ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

به مناسبت " دِهوا ربّا" عید بزرگ صابئین مندائی

حسین عبّاسی امروزه سخن گفتن و نوشتن درباره ی "صابئین مندائی"، به لطف پژوهش های شرق شناسان، آسان و میسّر شده است. تا پیش از قرن بیستم، سده های فراوانی صابئین را با توجه به معنای واژگانی کلمه ی "صَبَأ" –  که یکی از معانی اش در زبان عربی "خروج از دین" است – "کافر" و "نجس" می پنداشتند. کافرشماری صابئین، از منظرِ دینی، دلایل خود را دارا بوده است: بسیاری از فرقه های دینی غیر موحِّد و از آن شمار "ستاره پرستان"، "بُت پرستان" و "حرانیان"، برای گرفتن جواز زیستن در اقلیم های زیر نفوذ مسلمانان، خود را "صابی" و "صابئی" نامیدند و بدین سان، "صابئین راستین" در میان انبوه مدعیان "صابئیت" گم شدند و برچسبِ کفر و انگِ شرک و ستاره پرستی خوردند و نگاه و تعامل مسلمانان با ایشان، فرودستانه شد. واژه ی صابئین به عنوان یک دین، سه بار در قران (سوره ی "بقره" آیه ی...
ادامه خواندن

جشنواره ها در هند

مقدمه: هند کشور تنوع و گونا گو نی های فرهنگی ,طبیعی,اقتصادی و مذهبی می باشد ,این کشور پهناور و زیبا هر ساله حدود 50 میلیون گردشگر را پذیرا می باشد که بیشتر آنان را گردشگران فرهنگی تشکیل می دهند ,فرهنگ پربار و غنی  چندین هزار ساله هند باعث رشد سریع گردشگری شده است ,بیشتر گردشگران نه تنها برای بازدید از مکانهای تاریخی و طبیعی بلکه برای  شرکت در برخی  رویداد های فرهنگی مانند جشنواره های ملی و مذهبی,  شنیدن زنده موسیقی کلاسیک  ,نمایشگاه های هنری , تاترها و رقص های  سنتی و کلاسیک نیز راهی این کشور زیبا می شوند. جشنواره ها در واقع جز جدایی ناپذیر فرهنگ و سنت کهن هند است و مردم هند جدا ازهر  دین و نژاد این مراسم را با شکوه خاصی همواره برگزار کرده و می کنند .لازم به ذکر است ماه های هندی قمری بوده و بنابراین تقریبا روز برگزاری هر جشنواره قابل...
ادامه خواندن

فرود نغمه هاي ماندگار «نواحي» به گوشه فراموشي

  فرود نغمه هاي ماندگار «نواحي» به گوشه فراموشي بررسي جايگاه موسيقي اقوام و نواحي در ميزگرد «ايران» با حضور ناصر فكوهي، حميد رضا اردلان و محمدرضا اصلاني   نويسنده: ندا سيجاني مناسبات را به حدي رسانده ايم که بايد با احتياط در مورد موسيقي نواحي صحبت کنيم:  فکوهي: سياست فرهنگي ايران بايد به سمت گشايش و کنار گذاشتن مطلق ممنوعيت برود. درمحيط هاي گلخانه اي فرهنگ به وجود نمي آيد؛ براي رشد فرهنگ بايد آن را گسترش بدهيم و چاره اين کار از نگاه من از بين بردن ممنوعيت ها و انحصار است. اگر بخواهد دولت مدرن و توسعه يافته باشد نبايد تصدي فرهنگ را در دست داشته باشد. دولت تنها وظيفه سازماندهي را در خدمت مردم دارد  اصلاني: موسيقي شاخصه يک ملت است اما ما امروز آن را تبديل کرديم به تفريحات سالم و اين جايگاه خودش را از دست خواهد داد و درموسيقي روزمره جهان حذف خواهيم...
ادامه خواندن

