ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

بُت‌انگاریِ بیگانه (نگاهی به فیلم ورود بر اساس آراء سارا احمد)


هدف از این مقاله تحلیل و نقد فیلم ورود Arrivalبا بهره‌گیری از تئوری شیءاِنگاری بیگانهstranger fetishism از فمینسیت انگلیسی و پژوهشگر حیطه‌ی پسااستعمار، سارا احمدSara Ahmed است. این تئوری در کتابی از احمد با عنوان مواجهات با بیگانهStrange encounters منتشرشده به سال 2000، ارایه و مفهوم‌پردازی گردیده است. به توضیحی که در نوشتار خواهد آمد؛ این کتابِ فلسفی و شاعرانه که به فاصله‌ی 16 سال قبل از فیلمِ ورود و دوسال پس از نشر داستان کوتاهِداستان زندگیِ توStory of your life اثر نویسنده‌ی آمریکایی تد چیانگ Ted Chiangراهی بازار کتاب شده را می‌توان گونه‌ای بسط یا زیربنای فلسفیِ این داستان کوتاهو با کمی تساهل، ورود را ترجمان بصریِ کتاب احمد -و نه تنها داستان چیانگ-دانست. سارا احمد در تئوری و نظریه‌ی پیش‌گفته در پی واکاویِ ترس از بیگانه و هم‌زمان تمایل به‌سمت آن است. ترس و تمایلی که دلالت‌های سیاسیِ گوناگونی در قالب پدیده‌هایی همچون جهانی‌سازی، دیگری‌سازی othering و خشونت‌های...
ادامه خواندن

معرفی کتاب خاطره شهر


پیوند میان شهر و سینما پیوندی است دوسویه و مستحکم با قدمتی بیش از یک سده. سینما از نخستین روزهای پیدایش خود – اواخر قرن نوزدهم – تا کنون همواره خود را در نسبت با شهر و فضاهای شهری تعریف کرده است. سینما عنصر نو – ارتباطی را برای گفتگو با تماشاگر شهر نوپرداز قرن نوزدهمی بر می‌گزیند؛ برداشتهای سینمایی در مکانهای عمومیِ شهری نظیر تالارهای موسیقی، کافه‌ها، سالن‌ها و نمایشگاههای هنری، ضبط می‌شوند و به نمایش گذاشته می‌شوند. فیلمهای سینمایی این دوران به منابعی مهم و کلیدی درباره سیما و کالبد کلانشهرهای قرن نوزدهمی و اوایل قرن بیستم میلادی تبدیل شده است و شهر در سینما و سینما در شهر تعریف می‌شود. سینما گونه‌ای از ادارک و اندیشه را بوجود می‌آورد که به نوبه خود به خلق و ایجاد شکل‌های کالبدی جدید در محیط انسان‌ساخت و ارتباطات اجتماعی نوآور منجر شده که آرمانهای زیباشناسی نو را سبب می‌شود. با...
ادامه خواندن

زبان درباره دیدگاه های ما نسبت به افراط گرایی چه می‌گوید



جوزی رایان برگردان: زهرا خلجی پیربلوطی واژه های «افراطی»، «افراط گرا» و «افراط گرایی» این روز ها معانی ضمنی بسیار زیادی را در خود دارند – بیشتر از چیزی که یک فرهنگ لغت ساده بتواند در خود جای دهد. بسیاری بر این عقیده‌اند که دولت اسلامی،‌ حملات پل لندن و استادیوم منچستر در کنار تعدادی از «اشاعه گران نفرت» افراط گرا هستند. اما درن آزبورن که به مسجد فینزبری پارک حمله کرد یا توماس میر که نماینده مجلس حزب کارگر جو کاکس را به قتل رساند چه طور؟ یا حتی بعضی از رسانه ها و افراد سرشناس که از راه ایجاد تنفر در میان مردم به کامیابی می‌رسند؟ کار های آن ها هم با نفرت و با پشتوانه ایدئولوژیک است، اما توصیف کردن آن ها با همان عبارت های به کار رفته شده برای افراط گرا های اسلامی مورد بحث است. واژه «افراطی» (extreme) از لاتین می‌آید «extremus» که در...
ادامه خواندن

