ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

درباره سيدحسن كسايى (ناى افسونگر دوران)


سيدحسن كسايى كه در زادگاهش اصفهان، او را با عنوان محبت‌آمیز و پر احترام «آقا حسن» می‌شناسند از استادان برجستهٔ موسیقی ایرانی و نوازندهٔ سرشناس نِی و سه‌تار بود. مشكل بتوان تصور كرد كه موسيقى ايرانى، و به‌ویژه «نى» بدون او چه وضعى می‌توانست داشته باشد...   - متولد: اصفهان ـ ،۱۳۰۷ - درگذشت ۲۵ خرداد ۱۳۹۱ - فرزند حاج سيدمحمد جواد كسايى - تعليم نزد استادان: مهدى نوايى، ابوالحسن صبا و... نزديك بيست استاد ديگر - برجسته‌ترین نى نواز تاريخ موسيقى معاصر و از برجسته‌ترین سه تارنوازان ، با سبك شخصى - اجرا در راديو اصفهان و راديو تهران (تا سال۱۳۵۶)؛ و ده‌ها اجرا در شهرهاى مختلف ايران و جهان - ضبط صدها ساعت برنامه تک‌نوازی و هم‌نوازی - کسائی رواج و رونق لقب «استاد» را «ترافیک استاد» می‌نامید. چیزی که موسیقی را به راه خطا می‌کشاند - حسن کسائی در اصفهان سال‌ها مکتب‌دار موسیقی اصفهان در رشته‌های نی،...
ادامه خواندن

درباره محمد ابراهيم جعفرى، مثل يك كور در تاريكى!


عنوان «استاد» و به‌ویژه «استاد دانشگاه» را اين روزها خیلی‌ها يدك می‌کشند و در ميان همين «خیلی‌ها» كه به بركت باز شدن دانشگاه‌ها و دانشکده‌های مختلف و متعدد در جای‌جای اين سرزمين به كسوت استادى رسیده‌اند، كمتر كسى پيدا می‌شود كه واجد تمام آن ویژگی‌های لازم براى آموختن باشد. در مقابل خیلی‌ها و در ميان بعضی‌ها پيدا كردن و پى بردن به نام كسى چون «محمدابراهیم جعفرى» اصلاً مشكل نيست و اين را تقريباً تمام كسانى كه در چند دهه اخير «هنر» خوانده‌اند، خوب می‌دانند.... - متولد ۱۳۱۹ بروجرد - درگذشت 18 فروردین 97 - فارغ‌التحصیل دانشكده هنرهاى زيبا دانشگاه تهران ۱۳۴۳ - برگزارى نمایشگاه‌های انفرادى و شركت در نمایشگاه‌های گروهى متعدد در ايران، فرانسه، روسيه، ايتاليا، آمريكا، مراكش و ... - تدريس در دانشگاه هنر، سوره، آزاد، هنر اصفهان، هنر كرمان، الزهرا، دانشكده هنرهاى تزئينى، دانشكده هنرهاى دراماتيك و دانشكده موسيقى (حركات موزون) - عضو هیئت‌های انتخاب و داورى...
ادامه خواندن

درباره هوشنگ لطيف پور


صحنه و صداى ماندگار هوشنگ لطیف پور از پیشکسوتان دوبله و از شاخص‌ترین مدیران دوبلاژ ایران می‌باشد. وى مديريت دوبلاژ بسيارى از فیلم‌های سينمايى و مجموعه‌های تلويزيونى را به عهده داشته است. صداى هوشنگ لطيف پور به‌عنوان راوى سریال‌های «دليران تنگستان»، «دايى جان ناپلئون» و «مستند راز بقا» و ... در خاطره‌های بسيارى از افراد مانده است.... - ۱۳۱۱:  تولد در تهران -  ۱۳۳۲:  به پايان رساندن دوره هنرستان هنرپيشگى -  ۱۳۳۴:  به پايان رساندن دوره آموزشى تئاتر زیر نظر پروفسور «ديويد سن» و «كوئين بى» در دانشگاه تهران -  شروع فعاليت در دوبله با فيلم «شنل» و دوبله فيلم «اتللو» و ... تا سال‌های دهه ۵۰ -  ۱۳۴۳:  کناره‌گیری از دوبله و ورود به دانشكده هنرهاى زيبا - ۱۳۴۵:  تأسيس واحد دوبلاژ تلويزيون ملى ايران - انتخاب حمید قنبری برای نقش جری لوئیس - مدیریت دوبلاژ تمامی فیلم‌های داریوش مهرجویی از گاو تا دایره مینا - معرفی منوچهر نوذری...
ادامه خواندن

