ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

موسیقی ماریاچی های شهرمکزیکو




    عکسی که در بالا مشاهده می کنید یکی از گروه های موسیقی ماریاچی درمیدان گاریبالدی درشهر مکزیکو است که من آن را در سال 1982 گرفته ام. ماریاچی ژانری از موسیقی مکزیکی است که بیشتر به لایه های میانی جامعه تعلق دارد و محتوای اشعار آن از موضوعات اجتماعی وعاشقانه استفاده می کند.  نوازندگان این ژانر به طور گروهی با پوشش یونیفرم و سازهایی مانند گیتار، گیتارباس، ترومپت، ویلن و آواز و در بسیار موارد با رقص همراه است.  آن چه مسلم است این گونه سازها با ورود اسپانیولی ها به این سرزمین آورده شده اند. مردمان این سرزمین این سازها را فرا گرفتند و اگرچه در ابتدا درمراسم دینی دسته جمعی به کار می رفتند اما رفته رفته از درون آن ژانری از موسیقی رو به پیدایش نهاد که آنرا "سون" (son) نام نهادند که به چندین گونه تقسیم می شد. مردم خلیسکو (Jalisco) گونه ای از...
ادامه خواندن

مختصری در رابطه با مسئلة شناختِ موسیقی وسیرتاریخی آن: از شرق شناسی تا قوم ­موسیقی ­شناسی


قوم ­موسیقی ­شناسی نسبت به دیگر رشته ­های علوم انسانی، حوزه ­ای نسبتاً نو ظهور است. اگر رشته ­های علوم انسانی به ­تدریج با تأثیر­پذیری از مفاهیم علوم طبیعی به تدریج طی قرن نوزدهم و باتوجه به شرایط خاص تاریخی در اروپا پدید آمدند، تأسیس قوم­ موسیقی­ شناسی به عنوان حوزه ­ای از دانش که به بررسی و شناخت موسیقی ­های غیرغربی می­پردازد، تا میانة قرن بیستم نیازمند زمان بود. قو م­موسیقی شناسی به عنوان رشت ه­ای دانشگاهی عمدتاً به بررسی و کنکاش موسیقی ­های غیر غربی مشغول بوده است. بنابراین مؤلفه جغرافیایی تا حدی به ­طور تاریخی در تعریف ماهیت آن نقش ایفا کرده است. البته، برخی از قوم­ موسیقی ­شناسان مؤلفه مذکور را در تعریف قوم ­موسیقی ­شناسی ضروری ندانسته ­اند. برای نمونه همان­طور که مریام اشاره می­کند، کولینسکی تعریف قوم ­موسیقی­ شناسی به عنوان علمی که به موسیقی­ های غیر غربی می­پردازد را مورد انتقاد قرار می­دهد....
ادامه خواندن

درباره مصطفى كمال پورتراب، تلاقى علم و هنر


سید علیرضا ميرعلى نقى مصطفى كمال پورتراب، هشتادساله، برخاسته از عمل جراحى سنگينى كه مردان جوان به زحمت تاب آن را دارند، با انرژى و اعتقاد، از عشق خود به «موسيقى علمى» می‌گوید و از كارهايى كه در دست نگارش و انتشار دارد. اگر ملاك را ـ حداقل بعضی‌اوقات ـ سن درونى افراد در نظر بگيريم و نه سن شناسنامه‌ای آن‌ها، نمی‌توان پورتراب را بيش از مردى پنجاه‌ساله انگاشت. پنجاه‌ساله‌ای با تجربه هشتادساله و همچنان مصر و معتقد. چه پشت پيانو، چه پشت ميز تحريرش، وقتى كه بی‌وقفه می‌نویسد و ترجمه می‌کند........ - متولد ۱۳۰۳ تهران ـ يادگيرى موسيقى در هنرستان عالى موسيقى ۱۳۱۷ تا ۱۳۲۴ ـ نت‌نویسیترانه‌های عاميانه تا سال ۱۳۲۸ ـ يادگيرى پيانو نزد گيتى امیر خسروی و مليك اصلانيان، بهره‌مند از كلاس درس فريدون فرزانه در فرم و دشيفر، حسين ناصحى در هارمونى و كنترپورن، فؤاد روحانى، زيباشناسى و تجزيه و تحليل و مهدى بركشلى در آكوستيك...
ادامه خواندن

