ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

مقام والای نابغه های رفاقت


«نابغه»، اولین فیلم مایکل گراندیج، سوژه جالبی دارد که به ارتباط میان یک نویسنده مشهور یعنی تامس ولف و ناشرش میپردازد صوفیا نصرالهی مایکل گراندیج در سینما نام شناخته شدهای نیست. کمپانی هنری خودش را دارد و یک روشنفکر تمام عیار است. «نابغه» محصول سلیقه روشنفکری گراندیج و توانایی جان لوگان در نوشتن فیلمنامه است براساس سوژهای که در وهله اول شاید چندان جذاب به نظر نرسد. اگر در فیلم «نجات آقای بنکس» ماجرای ملاقات والت دیزنی با پی. ال تراورس، نویسنده قصه «مری پاپینز»، روایت میشد جذابیتهای خود دیزنی و کمپانیا ش میتوانست کنجکاوی برانگیز باشد، میشد حول و حوش تقابل دو فرهنگ امریکایی و انگلیسی مانور داد که اتفاقا «نجات آقای بنکس» بیشتر حول همین تفاوت فرهنگی میچرخد. «نابغه» ولی فیلمی متفاوتتر، روشنفکرانهتر و تاریکتری است. این تاریکی که میگویم هم در جهان شخصیتها و داستان فیلم و هم در فضاسازی نیویورک آخر دهه 20 وجود دارد؛ رنگهای...
ادامه خواندن

دلم میخواهد جایی باشم که موبایلم آنتن ندهد


تدوین: فرانک کلانتری چهار یادداشت درباره چهار فیلم: ظرف غذا ساخته ریتش باترا؛ تعقیب به کارگردانی کریستوفر نولان ارادتمند، نازنین، بهاره، تینا ساخته عبدالرضا کاهانی و روزی روزگاری در آناتولی اثر نوری بیگله جیلان لحظه طلایی اتفاقی ظرف غذا/ ریتش باترا مهدی باقری اتفاق یا همان چیزهایی که در زندگی انگار منتظرش نیستی و پیش می‌آید، بهترین لحظات زندگی هستند. هیچ برنامه‌ای نریخته‌ای و در لحظه‌ای طلایی زندگی برایت هدیه یا جزایی ترتیب می‌دهد. هر‌چه جلوتر می‌روی و پیرتر می‌شوی، می‌فهمی در زندگی هیچ‌چیز اتفاقی نیست. جهان پر از انتزاع است و تنها با شهود آن را درک می‌کنیم. درک که نه، تصمیم می‌گیریم که این بخشی از وجود ما در جهان است. لحظاتی که نمی‌دانی و نمی‌فهمی اما درک می‌کنی که برای بودن باید باشند. چند سالی است به این فکر می‌کنم که زندگی پر از لحظات به‌اصطلاح اتفاقی است ولی سینمای داستانی دائما زندگی را از خود دور...
ادامه خواندن

اینجا مرز خیال و واقعیت گم میشود


گفتگوی آرش خوشخو و امیر پوریا درباره فیلمهای موسوم به اجتماعی که سهم زیادی در اکران سالانه سینمای ایران دارند ثمر فاطمی شاید بتوان به سادگی گفت که بیشتر فیلمهای امروز سینمای ایران متعلق به بدنه موسوم به سینمای اجتماعی هستند. این روزها که بحث آسیبهای اجتماعی و موضوعات ممنوعه روز به روز در کشور داغتر و «نگو و نپرس»تر شده اند، گرایش فیلمسازان به ساختن فیلمهایی با این موضوعات نیز بیشتر میشود. حالا رقابت میان فیلمسازان برای نوع پرداخت به موضوعات اجتماعی است. یکی از مسائلی که شاید بسیاری از منتقدان به آن اعتراض داشته باشند، ساخت دنیای «واقعیت زده» برای نمایش مشکلات اجتماعی است. چیزی که خیلی وقتها منتقدان با تندی آن را نواخته اند و گفته اند پرداختن به مسائل اجتماعی راههای دیگری نیز دارد. در این شماره از کرگدن با تاکید به دو فیلم «مغزهای کوچک زنگزده» و «شعله ور» با آرش خوشخو و امیر پوریا...
ادامه خواندن