دیدار با یک سامورایی در تهران

ارمیا امیری  نه چشمهاي تنگ و بادامي داشت، نه موهايش را با کش از پشت سرش آويزان کرده بود. حتي هر چه نگاه کردم به شخصيتهاي ترکهاي و اخموي فيلمهاي کوروساوا هم نبرده بود، با اين حال شمشيري داشت که لنگهاش را فقط توي فيلمهاي سينمايي ديده بودم. محمود اشرافي در يک سالن بزرگ که پردههاي قرمز پنجرههاي قدياش را پوشانده بودند، در حالي که داشت کمربند کيمونوي تيرهاش را سفت ميکرد، خودش را دانش آموخته مکتب کاتوري شينتوريو -معبد بزرگ کاتوري و قديميترين و اصليترين مدرسه شمشيرزني سامورايي در ژاپن که نزديک به هفتصد سال قدمت دارد- و بنيانگذار کن جوتسو -هنر شمشيرزني سامورايي- در ايران معرفي کرد. در سالن مستطيلشکل باشگاه شمشيرزني ظاهرا همهچيز طبق يک مراسم آييني پيش ميرفت. يک پارچه به ديوار آويخته شده بود که به زبان ژاپني روي آن نوشته بودند: معبد بزرگ کاتوري؛ زيرش يک شمشير پيچيده در پارچهاي طلايي روي پايههاي قهوهايرنگ...
ادامه خواندن

پکن، صحنه موسیقی راک

نوشته لئو دو بوا‌گیسون : روزنامه‌نگار، مروج رویدادهای فرهنگی در چین ترجمه عبدالوهاب فخریاسری دیگر زمان آن گذشته که دلباختگان جوان موسیقی غربی دیسک‌های گروه‌هایی را که از اروپا یا آمریکا آمده‌اند زیر لباس‌های‌شان پنهان و با یکدیگر مبادله کنند. حالا دیگر، خوانندگان راک که بیشتر به چشم می‌آیند چینی‌اند که گهگاه در صحنه‌های بین‌المللی نیز دیده می‌شوند. آن‌ها، که بسیار هم خلاق شده‌اند، لذایذ بازار را کشف می‌کنند البته بدون رهائی کامل از تیغ  سانسور. سی‌ام سپتامبر ٢٠١٦، کویی ژیان پدرخوانده راک چین در مقابل سی هزار هوادار در استادیوم کارگران پکن کنسرتی را اجرا می‌کند که درسی است از تاریخ معاصر. هنگامی که شروع به خواندن ترانه Yiwusuoyou («من چیزی ندارم») می‌کند که شعار جنبش دانشجویان در ١٩٨٩ بود، عکس‌های انتهای صحنه -که خواننده راکی با کلاه کاسکت با ستاره‌های قرمز رنگ را نشان می‌دهند که کنار گیتارش در میدان تین‌آن‌من ایستاده- به نظر می‌رسد مربوط به زمان...
ادامه خواندن

تیپو سلطان و علاقه او به زبان فارسی و سبک زندگی ایرانی

  تیپو سلطان که نام واقعی او سلطان فاتح علی خان شهاب بهادر می باشد در سال 1750 میلادی در منطقه میسور در جنوب هند و در شهر سرینگا پتم  چشم به جهان گشود.او بزرگترین پسر سلطان حیدر علی ,سلطان و پادشاه  منطقه دکن در جنوب هند  بود. او در زمان حکومت خویش شروع به ضرب سکه به زبان فارسی,جایگزین کردن تقویم خورشیدی ایرانی به جای تقویم عربی و رسمی کردن زبان فارسی در منطقه پادشاهی خویش کرد,تیپو سلطان  هم چنین دستور داد تمامی نامه های دربار,قوانین حکومتی و دستورات سلطنتی به فارسی نوشته و ثبت شود, او در زمانه ای زندگی می کرد که انگلیسی ها بتدریج  شروع به اشغال شبه قاره هند کرده  و یکی پس از دیگری حکومت های محلی را از بین می برده  و زبان انگلیسی را به جای زبان فارسی و اردو,روش زندگی بریتانیایی ,آموزش و پرورش به سیستم انگلیسی و از بین بردن...
ادامه خواندن

ضرورت معرفی و درج جدول نشانه های آوایی در فصلنامه های حوزه فرهنگ مردم

چکیده در علم زبان شناسی با استفاده از آوانگاری و جدول نشانه های آوایی، آوانویسی واژه ها برای صحیح خواندن کلمات، جاینام ها و واژه های خاص و گویشی استفاده میگردد. این  روش رویه ای است که معمولاً در فصلنامه های ویژة جغرافیایی، فرهنگی، مردم شناسی، فرهنگ مردمی، عشایری و برخی دیگر از نشریات موضوعی و تخصصی، بر آوانویسی واژه¬ها تأکید می¬شود و برای آن جدول مخصوصی در ابتدای نشریه، جهت اطلاع و استفاده نویسندگان مقاله درج می¬گردد. در این مقاله ضمن بیان ضرورت، اهمیت، پیشینه و نشانه¬های¬آوایی و آوانگاری، به پیشنهاد ترسیم یک جدول نشانه¬های¬آوایی برای به¬دست دادن قواعد و ضوابط یکسان توسط زبانشناسان و متخصصین بین-رشته¬ای تأکید می¬شود تا با استفاده از این جدول بتوان از تشتت و چند¬گانگی ضبط کلمات، جاینام¬ها، واژه¬های خاص و گویشی به زبان فارسی در مقالات جلوگیری و در سهولت و صحیح¬خوانی و یا بیان درست آنها دقت کرد. کلید واژه: آوانویسی، نشانه¬های...
ادامه خواندن