درباره هوشنگ استوار


در حاشيه و تأثیرگذار هوشنگ استوار از آهنگسازان پيشكسوت معاصر ايران و از مهم‌ترین آنان است. براى موسيقيدانان جدى و جوان‌سالی كه ميانگين سنى بين ۳۵ تا ۴۵ سال را دارند، نام هوشنگ استوار، نامى آشناست؛ ولى فقط در حد آشنايى با يك نام فاخر و پر احترام، نه در حد ورود به دنياى او كه جزو موسيقى او نيست و البته موسيقى او را اين نسل نشنيده است و نسل‌های قبل هم كه كمى شنیده‌اند، قضاوت‌های خودشان را دارند.............. - متولد ۱۳۰۶ تهران برخی از آثار : براى اركستر سمفونيك: فانتزى‎/ سبزه بهار‎/ بهار جاودان (بالت)‎/ سوئيت ايرانى‎/ طرح سمفونيك ايرانى‎/ اوورتور‎/ آهنگ شبانه (نكتورن). براى اركستر زهى و پيانو: شب خيام بر مبناى سيزده رباعى از خيام براى اركستر زهى: تأثرات (امپرسيونها)، مثلث (ترى انگل). براى آواز دسته‌جمعی (كر): آهنگ بی‌کلام براى آواز و پيانو: مرثيه (اله ژى) و كاليز براى سدپراند اجاق سرد (شعر از نيما يوشيج)...
ادامه خواندن

تجربه و کار میدانی: دیدگاه یک پژوهش‌‌گر بومی (بخش سوم)


چو چینِر دانشگاه شِفیلْد / انگلستان تجدید نظر درباره‌‌ی دوزبانگیِ موسیقایی مَنتِل هود ادعا می‌‌کند که "تربیتِ گوش‌‌ها، چشم‌‌ها، دست‌‌ها، و صدا و تسلطِ به‌‌دست‌‌آمده در این مهارت‌‌ها درکِ درست از مطالعات نظری را تضمین می‌‌کند" (1960: 55). او بیان می‌‌دارد که آموزش‌‌دیدن در زمینه‌‌ی موسیقی غربی و اجرایِ موسیقی غربیْ مطالعات موسیقی‌‌شناختی را شکل داده است، و از این رو اجرا باید قوم‌‌موسیقی‌‌شناسی را نیز، با عرضه‌‌ی ابزار جایگزینِ دسترسی به تجربه‌‌ی موسیقایی بِینافرهنگی به کسانی که سنت‌‌های دیگر را مطالعه کرده‌‌اند محدود سازد. در مدل هود، نیاز نیست مهارت‌‌هایی اجراییْ لزوماً پیشرفته باشند، بلکه تنها کافی است به‌‌اندازه‌‌ی کافی خوب باشند تا از آنچه به‌‌گونه‌‌ای موسیقایی در حال وقوع است یک تجربه‌‌ی شخصی به‌‌دست آید. تاکنون درباره‌‌ی چگونگی اقدامم به یادگیری نانگوان، سبکی کاملاً بی‌‌شباهت به موسیقی‌‌هایی که قبلاً مطالعه کرده بودم صحبت کردم، در این بخش بر مفهوم دوزبانگیِ موسیقایی متمرکز می‌‌شوم چراکه ممکن است درباره‌‌ی یک...
ادامه خواندن

تجربه و کار میدانی: دیدگاه یک پژوهش‌‌گر بومی (بخش دوم)


