ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

سومین نشست «شنبه‌های سینما و فرهنگ»: نمایش فیلم «محاکمه» و سخنرانی محمدرضا اصلانی/29 مهر


  انسان‌شناسی و فرهنگ، سومین نشست از برنامه جدید خود «شنبه‌های سینما و فرهنگ» را که با همکاری موسسه پلک تهران و موسسه بهاران برگزار می شود، روز 29 مهر 1396، در محل موسسه بهاران در میدان فاطمی از ساعت 5 و نیم تا ساعت 8 و نیم ارائه خواهد داد. در این برنامه، فیلم «محاکمه» اثر اورسون ولز به نمایش در آمده و پس از آن محمدرضا اصلانی (پژوهشگر و مستندساز)، درباره فیلم سخنرانی خواهد کرد و در انتها به پرسش ها پاسخ داده می شود. برای تهیه بلیط با شماره تلفن های درج شده در پوستر تماس بگیرید. http://tiw.al/mf3    
ادامه خواندن

بُت‌انگاریِ بیگانه (نگاهی به فیلم ورود بر اساس آراء سارا احمد)


هدف از این مقاله تحلیل و نقد فیلم ورود Arrivalبا بهره‌گیری از تئوری شیءاِنگاری بیگانهstranger fetishism از فمینسیت انگلیسی و پژوهشگر حیطه‌ی پسااستعمار، سارا احمدSara Ahmed است. این تئوری در کتابی از احمد با عنوان مواجهات با بیگانهStrange encounters منتشرشده به سال 2000، ارایه و مفهوم‌پردازی گردیده است. به توضیحی که در نوشتار خواهد آمد؛ این کتابِ فلسفی و شاعرانه که به فاصله‌ی 16 سال قبل از فیلمِ ورود و دوسال پس از نشر داستان کوتاهِداستان زندگیِ توStory of your life اثر نویسنده‌ی آمریکایی تد چیانگ Ted Chiangراهی بازار کتاب شده را می‌توان گونه‌ای بسط یا زیربنای فلسفیِ این داستان کوتاهو با کمی تساهل، ورود را ترجمان بصریِ کتاب احمد -و نه تنها داستان چیانگ-دانست. سارا احمد در تئوری و نظریه‌ی پیش‌گفته در پی واکاویِ ترس از بیگانه و هم‌زمان تمایل به‌سمت آن است. ترس و تمایلی که دلالت‌های سیاسیِ گوناگونی در قالب پدیده‌هایی همچون جهانی‌سازی، دیگری‌سازی othering و خشونت‌های...
ادامه خواندن

معرفی کتاب خاطره شهر


پیوند میان شهر و سینما پیوندی است دوسویه و مستحکم با قدمتی بیش از یک سده. سینما از نخستین روزهای پیدایش خود – اواخر قرن نوزدهم – تا کنون همواره خود را در نسبت با شهر و فضاهای شهری تعریف کرده است. سینما عنصر نو – ارتباطی را برای گفتگو با تماشاگر شهر نوپرداز قرن نوزدهمی بر می‌گزیند؛ برداشتهای سینمایی در مکانهای عمومیِ شهری نظیر تالارهای موسیقی، کافه‌ها، سالن‌ها و نمایشگاههای هنری، ضبط می‌شوند و به نمایش گذاشته می‌شوند. فیلمهای سینمایی این دوران به منابعی مهم و کلیدی درباره سیما و کالبد کلانشهرهای قرن نوزدهمی و اوایل قرن بیستم میلادی تبدیل شده است و شهر در سینما و سینما در شهر تعریف می‌شود. سینما گونه‌ای از ادارک و اندیشه را بوجود می‌آورد که به نوبه خود به خلق و ایجاد شکل‌های کالبدی جدید در محیط انسان‌ساخت و ارتباطات اجتماعی نوآور منجر شده که آرمانهای زیباشناسی نو را سبب می‌شود. با...
ادامه خواندن