جایگاه فرمول ساختاری در فرهنگ‌نویسی


رحمان افشاری شکی نیست که فرهنگ‌نویسی در زبان فارسی در دهه‌های اخیر رشدی چشمگیر داشته است. اگر توجه خود را تنها به فرهنگ‌های یک‌زبانة فارسی محدود کنیم، می‌توانیم به‌عنوان‌مثال از دو فرهنگ ممتاز فرهنگ بزرگ سخن (حسن انوری) و فرهنگ معاصر فارسی (غلامحسین صدری‌افشار، نسرین و نسترن حکمی) یاد کنیم. هر دو فرهنگ یادشده کوشیده‌اند بر پایة فرهنگ‌نویسیِ نوین اکثر لغات رایج در زبان فارسی امروز را مدخل و معانی متفاوت هر لغت را به‌دقت از هم تفکیک کنند و نکات دستوری هر لغت را نیز به دست دهند. اما هر دو فرهنگ، به‌ویژه فرهنگ معاصر فارسی، بیش‌ازحد بر شمّ زبانی و دانش زبان‌شناختی کاربر تکیه کرده‌اند. برای آن‌که کار تحقیق را محدود کنیم، بیشتر به بررسی فرهنگ معاصر فارسی [1] از این منظر می‌پردازیم. این فرهنگ باآن‌که دارای ۵۰ هزار مدخل و ترکیب رایج زبان فارسی است (۲۸ هزار مدخل و ۲۲ هزار ترکیب اسمی و فعلی و ارجاع)،...
ادامه خواندن

مرگ اندیشی مولانا در مثنوی


مرگ بی مرگی بود ما را حلال برگ بی برگی بود ما را نـوال زندگی و مرگ دو همزادند، دو همپیالۀ جام آفرینش که درعین تنیدگی،با یکدگر خویشاوندی و نزدیکی دارند.انسان از همان بدو تولد هر لحظه می‌زید و هر لحظه می‌میرد؛ در رحم زادن جنین را رفتن است در جهان او را ز نو بشکفتن است مرگ ملموس ترین و درک‌پذیرترین دلواپسی غایی انسان است. گویی تمام زندگی در یک کلام خلاصه می‌شود: «اکنون هستم، اما روزی می‌رسد که دیگر نیستم». به همین علت هماره تنش و تعارضی وجودی میان آگاهی از اجتناب ناپذیری مرگ و آرزوی ادامۀ زندگی وجود دارد. ترس از مرگ نقش مهمی در تجارب درونی انسان ایفا می‌کند؛ به راه های گونه‌گون به ذهن انسان هجوم می‌آورد و در زیر پوستۀ ظاهری رفتارها خود را پنهان و آدمی را مضطرب می‌سازد.اما نگاه عارفان یا بهتر است بگوییم نگاه انسان‌شناسان با مردمان عادی باچنین مسأله سترگی...
ادامه خواندن

پرونده رضا میرکریمی


تهیه و تنظیم پرونده: ریحانه شهبازی   سید رضا میرکریمی، متولد سال ۱۳۴۵ در زنجان و فارغ التحصیل گرافیک از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. وی کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینمای ایران است و در گروه سینمای فرهنگستان هنر نیز عضویت دارد. در مورد «اولین»های وی می‌توان گفت، میرکریمی فعالیت در سینما را از سال ۱۳۶۶ با فیلم کوتاه ۱۶ میلیمتری آغازکرد و سپس فیلم‌های کوتاه ۱۶ میلیمتری یک روز بارانی و ۳۵ میلیمتری خروس را ساخت. همچنین اولین کار بلند سینمایی خود را در سال ۱۳۷۸ با ساخت کودک و سرباز آغاز کرد، فیلمی که برای آن بالن نقره‌ای جشنواره سه قاره را کسب کرد. فیلم‌های بلند رضا میرکریمی در ادامه می‌آیند: دختر (۱۳۹۴) امروز (۱۳۹۲ یه حبه قند (۱۳۸۹) به همین سادگی (۱۳۸۶) خیلی دور، خیلی نزدیک (۱۳۸۳) اینجا چراغی روشن است (۱۳۸۰) زیر نور ماه (۱۳۷۹) کودک و سرباز (۱۳۷۸) همچنین فیلم‌های کوتاه و سریال‌های او موارد...
ادامه خواندن

