ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

بوطیقای شهر(27): پیر سانسو برگردان ناصرفکوهی با همکاری زهره دودانگه

اگر کمی بیشتر در زمان به عقب برگردیم و اگر فرایند عینی کردن را در کار خود ریشه ای‌تر کنیم، می‌توانیم بگوییم که فضای شهری به صورتی خاص تقدس خود را از دست داده است. در این جا می‌توانیم به اصلاحات کلیستن آتنی [1] برای تغییر این شهر یونانی اشاره کنیم. زمانی که قدرت پادشاه هم چون قدرت خانواده های بزرگ رو به ضعف می‌گذارد، فضا رمز و راز خود را از دست می‌دهد. مرکز، همان آگورایی است که همه می‌توانند درونش وارد شوند: مکانی باز، عمومی، تهی- درست شبیه قوانین مکتوب کنونی که در تضاد با سخنان محرمانۀ رمزآموزان  [پیشین] قرار می‌گیرد. افراد می‌توانند با آزادی [درشهر] بچرخند؛ بناها و معابد رو به بیرون دارند و نمای آن‌ها گویای سخنی است که میل به بیانش دارند. این جهش شاخص ظهور یک دموکراسی شهری است اما در عین حال بار مقدس فضا را کاهش می‌دهد. البته شکی نیست که آکروپل...
ادامه خواندن

بازشناسی روایت شهریِ رینه: نزدیک‌ترین شهر به قله دماوند

پیشگفتارهر شهر علاوه بر منظر طبیعی و عینیِ خود، دارای بعدی است که آن را منظر ذهنی می‌نامیم؛ منظری که مبتنی بر تصویر یا انگاره‌ی کلی شهر است. منظر ذهنی شهر ساختاری برای اندیشیدن به شهر است و به کیفیتی اشاره می‌کند که حاصل ترکیب چشم‌اندازِ فیزیکی شهر و ادراکات دیداری و فرهنگیِ ساکنان آن بوده، که می‌توان از آن با عنوان «چشم‌انداز ذهن» نام برد.ماگورو مارویاما کسی است که اصطلاح «منظر ذهنی شهر» را جعل کرده، آن را معادل جهان‌بینیِ عملی فرد یا اجتماع تعریف می‌کند: "ساختاری از استدلال، شناخت، درک و مفهوم‌پردازی"(مارویاما 1980). منظر ذهنی شهر ساختاری برای اندیشیدن به شهر است و به چیزی اشاره می‌کند که میان چشم‌انداز فیزیکیِ شهر و ادراکات دیداری و فرهنگیِ مردم از آن وجود دارد. از طرفی منظر ذهنی را می‌توان به معنای چشم‌انداز ذهن در نظر گرفت. بدین ترتیب، منظر ذهنی شهر می‌تواند نماینده‌ی بانک انگاره‌های شهری باشد که متشکل از...
ادامه خواندن

فضاهای فرهنگی شاهرود در دوران معاصر

شاهرود، یكي از شهرهای استان سمنان در ایران و مرکز شهرستان شاهرود در حد فاصل شهرهای دامغان در شرق، سبزوار و بردسکن در غرب و گرگان در شمال بوده و در حاشیه کویر و در دامنه‌های جنوبی سلسله جبال البرز می‌باشد و تقریباً در میانه راه تهران-مشهد قرار دارد به طوریکه فاصله آن از تهران ۴۰۰ کیلومتر و از مشهد ۵۰۰ کیلومتر است.مساحت شاهرود ۴۳۴۰۵ کیلومترمربع و جمعیت آن طی  سرشماری سال 1391 ،  ۲۰۱۵۷۲ نفر بوده است . از حیث وسعت شاهرود ششمین شهرستان بزرگ کشور بوده و از لحاظ وسعت و جمعیت رتبه دوم را در استان سمنان دارا می‌باشد.اگر به نقشه استان سمنان و همچنین به نقشه شهر شاهرود توجه کنید، متوجه می شوید که در قسمت جنوبی نقشه، مرز صااف و یک دست است. این نوع مرز بندی در دنیای واقعی امکان پذیر نیست. پس دلیل این مرزبندی چه می تواند باشد؟ با نگاهی به نقشه های...
ادامه خواندن