به خاطر سی و چهار هزار تومن: نقد گفتمانی برادرم خسرو


مقدمه آن چه که روی پرده می افتد، کمی بیشتر از آن که وابسته به ذهن خود فیلمساز باشد، در به صورت پنهانی در ناخودآگاه او قرار دارد. اما ناخودآگاه غاری است که می توان از آن بیرون رفت و واقعیت را هم دید؛ همه ی نشانه هایی که فیلمساز در تخیل خود بر روی متن یا پرده می آفریند، در پرده ای بزرگ به نام جامعه وجود دارد. جامعه، پشت صحنه ی تمام تخیل های ما است. چگونه تخیلی شکل می گیرد؟ آیا تخیل، همان تصوراتی است که حاصل کردارهای اجتماعی و به قول هیوم، برآمده از انطباعاتی ناشی از آن است که به تدریج به صورت احساسات درونی شاعر و یا هر خالق دیگری در می آید؟ برادرم خسرو، فیلمی است که شاخصه های نقد اجتماعی را در خود دارد. فیلم، یک فرافکنی روی پرده است و در آن، فیلمساز یا نویسنده، آن چیزی که در ذهنش یا...
ادامه خواندن

نخستین نشست «شنبه‌های سینما و فرهنگ»: نمایش فیلم «زندگی دیگران» و سخنرانی ناصر فکوهی / 15 مهر 1396


انسان‌شناسی و فرهنگ، نخستین نشست از برنامه جدید خود «شنبه‌های سینما و فرهنگ» را که با همکاری موسسه پلک تهران و موسسه بهاران برگزار می شود، روز 15 مهر 1396، در محل موسسه بهاران در میدان فاطمی از ساعت 5 و نیم تا ساعت 8 و نیم ارائه خواهد داد. در این برنامه، فیلم زندگی دیگران (2006) اثر فلوریان هنکل دون دونرسمارک به نمایش در آمده و پس از آن ناصر فکوهی ، استاد انسان شناسی دانشگاه تهران و مدیر موسسه انسان شناسی و فرهنگ درباره فیلم سخنرانی خواهد کرد و در انتها به پرسش ها پاسخ داده می شود. موضوع فیلم به سال های سیاه خفقان و سرکوب در آلمان شرقی پیشین مربوط می شود . یک زوج روشنفکر و هنرمند مورد تعقیب پلیس سیاسی قرار دارند که سازمان امنیت اشتازی آن را هدایت می کند. در تحلیل فیلم به بررسی موقعیت آلمان‌شرقی و فرایندها و سازوکارهای پیچیده کنترل...
ادامه خواندن

زندگی عجیب عالیجناب مارلون براندو

مارلون براندو
روبرت صافاریان مستند «به من گوش بده مارلون» به کارگرداني استِوان رايلي که سال گذشته در امريکا اکران شد و نسخه دوبله و کوتاه ‌شده آن از تلويزيون ما هم پخش شده، از چند نظر فيلمي جذاب و ديدني است. مثل هر مستند پرتره‌اي داستان يک زندگي است و آن هم داستان يک زندگي پرماجرا؛ داستان صعود يکي از مشهورترين ستارگان سينماي عصر ما به اوج شهرت و پيامدهاي تراژيک آن. «به من گوش بده مارلون» فيلمي است درباره بازيگري، چراکه قهرمان فيلم بازيگر است؛ بازيگري که درباره حرفه‌ خود حرف زده است. در‌واقع نمونه‌اي است از فيلمي که تماما از مواد آرشيوي موجود ساخته شده و به‌طور خاص متکي است بر گزينش نوارهاي صوتي باقيمانده از صداي مارلون براندو که بيشترشان شخصي هستند. اين‌ متريال در اختيار بنياد مارلون براندو است که در ضمن سفارش‌ دهنده فيلم هم هست و طبيعتا آن‌ها را در اختيار کارگردان گذاشته است. زندگي...
ادامه خواندن

«شنبه های سینما و فرهنگ»: برنامه جدید انسان‌شناسی و فرهنگ با همکاری «پلک تهران» و «موسسه بهاران»