در جستجوی چشمۀ زاون


  چشمۀزاون (زهرا نیازی-1397) با تعریف یک خواب شروع می شود و با چیزی شبیه رؤیا بپایان می آید. نیازی در داستان خیابان نیکبخت( زنده رود،شماره 60 )نیز چنین فضایی را تجربه کرده بود. جریان سیال ذهن نیست، زندگی است با واقعیتی که خود را از شکل افتاده نشان میدهد. گویی مثل فروغ دارد از شب و از ازدحام کوچه خوشبخت حرف می زند.«راه تاریک است و باریک، صدای نفس هایم را می شنوم. پیچ پشت پیچ، خم پشت خم چرا به خانه ام نمی رسم؟» (ص56). «نمی دانم راه خانه ام از کدام طرف است». زهرا نیازی در فیلم چشمه زاون، زیاد در این تاریکی و راه، گمشده نمی ماند.زیرا ماهیت چشمه ، زلال بودن است. طاهره امامی دانشجوی سوره هم از پائیز 1390 پروژه تولید فیلم پرتره ای را تحت عنوان مثل چشمه، در باره زاون به پیش برد که زاون را به چشمه ای تشبیه کرده بود...
ادامه خواندن

بازنمایی خود و دیگری در سینما


"خود"نیازمند "دیگری" ارشیا کیوان فر سینما از همان آغاز هم بازنمایی آیینه سان واقعیت نبوده و نیست. حتی اگر هم بخواهد نمی تواند عالم و آدم را همچون یک ناظر لَخت و بی طرف توصیف کند. چشمِ بی منظر وجود ندارد و آفریننده اثر خواهی نخواهی در مقام قضاوت قرار دارد. داوری در باب «خود» و «دیگری». در این نوشته به فرآیندی که در آن «دیگری» برساخته می شود و بازنمایی آن در سینما پرداخته می شود. مقوله ای که هر چند پیشینه ای به بلندای هستی آدمی دارد اما دو مقوله اندیشگی مهم، میزان توجه به این مفهوم را افزایش چشمگیری داد: جایگزین شدن گفتمان حق به جای گفتمان تکلیف و هژمونی فلسفه اصالت فرد. هر دو این مقولات، به ویژه در دوران پسااستعمار، به اقلیت ها (و اکثریت های تحت ستم) اجازه دیده شدن داد و آنها را که طی قرون در جایگاه «دیگری» مطرود، ضعیف و درجه...
ادامه خواندن

  جستجوی الگوهای روایت تاریخ و فرهنگ در آثار مسعود جعفری جوزانی


    مسعود جعفری جوزانی [1] فیلمسازِ پژوهشگر تاریخ، مجهز به نگاه  انتقادی، حماسه پرداز  و آرمان گراست. از طریق آثار جوزانی می توان به خوانش و تحلیل هنری او از تاریخ  ایران به ویژه ریشه های هویت ملی، تهدید ها، بحران های سیاسی و جریان های معاصر دست یافت. بسیاری از شخصیت های اصلی در نوشته ها و فیلم های او در بزنگاه های تاریخ،  بر مبنای روحیه ای عمل می کنند که در الگوی جوزانی از هویت ملی می گنجند.  مضامین می توان گفت ارج نهادن بر عدالت، عملگرایی، آگاهی بخشی، همچنین شخصیت پردازی حماسی از طریق تقابل های دوتایی ، ترسیم تضادهای شهری و جوانه زدن امید در دلِ بیغوله ها و به ویژه نقد عدم فهم مقتضیات جهان مدرن، محور های اصلی آثار مسعود جعفری جوزانی هستند. او چنین مضامینی را هم در بستر تاریخ ، هم در بزنگاه ها و در فرهنگ و زندگی روزمره...
ادامه خواندن

«چهار ماه و سه هفته و دو روز»


«چهار ماه و سه هفته و دو روز» به کارگردانی کریستین منگیو و بازی آنامارکیا مارینکا و لورا واسیلیو و ولاد ایوانف در سال 2007 در کشور رومانی ساخته شده است و دارای جوایزی همچون جایزه نخل طلا و جایزه ویژه سینما از شصتمین جشنواره فیلم کن است. این فیلم در سال 1987 در زمان دیکتاتوری نیکلای چائوشسکو ساخته شده است . داستان فیلم در مورد دو دختر دانشجویی است که در خوابگاهی شلوغ زندگی می‌کنند و آغاز فیلم به‌گونه‌ای است که مخاطب پی می‌برد این دو هم‌اتاقی قصد سفری را دارند اما مشخص نیست این سفر به کجاست، تا که در اواسط فیلم مشخص می‌شود یکی از آنها به نام گابیتا باردار است و قصد سقط جنینش را دارد و دوستش، اوتلیا، در پی کمک به اوست. آنها برای سقط اتاقی در هتل می‌گیرند. گابیتا شخصیتی متزلزل و ترسو دارد و خودش از عهده برنامه‌ریزی برای سقط برنمی‌آید. دروغ‌هایی...
ادامه خواندن