چو چینِر دانشگاه شِفیلْد / انگلستان با این حال، گوْ‌‌یَه همچنان‌‌که آن را بیشتر مطالعه می‌‌کردم برای من بیش از پیش به یک موضوع مضحک تبدیل شد، و تا آن زمان که من یک دانشجوی سال سوم بودم بیشتر موسیقی‌‌هایی را که در این گونه می‌‌نواختم دوست نداشتم. کارگان گوْ‌‌یَه بسیار کوچک به‌‌نظر می‌‌رسید، مشکلی که با این واقعیت که گوْ‌‌یَه یک گونه‌‌ی ابداعی جدید بود و همچنین بخش عمده‌‌ی کارگانْ تحت نظر کمونیست‌‌های چینی در سرزمین اصلی ساخته می‌‌شد تشدید شد. در نتیجه، برخی قطعات نمی‌‌توانستند به‌‌طور عمومی اجرا شوند و سایر قطعات تنها می‌‌‌‌توانستند تحت یک عنوانِ تعدیل‌‌شده که هرگونه اشاره به یک برنامه‌‌ی کمونیستی در تایوانِ قبل از دهه‌‌ی 1990 را مخفی نگه می‌‌داشت اجرا شوند. مهم‌‌تر از همه، خود موسیقی به لحاظ سبکیْ محدود و بیش از حدْ غربی‌‌شده به‌‌نظر می‌‌رسید. خارج از اجرای گوْ‌‌یَه، در آموزشِ منْ موادِ کمی از سایر گونه‌‌های چینی وجود داشت....
ادامه خواندن

بررسي تحليلي زبان بدن در روايتگري بخشي روشن گل افروز


مطالعه موردي روايت شفاهي اصلي و كرم يلدا شعباني كارشناسي ارشد پژوهش هنر حميد عليپور شيرازي ليسانس آهنگسازي " شاخص ترين پرسوناژ زندگي موسيقيايي شمال خراسان رامشگر است كه به او بخشي مي گويند رامشگرادامه دهنده سنت خنياگري ايران پيش از اسلام و نيز سنت كوچ نشيني و شمني است كه مي توان آن را به صورت هاي گوناگون در سراسر آسياي ميانه ديد " بي شك از نقش مهم اين شخصيت به عنوان قديمي ترين قصه گو و روايتگر اين منطقه نمي توان گذشت اما با توجه به شفاهي بودن اين سنت تا كنون پژوهشهاي كمي در خصوص آنها صورت گرفته دراين مقاله سعي شده است با بررسي و تحليل زبان بدن بخشي و استاد منطقه خراسان شمالي روشن گل افروز به نكات روشني درخصوص اصلي ترين زبان وجودي وي صدا و ساير نشانه هاي غيركلامي در زبان وجودي روايت شفاهي اصلي و كرم كه يكي از روايت هاي...
ادامه خواندن

تجربه و کار میدانی: دیدگاه یک پژوهش‌‌گر بومی (بخش اول)


چو چینِر دانشگاه شِفیلْد / انگلستان مقدمه: پژوهش‌‌گر بومی مشاهده‌‌ی-مشارکتی بدون شک روش اصلی کار میدانی در قوم‌‌موسیقی‌‌شناسی است.1 از نظر تاریخی، این روش برخاسته از نیاز پژوهش‌‌گران غربی به ورود در اجتماعی از دیگران با هدف صریحِ مطالعه‌‌‌‌ی فرهنگ آنان در وهله‌‌ی اول بود. ظهور و نقد متعاقب مفاهیم اِمیک (اغلب، اما گاهی اوقات به‌‌صورت غیر مفید، تأویل‌‌شده به‌‌صورت درون‌‌فرهنگی یا ذهنی) و اِتیک (برون‌‌فرهنگی/عینی) جلوه ی خاصی را نشان می‌‌دهد که در آن دیدگاه‌‌های اساسی کار میدانیِ مشاهده‌‌ی-مشارکتی زیر سؤال رفتند (برای مثال، نک. Gourlay 1978 و Burnim 1985). خودآگاهی بیشتری که این گرایش را به‌‌وجود آوردْ منجر به بررسی مجدد پیامدهای معرفت‌‌شناختی، روش‌‌شناختی، روان‌‌شناختی، اخلاقی، و سیاسیِ کار میدانی (Stocking 1983)، و همچنین ماهیت نوشته‌‌های قوم‌‌نگاری به‌‌عنوان ادبیات نوشتاری (Clifford and Marcus 1986) شد. تجارب حوزه‌‌ی شخصی پژوهش‌‌گران مستقیماً در قوم‌‌نگاری‌‌هایشانْ به‌‌روشی که به خوانندهْ امکان دانستنِ چگونگی نائل‌‌شدن آنها به یادگیری یک خُرده‌‌دانش را می‌‌داد نمود...
ادامه خواندن

