ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

  جستجوی الگوهای روایت تاریخ و فرهنگ در آثار مسعود جعفری جوزانی


    مسعود جعفری جوزانی [1] فیلمسازِ پژوهشگر تاریخ، مجهز به نگاه  انتقادی، حماسه پرداز  و آرمان گراست. از طریق آثار جوزانی می توان به خوانش و تحلیل هنری او از تاریخ  ایران به ویژه ریشه های هویت ملی، تهدید ها، بحران های سیاسی و جریان های معاصر دست یافت. بسیاری از شخصیت های اصلی در نوشته ها و فیلم های او در بزنگاه های تاریخ،  بر مبنای روحیه ای عمل می کنند که در الگوی جوزانی از هویت ملی می گنجند.  مضامین می توان گفت ارج نهادن بر عدالت، عملگرایی، آگاهی بخشی، همچنین شخصیت پردازی حماسی از طریق تقابل های دوتایی ، ترسیم تضادهای شهری و جوانه زدن امید در دلِ بیغوله ها و به ویژه نقد عدم فهم مقتضیات جهان مدرن، محور های اصلی آثار مسعود جعفری جوزانی هستند. او چنین مضامینی را هم در بستر تاریخ ، هم در بزنگاه ها و در فرهنگ و زندگی روزمره...
ادامه خواندن

انسان‎شناسی حسی و سینما


وقتی از فیلم دیدن صحبت می‎کنیم از چه چیزی صحبت می‎کنیم؟ هنگامیکه می‎گوییم فیلمی دیدم، واقعاً چه چیزی و دقیقاً کدام قسمت‎های فیلم را دیده‎ایم؟ زاویه‎ی نگاه، لحظه‎ی بهم خوردن پلک‎ها، میزان تمرکز، آشنایی قبلی با لایه‎های فیلم، نگاه تخصصی، مکانِ تماشای فیلم و موارد بسیار دیگری تجربه‎ی فیلم دیدن هر فرد را منحصربفرد می‎کند؛ حتی اگر فیلمی یکسان، توسط یک فرد چندین بار مشاهده شود، هر بار این الگوریتم حرکت چشم در نماها و قاب‎های گوناگون، متفاوت خواهد بود. مثال ساده‎ی آن هم اتفاقی است که بعد از تماشای جمعی یک فیلم، ممکن است هر کدام از شما به نکته یا صحنه‎ای در فیلم اشاره کنید که فرد دیگر متوجه آن نشده باشد. چشم و به طور کلی ذهن ما می‎تواند بر روی عناصر مختلفی متمرکز شود. این عناصر اگرچه به چینش فیلمساز انتخاب شده‎اند، اما مخاطب در روند مشاهده می‎تواند اجزایی از فیلم را خودآگاهانه یا ناخودآگاهانه دنبال...
ادامه خواندن

پرونده شخصيت/ شاهرخ مسکوب


مرگ و نسبيت در مقدمه اي بر رستم و اسفنديار درباره کتاب مقدمه اي بر رستم و اسفنديار/ تنها امر مطلق در کتاب مسکوب همانا مرگ است که از آن گريزي نيست و تمامي امور نسبي حول آن شکل ميگيرند مهدي سبز مفهوم مرگ انديشه اي بنيادي بود در سير تفکر شاهرخ مسکوب، «ماهي سياه ريزهاي که در جوي تاريک رگها تنش را دور ميزد» و در پايان نيز به واسطه همين خوني که در جوي تاريک رگانش بود، همفسر مرگ شد. آلفرد شوتسِ فيلسوف، مرگ را «دلواپسي اصلي» ناميده است اما اين به آن معنا نيست که آگاهي از مرگ، همواره در ضمير ما وجود دارد. بيشتر مردم با غرق شدن در کارها و مشغول شدن با مشغوليتهاي روزمره آن را فراموش ميکنند. براي مسکوب اما، مشغوليت روزمره همين مرگ بود و مطلق بودن آن، ضميري انباشته از اين آگاهي و جدالي دائمي ميان او و شاهنامه اي که...
ادامه خواندن