کنسرت زنانه از نگاه یک زن


جمعه 2 آذر برای اولین بار به کنسرت خواننده زن در ایران رفتم؛کنسرت سیمین غانم در تالار وحدت. قبل از رفتن به کنسرت در این حد آگاه بودم که ورود مرد ممنوع است و امکان هیچ نوع عکس‌برداری و فیلم‌برداری وجود ندارد.مهم‌تر اینکه کنسرت خواننده مردی در ساعت 2 بعدازظهر برگزار نمی‌شود و برای زن می‌شود!دیگر به چیزی فکر نکرده بودم و تصوری از یک کنسرت زنانه نداشتم، کنسرتی که هم خواننده و گروه نوازندگانش زن هستند و هم شرکت‌کنندگان و هم دست‌اندرکاران و برگزارکنندگان حاضرش (پشت صحنه را در جریان نیستم). در ورودی ابتدایی تالار دو زن بودند که بارکد بلیط‌ها را با تلفن همراه چک می‌کردند و بعد دو مرد که اجازه ورود می‌دادند. بعد از ورود به حیاط تالار دیگر از مرد خبری نبود. در ورودی سالن چند خانم بودند که تلفن‌های همراه را تحویل می‌گرفتند و شماره‌ای می‌دادند. بعد از ورود به سالن خانم‌های اجرایی جوانی...
ادامه خواندن

به بهانه نصب تابلوي ميراث فرهنگي بر ديوار خانه ي ناصر مسعودي در گيلان


  آوای ماندگار سرزمین سبز آرش منصور يک صداي آشنا در تيتراژ سريالي تلويزيوني در دهه ي 60، صدايي که گرچه پيش از آن هم در گيلان شناخته شده بود. اما حالا با سريال کوچک جنگلي معروفيتي فراتر از مرزهاي لهجه و جغرافيايش پيدا کرد. صدايي که بين نتها با لرزشي آشنا و حزين مي چرخيد و لهجه اش ديگر مانع انتقال زبانش نبود. صدايي متعلق به گيلان که حالا در همه ي ايران فهميده مي شد. تو گويي همه را گيلک و چشم انتظار ميرزا کرده است. تحريري خفيف از موسيقي سنتي، لهجه اي از موسيقي فولکلور، تنظيمي کلاسيک با سادگي و بي پيرايگي يکدست مي شدند. تا آنها که جوانتر بودند و نميدانستند بپرسند اين صداي کيست؟ روحي جاري و مستتر در خاطراتي دور و نزديک. صدايي که گذشته را ملموس و اکنوني کرده بود. آنقدر که بتواني لمس اش کني و با روحش روبه رو شوي. صداي...
ادامه خواندن