زندگی واقعی در جهانی مجازی


  برای نسل‌های ما که زمانه‌ی پیش از سینما و تلویزیون را تجربه نکرده‌ایم، روایت اولین مواجهات انسان با چنین امکان‌های در زمان خود نوظهور، جالب به نظر می‌آید و گاه خنده به لب‌هامان می‌نشاند. انسانِ پیش از این امکان‌ها کسی بود که واقعیت را متفاوت‌تر از ما تجربه و تعریف کرده بود. او جز در خواب و رویا تصویری ندیده بود که نتواند آن را با دست لمس کند و واقعیت برای او متشکل از تمام آن چیزهایی بود که بتوان آن‌ها را با دست گرفت. چنین تعریفی از واقعیت به‌یکباره با امکان سینما و تلویزیون ترک خورده بود و او نمی‌توانست میان آنچه به آن عادت داشت و آنچه به تازگی تجربه می‌کرد، سازگاری ایجاد کند.  برای او تصاویر غیرملموسِ قاب سینما و تلویزیون چنان جان‌دار و واقعی تصور می‌شد که وقتی اتومبیلی بر روی پرده به سوی او حرکت می‌کرد، او برای نجات جان خود از برخورد...
ادامه خواندن

نقد و بررسی اجتماعی سریال لحظه گرگ ومیش


«عصر ایران ؛ پخش سریال «لحظه گرگ و میش» به کارگردانی همایون اسعدیان روز جمعه 24 اسفند تمام شد، این سریال از دی ماه بر روی آنتن شبکه سوم سیما قرار گرفت و به دلیل پخش هر شب، شکل روایت، بازیگران و ... مورد توجه مخاطبان قرار گرفت و بینندگان آنرا دنبال می‌کردند.داستان سریال با محوریت یک خانواده، از دهه 60 شروع شده است و تا زمان معاصر ادامه پیدا می کند و اتفاقات رخ داده در زندگی افراد این خانواده را به تصویر می‌کشد...». «به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، سریال لحظه گرگ و میش روایت‌گر فراز و فرود خانواده‌ای اصیل ایرانی در طول سه دهه است. این سریال با محوریت زندگی یاسمن تنها دختر خانواده است که از دهه ۶۰ با حوادث گوناگونی از قبیل: جنگ تحولات اقتصادی، اجتماعی و ... آغاز و تا زمان معاصر ادامه دارد».منبع:صبح نو در شب های پایانی سال 1397 سریالی از...
ادامه خواندن

درخت زندگی


  نقدی بر فیلم “ایثار” ساخته‌ی آندری تارکوفسکی “اگر این خواب کسی باشد، چه خواهد شد اگر او از خواب بیدار شود و از رویایش شرمگین شود؟!” از فیلم “شرم” (1968) م “ایثار” آخرین ساخته‌ی آندری تارکوفسکی و محصول 1986 سوئد است؛ فیلمی که در سوئد و با حضور چند تن از عوامل فیلم‌های فیلمساز بزرگ سوئدی، اینگمار برگمان توسط فیلمساز روسی بزرگ زمان ساخته شده است. اسون نیکوست فیلمبردار و ارلند جوزفسون بازیگر از دنیای فیلم‌های برگمان به دنیای فیلمساز مورد ستایش و ثنای او آمده‌اند و خلق اثری از سینمای ناب را با او همراهی می‌کنند. ایثار را می‌توان چکیده‌ای از اعتقادات و گرایش‌های سینمایی تارکوفسکی دانست. تارکوفسکی‌ای که معتقد است در زمانه‌اش تعداد فیلمسازان به تعداد انگشتان دست نمی‌رسد، در این اثر خود، پرتره‌ای آمیخته از سینمای زمانه‌اش را به پرده‌ی سینما می‌آورد. آنتونیونی، کوروساوا، برسون، بونوئل و برگمان را می‌توان در پالت رنگین تارکوفسکی برای ترسیم...
ادامه خواندن