برنامه «شنبه های  سینما و فرهنگ»: برنامه جدید انسان‌شناسی و فرهنگ با همکاری «پلک تهران» و «موسسه بهاران»  از  15 مهر ماه 1396 هرشنبه در قالب نمایش یک فیلم و ارائه یک سخنرانی تحلیلی درباره آن برگزار می شود. سینما امروزه بخشی جدایی ناپذیر از زندگی ما است. سالهاست که یا به خواست خود سینما را همدم لحظات خاص و حساس زندگیمان کرده‌ایم و یا بی‌آنکه بدانیم سینما خود را همدم ما دانسته و به اعماق ناپیدای ذهنمان راه پیدا کرده‌است و در لحظاتی که هیچ انسان و هیچ چیز در جهان واقع، یارای همراهی ما را نداشته، تصاویر روی پرده‌ی نقره‌ای همراهِ همدل ما بوده‌اند. تماشای فیلم‌ها در شرایط مختلف سنی، در مکان‌های مختلف و با تفکرات غالب متفاوت در هر دوره‌ی زندگیمان، تجربه‌ای نو را پدید آورده‌است؛ این تجربه به جایی رسیده‌است که آنقدر به قهرمان روی پرده نزدیک شده‌ایم که ساعت‌ها بعد از تیتراژ پایانی هم با...
ادامه خواندن

سالشـمار زنـدگی کوکتو


5 ژوئیه 1889. تولد ژان کوکتو در مزون لافیت در حومه‌ی پاریس، پسر ژرژ کوکتوی وکیل و اوژنی لوکنت. 5 آوریل 1898. ژرژ کوکتو با شلیک گلوله در سرش خودکشی می کند. 4 آوریل 1908. یک روز شاعرانه و پرافتخار برای کوکتو، در تئاتر فمینا با کمک ادوارد دو مکس؛ بازیگرتراژدی راه می یابد1. 1909. آشنایی با پروست و سپس دیاگالف. انتشار نخستین جُنگ شعر چراغ علاالدین. 1911. آشنایی با آنا دونوئایو استراوینسکی. 1912. اجرای خدای آبی، موسیقی رینالدو هان2. 1914. راننده‌ی آمبولانس در شامپانی و بعد در فلاندر3. 1915. آشنایی با ساتی4، پیکاسو، براک5، دُرَن6 و مودیلیانی7. 1916. [انتشار] بیانیه های هنری و شعری با ماکس ژاکوب8، رِوِردی9، آپولینر، ساندرار10. 1917. خلق «باله ی رئالیست11» پاراد (رژه)با موسیقی ساتی12. 1918. همکاری با انتشارات سیرِن. 1919. انتشار اشعار دماغه ی امید نیک، قصیده برای پیکاسو، خروس و دلقکو پوتوماک. وقایع نویسی در پاریس-میدی. آشنایی با رمون رادیگه. 1920. خلق «گاوی...
ادامه خواندن

تاملي بر مشکلات نظريه‌ي بوردول و نئوفرماليسم: غافلان در جهان امن پيشانظريه


امين حامي‌خواه نئوفرماليسم در نظريه فيلم که غالباً با چهره‌هايي چون ديويد بوردول، نوئل کرول و کنت استايگر شناخته مي‌شود براي دانشجويان سينما در ايران به‌ويژه در فيگور ديويد بوردول، به دليل اهميت مبالغه‌آميزي که کتاب‌هايش به‌عنوان منابع کنکور سينما! پيدا کرده؛ قابل بازيابي است. اما به‌مانند همه‌ي فقدان‌ها و کسالت‌هاي فکري مشابه در اين سرزمين، جريان نئوفرماليسم نيز مورد تبيين و بازانديشي عميق قرار نگرفته ‌است. در اين نوشته مي‌کوشم مشکلات و محدوديت‌هاي نظري نئوفرماليسم را به مثابه نقيصه‌هاي آن بيان کنم. از اواخر دهه‌ي 60 کريستين متز، نظريه‌ي نشانه‌شناسانه و روانکاوانه را به مثابه کلان نظريه در نظريه‌ي فيلم نويد مي‌دهد. دهه‌ي 60 دوران طلايي نقد فيلم است؛ نقد در تنشي انضمامي، متعين و با بدنه‌ي اصلي سينما در ارتباط است. چنان‌که جدال قلمي دو منتقد مهم اين دوران: پالين کيل و اندرو ساريس به چاپ‌هاي فراوان در مجلات مي‌انجاميد. جامعه‌ي ملتهب سياسي به نقد فيلم امکان رشد...
ادامه خواندن