چیزهایی که می بینیم و نمی بینیم


فرهنگ دیداری در پی تعریف فرهنگ (culture) و میراث (heritage) مباحث زیادی مطرح است. نکته قابل توجه برای کلمه میراث در "مطالعات فرهنگ دیداری" (visual culture studies) آن است که میراث معنای آنچه تاریخیست ندارد بلکه روشی برای ایجاد رابطه با گذشته منسجم و معنادار با امروز است. فرهنگ توسط نسل های قبلی حیات پیدا می کند و در فرآیند فرهنگ سازی به نسل های بعدی منتقل می گردد. مواردی مانند طبیعت، ماهیت انسان و حس های رایج اکثراً قراردادهایی هستند که توسط فرهنگ به ما منتقل می شوند. فرهنگ پدیده ای است که فراگرفته می شود؛ توسط اعضا یک جامعه به اشتراک گذاشته می شود؛ توسط جامعه الگویی برای اندیشیدن و زندگی کردن می گردد؛ از طریق تعامل اعضای جامعه متقابلاً شکل می دهد و شکل می گیرد؛ معنایی سمبلیک پیدا می کند؛ و در آخر درونی سازی و عادت طبیعی جامعه می گردد. کلمه دیداری-بصری (visual) به آن...
ادامه خواندن

تنها صداست که می ماند*


  درآمدی بر انسان‌شناسی رادیو رادیو و تلگرام یعنی امکانات فناورانه انتقال صدا از طریق امواج الکترونیک در سال 1895 (1274 شمسی) به وسیله یک مخترع ایتالیایی به نام گولیلمو مارکونی (Guglielmo Marconi) ابداع شدند که به همین دلیل نیز در سال 1909 پس از نخستین پخش رادیویی در سال 1901 (1280 ش.) جایزه نوبل در فیزیک را به دست آورد. مارکونی، عضو حزب فاشیست ایتالیا ، رئیس منتصب آکادمی سلطنتی ایتالیا به وسیله موسولینی، رهبر فاشیست این کشور در سال 1930 بود و در همان زمان در تعبیری بسیار تمثیلی و تامل‌برانگیز رشته‌های صوتی الکترونیک اختراع خود را به رشته‌های به هم‌بافته پرچم فاشیستی تشبیه و رادیو را در خدمت پراکندن ایده‌های فاشیستی حزب و رهبرش اعلام کرد. و این شاید سرنوشتی محتوم برای رادیو و سپس سایر رسانه‌ها بود که تا امروز بر روند شکل و محتوایشان تاثیر گذاشته و آنها را زیر سلطه قدرت سیاسی قرار داده...
ادامه خواندن

قاهره: خیال تا واقعیت (بخش یک)


قاهره، مسجد الرفاعی (راست) مسجد سلطان حسن (چپ) - در سال 1956 که دومین جنگ میان مصر و اسرائیل رخ داد، من ده سالم بود و از جهان سیاست و دنیای بیرون سر در نمی آوردم. همین سال ها بود که در کوچه و مدرسه با همسالان خود مسابقه می دادیم تا بدانیم چه کسی پایتخت های بیشتری از کشورهای جهان را می داند. تعداد کشورها در آن زمان کمتر از اکنون بود و ما در یادگیری جغرافیا می کوشیدیم نام پایتخت ها را به خاطر بسپاریم. اغلب می دانستیم که پایتخت مصر، قاهره است؛ اهرام سه گانه آنجا است و رود نیل از آنجا می گذرد، اما به راستی چه تصوری از قاهره در خیالمان بود؟ ما می دانستیم تهران پایتخت ایران است اما از آن هم هیچ تصوری نداشتیم؛ شاید تنها می دانستیم که شاه مملکت در تهران است و جمعیت تهران ازهمه شهرها بیشتر است. درجنگ دوم...
ادامه خواندن

هنر، زیر سنگینی سایه مافیا


گفت وگو با فضل الله توکل، موسيقي دان و آهنگساز حبیبه نیک سیرتی فضل الله توکل در سال 1321 در تهران متولد شده او از کودکي با موسيقي آشنا شده و در همان زمان نزد استاد حسين تهراني دوره تنبک نوازي را طي کرد و در دوره ي ابتدايي سنتور نوازي را فرا گرفت. سپس مدت ده سال دوره هاي مختلف رديف نوازي موسيقي سنتي ايران را با علي تجويدي شروع کرد و همين دوستي شاگرد و استاد باعث گرديد که او به دعوت تجويدي در سال 1335 به عنوان نوازنده سنتور در ارکستر شماره 2 راديو آن زمان به سرپرستي تجويدي پذيرفته شود و به فاصله يک سال بعد در ارکستر شمارهي 3 راديو به سرپرستي پرويز ياحقي نيز به عنوان نوازنده پذيرفته شود. در سال 1337 به دعوت زنده ياد داوود پيرنيا به عنوان تک نواز سنتور به برنامه گل ها راه يافت و گل هاي صحرايي شماره...
ادامه خواندن