تشیع تاریخی و موسیقی دستگاهی


منظور از تشیع تاریخی در این نوشته زمانی بیش از ششصد سال است که از دوران ایلخانیان تا کنون سپری شده و چنان است که تاثیر آن بر اندیشه موسیقی دستگاهی کارساز بوده است. در بعضی از مکاتب فلسفی یا اقتصاد سیاسی، دین را بخشی از روبنای اجتماعی می دانند و تعریف روبنا هم از این دو زاویه در رابطه با مواد عینی و ابزار تولید اجتماعی ارائه می شود. اجزاء موسیقی دستگاهی از جنبه صوری به حدی در خود فرو رفته که ما را وا میدارد تا برای شناخت آن به مطالعه هر پدیده جنبی بپردازیم؛ این پدیده های جنبی خواه می خواهد به اصطلاح به موضوعات روبنا یا زیر بنا یا گردش اقلیمی و یا به هر پدیده دیگرمرتبط باشد. اگرچه از زوایای گوناگون به موضوعات مشابه پرداخته ایم، باز هم گمان بر این است که جا دارد هرچه بیشتر به روشن ساختن مبهمات چنین پرسش هایی پرداخته...
ادامه خواندن

بررسی نوستالژي در موسيقي در گفتگو با دکتر ساسان فاطمي


سیمین‌دخت گودرزی وقتي صحبت از پژوهش و پژوهشگر در عرصه ي موسيقي به ميان ميآيد دکتر ساسان فاطمي جزو نخستين کساني است که نامش به ذهن ميرسد. دکتر فاطمي تاريخ موسيقي غرب و ايران را به خوبي ميشناسد و دکتراي خود را در رشته ي اتنوموزيکولوژي (موسيقي شناسي قومي) از دانشگاه پاريس گرفته است. دکتر فاطمي درباره ي بازگشت به گذشته در موسيقي و ساير هنرها نظرات جالبي دارد و آنچه در پي ميآيد حاصل يک گفتگو و ميزباني پرمهر او در دانشکده ي موسيقي دانشگاه تهران است. به طورکلي نوستالژي را چگونه تعريف ميکنيد؟ من فکر ميکنم نوستالژي همان دلتنگي براي گذشته اي است که عموماً خاطره ي خوبي از آن به جاي مانده. البته اين تعريف را کاملاً ذهني و با ديدگاه خودم ميگويم و نه بر اساس پژوهش يا ريشه شناسي واژه. ما امروزه واژه ي نوستالژي را خيلي کلي به کار ميبريم و جزء واژه هاي...
ادامه خواندن

بررسی رقص تئاتر کلاسیک –سنتی کتک (Kathak) در شبه قاره هند :


مقدمه: کتک یکی از رقص های کلاسیک –سنتی ده گانه اصلی در شبه قاره هند می باشد که در واقع از رقص های کلاسیک و سنتی ایرانی , افغانی, آسیای میانه و رقص صوفیانه در طول تاریخ بشدت تاثیر گرفته است .ریشه این کلمه به شکل سنتی در حقیقت از واژه کاتاکار Kathakar که در سانسکریت و هندی به معنای داستان گو و قصه گو می باشد گرفته شده است ,اینان در واقع شاعران و قصه گویان دوره گردی بودند که در دوران باستان در شمال هند از شهری به شهری و از روستایی به روستایی می رفتند و داستان های عاشقانه و حماسی را برای مردم تعریف می کردند .کلمه کتک از واژه سانسکریت دوران ودایی یعنی کتا Katha که به معنی داستان و قصه می باشد آمده است .در واقع این رقص داستان های حماسی و افسانه ای هندی دوران باستان را با حرکات و اشارات خاص,موسیقی و...
ادامه خواندن