عشق و انقلاب


نمایشنامه نویسی در طول تاریخ دستخوش تحولات و دگرگونی های زیادی شده است. این تغییر و تحولات در دهه های مختلف به صورت اشکال و صورتهای متنوعی از وقایع تاریخی و ادبی و نیز ظهور گونه های نوین ادب فارسی به صورت بارز و نمایانی نشان داده شده اند.دوره ترجمه آثار نمایشی جهان، تغییر و تحولات ادبی گسترده و عظیمی را در عرصه نمایشنامه نویسی مخصوصا در نمایش ایرانی بوجود آورده است.اما آنچه محققان و بزرگان نمایشنامه نویسی به آن بیشتر پرداخته اند تحولات تاریخی واجتماعی در نمایشنامه نویسی بوده است.از طرفی ، نمایشنامه نویسی به عنوان گونه ای جدید و نوین نثر فارسی در قلمروی زبان و ادب فارسی با توجه به درون مایه های عاطفی متنوع، توجه بسیاری از مخاطبین را به خود معطوف کرده است و با ارائه آثار ادبی خود سهم مؤثرتری در بروز این دوره داشته اند. بنابراین شاید بتوان نمایشنامه ها را «تاریخ نوشته...
ادامه خواندن

نگاهی به اپرای عاشورا


ابداع فرم نوینی از هنر آیینی در سنت عاشورایی آیینهای عزاداری و وجوه نوین آن مدتهاست از سوی روشنفکران سنتی و مدرن مورد نقد و گاه تخطئه قرار گرفته است. روشنفکران سنتی و روحانیون، ذیل ایده تحریف هرگونه شکل جدید این آیینها را عملاً خروج از اصل و انحراف تعبیر و تفسیر می‌کkند و روشنفکران مدرن مذهبی نیز ذیل ایده‌های کارناوالیزه شدن عزاداری و یا دینداری اسطوره‌ای و معیشت‌اندیش، نگاهی فرادستانه و نخبه گرایانه به حیات هنری ـ آیینی جامعه و دینداری عامه مردم دارند. هرچند مصدر و محل ارجاع هر دو گروه روشنفکران، یک ادعا به نام "روایت اصیل" یا "روایت برتر" است، اما معمولاً خودشان استدلالی بر صدق و مرجعیت روایت مورد ادعایشان ندارند،‌در نهایت به دلیل اقتدار نهادی و معرفت شناختی است که این نوع روایت برتر تعریف و تعیین می شود. فارغ از این نزاع بر سر محتوای اصیل و مرجع، نکته اصلی در تحولات فرمهای...
ادامه خواندن

هستی‌شناسی عکس، زندگی کارمندی، و قفس آهنین (نگاهی به اجرای نمایشنامه‌ی خان هشتم)


 نویسنده: مسعود سمیعی محل و زمان اجرا: کارگاه نمایشی شماره 2- دانشکده ی هنر-دانشگاه زابل 28/9/1397 بازیگران: کامران چنگیزیان (عکاس)، ابوذر دستوری (مرد) کارگردان: کامران چنگیزیان ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++== کارمند دون‌پایه‌ی یک اداره‌ی دولتی در قسمت بایگانی اسناد متروکه - این عنوان خنده‌دار و خشکِ اداری وامدار سمت‌های دولتی در نمایشنامه‌های گوگول و چخوف است فرض بفرمایید نمایشنامه‌ی بازرس، یا قهرمان داستان‌های کوتاه شنل و مرگ یک کارمندِ چخوف - به نام رستم دُژند قصد دارد تا با صرف مبلغی که تقریبا دوبرابر حقوق بازنشستگی‌اش است؛ عکسی بگیرد که گواهی باشد بر سرِّ درون‌اش، و لذا بغض‌های فروخورده‌ای که پس از سی سال کار در قسمت بایگانی، در روح و روان آدمی تلمبار می‌شود را بیرون ریخته و انعکاس دهد. دُژند یک نام فامیلی گول‌زننده که تنها می‌تواند به‌نحو مضحکی سرپوشی بر استیصال یک کارمند بیچاره باشد. رستم دژند برای یک کارمند درمانده در بخش بایگانی همان‌قدر مضحک است که آکاکی آکاکیویچ...
ادامه خواندن