ابوالحسن تهامی نژاد پژوهشگر صدا


  جمعه دوم مرداد در نکو داشت ابوالحسن تهامی نژاد در تالار ایوان شمس، سخنران جلسه، تمایل علی حاتمی به دوبله را بیان می کردکه دیدم احد صادقی برنامه ریز و کارمند خانه سینما - در سالن به دنبال کسی می گردد. در گوشه راست انتهای سالن نشسته بودم. احدچشمش به من افتاد، از بین مبل ها و دست و پای میهمانان آمد جلو و کنار گوشم گفت از شما دعوت شده بیائید روی سن. گفتم چی باید بگم؟ گفت هیچی! ساعتی دیگر، من کنار صحنه بودم. دست چپ بالای پله های کنار صحنه ایوان شمس اتاق گریم بود و برخی می رفتند و می آمدند. آقای چنگیزجلیلوند در روشنایی ایستاده بود. سلام کردم و آمدم پائین، از لای لته های پشت صحنه، هم تصویر برادرم رابرپرده می دیدم هم فکر کردم که چه باید بگویم. خودم را به تاریکی کشاندم، پشت لته ها فرو رفتم وتمام دانسته هایم از...
ادامه خواندن

جغرافیای اقلیمی و موسیقی


  راضیه جیران زاده نقش جغرافیای اقلیمی در تعیین جایگاه فرهنگ و موسیقی از دیرباز از دیدگاه فلاسفه و جامعه شناسان و مردم شناسان مورد توجه بوده¬است. اهمیت جایگاه نقش اقلیم در فرهنگ و موسیقی از جانب افلاطون و ارسطو و فارابی و ابن خلدون و منتسکیو و در دوران متاخر از سوی راتزل و الن لومکس و استیوون فلد و کسان دیگر مورد بررسی قرار گرفته است. این پرسش همیشه به اهمیت خود باقی است که آیا به راستی نقش اوضاع جغرافیایی و در کنار آن آب و هوا تا چه اندازه می تواند و یا توانسته است بر سرنوشت موسیقی تاثیرگذار باشد. اولین نکته¬ای که مطرح می¬شود این است که سازهایی مانند نی که درمناطق خاصی از حوزه های جغرافیایی رشد می¬کنند و یا حتی نمونه نی¬های بزرگ که در موسیقی اندونزی که به آن "سولینگ" می گویند و تنها در آنجا کاربرد موسیقایی دارند نمونه ارتباط اقلیم...
ادامه خواندن

خالی از خود / نگاهی به تجربه‌گرایی و چیستی محسن نامجو


  *آنچه خواهید خواند، بخشی از پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد من در رشته‌ی قوم‌موسیقی‌شناسی است که زیر نظر دکتر ساسان فاطمی و در دانشکده‌ی موسیقی هنرهای زیبای دانشگاه تهران دفاع شده است. من دو سال گذشته را مشغول تحقیق و مصاحبه و نگارش حولِ موضوع تعامل گونه‌های موسیقایی در ایران از سال‌های دهه‌های هفتاد شمسی تا امروز بوده‌ام و طبیعتاً محسن نامجو در کنار همایون شجریان، حامد نیک پی و چند چهره‌ی دیگر جز نقاط تمرکز کار من بوده‌اند. من طی مصاحبه‌های عمیق و طولانی بارها با محسن نامجو و همایون شجریان به گفتگو نشستم و این مقاله در واقع چکیده‌ای بسیار مختصر از پایان‌نامه‌ای‌ست که در بخشی از ان موضوع بحث من موسیقی محسن نامجو بوده است. زیر یا روی زمین؟ برای آغاز بحث بر سر محسن نامجو و وجوه مختلف کارش، می‌خواهم به زمستان چهل سال قبل‌تر بازگردم و نقطه‌ی آغاز این نوشتار را در آنجا بگذارم. بهمن ۱۳۵۷...
ادامه خواندن