گفتگو با بهروز غریب پور، کارگردان اپراهای عروسکی / پرونده ای درباره ی اپرای ملی ایران (مکتب آران )


رضا آشفته – زینب لک بهروز غریب¬پور از سال 81 و اجرای فلوت سحر آمیز از گروه بسیار معروف سالزبورگ اروپایی دغدغه اش شد کارکردن به شیوۀ ماریونت (عروسک نخی اروپایی) و در نخستین گام اپرای عروسکی رستم و سهراب را در سال 83 در تالار فردوسی که برای این منظور راه¬اندازی شده بود، اجرا کرد و حالا این روزها به اجرای اپرای عروسکی خیام یا هشتمین اپرای گروه تئاتر عروسکی آران رسیده که آوازه¬اش فراتر از یک گروه ملی و منطقه¬ای رسیده و در مقام یک گروه جهانی تولیداتش را در عرصه¬های بین¬المللی دارد عرضه می¬کند. او علاوه بر اینها، اپرای های عروسکی دیگری به نام مکبث، عاشورا، مولوی، حافظ، لیلی و مجنون و سعدی را اجرا کرده است. برای اینکه دریابیم چگونه این موفقیت بین المللی شده، بهتر دیدیم از منظر این بزرگمرد عرصۀ تئاتر عروسکی ایران در جریان چند و چون این مسیر سخت و ناهموار اما...
ادامه خواندن

یادی از استاد تنری کرور






  از میان نوازندگان بزرگ ترک مانند تنبوری جمیل بی، شریف محی الدین، نجدت یاشار، قدسی اورگونه و کسان دیگر،نام جنوجین تنری کرور (Cinucen Tanrikorur) به عنوان یکی از بزرگان عود نواز ترک به چشم می آید. تنری کرور در دهم فوریه ١٩٣٨ (10 بهمن ماه) متولد و در هجدهم خرداد ٢000 در سن ٦٢ سالگی درگذشت. او موسیقی را از عمویش که شاگرد منیر نورالدین سلجوق بود فرا گرفت. منیر نورالدین سلجوق از آوازه خوانان برجسته ترک بود که نعت پیش سماع دراویش را در مکام رست به شکل کم نظیری خوانده است. یک شب استادم دکتر منیر نورالدین بکن همراه پدر و مادرش در بالتیمور مهمان من بودند که پدر بکن تعریف می کرد به علت دوستی که با منیر نورالدین سلجوق داشته، فرزندش را منیر نورالدین نام نهاده است و از آنجا هم حلقه دوستی ها میان این جماعت موسیقی دان شکل گرفته و از این مسیر...
ادامه خواندن

درباره حميد سمندريان؛ تئاتر مثل هوا است!


مريم منصورى حميد سمندريان از معتبرترين كارگردانان نمايش در ايران است. نقش او در آموزش بازيگرى در ايران نيز نقشى پر رنگ و تأثيرگذار بوده است. «مهرگان» امروز به او اختصاص دارد……. حميد سمندريان: متولد ۱۳۱۰ ـ تهران ـ حضور در كلاس هاى تئاتر و هنرپيشگى زير نظر عبدالحسين نوشين در دوره تحصيلات متوسطه ـ گذراندن دوره مهندسى شوفاژ سانترال در آلمان ـ گذراندن دوره شش ساله اصول و مبانى كارگردانى و بازيگرى در كنسرواتوار عالى موسيقى و هنرهاى نمايشى هامبورگ زير نظر ادوارد مارك. ـ تأسيس هنرستان آزاد هنرهاى دراماتيك وابسته به اداره هنرهاى زيباى كل كشور با همكارى دكتر مهدى فروغ ـ بنيان گذارى گروه نمايش دانشگاه تهران با همراهى مهندس هوشنگ سيحون، دكتر بركشلى و مرحوم دكتر مهدى نامدار ـ تدريس كارگردانى و بازيگرى در دانشكده هاى تئاترى ـ ترجمه ۲۱ نمايشنامه از آثار ماكس فريش، فردريش دورنمات، پيتروايس، تنسى ويليامز، ويليام شكسپير، برتولت برشت، ژان آنوى،...
ادامه خواندن