نسبت هنر و پست مدرنیسم، با نگاهی به نمایشنامۀ "هنر" یاسمینا رضا


یاسمینا رضا در نمایشنامۀ "هنر"، ما را متوجه ماهیت هنر در وضعیت پست مدرن می کند. اینکه وضعیت پست مدرن دقیقاً چه معنایی دارد، سؤال ابتدایی ماست. و اینکه در نمایشنامه ی "هنر"، در دو سطح "داستان نمایشنامه"، و "هسته ی مرکزی فکر فلسفی اثر" چگونه به موضوع پست مدرنیسم پرداخته می شود، دومین تأملِ این یادداشت.   پرسش از "پست مدرنیسم": برای درک بهتر وضعیت پست مدرن به کتاب دکتر رضا داوری اردکانی، «اندیشه ی پست مدرن»، رجوع می کنیم. ایشان در این کتاب، وضعیت پست مدرن را چنین تبیین می کنند که اساساً خود مدرنیته در جهان غرب، از بطن همان تفکر نهادینه شده در قرون وسطی و در امتداد همان اندیشه شکل می گیرد. و پست مدرن نیز برای انسان غربی به همین ترتیب است: «اندیشه ی پست مدرن، نقد تجدد است نه ردّ آن. اگر در دهه های اخیر تجدد نقد می شود وجهش این است...
ادامه خواندن

کنسرت زنانه از نگاه یک زن


جمعه 2 آذر برای اولین بار به کنسرت خواننده زن در ایران رفتم؛کنسرت سیمین غانم در تالار وحدت. قبل از رفتن به کنسرت در این حد آگاه بودم که ورود مرد ممنوع است و امکان هیچ نوع عکس‌برداری و فیلم‌برداری وجود ندارد.مهم‌تر اینکه کنسرت خواننده مردی در ساعت 2 بعدازظهر برگزار نمی‌شود و برای زن می‌شود!دیگر به چیزی فکر نکرده بودم و تصوری از یک کنسرت زنانه نداشتم، کنسرتی که هم خواننده و گروه نوازندگانش زن هستند و هم شرکت‌کنندگان و هم دست‌اندرکاران و برگزارکنندگان حاضرش (پشت صحنه را در جریان نیستم). در ورودی ابتدایی تالار دو زن بودند که بارکد بلیط‌ها را با تلفن همراه چک می‌کردند و بعد دو مرد که اجازه ورود می‌دادند. بعد از ورود به حیاط تالار دیگر از مرد خبری نبود. در ورودی سالن چند خانم بودند که تلفن‌های همراه را تحویل می‌گرفتند و شماره‌ای می‌دادند. بعد از ورود به سالن خانم‌های اجرایی جوانی...
ادامه خواندن