نگاهی کوتاه به فیلم «سارا و آیدا» اثر مازیار میری


دو نام «سارا وآیدا» با توجه به دو شخصیت اصلی دقیق و همخوان انتخاب شده اند. "سارا" (غزل شاکری) به معنی راستگو، پاک و خالص و "آیدا"(پگاه آهنگرانی)به معنای خوشحال ویاری‌دهنده. فیلم را می‌ توان از دیدگاه‌های گوناگونی بررسی کرد اما در اینجا ما به صورتی موجز، تنها به معرفی کوتاهی از آنبسنده می کنیم.«سارا و آیدا»شکل و ساخت خوبی دارد و چندین پرسش اساسی و مهم فلسفی، جامعه شناختی و روانشناختی را مطرح می کند: نخست آنکه،آیا ما مجاز هستیم و اختیار داریم برای نجات یک انسان، در زندگی روز مره خود دست به کاری غیر‌قانونی بزنیم یابر خلاف عرف عمل کنیم؟ و با این عمل(صرف نظر از درستی یا نادرستی آن) حق دیگران را ضایع کنیم؟ حتی اگر شخصی که نجاتش می دهیم،به نزدیکی یک مادر برای ما باشد؟ در این پرسش اخلاق و قانون با یکدیگر در هم می آمیزند و درگیر می شوند و باید پرسید...
ادامه خواندن

پرونده ای درباره حاتمی کیا


  سیاوش حق بین کار درسی مجموعه ای از نوشته و مطالب گردآوری شده در محیط اینترنت درباره ابراهیم خانمی کیا و سینمای او. مقدمه: ابراهیم حاتمی کیا از نسل اول فیلمسازان بعد از انقلاب به شمار می آید. او متولد سال ۱۳۴۰ است. وی یکی از فیلمسازان ژانر دفاع مقدس (جنگ) محسوب می شود که با ساخت آثاری همچون دیده بان و مهاجر خود را معرفی کرد. ی دانش آموختهٔ رشته فیلمنامه نویسی از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر است. وی فعالیت های سینمایی خود را با ساخت فیلمهای کوتاه و مستند در رابطه با سینمای جنگ آغاز کرد. حاتمی کیا پس از گذشت حدود ۲ دهده هنوز هم فیلمسازی درباره جنگ و شرایط آدمهای جنگ را رها نکرده است. در آثار او کمتر نشانی از قهرمان سازی های کاذب و غیرواقعی دیده می شود بلکه آدمهای آثار او از نمونه های واقعی گرفته شده اند و به همین دلیل آثار حاتمی کیا...
ادامه خواندن

كُشته از بس كه فُزون است كفن نَتوان كرد*


جواد طوسي: آغاز آفرينش و پيدايش انسان با ستيز ميان فرزندان آدم (هابيل و قابيل) همراه بود كه ريشه در خشونت داشت. خداوند هابيل را بر قابيل ترجيح داد و خشونت در حسادت شكل گرفت. در ادامه, موجوديت و بقا و اضمحلال دولت‌ها, حكومت‌ها, نژادها و برخي نحله‌هاي فكري نيز با خشونت عجين شد. با اين وصف, سينما به عنوان يك رسانه‌ي مدرن تصويري و نمايشي مگر مي‌تواند بدون توسل به خشونت به ثبت بي‌واسطه واقعيت و روايت‌هاي تاريخي, اجتماعي, سياسي بپردازد؟ قاعدتاً بخشي از قواعد بازي در اين رسانه براي روايت‌پردازي و جذب مخاطب, نمايش خشونت است. كافي‌ست تا در ماهيت و نشانه‌هاي برخي از ژانرهاي مهم و مطرح سينما همچون وسترن, جنگي, نوآر و وحشت دقيق شويم تا بپذيريم كه در زيبايي‌شناسي‌شان خشونت نقش موثر بصري و رواني دارد. و باز مروز كنيم شماري از آثار شاخص سينماي ايران و جهان همچون پدرخوانده, هفت سامورايي, اينك آخرالزمان, جويندگان,...
ادامه خواندن