ژان پي‌ير ملويل - حرکت ژستها: از تعين تا انتزاع


  امين حامي‌خواه 1-‌ بدل شدن حالات و ويژگي‌هاي خاص فردي در قرن بيستم به امري صرفاً روانکاوانه باعث شد تا وجوه متفاوت انساني و کژتابي‌ها و دگرساني-هاي رواني و فيزيولوژيکي تنها به مثابه‌ نقصاني زيستي در نظر گرفته شود. ديگر خبري از دماغ نيکلاي گوگول و طغيان اِما بواريِ فلوبر نبود و گويي کليتي روانکاوانه در قرن بيستم بر زيبايي‌شناسي تفاوت‌ها سيطره يافت.  در اينجاست که مفهوم ژست را که در ايران صرفاً آن را با مقاله‌ي معروف آگامبن تحت عنوان «ايده‌هايي در باب ژست» مي‌شناسيم,  بايد از ابعاد ديگر نيز مورد بازشناسي قرار داد. به ويژه آنکه پاي تحليل فيلم‌هاي سينماگر مولف فرانسوي ژان-پي‌ير ملويل به ميان بيايد. فيلمسازي که گويي همه همت‌اش را در غمخواري با ژست‌هاي از دست رفته مي‌ديد؛ از کشيش و افسر جنگ جهاني گرفته تا گنگستر و جاني. آنچه به زيبايي‌شناسي سينما معناهاي تازه‌اي را مي‌افزايد و از سويي آن را فراتر از...
ادامه خواندن

عناصر اسلامی در ده فرمان سیسیل دمیل 


مایکل دی. کالابریا / برگردان علیرضا رضایت  اشاره: ژانر فیلم سیسیل دمیل در 1956 با عنوان ده فرمان، همانگونه که از نامش بر می‏آید، ژانر دینی(کتاب مقدسی) است. این فیلم جایگاه ممتازی در فرهنگ آمریکایی دارد و این امتیاز از آن جهت است که هر سال در هنگام سالروز عید پاک و فِصح از تلویزیون پخش می‏شود. اما اغلب بینندگان نمی‏دانند که دمیل در پی ساخت فیلمی بوده که به یهویان، مسیحیان و مسلمانان یادآور شود هر سه ریشه در دین ابراهیم داشته و این امر می‏تواند زمینه گفتگوی بین دینی بین آن‏ها باشد.به این منظور، هنری نوردلینگر(که روی فیلم دمیل کار کرده) به قرآن مراجعه کرده و فیلم نامه‏نویسان ارجاعات اسلامی را با متن مقدس پیوند داده‏اند. مقاله حاضر ضمن کنکاش در بافت تاریخی و اجتماعی فیلم، به کتاب نورد لینگر در خصوص موسی و مصر پرداخته و در نهایت بخش‏هایی از کتاب مقدس را با ارجاعات مشخص به قرآن...
ادامه خواندن

چرا ما به ایموجی نیاز داریم؟


ویوین ایوانز برگردان زهرا خلجی استفاده از ایموجی ها به یک پدیده جهانی تبدیل شده است. تا سال ۲۰۱۵ بیشتر از ۹۰ درصد جمعیت آنلاین جهان اینترنت هر روز بیش از ۶ میلیارد ایموجی ارسال می‌کردند. امروزه حتی دامنه گسترش انگلیسی را نیز تحت الشعاع قرار داده است. برای برخی ایموجی حامل هشدار درباره مرگ زبان واقعی است. منتقد هنری حرفه‌ای و خلاف گرا، جاناتان جونز  در سال ۲۰۱۵ مطلبی در روزنامه گاردین منتشر کرد و معتقد بود که «بعد از هزاران سال پیشرفت های جان فرسا از بی سوادی و شکسپیر و فراتر از آن، انسانیت با شتاب زدگی می‌خواهد آن را دور بیندازد.» ایموجی به اعتقاد او «قدمی بزرگ به عقب برای انسانیت» است. او به وضوح این موضوع را حقیر می‌داند : «شما اگر میخواهید از ایموجی استفاده کنید، من به همان زبان شکسپیر پایبند می‌مانم.» اما واقعا زبان مهم ترین عامل تاثیر گذار در دنیای هر...
ادامه خواندن