درباره بهمن فرسى، زیر حجمیاز غبار


نمی‌خواهد. نمی‌خواهد حرف بزند اين مرد، كه نامش و کتاب‌هایش براى خیلی‌ها در اين كشور بيگانه است. آن‌قدر كه انگار نيست و زير حجمى از غبار ساليان پنهان شده است. درحالی‌که هنوز نفس می‌کشد و پس از انقلاب هم کتاب‌هایی در لندن منتشر كرده است. البته به زبان فارسى!... ۱۳۱۲: تولد در تبريز ۱۳۳۳: انتشار كتاب «نبیره‌های باباآدم» شامل طنز هجايى ۱۳۴۰: انتشار نمايشنامه گلدان كه در تيرماه ،۱۳۳۹ نوشته و كارگردانى شده بود. ۱۳۴۱: انتشار نمایشنامه‌های «چوب زیر بغل» و «پله‌های يك نردبان» و كتاب «باهو» كه خودش آن را «مقامه نو» (گفتار شاعرانه) می‌نامد ۱۳۴۲: انتشار نمايشنامه «موش» ۱۳۴۳: انتشار مجموعه داستان «زير دندان سگ» ۱۳۴۴: نويسندگى و كارگردانى نمايش «بهار و عروسك» كه با بازى «خجسته كيا»، «ايرج گرگين» و «بهمن فرسى» در سالن نمايش دانشكده هنرهاى زيبا و براى بار دوم به دعوت انجمن فيلارمونيك تهران در «تالار فرهنگ» اجرا می‌شود و انتشار اين نمايشنامه ۱۳۴۵:...
ادامه خواندن

ابراهیم گلستان


آوا رحیمی واحدی سید ابراهیم گلستان (تقوی شیرازی) (متولد ۲۶ مهر ۱۳۰۱ در شیراز)، کارگردان، داستان‌نویس، مترجم، روزنامه‌نگار، و عکاس ایرانی است. او تحصیل دردانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران را نیمه کاره رها کرد. گلستان اولین کارگردان ایرانی‌ست که برندهٔ یک جایزهٔ بین‌المللی برای فیلمی مستند شده است. ابراهیم گلستان در سال ۱۳۴۰ برای فیلم یک آتش موفق به دریافت مدال برنز از جشنواره ونیز شد. آثار مکتوب وی از سبکی خاص برخوردار است و بسیاری سبک نویسندگی وی را تأثیر پذیرفته از داستان‌های کوتاه ارنست همینگوی می‌دانندگرچه او تاثیرپذیری از هیچ نویسنده‌ای را نمی‌پذیر. همچنین وی از زمرهٔ نخستین نویسندگان معاصر ایرانی معرفی می‌شود که برای زبان داستانی و استفاده از نثر آهنگین در قالب‌های داستانی نوین، اهمیت قائل شد و به آن پرداخت. از این جهت نقش او در سیر پیشرفت داستان معاصر فارسی قابل توجه‌است. از دیگر ویژگی‌های داستان‌نویسی گلستان، خلق مجموعه داستان‌های به هم مرتبط است. در...
ادامه خواندن

ماهیت پرفورمنس آرت، و اشاره ای به کلبی مسلکی یونانی


  در میان هنرها، پرفورمنس آرت یا هنر اجرا، از ویژگی های منحصر به فردی برخوردار است؛ هم از نظر ماهیت، و غایت آن، و هم به لحاظ فرم و شیوه ی اجرا. پرفورمنس با توجه به نتایج و دستآوردهای خاصی که دارد، در میان انواع هنر از جایگاه والایی برخوردار شده است. این هنر را می توان در حاشیه ی هنرهای اعتراضی نیز تعریف کرد و ماهیت آن را گونه ای اعتراض دانست: اعتراض نسبت به تمدن و نگرش بشر در روزگار کنونی و روابط انسانها در جهان معاصر. با این حال، اگر افق تاریخی چنین اعتراضی را محدود نکنیم به روزگار معاصر، متوجه می شویم که پیشینه ی اعتراض نسبت به قوانین مدنی و روابط انسانی، به قرن ها پیش بازمی گردد. و همواره در جوامع، افرادی بوده اند که نسبت به چارچوب های پذیرفته شدۀ اجتماع پرسشگری فلسفی ایجاد کرده و بیانی متفاوت را برگزیده اند؛ گویی...
ادامه خواندن

مشکلات تئاتر امروز ریشه در فرهنگ ما دارد


  آنچه که امروز تحت عنوان تئاتر ایرانی برای اکثریت مردم جامعه شناخته شده، گونه ای از نمایش است که به دلایل مختلف از جمله مسایل فرهنگی، از رسالتش فاصله گرفته و عمدتا در قالب نوعی از کمدی سطحی تولید و بازتولید می شود. به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری، ریشۀ تئاتر به هزاره پیش از میلاد مسیح (ع) باز می گردد و این هنر در سرزمین مان در ابتدا در بزرگداشت اسطوره ها و شخصیت های ملی بود که پس از اسلام بیشتر در قالب تعزیه به عنوان اصلی ترین جلوۀ نمایش ایرانی جلوه گر می شود. نمایش های دیگری نیز چون روحوضی، سیاه بازی و خیمه شب بازی از دیگر انواع نمایش هایی هستند که تا دهه های اخیر کم و بیش می توانستیم آنها را مشاهده نماییم. اولین برخورد ایرانیان با آنچه آن را تئاتر به مفهوم امروزی اش می خوانیم به زمان ناصرالدین...
ادامه خواندن

درباره مصطفى اسكويى


  وسيع باش و تنها! در كوچه بن‌بست هواپيمايى خيابان ويلا، با تابلوى زرد، «آكادمى آموزش و پژوهش علوم نمايشى آناهيتا» معلوم است، با همان طرح هميشگى خورشيد خانم. در انتهاى اين كوچه، پشت در خاكسترى، مردى زندگى می‌کند كه در بسيارى از نمایش‌های مرحوم «نوشين» بازى كرده است. مردى هشتادویک‌ساله، متعلق به نسلى كه بسيارى از آن‌ها، امروز به خاطرات پیوسته‌اند.....    ۱۳۰۲ : تولد در تهران  ۱۳۱۹ : ورود به هنرستان هنرپيشگى  ۲۷ ـ ۱۳۲۲ : بازى در بيش از بيست نمايش در تئاترهای «هنر» ، «فرهنگ» و «فردوسى» تهران  ۱۳۲۸ : ورود به «كنسرواتوار هنرهاى دراماتيك پاريس» در رشته بازيگرى  ۱۳۲۹ : ورود به «انستيتو دولتى هنرهاى تئاترى مسكو» در رشته كارگردانى و كارآموز رشته سينما« مسفيلم»   ۱۳۳۰ : ادامه تحصيل در مقطع فوق‌لیسانس در «آكادمى دولتى هنرهاى نمايشى مسكو»  ۱۳۳۵ : مؤسس و استاد«استوديو سينما و تئاتر ملى ايران» در مونيخ  ۱۳۳۷  : بنیان‌گذاری «هنركده آزاد سينما...
ادامه خواندن
برچسب ها:

گفتگو با بهروز غریب پور: اپرای عروسکی؛ امکانی شکفته از دل محدودیت


  ایرنا- تئاتر ایرانی با پشت سرگذاشتن فراز و نشیب زیاد، پس از اپرای عروسکی و جریانی که «بهروز غریب پور» مبدع و آغازگر آن بود، هم اینک در قالبی جدید خود را احیا و مخاطبانش را پیدا کرده است. اپرای عروسکی؛ امکانی شکفته از دل محدودیت به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری، تئاتر که واژه ای یونانی و در مفهوم لغوی به معنای « چیزی که به آن نگاه می‌کنند»، جزئی از هنرهای هفت گانه و هنری نمایشی است. محققان ریشه و چرایی شکل گیری آن را در آیین ها و مراسم مذهبی جوامع مختلف می بینند که البته پتانسیل زیادی برای این منظور که در آن از سایر هنرها مانند آواز، ادبیات و موسیقی استفاده می‌شود دارد. اپرا، باله، کابوکی، تعزیه، خیمه شب بازی و پانتومیم انواع تئاتر با تفاوت ها و ویژگی های خاص خود هستند. تئاتر در ایران سبقه بلندی دارد و سبکی...
ادامه خواندن

