ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

درباره نجف دريابندرى: پیرمرد درياى ترجمه


ساره دستاران اين جمله بخشى از كتاب پيامبر و ديوانه، نوشته جبران خليل جبران ترجمه نجف دريابندرى است. دريابندرى از مهم‌ترین چهره‌های ترجمه در ايران محسوب می‌شود. اى مردمان ارفالس ، شما می‌توانید دهل را در پلاس بپيچيد و سیم‌های ساز را باز كنيد، اما كيست كه بتواند چكاوك را از خواندن بازدارد؟.............. مترجم و منتقد متولد اول شهريور ۱۳۰۸ بنابر گزارش کانال تلگرام بی‌بی‌سی فارسی؛ نجف دریابندری، نویسنده کتاب مستطاب آشپزی، از سیر تا پیاز ثبت ملی شد. این نویسنده و مترجم نامدار، به‌عنوان "گنجینه زنده بشری در میراث خوراک" در فهرست حاملان میراث ناملموس ثبت شد. دریابندری به مناسبت ترجمه آثار ادبی آمریکایی موفق به دریافت جایزه تورنتون وایلدر از دانشگاه کلمبیا گردیده است. وی همچنین همسر مرحومه فهیمه راستکار، هنرپیشه و دوبلور باسابقه تلویزیون، سینما و تئاتر است ترجمه‌ها : وداع با اسلحه (ارنست همينگوى ) ، بیگانه‌ای در دهكده (مارك توين) تاريخ فلسفه غرب (برتراند راسل)،...
ادامه خواندن

الهام؟


  سهيل سمي بارويکرد متفکران ادبي رمانتيک کار بسيار ساده است. قدرت الهام. شاعري را در نظر بگيريد که زير درختچه‌ي رز دراز کشيده و به آسمان خيره شده, قلمي ‌به دست دارداز پر غاز, چند سطري نوشته است و حال منتظر است که الهام بازگردد و او مابقي شعرش را بنويسد. خود طبيعت مايه الهام مي‌شود, الهه‌ي هنر. اين الهام گاهي در حالي جرقه مي‌زند که شاعر سوار بر اسب است, گاهي هنگامي‌که در جنگ است و گاهي در کنار محبوب خوبروي. نمي‌دانم فعل و انفعالي که در ذهن شاعر رمانتيک رخ مي‌داده همان الهام بوده است يا نه, و آيا مراد او از الهام همان چيزي بوده که ما درک مي‌کنيم يا نه. زنده‌ياد احمد شاملو زماني در مصاحبه‌اي گفته بود که به هنگام نوشتن شعر خودش اصلاً حضور فيزيکي نداشته. بي‌شک شاعراني مثل ورد‌زورث يا کالريج از شنيدن اين جمله بسيار شاد مي‌شدند و حظ مي‌کردند. اما...
ادامه خواندن

روزنامه های گیلان (بخش دوم)


گیلان روزنامه چاپ رشت در تارخ ۱۳۲۶ه.ق / ۱۹۰۸-۹ میلادی، توسط میرزا حسن خان اسدزاده که به مدیریت و وابستگی انجمن گیلان نشر می‌گردید. اولین شماره در ۱۸ ذوالحجه ۱۳۲۶ / ۱۱ ژانویه ۱۹۰۹ منتشر شد. این روزنامه وابسته به انجمن ملی گیلان بوده و جمعا ۴ شماره از آن منتشر شده است. برای مذاکرات انجمن و چاپ و نشر آن جهت آگاهی همگان نیاز به این روزنامه بود. نوزاد عقیده دارد که مسئولیت چاپ و نشر آن فقط به عهده میرزا حسن خان، ولی امتیاز و مدیریت آن به عهده انجمن ولایتی گیلان بوده است. مجاهد در رشت به تاریخ ۱۳۲۵ ه.ق / ۱۹۰۷-۸ میلادی چاپ می‌شده است. بنا به اظهار نظر رابینو این روزنامه فقط در 5 شماره منتشر شده است. شماره اول مطابق ۹ شوال ۱۳۲۵ه.ق / ۱۵ نوامبر ۱۹۰۷میلادی و آخرین شماره دوم محرم ۱۳۲۶ ه.ق / ۵ فوریه ۱۹۰۸میلادی می‌باشد. این روزنامه گویی ناشر افکار...
ادامه خواندن

مارک تواین رنج بدست آوردن ثروت!