نگاهی به مستند میدان بی حصار


"میدان بی حصار" را می توان مستندی تاریخی و شهری برشمرد که با نگاهی کلی‌گرا از جنبه های مختلف تاریخی، اجتماعی–فرهنگی، سیاسی و معماری به بیان سرگذشت پر فراز و نشیب میدان توپخانه، از آغاز شکل گیری آن در عهد ناصری تا دهه 80 شمسی، می‌پردازد. این میدان از ابتدای شکل گیری خود همواه مرکز جریانهای بزرگ سیاسی و اجتماعی از جمله مشروطه خواهی بوده است. به علاوه این میدان مرکزی برای گردهمایی های اعتراضی، اعدام محکومان شناخته شده همچون شیخ فضل الله نوری و همچنین برگزاری جشنها و مراسم ملی، دینی و سلطنتی بوده است. میدان توپخانه به مدت 70 سال مرکز تهران بوده و بسیاری از خاطرات جمعی و تاریخی طی مدت زمان 150 سال در این میدان شکل گرفته است. با این وجود میدان امروز به جز یک یا دو نشانه مختصر خاطره ی دیگری از گذشته به همراه ندارد و به نوعی هویت تاریخی آن پایمال...
ادامه خواندن

انسان‎شناسی حسی و سینما


وقتی از فیلم دیدن صحبت می‎کنیم از چه چیزی صحبت می‎کنیم؟ هنگامیکه می‎گوییم فیلمی دیدم، واقعاً چه چیزی و دقیقاً کدام قسمت‎های فیلم را دیده‎ایم؟ زاویه‎ی نگاه، لحظه‎ی بهم خوردن پلک‎ها، میزان تمرکز، آشنایی قبلی با لایه‎های فیلم، نگاه تخصصی، مکانِ تماشای فیلم و موارد بسیار دیگری تجربه‎ی فیلم دیدن هر فرد را منحصربفرد می‎کند؛ حتی اگر فیلمی یکسان، توسط یک فرد چندین بار مشاهده شود، هر بار این الگوریتم حرکت چشم در نماها و قاب‎های گوناگون، متفاوت خواهد بود. مثال ساده‎ی آن هم اتفاقی است که بعد از تماشای جمعی یک فیلم، ممکن است هر کدام از شما به نکته یا صحنه‎ای در فیلم اشاره کنید که فرد دیگر متوجه آن نشده باشد. چشم و به طور کلی ذهن ما می‎تواند بر روی عناصر مختلفی متمرکز شود. این عناصر اگرچه به چینش فیلمساز انتخاب شده‎اند، اما مخاطب در روند مشاهده می‎تواند اجزایی از فیلم را خودآگاهانه یا ناخودآگاهانه دنبال...
ادامه خواندن

شرحی بر فیلم زنبورک در گام مینور


زنبورک در گام مینور؟ عجیب نیست؟! خنده دار به نظرتان نمی رسد؟ انگار به جای دوئت(دو نوازی) پیانو و ویولون سل،که ترکیب متعارفی در عالم موسیقی است،بگوییم دوئت تمبک و ترومپت! ساز ایرانی زنبورک آوایی شوخ و سرخوشانه دارد و گام مینور، اصطلاحی است متعلق به موسیقی کلاسیک غربی،که بیش از هر چیز جدیت و فاخر بودن را به ذهن متبادر می سازد. پس چه چیز این دو عنصر را به هم پیوند می دهد؟ پاسخ را در پایان فیلم خواهید یافت. زنبورک در گام مینور مستند پرترۀ(مستند چهره نگار) پروفسور حمید نفیسی،استاد و پژوهشگر و نویسندۀ نامدار در رشتۀ مطالعات سینما و رسانه، و واضع ترم(اصطلاح تخصصی) «سینمای لهجه دار» در ادبیات بین-المللی مطالعات سینما و رسانه است.دکتر نفیسی در سال های دهۀ 1350 استاد مدرسۀ عالی تلویزیون و سینما(دانشکدۀ صدا و سیمای فعلی) بود و با نگارش کتاب دو جلدی «فیلم مستند» مرجعی بی بدیل برای علاقه¬مندان ایرانی...
ادامه خواندن