پرونده رضا میرکریمی


تهیه و تنظیم پرونده: ریحانه شهبازی   سید رضا میرکریمی، متولد سال ۱۳۴۵ در زنجان و فارغ التحصیل گرافیک از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. وی کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینمای ایران است و در گروه سینمای فرهنگستان هنر نیز عضویت دارد. در مورد «اولین»های وی می‌توان گفت، میرکریمی فعالیت در سینما را از سال ۱۳۶۶ با فیلم کوتاه ۱۶ میلیمتری آغازکرد و سپس فیلم‌های کوتاه ۱۶ میلیمتری یک روز بارانی و ۳۵ میلیمتری خروس را ساخت. همچنین اولین کار بلند سینمایی خود را در سال ۱۳۷۸ با ساخت کودک و سرباز آغاز کرد، فیلمی که برای آن بالن نقره‌ای جشنواره سه قاره را کسب کرد. فیلم‌های بلند رضا میرکریمی در ادامه می‌آیند: دختر (۱۳۹۴) امروز (۱۳۹۲ یه حبه قند (۱۳۸۹) به همین سادگی (۱۳۸۶) خیلی دور، خیلی نزدیک (۱۳۸۳) اینجا چراغی روشن است (۱۳۸۰) زیر نور ماه (۱۳۷۹) کودک و سرباز (۱۳۷۸) همچنین فیلم‌های کوتاه و سریال‌های او موارد...
ادامه خواندن

وودی آلن همانگونه که هست


تارا ارسلان «بارها و بارها گفتم به جاي اينکه در ذهن و قلب هوادارانم زنده باشم، ترجيح ميدهم در آپارتمان خودم زندگي کنم.» اين جمله جز از وودي آلن از چه کس ديگري ميتواند باشد؟ مردي که در 80 سالگي هنوز هم طنزپرداز درجه يکي است و طنزهايش بوي کهنگي نميدهد. همه اينها را اگر کنار عادتهاي عجيب و غريب او در اين سن و سال بگذاريم، اينکه هنوز هم هر جايي از نيويورک سر و کلهاش پيدا ميشود، همچنان فيلمهاي خوب ميسازد، به تازگي يک سريال کمنظير ساخته و همچنان در جمع کلارينت ميزند و بليت لاتاري ميخرد و... به شخصيتي متفاوت ميرسيم که حرف زدن در موردش يکي از سختترين کارهاي دنياست، حتي اگر با بزرگترين و بهترين ذرهبينهاي دنيا زندگياش را زير نظر بگيريم و بخواهيم از آن سر در بياوريم. 22 نکتهاي که در ادامه ميآيد تنها گوشهاي از زندگي هيجانانگيز و متفاوت اين نابغه است...
ادامه خواندن

پس از زندگی


به رغم توسعه علم و دانش وسیع ما از جهان هستی، زندگی پس از مرگ و اتفاقاتی که بعد از آن ممکن است برای ما بیفتد همچنان بر هیچ کس آشکار نیست. همه‌ی ادیان و مکاتب به نوعی و از دریچه‌ای  به این مطلب پرداخته‌اند. دریچه‌هایی که احتملأ می‌تواند برای پیروانشان مقبول یا مورد نقد باشد اما هرآنچه که هست قطعی نیست و بر احتمالهایی بنیان گذاشته شده که آن دین یا مکتب به آن اعتقاد دارد. به دلیل همین عدم قطعیت و ابهام، صحبت در این رابطه همواره با نوعی لذت و ترس همراه است. این که پس از مرگ چه اتفاقی برای ما خواهد افتاد.   فیلم پس از زندگی یا After Life  - ساخته‌ی اگنیشا وتویک محصول 2009 – نگاهی‌ست از دریچه‌ی مادی بر دنیای غیرمادی است. فیلمی خوش ساخت و اثرگذار که در نوع خودش قدرت خوبی در بیان مفهوم به مخاطب دارد. قهرمان اصلی داستان...
ادامه خواندن
برچسب ها:

