایش به فروش رفته است. اما مسیر رسیدن به نویسندگی او دشواری خاص خود را داشته . به گفته‌ی خودش تنها در یک صورت ممکن بود مجله‌ی نیویورکر مطلبی از او منتشر کند و آن هم این بود که نام سلینجر را زیر امضای معرفی نامه‌اش بنویسد. نوشتن چرا؟ اگر نوشتن امری غیر قانونی بود، من مدت‌ها پیش به زندان افتاده بودم. واقعیتش این است که نمی‌توانم ننویسم. نوشتن از کنترل و اراده‌ی من خارج است....
ادامه خواندن

جستجو و جویندگی در فیلم کلاغ


فیلم سینمائی: کلاغ نویسنده و کارگردان: بهرام بیضائی اولین نمایش فیلم ساعت 19 سی ام آبنماه 1356 در سینما دیاموند ششمین جشنواره جهانی فیلم تهران (24 آبانماه تا 6 آذرماه 1356) فیلم "کلاغ"، به کارگردانی و نویسندگی بهرام بیضائی، یکی دیگر از فیلم‌های ارزشمند و ماندگار تاریخ سینمائی ایران است. بیضائی تا آن حد با فرهنگ و تاریخ و ادبیّات ایران عجین گشته که آثارش، خواسته یا نا‌خواسته، به آئینه‌ی تمام نمای سرزمینش تبدیل می‌گردد. آنچه در مقاله‌ی پیش رو مورد واکاوی قرار می‌گیرد، بی‌شک و دقیقا،ً نیّت و قصد نویسنده‌ فیلمنامه نمی‌تواند باشد. امّا آنچه در این راستا اهمیّت می‌یابد، زایاندن پیامیست که می‌تواند در زهدان فیلمنامه نهان گشته باشد. چرا که آنچه ما را به رنسانس فرهنگی می‌رساند، کشف نمودن تعابیریست که در آثار فرهنگی – ادبی سرزمینمان موجود است و محقق یا روشنفکر یا پژوهنده، باید آن پیام را از دل این آثار، همچون "دایه"(بیرون کشیدن معنا...
ادامه خواندن