درباره غلامحسين غريب، نوگـرا و خروشان


پير پر شكايت ما، آن سوى ميز نشسته است، در کافه‌ای در خيابان آپادانا... با مهارت وصف‌ناپذیری، اسباب پيپ قدیمی‌اش را مهيا می‌کند تا در هيأتى كه گويى هرگز از او جدا نبوده است، خود را در ابر سیاه دود، محو كند. پير ملول اديب است و موسيقيدان، نه از تبار اديبان و هنروران نوكيسه امروز كه آب در هاون هنر و ادب می‌کوبند و نه از قبيله ادبا و هنرمندان كهنه ديروز كه مرقع زرين ميراث اجدادی‌شان را بر دوش دارند و فخر آن می‌فروشند……   - اديب، موسيقيدان و نوازنده كلارينت، متولد ۱۳۰۲ تهران ـ ورود به هنرستان موسيقى ـ بهره‌مند از آموزش نوازندگان چك و اسلواكى هنرستان در ۱۳۱۸ ـ يادگيرى درس هارمونى نزد پرويز محمود و همكارى با اركستر او ـ همكارى با اداره هنرهاى زيبا براى گردآورى ترانه‌های محلى ايران و سفر به نواحى زير نظر لطف‌الله مبشرى ۱۳۲۵ ـ عضو هيأت مؤسس پنج نفره...
ادامه خواندن

اتنوموزیکولوژی: نوع ایرانی آن


به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنید - که می رویم به داغ بلند بالایی؛ این گفته حافظ را داشته باشیم تا ببینیم هگل در دنباله آن چه می گوید. او در خدایگان و بنده یاد می کند که: "تاریخ انسانی، تاریخ آرزوهای آرزو شده است" (1387:32). نزدیک ده سال پیش در دانشگاه سوره برگ سندی دیدم که شش نفر از استادان موسیقی آن زمان (نوشته آن سند حدوداً به بیست سال پیش برمی گردد) تقاضای تاسیس رشته اتنوموزیکولوژی را نموده بودند(1). بهردلیلی که نمی دانم، چنان خواستی عملی نشد. اما این نشان می دهد که آرزوی انسان در دانستن علم حد و مرزی ندارد و در امتداد روزگار هم چنین خواهد رفت. فراموش نمی کنیم که دست آوردهای علمی بشر به چه قیمت جان کاهی به این جایگاه بلند رسیده و البته در گذشته و اکنون هم می بینیم که آرزوی های شریف انسان در این راه چگونه...
ادامه خواندن

خودکامگی و عدم وفاداری به قانون اساسی


ایجاد محدودیت برای خواننده های راپ در تونس تیمور مکی برگردان سعید جوادزاده امینی   انقلاب توده ای ژانویه ۲۰۱۱ در تونس تغییرات عمده ای در کاربرد های فرهنگی، بخصوص در زمینه ی موسیقی را بدنبال داشت. هنرمندان محصور در سانسوری که با محو شدن فاصله زیادی دارد، از ناتوانی مالی و خطر بهره برداری های سیاسی نیز رنج می برند. برخی از آنها به دشواری از عهده انتظارات جامعه در رابطه با قابل پخش بودن و تعامل با بینش و سلایق عمومی بر می آیند. تابستان گذشته KLAY BBJ با نام اصلی Ahmed Ben Ahmed، نتوانست ترانه No Passaran یک متن انتقادی به تمام عیار (به زبان عربی) از وضعیت سیاسی تونس پس از انقلاب ژانویه ۲۰۱۱ و هیچ کدام از راپ های معترضانه دیگرش را اجرا کند. تورهای تابستانی وی شامل ۱۸ کنسرت که اکثرآ برای فستیوال های عمومی برنامه ریزی شده بود لغو شد. اطلاعیه های سندیکاهای...
ادامه خواندن