پیر بوردیو/ مانه: یک انقلاب نمادین(9) / برگردان ناصر فکوهی


در واقع آن ‌چه را امروز می خواهم خیلی سریع به شما نشان دهم این است که  انقلاب نمادین  به مقولات برداشت ِ سوژه  ‌های برداشت‌ شده ضربه می ‌زند، یعنی مقولات برداشت را در خود آن‌ ها به چالش می ‌کشد. انقلاب نمادین با تعرض به این مقولات، با زیر سئوال بردن آن ‌‌ها به نوعی آن‌ ها را وا می ‌دارد خود را آشکار کنند.  فرد بدعت ‌گزار، همان ‌گونه که پیشتر گفتم، مسائل را از پیش ‌پا ‌افتادگی بیرون می ‌‌آورد، دریافت ‌کنندگان را منقلب کرده و در آن‌ ها حالتی از مشمئز‌شدن [از دریافت] ایجاد می ‌کند؛ در آن‌ها حالت توهین‌ شدن به وجود می ‌آورد  و از همین ‌جا آن‌ها را وا‌ می دارد امر پپش‌ پا ‌افتاده، امر بدیهی، «آن ‌چه مشخص است» را واکاوی کنند، کاری که ناقد دارای اختیار، هر چقدر این اختیار بیشتر باشد بیشتر، از آن بیزار است. چنین ناقدی...
ادامه خواندن

خون بازی شازده کوچولو


-مقدمه ای بر اقتباس از مکبث شکسپیر با و برای نوجوانان- این مقاله فصلی است از کتاب در دست انتشار با عنوان «ده فرمان اقتباس برای تئاتر» که نگارنده آن را بر اساس دو نظریه ساختارگرای «پیتر سوندی» و «الینور فیوکس» و همچنین تجربیات عملی اش در حوزه اقتباس برای تئاتر در گروه نمایشی «بچه های شاهکار» نگاشته است. پیتر سوندی در کتاب خود «تئوری درام مدرن» ساختن تئاتر را ساختن پازلی می داند که در بستر فرهنگ و سیاست مؤلف و تحت تأثیر الزامات اقلیم جغرافیایی- مؤثر بر تفکر و نحوه عمل او- رخ می دهد. الینور فیوکس نیز در مقاله «ملاقات با یک سیاره کوچک» بر تغییرات تأثیرات و وام گیری های هر نمایشنامه از آثار هنری و روایتهای پیش از خود تأکید دارد. اقتباس از مکبث با و برای نوجوانان اقتباس انتقال است. انتقال فرم و مضمون درهم تنیده از فرهنگی به فرهنگ دیگر و در بردار...
ادامه خواندن

تحلیل انتقادی گفتمان (2)


بخش دوم در بخش نخست مقاله‌ی حاضر مروری بر خاستگاه‌های شکل‌گیری تحلیل انتقادی گفتمان داشتیم و از میان مفاهیم بنیادین این جریان فکری، به مفهوم گفتمان و تعاریف متفاوت آن پرداختیم. در این بخش بحث را با پرداخت به سه مفهوم قدرت، ایدئولوِژی و انتقادی پی خواهیم گرفت. مفهوم قدرت نیز یکی دیگر از بنیان‌های فکری تحلیل انتقادی گفتمان را تشکیل داده است. مفهوم قدرت همچون مفهوم گفتمان، در مباحث تحلیل‌گران انتقادی گفتمان، با رویکردهای متفاوتی مورد بحث بوده است. در ارائه تعاریف قدرت نیز بهتر می‌دانیم بحث را از تعریف فوکویی این مفهوم آغاز کنیم و تفاوت این تعریف را با تعریف رایج‌تر قدرت به بحث بگذاریم و سپس این تفاوت‌ها را در مباحث تحلیل انتقادی گفتمان پی‌بگیریم. تعریف فوکویی قدرت، در تقابل با تعریف رایجی قرار دارد که در آن قدرت به‌مثابه‌ی دارایی تلقی می‌شود که می‌توان آن را به‌دست آورد یا از دست داد. از سوی دیگر...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(28): پیر سانسو / برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه 