شعر و موسیقی بومیان آمریکا


شعر در فرهنگ بومیان (سرخپوستان) آمریکا بخش جدا ناپذیر موسیقی است که البته در زمینه هایی با موضوعات "اساطیری" و هنر رقص هم درآمیخته می شود. اجرای اشعار در مراسم آئینی مانند مراسم مرگ و میر و جشن دوران بلوغ و لالایی های کودکانه صورت می گیرد. مفاهیم شعر سرخپوستان به طبیعت نزدیک است و آنجا هم که پیرامون "روح بزرگ" سخن می گویند، بازهم به نیروی های طبیعی ارجاع داده می شود، از این رو، هنر این مردان در دایره طبیعت پرورش پیدا کرده. چه پیش از تاسیس مردم شناسی آکادمیک و چه بعد از آن، پژوهش های میدانی که بر روی فرهنگ و زبان و آداب سرخپوستان انجام شده، کتابخانه درخور توجهی از تحقیقات کافی را در دسترس قرار می دهد. از قدیم ترین نوشته می توان به "آوازهای مردمان هجوکا" نوشته آوون دورسی (١٨٨٨)، "اسطوره و آوازهای ناواهو" نوشته واشنگتن ماتیو (1980)، "آوازهای رقص در میان مردم...
ادامه خواندن

دستگاه شناسی: برداشتی تئوریکی تاریخی


موسیقی دستگاهی ایران پدیده ای است جاندار و جاندار بودن آن در پرتو پیوستگیش با اندیشه ایرانی است که آنرا آفریده و به حرکت درآورده  و این حرکت هم کمی است هم کیفی و هم با خود در وحدت است و هم در تضاد و هر زمان با تغییرات کمی، به کیفیتی بالاتر ارتقاء یافته است. پدیده ی دستگاه چیزی بیرون از اندیشه ایرانیان نیست، پس هر تحولی که در اندیشه فرهنگی اجتماعی ایرانیان رخ داده آن تحول بازتاب خود را در حرکت و اعتلای موسیقی برجای نهاده است. موسیقی دستگاهی یعنی اندیشه فعال ایرانیان درعرصه هنر. چندین عامل در پیدایش سیستم موسیقی دستگاهی نقش داشته که از میان آنها پاره ای آشکار و پاره های دیگر پنهان مانده اند (١). من این عوامل را به دو دسته کلی تقسیم می کنم: ١ - عوامل درونی یا عوامل موسیقایی که در ذات خود موسیقی نهفته و  لحظه به لحظه موجبات...
ادامه خواندن

ازرنجی که میبریم / گفتگو با شهرام ناظری


علی پاکزاد هر وقت نام شهرام ناظری میآید آدم خواه ناخواه یاد آثار درخشانی مانند «گل صدبرگ» و «حیرانی» و «شاهنامهکردی» و «آتش در نیستان» میافتد. تا جایی که میتوانیم بگوییم ایشان سازنده بسیاری از خاطرات فراموش نشدنی ما در سالهای گذشته بودهاند. چطور میتوان تصنیف «اندکاندک جمع مستان میرسند» را گوش داد و در خاطرات سالهای نهچندان دور غرق نشد. چطور میشود صدای تنبور مرحوم سیدخلیل عالینژاد و آواز استاد را در آلبوم «صدای سخن عشق» از یاد برد؟ چطور میتوان آن همه روزها را از یاد برد؟ واقعیت این است که همه ما گاهی به این فکر کردهایم که چرا دیگر نمونه آن آثار درخشان تولید نمیشوند؟ چرا از پس نو شدن روزگار و حتی با فاصله گرفتن از سختیهای اجتماعی و اقتصادی آن دوران که طبیعتا باید باعث رونق کار فرهنگی شود، آن همه تجربه های خوب و به یاد ماندنی برای موسیقی تکرار نشد؟ راز این...
ادامه خواندن