موسیقی ماریاچی های شهرمکزیکو




    عکسی که در بالا مشاهده می کنید یکی از گروه های موسیقی ماریاچی درمیدان گاریبالدی درشهر مکزیکو است که من آن را در سال 1982 گرفته ام. ماریاچی ژانری از موسیقی مکزیکی است که بیشتر به لایه های میانی جامعه تعلق دارد و محتوای اشعار آن از موضوعات اجتماعی وعاشقانه استفاده می کند.  نوازندگان این ژانر به طور گروهی با پوشش یونیفرم و سازهایی مانند گیتار، گیتارباس، ترومپت، ویلن و آواز و در بسیار موارد با رقص همراه است.  آن چه مسلم است این گونه سازها با ورود اسپانیولی ها به این سرزمین آورده شده اند. مردمان این سرزمین این سازها را فرا گرفتند و اگرچه در ابتدا درمراسم دینی دسته جمعی به کار می رفتند اما رفته رفته از درون آن ژانری از موسیقی رو به پیدایش نهاد که آنرا "سون" (son) نام نهادند که به چندین گونه تقسیم می شد. مردم خلیسکو (Jalisco) گونه ای از...
ادامه خواندن

مختصری در رابطه با مسئلة شناختِ موسیقی وسیرتاریخی آن: از شرق شناسی تا قوم ­موسیقی ­شناسی


قوم ­موسیقی ­شناسی نسبت به دیگر رشته ­های علوم انسانی، حوزه ­ای نسبتاً نو ظهور است. اگر رشته ­های علوم انسانی به ­تدریج با تأثیر­پذیری از مفاهیم علوم طبیعی به تدریج طی قرن نوزدهم و باتوجه به شرایط خاص تاریخی در اروپا پدید آمدند، تأسیس قوم­ موسیقی­ شناسی به عنوان حوزه ­ای از دانش که به بررسی و شناخت موسیقی ­های غیرغربی می­پردازد، تا میانة قرن بیستم نیازمند زمان بود. قو م­موسیقی شناسی به عنوان رشت ه­ای دانشگاهی عمدتاً به بررسی و کنکاش موسیقی ­های غیر غربی مشغول بوده است. بنابراین مؤلفه جغرافیایی تا حدی به ­طور تاریخی در تعریف ماهیت آن نقش ایفا کرده است. البته، برخی از قوم­ موسیقی ­شناسان مؤلفه مذکور را در تعریف قوم ­موسیقی ­شناسی ضروری ندانسته ­اند. برای نمونه همان­طور که مریام اشاره می­کند، کولینسکی تعریف قوم ­موسیقی­ شناسی به عنوان علمی که به موسیقی­ های غیر غربی می­پردازد را مورد انتقاد قرار می­دهد....
ادامه خواندن

درباره مصطفى كمال پورتراب، تلاقى علم و هنر


سید علیرضا ميرعلى نقى مصطفى كمال پورتراب، هشتادساله، برخاسته از عمل جراحى سنگينى كه مردان جوان به زحمت تاب آن را دارند، با انرژى و اعتقاد، از عشق خود به «موسيقى علمى» می‌گوید و از كارهايى كه در دست نگارش و انتشار دارد. اگر ملاك را ـ حداقل بعضی‌اوقات ـ سن درونى افراد در نظر بگيريم و نه سن شناسنامه‌ای آن‌ها، نمی‌توان پورتراب را بيش از مردى پنجاه‌ساله انگاشت. پنجاه‌ساله‌ای با تجربه هشتادساله و همچنان مصر و معتقد. چه پشت پيانو، چه پشت ميز تحريرش، وقتى كه بی‌وقفه می‌نویسد و ترجمه می‌کند........ - متولد ۱۳۰۳ تهران ـ يادگيرى موسيقى در هنرستان عالى موسيقى ۱۳۱۷ تا ۱۳۲۴ ـ نت‌نویسیترانه‌های عاميانه تا سال ۱۳۲۸ ـ يادگيرى پيانو نزد گيتى امیر خسروی و مليك اصلانيان، بهره‌مند از كلاس درس فريدون فرزانه در فرم و دشيفر، حسين ناصحى در هارمونى و كنترپورن، فؤاد روحانى، زيباشناسى و تجزيه و تحليل و مهدى بركشلى در آكوستيك...
ادامه خواندن