شهر انباشت می‌کند، اما برای آنکه اوج‌گیری [1] عمودی خود را پنهان نگاه دارد،همان‌گونه که هانری لوفبور می‌گوید: « آن چه در روستا، و بنابر ]آهنگ[ طبیعت در گذر است و طبق چرخه‌ها و ضرب‌آهنگ‌ها زمان بندی می‌شود، در شهر به صورتی هم‌زمان در می‌آید [2] ». ما دلایل این گردهم‌آیی بزرگ را درک می‌کنیم. شهر ثروت های روستا را دریافت و ذخیره می‌کند. شهر محصول‌هایی را که هر فصل به بار می‌آورد، برای خود گرد می‌آورد. شهر است که کارکرد سازمان‌دهی و هدایت را بر عهده دارد. اما این دریافت کردن‌ها صرفا در سطح محصولات جاری باقی نمی‌ماند. این امر همچنین شامل اندیشه‌ها، سنت‌ها و آدابی نیز می‌شود که شهر دریافت می‌کند، گرد می‌آورد، کنار هم می‌چیند و سپس به داوری و نقد درباره آن‌ها می‌پردازد. این به هم فشردگی ناپایدار (که خود نشانه‌ای از یک انباشت سودمند است) ایجاب می‌کند که سلسله‌مراتب و الویت‌ها از میان بروند، و...
ادامه خواندن

دیدار با یک سامورایی در تهران


ارمیا امیری  نه چشمهاي تنگ و بادامي داشت، نه موهايش را با کش از پشت سرش آويزان کرده بود. حتي هر چه نگاه کردم به شخصيتهاي ترکهاي و اخموي فيلمهاي کوروساوا هم نبرده بود، با اين حال شمشيري داشت که لنگهاش را فقط توي فيلمهاي سينمايي ديده بودم. محمود اشرافي در يک سالن بزرگ که پردههاي قرمز پنجرههاي قدياش را پوشانده بودند، در حالي که داشت کمربند کيمونوي تيرهاش را سفت ميکرد، خودش را دانش آموخته مکتب کاتوري شينتوريو -معبد بزرگ کاتوري و قديميترين و اصليترين مدرسه شمشيرزني سامورايي در ژاپن که نزديک به هفتصد سال قدمت دارد- و بنيانگذار کن جوتسو -هنر شمشيرزني سامورايي- در ايران معرفي کرد. در سالن مستطيلشکل باشگاه شمشيرزني ظاهرا همهچيز طبق يک مراسم آييني پيش ميرفت. يک پارچه به ديوار آويخته شده بود که به زبان ژاپني روي آن نوشته بودند: معبد بزرگ کاتوري؛ زيرش يک شمشير پيچيده در پارچهاي طلايي روي پايههاي قهوهايرنگ...
ادامه خواندن

تحلیل انتقادی گفتمان (بخش اول)


  تحلیل انتقادی گفتمان اگرچه جنبش فکری نوپائی است، اما شکل‌گیری آن طی سیری تکوینی صورت گرفته و خاستگاه آن را می‌توان در جریان‌های فکری پیش از خود یافت. بیراه نیست اگر نیچه را اولین تحلیل‌گر انتقادی گفتمان به حساب بیاوریم، در زمانه‌ای سخت که نیچه برای واسازی (1) بنیان‌های فکری آن، به زبانی گزنده و بیانی شورنده نیاز داشت. نیچه تعریف "حقیقت" به مثابه‌ی توصیفی بی‌طرف از جهان را به چالش کشیده و آن را برساختی گفتمانی تلقی می‌کند که با مداخله‌ی خواست قدرت شکلی تثبیت‌شده یافته و ماهیت استعاری‌اش را پنهان کرده است. او با به سوال کشیدن بدیهی انگاشته‌شده‌ها، جهان انسانی را جهانی متوهمانه تلقی می‌کند که سلسله‌مراتبی خودساخته را بر مبنای پسندهای متغیر زمانه چیده و بر دوش واقعِ جهان بار کرده است. (نیچه، 1990؛ و 2012؛ و اسپینکز، 2003) این نگاه نیچه به "حقیقت" و "قدرت" است که بعدها در اندیشه فوکو جایگاه خاصی می‌یابد....
ادامه خواندن