برگه داده های شهری (20): زاهدان

زاهِدانْ یکی از کلان‌شهرهای ایران و مرکز استان سیستان و بلوچستان است. در زمان قاجار در محل فعلی شهر یک جنگل کوچک از درختان گز وجود داشت که دارای مقداری آب بود که از زیرزمین بیرون می‏آمد و به علت نفوذپذیری زیاد خاک محل ظهور آن متغیر بود و آب مازاد پس از ظهور دوباره به درون زمین برمی‏گشت و به زبان مردم عامه «دزداب» نامیده می‏شد. برای اولین بار یکی از افراد بومی منطقه بنام مراد در سال ۱۲۷۷ ه.ش کاریزی در این محل حفر کرد و به کار کشاورزی پرداخت، کم ‏کم آبادی کوچکی به وجود آمد. چون این محل در سر راه ارتباطی غرب به هندوستان (مستعمره انگلیس) قرار داشت از اهمیت ویژه ‏ای برخوردار بود و دولت قاجار نیز به آن توجه می‏کرد.  عموم ساکنان این شهر به زبان فارسی به گویش سیستانی و زبان بلوچی سخن میگویند و پیرو دین اسلام هستند. آب و هوای زاهدان...
ادامه خواندن

پاره‌های معماری(26) ، گینزبورگ: پاره‌ای از ابدیت 

Image result for ‫ونیز‬‎    تصویر: ونیز برگردان ناصر فکوهی مویسی یاکولویچ گینزبورگ (1892-1946) از پیش‌تازان ساخت‌گرایی و نظریه‌پردازان معماری در شوروی و همچنین از سال  1926 تا 1930 سردبیر نشریه سوره‌مینا آرشیتکتورا بود. تجربه او در معماری، شکل تازه‌ای از مسکن بود با نام «خانه-کمون» . کتاب «ضرب‌آهنگ در معماری» که در سال 1922 نوشته شد، نخستین اثر او است.  [...] شهر ونیز را باید دارای معنای حقیقی ضرب‌آهنگ (ریتم) دانست. اگر وضعیت سایر جمهوری‌های ایتالیا [شهرهای ایتالیا]  را در نظر بگیریم،[یعنی شهرهایی که] در  لاک تنگ منافع خود فرو رفته‌اند و بسیار محلی رفتار می‌کنند – هر چند این امر هم اهمیت دارد-  و آن را با زندگی و چشم‌انداز‌های گشوده و گسترده ونیز، این پُل میان شرق و غرب، این زمان ِ خاص که نه به دیروز و نه به فردا تعلق ندارد، بلکه در امروزی پُر‌بار و آکنده و گوناگون و ابدی قرار گرفته است، مقایسه کنیم، آن زمان است...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(26) / پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه 

  فصل چهارم: شهر تقدس باخته و شهر تقدس زدا امر عینی و امر ذهنی در اوج حقیقت نباید جدایی پذیر باشند، همان گونه که تصویر استنادی است به شناخت متصور و امر دریافت شده (le perçue ) ، استنادی به شناخت دریافتی. هرگاه این زوج را در نظر بگیریم، خود را درون امری عینی قرار می دهد: کافه، بیسترو، محله، پریزونیک همگی در بینشی (visée ) قرار می گیرند که که به آن‌ها موجودیتی عینی یا ذهنی می‌بخشد.افزون بر این، به نظر می رسد که چنین زوجی، کمتر از آن چه در بسیاری از بینش‌های فلسفی ادعا می شود، اصالت داشته باشد؛ این زوج ایجاب می‌کند که گامی پیش از این گسست و انشعاب قرار بگیریم؛و شکلی از بازنمایی را به وجود می آورد که، پیش از آن،ما در حد توانمان دائماً در پی یافتنش بوده‌ایم. زمانی که از امر ذهنی صحبت می کنیم، دیگر چندان به فکر مطالعه...
ادامه خواندن

برگه داده های شهری (19): قزوین

قزوين را در نوشته هاي قديم اروپا شهر باستاني « ارساس » يا « ارسا سيا» و در تواريخ يونان همان شهر قديمي « راژيا » و در زمان اشکانيان به نام موسس آن « اردپا » خوانده اند. ناصر خسرو قبادياني در سفرنامه خود در سال 438ھ . ق شهر قزوين را چنين توصيف کرده است:... باغستان بسيار داشت، بي ديوار و خار، و هيچ مانعي از دخول در باغات، و قزوين را شهري نيکو ديدم، باروي حصين و کنگره بر آن نهاده و بازارهاي خوب، مگر آن که آب در آن اندک بود و منحصر به کاريزها در زير زمين رئس آن شهر مردي علوي بود.قزوین در زمان حکومت صفوی پایتخت ایران بوده است و به همین دلیل دارای اماکن و موزه‌های تاریخی بسیاری می‌باشد و از نظر تعداد اثر تاریخی رتبه اول را در ایران و سوم را در جهان دارد. شهر قزوین در شمال غربی کشور قرار...
ادامه خواندن