درباره هوشنگ استوار


در حاشيه و تأثیرگذار هوشنگ استوار از آهنگسازان پيشكسوت معاصر ايران و از مهم‌ترین آنان است. براى موسيقيدانان جدى و جوان‌سالی كه ميانگين سنى بين ۳۵ تا ۴۵ سال را دارند، نام هوشنگ استوار، نامى آشناست؛ ولى فقط در حد آشنايى با يك نام فاخر و پر احترام، نه در حد ورود به دنياى او كه جزو موسيقى او نيست و البته موسيقى او را اين نسل نشنيده است و نسل‌های قبل هم كه كمى شنیده‌اند، قضاوت‌های خودشان را دارند.............. - متولد ۱۳۰۶ تهران برخی از آثار : براى اركستر سمفونيك: فانتزى‎/ سبزه بهار‎/ بهار جاودان (بالت)‎/ سوئيت ايرانى‎/ طرح سمفونيك ايرانى‎/ اوورتور‎/ آهنگ شبانه (نكتورن). براى اركستر زهى و پيانو: شب خيام بر مبناى سيزده رباعى از خيام براى اركستر زهى: تأثرات (امپرسيونها)، مثلث (ترى انگل). براى آواز دسته‌جمعی (كر): آهنگ بی‌کلام براى آواز و پيانو: مرثيه (اله ژى) و كاليز براى سدپراند اجاق سرد (شعر از نيما يوشيج)...
ادامه خواندن

تجربه و کار میدانی: دیدگاه یک پژوهش‌‌گر بومی (بخش سوم)


چو چینِر دانشگاه شِفیلْد / انگلستان تجدید نظر درباره‌‌ی دوزبانگیِ موسیقایی مَنتِل هود ادعا می‌‌کند که "تربیتِ گوش‌‌ها، چشم‌‌ها، دست‌‌ها، و صدا و تسلطِ به‌‌دست‌‌آمده در این مهارت‌‌ها درکِ درست از مطالعات نظری را تضمین می‌‌کند" (1960: 55). او بیان می‌‌دارد که آموزش‌‌دیدن در زمینه‌‌ی موسیقی غربی و اجرایِ موسیقی غربیْ مطالعات موسیقی‌‌شناختی را شکل داده است، و از این رو اجرا باید قوم‌‌موسیقی‌‌شناسی را نیز، با عرضه‌‌ی ابزار جایگزینِ دسترسی به تجربه‌‌ی موسیقایی بِینافرهنگی به کسانی که سنت‌‌های دیگر را مطالعه کرده‌‌اند محدود سازد. در مدل هود، نیاز نیست مهارت‌‌هایی اجراییْ لزوماً پیشرفته باشند، بلکه تنها کافی است به‌‌اندازه‌‌ی کافی خوب باشند تا از آنچه به‌‌گونه‌‌ای موسیقایی در حال وقوع است یک تجربه‌‌ی شخصی به‌‌دست آید. تاکنون درباره‌‌ی چگونگی اقدامم به یادگیری نانگوان، سبکی کاملاً بی‌‌شباهت به موسیقی‌‌هایی که قبلاً مطالعه کرده بودم صحبت کردم، در این بخش بر مفهوم دوزبانگیِ موسیقایی متمرکز می‌‌شوم چراکه ممکن است درباره‌‌ی یک...
ادامه خواندن