خزش و خیزش دو شیوه‌ي مواجهه با قدرت: مقاومت روزمره‌ي مطالعات فرهنگی در تقابل با نظریه‌‌ی کلاسیک قدرت


خزش و خیزش، پیش از هر تلقی می‌توان آن‌ها را دو راه مواجهه، دو جهان‌بینی در راستای حرکت دانست. خزش و خیزش هر دو شیوه‌های حرکت در پیوستار زمان‌اند برای گذار از وضعیت اولیه به وضعیت ثانویه. خیزش تابع انقلاب است، دستگاهی که اکنونیت را می‌گیرد و با تشویش فرم اکنون فرمی دگرگون تحویل خواهد داد. خزش اما تابع رفرم است تا دفرم؛ دستگاهی که سعی دارد اکنونیت را همچون خمیری که به آن نیروهایی وارد می‌شود ورز دهد تا شکل مطلوب تولید گردد. این دو تابع شباهت‌ها و تفاوت‌هایی باهم دارند. هدف هردو تغییر وضعیت است و هردوضعیت اکنون را به‌تمامی پذیرا نیستند. تفاوت این دو در جهان‌بینی و راه دستیابی تغییر است. نکته مشترک دیگری که میان این دوجود دارد این است هردو این راه‌ها، راه‌های مواجهه باقدرت اما با تلقی‌های هستی‌شناسانه‌ی متفاوت هستند. رویکردهای انقلابی اغلب قدرت را جایگاهي‌ می‌دانند که لویاتان آن را اشغال کرده است؛...
ادامه خواندن

معرفی کتاب امپراطوری نشانه ها


  بارت، ر.، امپراتوری نشانه‌ها، ۱۳۹۲، ترجمه‌ی ناصر فکوهی، تهران: نشر نی «آن‌ها خواهند مرد، آن‌ها این را می‌دانند، و این در چهره‌هایشان دیده نمی‌شود.» «چه فراغتی! آن‌جا خود را از شر حماقت‌ها و ابتذال‌ها، خودخواهی‌ها و شادخواری‌ها، ملیت و هنجارها رها می‌یابیم. با این همه هر اندازه بیشتر جابه‌جا می‌شوم، زبان ناشناس که نفس‌ها، جریان‌های حسی(عاطفی) و در یک کلام قالب‌هایش را درک می‌کنم، گرداگرد من، سرگیجه‌ای سبکبار پدید می‌آورد و مرا درون خلأ ساختگی خویش فرو می‌برد؛ خلائی تنها برای من: درون شکاف بزرگی جا خوش می‌کنم و از تمام حس‌های آکنده رهایی می‌یابم.» عبارت بالا، عبارتی است که روح آن، روح کتاب را تداعی‌گر است. بنظر می‌رسد سراسر کتاب، نویسنده در پی فراغتی است از معانی، در امپراتوری‌ای که در ذهنش تداوم یافته‌است. این امپراطوری و نشانه‌هایش لاجرم بایستی در ذهن نویسنده حیات یابند، چرا که فهم نشانه‌شناختی از پدیده‌های فرهنگی، خواه، ناخواه انعکاس جهان‌بینی و مسأله‌ی...
ادامه خواندن