برگزاری نشست 162 یکشنبه های انسان شناسی و فرهنگ: تهران و سینما


  انسان شناسی و فرهنگ به اطلاع علاقه مندان می رساند که نوزدهمین نشست از دوره ششم سلسله نشست های یکشنبه های انسان شناسی و فرهنگ (نشست 162) را با موضوع «تهران و سینما» برگزار می کند. در این نشست فیلم «تازه نفس ها» اثر کیانوش عیاری نمایش داده خواهد شد و آقای نوید پورمحمدرضا (دکتری شهرسازی و مدرس و پژوهشگر حوزه سینما و شهر) درباره «شهر، پیش از بازنمایی» سخنرانی خواهند کرد. زمان نشست : یکشنبه 12 اسفند 97 ساعت 16 تا 19 مکان نشست: خیابان ولیعصر، نرسیده به میدان ولیعصر، خیابان دمشق، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات    
ادامه خواندن

در سال های بخصوص، واقعیت برای من به عنوان امر قدسی بود (معرفی کتاب سال های بخصوص ابراهیم مختاری)


  سال های بخصوص ناکامی و کامیابی های مستند سازی، نوشتۀ ابراهیم مختاری که در سال 1396 توسط نشر چشمه به بازار کتاب ارائه شد، حکایت مستند سازی ابراهیم مختاری در دو بخش دولت ( تلویزیون ) و خصوصی در فاصله سال های 1354 تا 1379 ( دوران فیلم ، ویدیو و دیجیتال ) همچنین شرح کوشش هایش برای ورود به بازار مصرف فیلم مستند است. سال های بخصوصی که تأثیر سیاسی و اجتماعی خود را بر مستند سازی بر جای نهاد.کتاب در قالب اتوبیوگرافی ارائه شده است و نویسنده همواره، مخاطب خود را در مواجهه با دو فضای مستند سازی و تولید برنامه قرار می دهد: در تلویزیون برای تولید برنامه گروه های تلویزیونی شکل داده شده بود و هر گروه تلویزیونی مأمور تولید برنامه از یک موضوع خاص بود... هرگروه تولید تلویزیونی را یک مدیر اداره می کردکه خواست ها و سیاست های مدیران ارشد را در تولید...
ادامه خواندن

سینماتک پانتئون «فرصتی برای فیلمِ خوب دیدن و خوب فیلم دیدن »


اولین نشست از سلسله نشست‌های سینماتک پانتئون در خانه‌ی اندیشمندان علوم انسانی با اکران و تحلیل و بررسی فیلم «پرویز» ساخته‌ی مجید برزگر آغاز شد. سینماتک پانتئون مجموعه‌ای غیرانتفاعی است که با همت چند تن از علاقمندان و دست‌اندرکاران و پژوهشگران سینما راه‌اندازی شده است. این سینماتک با هدف رشد و ارتقای نگاه مخاطبین جدی سینما با دستمایه قرار دادن آثار معاصر سینمای ایران و جهان با نگاهی بینارشته‌ای به سینما سعی در ایجاد گفتمانی متفاوت در وضعیت معاصر نقد و تحلیل فیلم در ایران دارد. زینب لک و محمدحسین میربابا دبیران و بنیانگذاران سینماتک پانتئون و همچنین مجید باقرزاده به عنوان مدیر اجرایی آن ، اقدام به راه‌اندازی این مجموعه کردند، که در قدم اول با همکاری خانه اندیشمندان علوم انسانی اکران و تحلیل فیلم «پرویز» را دربرداشت. در این پنل محمدحسین میربابا فیلمساز، نویسنده و پژوهشگر سینما همراه با دکتر آرش حیدری جامعه‌شناس و مترجم به‌عنوان سخنران به...
ادامه خواندن

مصاحبه با جیم جارموش دربارۀ فیلم قهوه و سیگار


ترجمۀ مهرنوش فطرت فیلم قهوه و سیگار محصول 2003 میلادی از یازده داستان کوتاه تشکیل شده است که در کافه‌ای می‏گذرد. این فیلم ساختۀ جیم جارموش، کارگردان مستقل آمریكایی، است. ویژگى‏هایى مانند روایتِ مینى‌مالیستى، تأكید بر ریتم و ساختار، فضاى سوررئال و ابزورد، ساختار روایى شاعرانه، طنز تلخ، نگاه بدبینانه و در‌ عین حال انسانى به زندگى در بیشتر فیلم‏هاى جارموش دیده می‌شوند. شخصیت‏هاى او معمولاً سرگردان، درون‌گرا، بیگانه یا جدا‌افتاده هستند و در پى یافتن حقیقتى ناشناخته‏اند. گفت‌و‌گوی زیر دربارۀ فیلم قهوه‌ و سیگار یکی از آثار سینمایی وی است.     ایدۀ اولیۀ فیلم چطور در ذهنت شکل گرفت؟ -    ایدۀ اولیه از برنامۀ SNL (Saturday Night Live) در سال 1986 آمد. مجری SNL از من خواست تا برنامه‏ای کوتاه برای این شو بسازم و گفت که باید پنج دقیقه باشد. قرار شد چند قسمتی درست کنم تا طی چند هفته در برنامه پخش شود. آن‌موقع روبرتو بنینی  را...
ادامه خواندن