"ما در این سرزمین از وجود سه چیز برخورداریم: وجدان بیدار، آزادی بیان و احتیاط لازم برای اینکه از دوتای اول هرگز استفاده نکنیم! "مارک تواین احتمالا همه ما در این چند نسل یعنی ازاواخر دهه 30تا هم اکنون شاهد و ناظر و خواننده قصه شاهزاده و گدا اثر مارک تواین به ترجمه درخشان محمد قاضی فقید بوده ایم و به یاد داشته ایم که این مترجم با وسواس و شوری وزین به جهت روشنگری و اعتلای فرهنگ عمومی چه رنج ها که به پای این درخت تناور نکشیده است ! زیرا که در سالهای دور به عنوان کتابخوانی ،این کتاب نیز معیاری بود برای کتابخوانان زمانه همچون دون کیشوت سروانتس یا آثار بالزاک و رولان و امیل زولا ، بگذریم از نام ها و یادهای ان همه نویسنده انساندوست شرق و غرب همچون تولستوی و چارلز دیکنز و مترجمین خبره با سبک و سیاق ویژه که کم از قصه...
ادامه خواندن

ترجمۀ فارسی آثار ادبی افریقایی


پیشنهادی به مترجمان و ناشران ایرانی عباس امام قارۀ افریقا با جمعیتی بیش از یک میلیارد و دویست میلیون نفر، دومین قارۀ پهناور جهان و درعین‌حال، از نظر جمعیتی، دومین قارۀ پرجمعیت دنیای امروز است (رامین و دیگران، 1389: 87). افریقای امروز، دربرگیرندۀ پنجاه‌وچهار کشور است که این کشورها از نظر زبانی، فرهنگی، مذهبی، اقتصادی، هنری و ادبی ویژگی‌های متفاوتی دارند. از نظر سطح توسعه‌یافتگیِ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نیز ملت‌های افریقا همگی در یک سطح نبوده و نیستند؛ برخی در فقر مطلق به سر می‌برند؛ و شمار اندکی نیز از رفاه بیشتری برخوردارند. تا آنجا که به سطح و کیفیت ادبیات افریقایی (ادبیات داستانی، شعر و نمایش‌نامه) ارتباط دارد، شواهد حاکی از این است که پدیدآورندگان آثار ادبی در گسترۀ این قاره، به‌ویژه در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم (1941-1945 م.)، توانسته‌اند نه‌تنها با خلق آثاری به زبان‌ها و گویش‌های محلی و بومی کشورهای خویش، بلکه از طریق...
ادامه خواندن

ده شبی که ایران را لرزاند


شب‌های نویسندگان و شاعران ایران، انستیتو گوته – تهران، 18-27 مهر 1356. محمدحسین خسروپناه. تهران: پیام امروز، 1396. 400ص. مصور. 300000 ریال. چهل سال پیش، در پاییز 1356، ماه‌ها قبل از آن‌که حرکت‌هایِ اعتراضیِ منتهیِ به قیام بهمن 57 آغاز شود، گردهمایی ادبی جمعی از نویسندگان و شاعران ایران فضای سیاسی کشور را دگرگون کرد. شب‌های نویسندگان و شاعران در انستیتو گوتة تهران و به ابتکار کانون نویسندگان ایران برپا شد. کانون در اسفند 1346 تأسیس شده بود اما از ابتدا دولتِ وقت آن را به رسمیّت نشناخت و حتی وجودش را تحمّل نکرد. اعضای همان تشکّل غیررسمی، از فرصتی که در سال 56 فراهم آمد بهره بُردند، گرد هم آمدند و آن ده شب ماندگار را برگزار کردند. زمینه‌ساز چنین کاری، پیش از هرچیز، نیاز جامعة فرهنگی و به‌ویژه جوانان بود و سپس وزیدن نسیم دگرگونی که آشکارا احساس می‌شد. حکومت مستبد وادار به پذیرش دگرگونی‌هایی در شیوة ادارة...
ادامه خواندن

سروده هاي فيروزه اي (جلوه های فيروزه در حلقه‌ي سرايندگی)


محمد کاويانی از کارکردهاي ادبيات و يکي از زيرشاخه‌هاي آن (شعر) لذت بخشي و نگارگري (زيبانگاري) سخن است؛ در اين راه البته هر سراينده‌ از همه‌ي توان خويش براي رسيدن به مقصود، يعني آراستن کلام با آرايه‌هاي گوناگون- به‌شيوه‌اي که مصنوع و متکلف ننمايد و در ذهن و زبان خواننده يا شنونده خوش بنشيند- مي‌کوشد. بنابراين طبيعي است که اديب از تمامي پديده‌هاي زيباي پيرامون خويش ياري بخواهد و به کمک آن‌ها کلام خود را زيباتر و دل‌نشين‌تر نمايد. از جمله‌ي اين پديده‌ها، احجار کريمه (سنگ‌هاي گران‌بها) است که هم به زيبايي شهره اند و هم به خاطر گران‌بهايي خواستني، پس شاعر از اين ويژگي‌ها بهره مي‌گيرد و با يادکرد آن‌ها- به شيوه‌اي اديبانه و زيبا- در کلام خويش، خواننده يا شنونده را مسحور نموده، غرق لذت مي‌کند. يکي از اين پديده‌هاي زيبا و گران‌سنگ «فيروزه» يا بهتر بگوييم «پيروزه» است. پيروزه‏ (pirovze): ا. پ. گوهري گران‏بها و آبي‏رنگ و...
ادامه خواندن

نوشتن


  (حاشیه ای بر متن «این کتاب را بسوزان») کتاب «این کتاب را بسوزان» مجموعه گفتارهایی از نویسندگان مختلف با اندیشه های گوناگون است که از زوایای متفاوتی بر اهمیت ادبیات و آسیب های سانسور بر واژگان و نوشتن، پرداخته اند. هفت گفتاری که این کتاب بر آن تمرکز می کند، سخنانی ست که نویسندگان سرشناس و برندگان جایزه ادبی پن بیان کرده اند. از جمله این گفتارها به ترتیب: چرا نوشتنِ؟ جان آپدایک، بیرون از سایه ابرنادانیِ فرانسیس پروز، مرد، مردان در ایستگاهِ پیکو آیر، صحبت با غریبه های پل آستر، آزادی نوشتنِ اورهان پاموک، خاطره روشن ناگهانیِ اد پارک و شاهد: یک گواهی معطوف به درونِ نادین گوردیمر است. این کتاب پراهمیت را رضا اسکندری و سارا اسکندری ترجمه کرده اند که ترجمه ای در نوع خود بی نظیر است چرا که به نظر می رسد برای هر واژه ای از آن از آغاز تا انتخاب، تفکر بسیاری...
ادامه خواندن

نگاهی به نمایشگاه ابیات مجسمه کاری از موسی عامری پور



  مردن برای زندگی هنرمند درون جامعه ای زندگی می کنند که دارای ساختار اجتماعی معینی است و بنابراین از آنها تاثیر می پذیردبنابراین همه کنش های نوآورانه فردی یک هنرمند (خلاقیت هنری)که منجر به تولید اثر هنری می شود،از ترکیب پیچیده ای از عوامل تعیین کننده و شرایط ساختاری متعدد ناشی می شود.بنابراین فعالیت های عملی و آفرینشگری انسان ها با ساختارهای اجتماعی دارای ارتباط متقابل هستند. نخستین تلاش ها برای مرتبط ساختن آفرینش «آثار هنری» به عوامل اجتماعی،در واقع آثار هنری را،نه صرفا به زمینه های آشکار اجتماعی،بلکه بیشتر به آن زمینه های فرهنگی ربط داده اند که در بسترآنها پدید آمده اند،و به قول ویکو: فرهنگ مانند روح یک جامعه است،روح حیات بخش آن،و هنر یک جامعه بیانگر آن روح است. هنرمندی که در جامعه زندگی می کند و با دغدغه های روزمره اجتماع درگیر است.و آنها را از نزدیک لمس می کند.هنگام تولید اثر هنری تمامی...
ادامه خواندن

محمود دولت آبادی نویسنده مردم


نویسنده کسی ست که از متن تا حاشیه جامعه را رصد می کند آن هم نه برای خوش آیند یا بد آیند گروهی یا مجموعه ای بلکه براساس جوششی که در درون او است و انگیزه ای که قابل توصیف نیست شاید مثل از جان گذشته ای که به استقبال مرگ می رود و به تعبیر بیهقی نه کاری ست خرد هر چند منفعتی در او نباشد وبعد بدنبال لذتی که خمیر مایه هنر به پدید آورنده اثر هنری می دهد همراه با حسی ابدی و جاودانه را دیدن ودر بستر زمان جاری شدن که هنر به صاحب اثر می بخشد لذا نویسنده برای بزرگنمایی زشتی و زیبایی پیرامون دست به قلم می برد زیرا که مستی و مستوری را می شناسد بویژه اگر ریشه در خاکش داشته باشد و با پستی ها و بلندیهای سرزمیتتش عمیقا آشنا باشد و از کوره راهها تا اتوبان ها و ریل ها را...
ادامه خواندن

تاریخ، در دو سوی رود سورن! / گفتگو با حورا یاوری


حورا ياوري را کمتر کسي است در عرصه هنر و ادب که نشناسد. بانوي فرهيختهاي که دانش آموخته ي روانشناسي است و به مدد اشراف فوق العاده اش بر ادبيات فارسي همواره يکي از بهترين نظريه پردازان حوزهي نقد ادبي از ديدگاه روانشناسي بوده است و شايد به همين دليل و اينکه نوستالژي نيز يک ضميمه ي انساني و اجتماعي است ياوري يکي از بهترين افراد براي صحبت درباره ي نوستالژي است. مردم در همه ي دنيا نسبت به گذشته ي خود نگاه خاصي دارند که معمولاً توأم با حسرت است و اين البته طبيعي است اما در ايران سطح «نوستالوژي» و نگاه به گذشته، به شدت از سطح طبيعي بالاتر است و ضربالمثل سال به سال دريغ از پارسال مويد همين گذشته گرايي افراطي است درواقع مردم ايران در زمان حال با يادآوري گذشته زندگي ميکنند و کمتر به آينده، به ويژه آينده جمعي فکر ميکنند. شما اين مسئله...
ادامه خواندن

تاسو، شاعر شعر ناب


دریای برآسوده از بیم موج توراکواتو تاسّو برگردان مهدي فتوحي گرچه شايستهتر است «تاسّو» (1544-1595)را به خاطر سرايش اثر سترگي چون «اورشليم رها شده» که شعري است حماسي با پسزمينهاي تاريخي از دوران نخستين جنگهاي صليبي، يک حماسهسرا بشناسيم اما موفقيت عظيم او بيترديد در لابهلاي سرودههاي غنايياش رخ مينمايد، خاصه در بخشهايي از «اورشليم رها شده»ي او و نيز نمايشنامهي شبانيش «آمينتا» و عاشقانه هاي وي که در مجموعهاي تحت عنوان «غزلها» گردآوري شدهاند. او در سنّ بيست و يک سالگي به خدمت خانوادهي «فرّارا» درآمد و همان راهي را رفت که قرني پيشتر «آريوستو» پيموده بود. اما او برخلاف «آريوستو» با اجتماعي تراژيک در خاندان «استه» مواجه شد. در سال 1575، پس از تکميل آثار سترگ خويش، تاسّو با نخستين چشمه از سلسله شکستهايش، در طول حيات خود مواجه شد که در قالب خشمي جنونآميز بر او جلوهگر شدند و او را ملزم به کنارهگيري از قصر «استه»...
ادامه خواندن

درباره بهروز غريب پور؛ نقل‌های پشت‌صحنه


مريم منصورى مادر كه هميشه پسرش را به شوخى «بی‌بی جان» صدا می‌زد، هیچ‌وقت فكر نمی‌کرد، اين عروسك نمايش سنتى كردستان و اسباب «شاه سليم بازى» پسر را رها نكند، حتى تا میان سالگی! به تهران هم كه آمد، از اولين جاهايى كه كشف كرد، بنگاه‌های شادمانى و خیمه‌شب‌بازی بود و تا امروز هم عشق به خیمه‌شب‌بازی را هنوز از دست نداده است و در گروه نمايش عروسكى ايران با حضور تنها بازمانده‌های نسل قديم خیمه‌شب‌بازان، رضا خمسه‌ای و عيسى رزمجو و نسلى از نمايشگران عروسكى دانشگاهى به اجراى دقيقى از خیمه‌شب‌بازی «شاه سليم» می‌پردازد............. - ۱۳۲۹: تولد در سنندج - ۱۳۴۸: خبرنگار حوادث روزنامه اطلاعات - ۵۲ ـ ۱۳۴۷: سرپرست گروه تئاتر شهاب كردستان - ۱۳۴۹: ورود به دانشكده هنرهاى زيبا در رشته تئاتر - ۱۳۵۳: اخذ مدرك كارشناسى(لیسانس رشته هنرهای نمایشی) - ۱۳۵۶: اخذ بورسيه تحصيلى از بخش فرهنگى سفارت ايتاليا و ورود به آكادمى هنرهاى دراماتيك رم...
ادامه خواندن

کتاب بخر، لذت ببر، درمان شو


کتاب‌درمانی در گفتگو با دکتر بهنام اوحدی، روانپزشک که خواندن ترجمه‌های قاضی را به بیمارانش توصیه می‌کند گفتگو: مرجان یشایایی 24 دیماه بیستمین سالگرد فوت محمد قاضی است. به این بهانه مصاحبه‌ای ترتیب دادم با دکتر بهنام اوحدی، روانپزشک، که علاوه بر علاقه قلبی به مترجمی که به قول خودش سالهاست با کتاب‌هایش مانوس است واثری مهم بر زندگیش گذاشته، این کتاب‌ها را یکی از وسایل کمک برای درمان بیمارانش قرار داده. دکتر اوحدی در این مصاحبه هم درباره جنبه‌هایی از شخصیت محمد قاضی صحبت کرده که می‌توانند در زندگی همه ما الگویی باشند و هم از دیدگاه کتاب‌درمانی آثار مترجم را بررسی کرده است. من خود محمد قاضی را در همان سال‌های جدال با سرطان حنجره از نزدیک دیده بودم. با همان صدای نامانوس حاصل از استفاده از دستگاهی که جایگزین حنجره‌اش کرده بودند، بسیار خوش‌صحبت و شوخ بود و می‌توانست مجلسی را تا ساعت‌ها محصور شوخ‌طبعی‌ها و خاطرات...
ادامه خواندن

آن که محمد قاضی بود


هومن عباسپور از محمد قاضی چه می‌توان آموخت؟ آن مردِ سپیدموی شوخ و شنگولی که گرمابخش محفل یارانِ جوان و پیر بود، مردِ بانمکی که همیشه حرف‌های تازه داشت و وقتی می‌خواست کتابی را برای کسی امضا کند، نام او را با سجعی یا اشتقاقی در تقدیم‌نامه‌ای شیرین و به‌یادماندنی درج می‌کرد. چرا قاضی چنین ذهن وقاد و تیزی داشت؟ علتش این بود که گنجینه‌ای از شعر و نثر فارسی در سینه داشت. ابوالحسن نجفی نقل می‌کرد که دسته‌جمعی پیاده از تهران به کرج رفتند و قاضی قول داد که در طول راه برای آن‌ها از حفظ شعر بخواند؛ چنان که حتی یکی از شعرها تکراری نباشد و چنین کرد. قاضی بر کوهی از کلمات و تعبیرات و ساخت‌های نحوی نشسته بود. وقتی مترجمان بزرگِآن روزگار از او برای ترجمۀ تعبیر یا کلمه‌ای بیگانه یاری می‌خواستند، قاضی اندکی فرصت می‌خواست و نیم ساعت بعد تلفن می‌کرد و بهترین ترجمه را...
ادامه خواندن

کافکا، آدورنو، و مترجم


  بهناز علي‌پورگسكري* یادداشت‌هایی در بارة کافکا. تئودور آدورنو. سعید رضوانی. تهران: آگاه، 1395. 98ص. 80000 ریال. آثار کافکا از جمله آثار ماندگاری است که پس از گذشت صد سال از مرگ مؤلف، هنوز  محل بحث و فحص بسیاری از منتقدان و صاحب‌نظران است تا جایی که کافکاشناسی به عنوان یک موضوع محبوب، امروزه خواستاران بسیار دارد. همین نکته اهمیت پرداختن به کافکا، ترجمه و بحث و  گفت‌وگو در آثار او را ضرور می‌نماید. کتاب حاضر مشتمل است بر سه بخش. بخش نخست به مقدمۀ مترجم و دیدگاه‌ها و انتقادات وی بر یادداشت‌هاي آدورنو، و گپی در باب ترجمه اختصاص دارد که یک سوم حجم کتاب را در برگرفته است. بخش دوم یا قسمت اصلی کتاب شامل نُه یادداشت کوتاه، حاوی تأمّلات آدورنو در بارة کافکا و آثار اوست. بخش سوم نیز به کوتاه‌نوشتة مترجم دربارة آدورنو، زندگی و آثار او تعلّق دارد. فرم هر یک از یادداشت‌های آدورنو در...
ادامه خواندن