انسان‌شناسی: نگریستن به بالا


(مصاحبه اختصاصی با لارا نیدر، انسان‌شناس و استاد دانشگاه برکلی) آریاناز گلرخ و بهنام ذوقی مقدمه: لارا نیدر  یک انسان شناس آمریکایی است که در سال 1930 در یکی از شهرهای ایالت کنتیکت در ایالات‌ متحده‌ی آمریکا متولد شد. وی هم اکنون پروفسور انسان‌شناسی فرهنگی-اجتماعی در دانشگاه برکلی است. نیدر با چرخش مفهومی و روش‌شناسانه‌ای که با عنوان «فرادست پژوهی»  در انسان شناسی مطرح کرد به چهره‌ای شناخته شده تبدیل شد. در واقع او ادعا کرد که سوژه‌ی مطالعه‌ی انسان‌شناسان باید اقلیت فرادستی باشند که اتفاقا در مناسبات قدرت جایگاه تعیین کننده را اشغال کرده‌اند. در واقع او پرسش اساسی را که مطالعات انسان شناسان عمدتا در پاسخ به آن صورت بندی می‌شد را تغییر داد: مسئله‌ی «چرا ضعیفان (طردشدگان) ضعیف‌اند؟» را به «چرا قدرتمندان قدرتمند‌اند؟» بدل کرد. البته که مردم‌نگاری عمدتا بر پرسش از چگونگی و کیفیت و  تبیین فرآیندها  برساخته می‌شود  و مراد از این چرخش نظری ،...
ادامه خواندن

کاربرد تحلیل گفتمان در متون تاریخی دوره تیموری


چکیده: امروزه تحلیل گفتمان یکی از روش‌های مهم در مطالعات تاریخی محسوب شود. از آنجا که متون هر دوره حوادث سیاسی و اجتماعی یک جامعه را بازتاب می‌دهد، بررسی و واکاوی متون با استفاده از‌ ابزار تحلیل گفتمان، راهی مؤثر درتبیین تحولات سیاسی و اجتماعی خواهد بود. در این میان، روش نقش‌گرایانی نظیر هلیدی و ون لیون در تحلیلِ گفتمان می‌تواند در تحقق اهداف روش‌شناختی پژوهش های تاریخی راهگشا باشد. زبانشناسان نقش‌گرا با تاکید بر بافت اجتماعی به سراغ تحلیل متون رفته و آن را با توجه به موقعیت اجتماعی مورد بررسی قرار می‌دهند. پژوهش حاضر نشان می دهد که رویکرد روشی این گروه به مباحث تحليل گفتمان انتقادي نسبت به آرا فوكو و پيروانش کارآمدتر است؛ زيرا متفکرانی چون فوکو و لاکلا و موف، از یک سو به مباحث به صورت کلی پرداخته اند و از سوی دیگر روش‌شناسی مشخصی نیز ارائه نداده اند. نکته قابل تأمل دیگر اینکه،...
ادامه خواندن

به نقاشی‌های میلاد حضرت مسیح بیشتر دقت کنید؛ و خیال آخرالزمانی را دریابید


جاناتان جونز  کارت‌های کریسمس پر است از تصویرگری‌های بی‌روح صحنه‌های تولد مسیح، اما لئوناردو داوینچی، بوتّی‌چلّی و کاراوادجو مرگ را در داستان مسیح متبادر به ذهن می‌کنند. صحنه‌های تولد مسیح هنری هستند که در روزهای کریسمس می‌بینیم، اغلب برروی کارت‌هایی که شاهکاری را بر طاقچه‌ی روبخاری می‌نهد. عزیزم بیرون هوا سرد است، پس بیا قلب‌مان را با کمی پیرو دل فرانچسکا یا بروگل گرم نگه داریم. هنوز چشمانمان را به واقعیّتِ این هنر نگشودیم. نقاشی‌های رُنسانس و باروک را به کیچ‌های توخالی تبدیل می‌کنیم زمانی‌که ما آنها را به بخشی از جشن‌های امروزی (مدرن) کریسمس اختصاص می‌دهیم، که در حقیقت زیاد ربطی به جهان مذهبی‌ای ندارد که این تصویرها را خلق کرده است. کمی موشکافانه‌تر بنگرید و نقاشی‌های مهمِ داستان تولد مسیح که در کریسمس با احساس‌های غلوآمیز بیانشان می‌کنیم پُر است از مرگ و نیستی. برخی از آنها واقعاً آخرالزمانی هستند. به دور از احساس‌های غلوآمیز، نقاشی معادل با...
ادامه خواندن