بیست و پنجمین نشست «شنبه‌های سینما و فرهنگ»: نمایش فیلم «سونات پاییزی» اثر برگمان/ با سخنرانی و تحلیل پویا عاقلی زاده/ 22 دی


انسان‌شناسی و فرهنگ، بیست و پنجمین نشست از فصل جدید برنامه خود را با عنوان «شنبه‌های سینما و فرهنگ» با همکاری موسسه پلک تهران و موسسه بهاران برگزار می کند (دبیر جلسات پویا عاقلی زاده)؛ این برنامه روز شنبه 22 دی 1397، در محل موسسه بهاران واقع در میدان فاطمی از ساعت 5 تا ساعت 8 و نیم ارائه خواهد شد. در این برنامه، فیلم «سونات پاییزی» اثر برگمان به نمایش درخواهد آمد. پس از آن «پویا عاقلی زاده» درباره فیلم سخنرانی خواهد کرد و در انتها به پرسش ها پاسخ داده می شود. آدرس: تهران، میدان فاطمی، خیابان جویبار،کوچه نوربخش، پلاک 21 https://tiw.al/BtJ
ادامه خواندن

صحنه: یک قهوه‌خانهٔ کوچک و کثیف


سعید خواجه‌افضلی شاید میان نمایشنامه‌نویسان معاصر نشود کسی را پیدا کرد که مانند اسماعیل خلج مکان واحدی را صحنهٔ بیشتر نمایشنامه‌هایش قرار دهد. از خلج سی نمایشنامه چاپ شده است و سیزده‌تایش در قهوه‌خانه می‌گذرد، تقریباً نیمی از آثارش. کسی که سراغ نوشتن نمایشنامه رفته باشد، این انتخاب خلج در جایگاه نویسنده را به آسانی درک نخواهد کرد. چرا نویسنده باید مکانی تکراری را برای نمایشنامه‌هایش انتخاب کند؟ این اصرار و سماجت از کجا می‌آید و چه کارکرد و هدفی برای نویسنده دارد؟ خلج در زندگی هنری خود به حوزه‌های دیگر نمایش نیز گرایش داشته است. به گفتهٔ اکبر رادی «اسماعیل خلج مصداق زنده‌اى است از مثلث نویسنده، كارگردان، بازیگر كه شمارى از بهترین نمایشنامه‌هاى معاصر ما را با استتیک خالص ایرانى نوشته، اجرا و بازى كرده است.» خلج بازیگر و کارگردان نیز به قهوه‌خانه و مکان‌هایی شبیه به آن علاقهٔ واضحی دارد. او در کارگردانی‌هایش این سلیقه را اعمال...
ادامه خواندن

سوژه «زن» در جشنواره حقیقت


جشنواره فیلم مستند حقیقت امسال نیز برگزار شد و با استقبال مخاطبان زیادی مواجه شد، جشنواره‌ای که به نمایش فیلم‌های مستند داخلی و خارجی با موضوعات مختلف می‌پردازد. خوشبختانه موفق شدم چند روزی شاهد تعدادی از فیلم‌ها در سالن‌های سینما چارسو باشم و یکی از مسائلی که در جشنواره برای من اهمیت یافت، توجه به «زن» و سوژه قراردادن او بود. در اینجا به معرفی دو فیلمی که یک زن در هسته فیلم قرار داشته است می‌پردازم هرچند فیلم‌هایی که محوریت زنانه‌ای داشتند به این دو فیلمی محدود نمی‌شود و فیلم‌های دیگری نیز به «زن» پرداخته بودند مانند فیلم «تمام چیزهایی که جایشان خالی‌ست» به کارگردانی زینب تبریزی که دربارۀ زندگی دو زن که با سرطان پستان جنگیدند بود و جایزه ویژه جشنواره را نیز از آن خود کرد. فیلم «مهین» به کارگردانی محمد حسین حیدری به بررسی شخصیت «مهین قدیری» اولین قاتل سریالی زن ایرانی می‌پردازد. مهین زنی 31...
ادامه خواندن