ژان پي‌ير ملويل - حرکت ژستها: از تعين تا انتزاع


  امين حامي‌خواه 1-‌ بدل شدن حالات و ويژگي‌هاي خاص فردي در قرن بيستم به امري صرفاً روانکاوانه باعث شد تا وجوه متفاوت انساني و کژتابي‌ها و دگرساني-هاي رواني و فيزيولوژيکي تنها به مثابه‌ نقصاني زيستي در نظر گرفته شود. ديگر خبري از دماغ نيکلاي گوگول و طغيان اِما بواريِ فلوبر نبود و گويي کليتي روانکاوانه در قرن بيستم بر زيبايي‌شناسي تفاوت‌ها سيطره يافت.  در اينجاست که مفهوم ژست را که در ايران صرفاً آن را با مقاله‌ي معروف آگامبن تحت عنوان «ايده‌هايي در باب ژست» مي‌شناسيم,  بايد از ابعاد ديگر نيز مورد بازشناسي قرار داد. به ويژه آنکه پاي تحليل فيلم‌هاي سينماگر مولف فرانسوي ژان-پي‌ير ملويل به ميان بيايد. فيلمسازي که گويي همه همت‌اش را در غمخواري با ژست‌هاي از دست رفته مي‌ديد؛ از کشيش و افسر جنگ جهاني گرفته تا گنگستر و جاني. آنچه به زيبايي‌شناسي سينما معناهاي تازه‌اي را مي‌افزايد و از سويي آن را فراتر از...
ادامه خواندن

هنرمندِ قلابيِ اسبا‌ب‌بازي‌هاي كوكي؛ نگاهي به سينماي استيون سودربرگ


  اميرحسين سيادت «وقتي کسي خوشبخت است به ندرت درگيرِ معناي زندگي و ديگر مفاهيمِ ازلي-‌ابدي مي‌شود.» مي‌توان مصداقِ ملموسِ اين تلقي اسناوت، دانشمندِ عارف‌مشربِ اقتباسِ تارکوفسکي از «سولاريس»، رمان‌ِ استانيسلاو لم، را پس از گذشتِ نزديک به سه دهه به گونه‌اي طعنه‌آميز در دومين اقتباسِ سينمايي از همان رمان، يعني «سولاريسِ» استيون سودربرگ (محصول 2002)، مشاهده کرد. اگر نخواهيم اين نکته که تمامي جنبه‌هاي شاعرانه‌ي اقتباس نخست و انعکاسِ وضعِ تعميم‌پذيرِ بشري و زيرِ سوال رفتن‌ِ ارکان‌ِ فلسفي و اخلاقي مدرنيته در آن، طي اقتباسِ دوم به يک ملودرامِ فضايي تک‌بُعدي و بي‌بهره از چالش‌هاي هستي‌شناسانه و پيچيدگي‌هاي فرمال تقليل‌يافته را پاي «خوشبخت بودن‌ِ» سودربرگ بگذاريم، دستِ کم مي‌توانيم در نسبت با فقدان‌ِ حساسيتِ هنري در قاموسِ وي و يدِ طولايش در «سفارشي‌سازي» و سازگاري با انواعِ مضمون و پاسخ دادن به همه جور نياز و سليقه تعبيرش کنيم. مي‌شود گفت در پي آنچه عموماً از بده‌بستان‌ِ ولنگارانه‌‌ي سودربرگ...
ادامه خواندن