تاریخ جهانگشای جوینی و اشاره های موسیقایی


عطاملک جوینی تاریخ نگار تاریخ جهان گشای از خاندان فاضل و صاحب علم جوینی است که در کار حسابداری مملکت هلاکو خان (ایلخانیان) فعالیت داشت و در پایان به فرمان خاندان هلاکو کشته شد وقایع دوران مغول و چیزی بعد از آن را برمی شمارد. مورخ در دوران ایلخانیان چند بار به ماوراء النهر و ترکستان و چین سفر کرده تا وضعیت بعد هجوم از را ببیند و از برجای ماندگان آگاهی های تاریخی را به دست آورد. خود در این مورد چنین می گوید: "مع هذا چون بچند نوبت دیار ماوراء النهر و ترکستان تا سرحد ماچین و اقصی چین که مقر سریر مملکت و اروغ اسباط چنگیز خان است و واسطه عقد ملک ایشان مطالعت افتاد و بعضی احوال معاینه رفت و از معتبران و مقبول قولان وقایع گذشته را استماع افتاد..." (ج اول ص٦-٧). این کتاب مجموعه ای سه جلدی است که مورخ  تصریح می کند: "مجموعه...
ادامه خواندن

وارونگی موسیقی ایران


وارونگی یک واژه هوا شناسی است که ما در تهران در ماه های پایانی پائیز و اول زمستان با آن آشنا هستیم و آن را با فرود آمدن کثافات هوا به سطح زمین و ایجاد مشکل تنفسی و دید نامناسب می شناسیم. وارونگی هوا هر اندازه که در برهه ای از زمان طول بکشد بالاخره بعد از چند روزی با وزش باد بساطش را جمع می کند و می رود. وارونگی در اینجا یک واژه عاریتی است اما نه به مفهوم هواشناسانه آن بلکه به برای فرهنگی که دستخوش آلودگی دوران نامعلومی از سرنوشت شده  و در انتها به ویران سازی فرهنگ بزرگی می انجامد. فرهنگ ها در دوران هایی رو به زوال می گذارند و این که کی از دل بقایای زوال یافته ققنوس فرهنگ دیگری سربرآورد، به موضوع کیفی تخلیه اندیشناکی همان فرهنگ در زمان باز می گردد. هگل در فلسفه تاریخ آنجا که به مراحل، پرورش و...
ادامه خواندن

اشتراك مفاهیم موسیقی از دیدگاه شارحان پیشین


  تعریف مفاهیم‌صوت و نغمه از دیدگاه فارابی، بوعلی، صفی الدین و قطب الدین از موضوعات پایه ای موسیقی شناسی است. کاربرد فرضیه پردازانه مفاهیم کهن تر موسیقی تا چه اندازه راه گشای اجراهای عملی در موسیقی ایران بوده یا تا چه اندازه رابطه بین فرضیه و عمل را نگاه داشته اند پرسشی همیشگی است که مبحث آن تا روزگار ما ادامه دارد٠ دیدگاه صفی الدین با فارابی و ابن سینا بر سر تعریف مفاهیم صوت و نغمه متفاوت است و دیدگاه قطب الدین هم در همین زمینه با صفی الدین تفاوت دارد. تفاوت ها هم هراندازه که می خواهد باشد چیزی از اهمیت برداشت عالمانه این دانشمندان به تعریف این مفاهیم را كاهش نداده است.  دیدگاه های انتقادی این فلاسفه و دانشمندان تنها بر روند دو مفهوم بالا خلاصه نمی شود بلکه دایره آن به فاصله بندی درجات وتر هم کشیده شده و قطب الدین می گوید: "بباید دانست...
ادامه خواندن
برچسب ها: