ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

سوسياليسم پس از برادران کاسترو / کوبا بازارِ... بدون سرمايه داري را مي خواهد


  رونو لامبر برگردان شهباز نخعي رائول کاسترو رييس جمهوري اعلام کرده که درسال ٢٠١٨ سمت خود را ترک خوهد کرد. ميگوئل دياز- کانل، که حس مي شود جانشين او خوهد شد، يک سال پس از ورود چريک هاي انقلابي به هاوانا در سال ١٩٥٩، به دنيا آمده است. چنين انتقال قدرتي – در چهارچوب آنچه که آقاي کاسترو کوشيده در راه « روزآمد کردن» نحوه اقتصاد کوبا انجام دهد – يک انقلاب کوچک محسوب مي شود. خودروهاي کهنه و قراضه آمريکايي، نماهاي مخروبه ساختمان ها، زيبايي متروک شده: براي بيشتر بازديدکنندگان زندگي روزمره کوبا نشان دهنده افت ارزش گفتمان سياسي آن است. جزيره کمونيست در گذشته درجا زده است. بوي نفتالين تنها هنگام استنشاق پارافين ازبين مي رود. رائول کاسترو رييس جمهوري که ٨٦ سال دارد، به ندرت سخنراني هاي خود را بدون فوت کردن شمع سالگرد چيزي آغاز مي کند: «پنجاه پنجمين سال اعلام شاخصه سوسياليستي انقلاب»، هنگام...
ادامه خواندن

تاریخچه‌ی عکاسی آمریکای لاتین

انقلاب کوبا
کارولینا آمارال د اگویار* ــ برگردان: رضا اسپیلی ماهیت رابطه ی بین هنر عکاسی و تاریخ چیست؟ مقاله‌ی زیر در روزهای برپایی نمایشگاه «عکاسی آمریکای لاتین ۱۹۶۰-۲۰۱۳» ــ از ۱۹ نوامبر۲۰۱۳ تا ۶ آوریل ۲۰۱۴ به مدت حدود ۶ ماه ــ در بنیاد کارتیه برای هنر معاصر و در بررسی آن نوشته شده است. و این پرسشی بود که آن نمایشگاه در پی مطرح کردن آن بود. آثار به نمایش درآمده که در بافت‌های سیاسی متنافری همچون دیکتاتوری، گذار به دمکراسی یا گردش به چپ پدید آمده اند، معلوم می‌کنند که هنر گاهی آنچه را که وقایع‌نگاری تاریخی و کارهای روزنامه‌نگارانه قادر به انجام‌اش نیستند آشکار جلوی چشمان ما می‌نشاند.   عکاسی معاصر آمریکای لاتین رویدادهای بزرگ سیاسی‌یی را همراهی کرده است که نه‌تنها این قاره را منبع الهامی برای آرمانشهر لیبرترها کرده بلکه از سوی دیگر تجسم خودکامگی بوده است که مولد ستم و بی‌عدالتی اجتماعی است. عکاسان آمریکای لاتین فراتر...
ادامه خواندن

فیدل و نفرین ِ قاره


  زمانی که شخصیتی یا فردی با پیشینه و تاریخجه ای تاثیرگزار، در می گذرد، احترامی که مرگ به مثابه مُهری نهایی بر زندگی و مرزی که همه را باید به اندیشیدن و ساختن حال و آینده خویش بر پایه خرد و دگردوستی  و نه حرص و آزمندی، برای  بیشتر و بیشتر داشتن و بیشترو بیشتر خواستن، بکشاند، ما را نیز باید وا دارد که در داوری های خود نسبت به او، با شتاب عمل نکنیم. کاسترو، در 90 سالگی در گذشت، در حالی که  بیش از پنجاه سال در قدرت بود و پس از خود نیز زمام امور را به برادرش سپرد. کاسترو، کشوری کوچک را با میراث تلخ و شیرین به جای گذاشت: از یک سو  یک سیستم اجتماعی که در میان کشورهای فقیر ِ آمریکای لاتین تنها نمونه ای است که در آن عدالت نسبی اجتماعی، برخورداری مردم از  شرایط زیست ِ نسبتا قابل قبول از آموزش...
ادامه خواندن