پاره‌های معماری (25)، لئون باتیستا آلبرتی: زیبایی و پایداری

برگردان ناصر فکوهی معمار ِ انسان‌گرا(اومانیست)ی ایتالیایی، لئون باتیستا آلبرتی (Leon Batista Alberti) (1404-1472)، آثار بسیار گوناگونی از خود برجای گذاشت که به سه گروه تقسیم می‌شوند.  رساله‌های فنی، گفتگو‌ها و نوشتار‌های طنزآمیز. از جمله نوشته‌های گروه نخست، رساله  «هنر ساختن»(re aedificatoria) است که در سال 1483 منتشر شد. این اثر هم یک رساله برجسته و ارزنده و هم یک برنامه کاری روش‌شناختی و هم نخستین رساله معماری غربی به حساب می‌آید. «...می گویند که ظرافت و خوش‌آمد، ریشه‌ای جز در زینت و زیبایی ندارند. زیرا هیچ‌کسی را، ولو بسیار اندوهبار و عبوس، ولو بسیار بی‌فرهنگ و گوشه‌گیر، نمی‌توان یافت که در برابر چیز‌های بسیار زیبا، بی‌احساس، باقی بماند و آنها را به دیگر چیز‌ها ترجیح ندهد، همانگونه که کسی را نمی‌توان یافت که از چیز‌های زشت بیزار نباشد و هر‍‌چیز بی‌ارزش و پرت‌افتاده را کنار نزند و کمبود زیبایی را به حساب  ِ نبود  ظرافت و ارشمندی در چیز‌ها...
ادامه خواندن

آن‌چه فعالان شهری از نتایج انتخابات شورای شهر پنجم می‌آموزند

  نتایج شورای شهر پنجم شهر تهران منتشر شد. تعداد آراء کاندیداها با گرایش‌ها و تعلقات متنوع می‌تواند به‌عنوان داده‌های تحقیق به کار گرفته شود تا تحلیلی از شرایط موجود ارائه نماید و این تحلیل مبنایی برای کنش‌های آتی برای گروه‌های مختلف فعال در حوزه سیاست و شهر قرار گیرد. یادداشت حاضر به بررسی برخی از این داده‌ها می‌پردازد. محسن هاشمی که در رتبه نخست قرار دارد توانسته بیش از 50 درصد آرا را به خود اختصاص دهد این درحالی است که در انتخابات سال 92 نفر اول شورا تنها توانسته بود 25 درصد آرا را به خود اختصاص دهد. از طرف دیگر، آقای مسجد جامعی که در هر دو دوره نفر سوم بود در سال 92، 12 درصد و در سال 96، 38 درصد آراء را به خود اختصاص داده است یعنی بیش از سه برابر. در صورتی‌که کارنامه آقای مسجد جامعی در دوره قبلی شورا کارنامه‌ای خنثی بود. همچنین...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(25)

پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه برای نمونه میشل بوتور  در «نبوغ مکان»  در جستجوی اصل نظم‌دهنده به دلف  یا به کوردو  بوده است. بدین ترتیب به نوعی شاهد آن هستیم که فکر هنجار  از نو مطرح می‌شود، اما پرسش آن است که آیا زیست‌شناسی (بیولوژی) از مدت‌ها پیش، چنین کاری را نکرده است؟ و آیا نمی‌دانیم که برخی از جامعه‌شناسان «هنجار» را امری ذاتی در کالبد اجتماعی می‌دانند؟ بدین ترتیب شعرِ یک شهر با ورود تدریجی آن به هستی در هم می‌آمیزد. فقط باید توجه داشت که این ورود را در قالب نشانۀ انحصاری طبیعی بودن  درک نکنیم، هرچند درک رشد گیاهی یک شهر بسیار خوشایند است. مکان‌ها (تزیین‌ها، جغرافیا، پهنه) سبب شدند که شهر بر اساس قوسی  بخصوص رشد کند. خدایان یا نبوغ انقلابی انسان‌ها نیز می‌توانند با گذاشتن رسالتی بر عهده شهر، چنین خواستی را داشته باشند و از آن بخواهند که خود را به...
ادامه خواندن