جعفر عاشق تئاتر بود


  هوشنگ اعلم نگاهش پر از خندهاي مهربان بود. يک جور لبخند صميمانه پر از موج مهرباني و صميميت. جوري نگاهت ميکرد که انگار سالهاست تو را ميشناسد، روبرو شدن با او غافلگيرکننده بود. با اولين کلامي که ميگفتي و سلام بود لابد، پيش از آنکه فکر کني، حصاري را که ناخودآگاه در برخورد با يک آدم بزرگ و يک هنرمند به دور خودت کشيده بودي به رسم ادب و مراعات آداب، با نگاهش و نخستين کلمه اي که ميگفت: فرو ميريخت و به جاويي پنهان کاري ميکرد که دلت ميخواست همان لحظه جعفر صدايش کني! گوشي را که برداشت گفتم، استاد، ما توي وليانيم. گفت: چرا اينقدر دير. گفتم: گم شده بوديم استاد، راه را عوضي رفتيم! پرسيد: حالا کجايي؟ گفتم: وسط وليان جلوي سوپر... گفت: راست دماغتو بگير بيا بالا، صاف. رفتيم. ديدم که ايستاده دم در. از ماشين که پياده شدم. خودم را جمع و جور کردم؛...
ادامه خواندن

معرفی کتاب «جادوی تئاتر»


کتاب جادوی تئاتر به نوعی بازگوکننده خاطرات جلال ستاری در مورد هنرستان هنرپیشگی و تئاترهای مورد علاقه وی است. نویسنده در بازگویی خاطرات خود از شیوه تک‌‌نگاری بهره گرفته و در خلال شرح و تفاسیر خود تصویری هم از تئاتر قبل و بعد از انقلاب و همچنین جریان تئاتر در ایران ارائه می‌دهد و در عین حال به آسیب‌شناسی تئاتر ایران و نقاط قوت و ضعف آن نیز می‌پردازد. جلال ستاری خود در رابطه می‌گوید: "در این کتاب درباره چگونگی شیفتگی‌ام به تئاتر، خاطرات تئاتری‌ام، تئاترهای خوبی که دیده‌ام و پسند تئاتری‌ام و تفاوت تئاترهای اداره فرهنگ و تلویزیون نوشته‌ام". در توضیحات پشت جلد کتاب آمده است: «تئاتر چون رمان، موقع مناسبی فراهم می‌آورد برای اندیشیدن در باب وقایع و شخصیت‌ها و اوضاع و احوال خیالی و در نهایت پل بستن میان تجربه و اندیشه و نیز زندگی و تفکر درباره معنای زندگی، به بیانی دیگر رسالت تئاتر و رمان،...
ادامه خواندن

آداب‌ و رسوم نوروزی در گیلان


سمانه خلیلی فر جلگه گیلان به شکل سنتی و به‌طور طبیعی تا پیش از تسلط صفویان، به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم می شد. مبنای این تقسیم نیز جریان سفیدرود بود. این رود به سبب میزان تأثیرگذاری و همچنین دشواری در عبور، گیلان را از نظر فرهنگی و سیاسی به دو بخش تقسیم می‌کرد. گیلان، سرزمین باران به سبب برخورداری از تاریخ کهن، مملو از آیین‌ها و فرهنگ هاست. بخش زیادی از این آیین ها و سنن متأثر از وضع طبیعی، جغرافیایی و معیشتی است که برای پاسخگویی به نیازهای جسمانی و روانی انسان شکل گرفته اند. در بعد فرهنگی، رابطه انسان با محیط، شكل خاصی پيدا مى‏كند. سنگ، كوه، آب، گياه، زمين، آسمان و همه آنچه در پهنه هستى است، جان مى‏گيرد و با انسان به سخن درمى‏آيد، انسان نیز بخشی از خواسته‌ ها و کمبودهایش را در محیط فرهنگی و در تعامل با آن بروز می دهد....
ادامه خواندن