عناصر اسلامی در ده فرمان سیسیل دمیل 


مایکل دی. کالابریا / برگردان علیرضا رضایت  اشاره: ژانر فیلم سیسیل دمیل در 1956 با عنوان ده فرمان، همانگونه که از نامش بر می‏آید، ژانر دینی(کتاب مقدسی) است. این فیلم جایگاه ممتازی در فرهنگ آمریکایی دارد و این امتیاز از آن جهت است که هر سال در هنگام سالروز عید پاک و فِصح از تلویزیون پخش می‏شود. اما اغلب بینندگان نمی‏دانند که دمیل در پی ساخت فیلمی بوده که به یهویان، مسیحیان و مسلمانان یادآور شود هر سه ریشه در دین ابراهیم داشته و این امر می‏تواند زمینه گفتگوی بین دینی بین آن‏ها باشد.به این منظور، هنری نوردلینگر(که روی فیلم دمیل کار کرده) به قرآن مراجعه کرده و فیلم نامه‏نویسان ارجاعات اسلامی را با متن مقدس پیوند داده‏اند. مقاله حاضر ضمن کنکاش در بافت تاریخی و اجتماعی فیلم، به کتاب نورد لینگر در خصوص موسی و مصر پرداخته و در نهایت بخش‏هایی از کتاب مقدس را با ارجاعات مشخص به قرآن...
ادامه خواندن

  فیلم مستند در نظریۀ "شناختی": تجربۀ عملی و رشد خردورزی اجتماعی 


    بخش اول: مقدمه (پژوهش و پیشنهاد مقدماتی برای ورود به مسئله)       بین مشاهدۀ فیلم های مستند، داستانی و گزارش های تصویری از سویی و توجهات و رفتار های عمومی  در جامعۀ ما چه  نسبتی وجود داشته است؟   [فیلم هایی که در دوران قاجار بنمایش در می آمد] سیاسی و یا اجتماعی نبود، اما یک خاصیت عمده داشت. نمایشگر بود. بر فرمول موفق برادران لومیر یعنی مناظر و وقایع تکیه داشت. جهان های دیگر را بنمایش در می آورد. دید و نگاه تماشاگر ایرانی را در معرض منظر وحوادث جهان می نهاد:  حواسش را می گسترد و به تنهایی او مربوط می شد و به هنگامی که از سالن سینما خارج می شد تا ظواهر دیداری جهان سینما را در برابرظواهر واقعی شهر و دیار خود قرار دهد و دست به مقایسه بزند. اما ارزش های سنتی در جانش ریشه داشت، از برخورد ارزش های سنتی با...
ادامه خواندن

بررسی انسان شناختی بازنمایی هویت شهر تهران در سینمای مستند معاصر(7)



  پرسش از چیستی "بازنمایی هویت شهر تهران در سینمای مستند معاصر 10 سال اخیر" با نگاهی انسان‌شناختی، تمامی آن‌چیزی بود که در این رساله به آن پرداخته شد. بنابراین در جمع‌بندی مباحث تشریح شده در ابتدا باید به مفاهیم "هویت" و "هویت شهر" بازگشت که معنای خود را به شکلی زمینه‌ای در این نوشتار، تشریح کرد‌‌ه‌اند. از طرفی، تمام مسئله‌ای که این تحقیق، پیرامون وجود آن شکل گرفت، به نوعی ماهیت سهل و ممتنع همین مفهوم "هویت" بود که در برداشتی سنتی‌ماهیتی ایستا، منجمد دارد و از همین رو قابل تشخیص دارد؛ در حالی که هویت را باید در سیالیت و پویایی‌اش درک کرد. در توضیح مفهوم سیالیت در هویت می‌توان به شکلی سلبی عمل کرد. هویت سیال، مفهومی است که در درجه‌ی اول، به ثابت بودن ماهیت یک هستار در طول  تاریخ، اعتراض می‌کند و نیز خالص بودن هویت را زیر سئوال می‌برد. در واقع، زمانی که از...
ادامه خواندن