آرش کمانگیر: از ابراهیم پورداود تا بهرام بیضایی

  کامیار عابدی به احترامِ استاد جلال خالقی مطلق در هشتادمین سال تولّد او 1. پیش‌سخن الف) آشنایی ایرانیان و غیر ایرانیان با اسطورۀ آرش کمانگیر در دورۀ قبل از اسلام، از طریق داستان‌های شفاهی و اوستا بوده است و در دورۀ بعد از اسلام، از راه اشاره‌هایی در برخی آثار منظوم، و نیز شماری از کتاب‌های تاریخی مانند تاریخ طبری، آثارالباقیۀ ابوریحان بیرونی، تاریخ گردیزی، غررالسّیر ثعالبی و چندین و چند اثر دوره‌های میانی و متأخر(در این زمینه ر.ک: آرش تیرانداز، تفضّلی، صص76-79). این آشنایی در دورۀ تجدّد ادبی، به ویژه با نشر گزارش یشت‌ها در آغاز سدۀ شمسی 1300 به قلم و تحقیق ابراهیم پورداود جانی دیگر گرفت. البته، جست‌وجوی اسطوره‌شناختی در آرش کمانگیر پس از این دهه، همچنان تداوم یافت. اما در همین دوره ایرانیان همراه با این قهرمان حماسی از حوزۀ پژوهش به قلمرو آفرینش نیز گام نهادند. نوشتۀ حاضر پیگیری سیر تاریخی ـ تحلیلی داستان...
ادامه خواندن

زندگی روزمره هرمزگان و گفتمان فرهنگی در رمضان

  فهم معانی عمیق در زندگی روزمره،نیازمند درکی جامعه شناختی از زمینه هایی اجتماعی است که در آن انواع متفاوت گفتمان های روزمره رخ می دهد. فهم جامعه شناسانه اغلب در جست و جوی فراتر رفتن از سطح تفاسیر و چشم اندازهای افراد خاص برای رسیدن به جنبه های عمیق تر و پنهان تر  ساختار اجتماعی است.هیچ جامعه انسانی نمی تواند بدون افرادی که درون آن دارای ایده ها،ارزش ها،هنجار و عقاید خاص تفکر هستند، وجود داشته باشد.به عبارتی هر جامعه علاوه بر عناصر دیگر از فرهنگ ساخته شده و برای استمرار نیازمند فرهنگ است.اینکه چگونه انسان ها به محرک های خاص فرهنگی پاسخ می دهند،به مجموعه ای از ایده ها و نگرش ها-فرهنگ-بستگی دارد که انسان ها در آن و به وسیله جامعه یا گروه های اجتماعی خاصی که درون آن رشد کرده اند،اجتماعی شده اند.این امر به این معنا است که کسی که در یک زمینه فرهنگی رشد کرده...
ادامه خواندن

زیرپای مادر: بازنمودی از گفتمان جنسیتی 

    زیر پای مادر سریالی که این شب¬ها از شبکه¬ی یک سیما پخش می¬شود نماینده¬ی بارزی از گفتمان¬های جنسیتی است که تمایل دارد تا با به کارگیری دیالوگ¬هایی مشابه سبک و سیاق خود را ادامه دهد. در مجموع دو نوع شخصیت زنانه در این سریال قابل شناسایی است : آتنه و رخساره. آتنه، در جوانی کودکش را رها کرده¬است، با مردهای قاچاقچی رفت و آمد می¬کند، کار بیرون از خانه دارد، او را به نام کوچکش صدا می¬کنند، قاچاقچی عاشقش می¬شود و کاملا از زنانگی به دور است. در مقابل رخساره، "خانم" از پیشوند و پسوند اسمش نمی¬افتد، غذاهای خوش آب و رنگ درست می¬کند، کفش پاشنه بلند نمی¬پوشد، برای خانه خرید می¬کند، کارش به گونه¬ای است که ارتباط گسترده¬ای با دنیای بیرون از خود ندارد و کاملا از زنانگی بهره¬مند است. تاکید بر "زنانگی" از آن جهت است که نویسنده علاوه بر به تصویر کشیدن این زنانگی تمایل بسیار...
ادامه خواندن