درباره نادر ابراهيمى، يك عاشقانه آرام


ساره دستاران  اينجا اتاق كار بابا نادر نويسنده است . اينجا لايه نازك غبار روى ميز، گرد گذشته واميد آينده است . كمتر دستى به اتاق می‌کشی تا چيزى جابجا نشود، تا او برگردد و بنشیند پشت ميزش و بنویسد؛ همه اميدت همين است. مرد نویسنده رفته بالاى قله دماوند، هفت جفت كفش كوهش اينجاست هنوز و چند جفت جوراب سفيد شسته شده روى كاناپه است. مرد نويسنده عود می‌نواخت و حالا چند تار و سه‌تار به ديوار است. سال ۷۸ شروع تار نواختن بود، اما همان‌طور كه برنامه نوشتنی‌هایش كه از سال ۶۸ شروع شده بود و هنوز به ديوار است ، در سال۷۸ نیمه‌تمام ماند، نواختن تارهم به جايى نرسيد...... - نادر ابراهيمى، نويسنده و سينماگر - چهاردهم فروردین‌ماه سال۱۳۱۵ در تهران به دنيا آمد. - انتشار نخستين كتاب خود ـ خانه‌ای براى شب-در سال۱۳۴۲ - تأسيس «مؤسسه همگام با كودكان و نوجوانان» باهمكارى همسرش تأسيس كه اين...
ادامه خواندن

راسکولنیکوف، منفیِ جذاب


  آبتین گلکار جرج برنارد شاو زمانی یکی از شاخصه‌های «درام نو» را در آن دانسته بود که مرزبندی میان شخصیت‌های مثبت و منفی نمایش مبهم یا حتی غیرممکن باشد، یعنی نتوان مشخص کرد که در نمایش چه کسی شخصیت مثبت است و چه کسی شخصیت منفی. البته این پدیده که امروزه شاید پیش‌پاافتاده به نظر برسد، ولی در قرن نوزدهم هنوز تازگی داشت، هنگام خواندن آثار ادبی دوره‌های پیشین گاه به شکلی دیگر اتفاق می‌افتد: زمانی که در اثر جادوی هنر و ادبیات،همدلی ما با قهرمان منفی اثر چنان برانگیخته می‌شود که از یاد می‌بریم او قرار است قهرمان منفی و تجسم صفاتی ناپسند باشد. نویسندگان روس که در این زمینه استادند. یکی‌شان رمانی می‌نویسد به نام «پدران و فرزندان» و قهرمانی را در کانون آن می‌نشاند که قرار بود جلوه بیماری و اندیشه‌های مخربی باشد که نسل جوان آن زمان روسیه را، از دید نویسنده، در بر گرفته...
ادامه خواندن

نمایش در تبریز، از انقلاب مشروطه تا نهضت ملی نفت


میرعلیرضا موسوی- امیرحسین جدیدی نمایش در تبریز(از انقلاب مشروطه تا نهضت ملّی نفت)؛ پژوهش و نگارش: محمود رنجبری فخری، سازمان اسناد و کتابخانه ملّی ایران، 1383   کتاب «نمایش در تبریز، از انقلاب مشروطه تا نهضت ملی نفت»، روایتی اسنادی از تاریخچه پیدایش تئاتر در تبریز و ایران که به همت محمود رنجبر فخری گردآوری شده است. در پیشگفتار کتاب اشاره شده است: «تاریخ تئاتر تبریز و اسناد 90 ساله یا از نظر دیگر اسناد 120 سالۀ آن در مدیریت "سازمان اسناد ملی ایران، شمالغرب"(تبریز)، نظری است گذرا به مدارک و اسنادی که حاصل عمر بیش از 235 بازیگر، نویسنده و موسیقیدان شناخته شدۀ شهر تبریز می باشد"». آنچه که مورد تأکید پدیدآور است، این اسناد مربوط به هنر نمایش به سبک اروپائی آن است و نه مفهوم سنتی یا مذهبی آن مانند شبیه خوانی و تعزیه گردانی؛ سبکی از هنر نمایش که از فرانسه به روسیه رفت و از...
ادامه خواندن