پیرنگ شاعرانه در شعر شفیعی کدکنی


پیرنگ شاعرانه در شعر شفیعی کدکنی بر پایه «کوچ بنفشه ها» و «سیمرغ» علی اصغر ارجی چکیده: شعر معاصر برای رسیدن به انسجام، دلالت های زیاد و لذت، نیازمند پیرنگ شاعرانه است. و م. سرشک مانند نیما و اخوان ثالث چه در نوشته ها و نظریاتش و چه در شعر خود به آن اهمیت خاص داده است. او بر پایه دیدگاه های فرمالیست ها و ساختارگرایان ادبیت و قواعد زیباشناسی را مبنای قضاوت و تحلیل اثر ادبی می داند و تلاش می کند از تمام هنرسازه ها و تمهیدات طرح یا پیرنگ استفاده کند تا ساختاری تازه و شکیل به شعرش بدهد. دو شعر مورد نظر ما در این مقاله واجد پیرنگ شاعرانه اند؛ به این صورت که در آن ها، ظرافت های ادبی و مضمون سازی ها به جای محور افقی شعر در محور عمودی گسترش یافته است. موقعیت ها و بخش های شعر آگاهانه و به تناسب جابه...
ادامه خواندن

انتشار شماره جدید مجله دیلمان، شهریور و مهر 1396


  سال دوم- شماره هفتم- شهریور و مهر 1396 شماره جدید مجله فرهنگی و اجتماعی دیلمان به بازار اندیشه آمد.دیلمان از روز چهارشنبه 19 مهر روی کیوسک های مطبوعاتی و پیشخوانِ کتابفروشی های معتبر قرار گرفت. این شماره از دیلمان با تیتر روی جلد ”خاطراتی از شاملو در سیاهکل” پرونده اصلي خود را به سفرهای احمد شاملو به شمال اختصاص داده و گزارش هایی از ایران گردی های شاملو در رشت، لاهیجان، سیاهکل و آستارا از زبان شاهدان و همنشینانش ارائه کرده است. «سرودی و درودی و بدرود»، مصاحبه ای است با مجید کوچکی دوست دیرین شاملو. «خاطرات شاملو از زندان بلشویک ها در رشت» به جست و جویی در خاطرات زندان شاملو در دوران جوانی اش در رشت می پردازد. «نامه ای عاشقانه از احمد شاملو به آیدا» به نامه های عاشقانه این شاعر بزرگ نگاهی نو می اندازد. این پرونده با مطالب مختلف، تصویری ویژه از زندگی احمد...
ادامه خواندن

بررسی انسان شناختی بازنمایی زن در ضرب المثل های کُردی (با تاکید بر گویش کلهری)


منصور منصوری مقدم چکیده از جمله مسائلی که در اغب جوامع، طی چند دهه اخیر به صورت تامل برانگیزی به آن پرداخته شده است موضوع زنان، موقعیت و جایگاه آنان است. در هر فرهنگی مجموعه اي از باورهاي قالبی، عموماً منفی، در مورد زنان وجود دارد. فرهنگ هر کشوري تأثیر ویژه اي بر نگرش ها و باورهاي مردم آن کشور دارد و ضرب المثل ها به عنوان جملاتی کوتاه بیان کنندة نگرش ها و باورهاي مردم هر جامعه و ابزاري قدرتمند براي شکل دادن به آگاهیها، نگرشها و اعتقادات اخلاقی هستند. لذا ضرب المثل ها زمینه مناسبی جهت مطالعه بازنمایی زن به دور از تصورات کلیشه ای و توجه به لایه های عمیق هستند. در صورت فقدان چنین پژوهش هایی، بررسی های فرهنگی به یک سو نگری و عینی گرایی افراطی دچار می شوند. مقاله حاضر با در نظر گرفتن اهمیت ادبیات شفاهی و با تاکید بر ضرب المثل ها...
ادامه خواندن

گفتگو با بهروز غریب پور، کارگردان اپراهای عروسکی / پرونده ای درباره ی اپرای ملی ایران (مکتب آران )


رضا آشفته – زینب لک بهروز غریب¬پور از سال 81 و اجرای فلوت سحر آمیز از گروه بسیار معروف سالزبورگ اروپایی دغدغه اش شد کارکردن به شیوۀ ماریونت (عروسک نخی اروپایی) و در نخستین گام اپرای عروسکی رستم و سهراب را در سال 83 در تالار فردوسی که برای این منظور راه¬اندازی شده بود، اجرا کرد و حالا این روزها به اجرای اپرای عروسکی خیام یا هشتمین اپرای گروه تئاتر عروسکی آران رسیده که آوازه¬اش فراتر از یک گروه ملی و منطقه¬ای رسیده و در مقام یک گروه جهانی تولیداتش را در عرصه¬های بین¬المللی دارد عرضه می¬کند. او علاوه بر اینها، اپرای های عروسکی دیگری به نام مکبث، عاشورا، مولوی، حافظ، لیلی و مجنون و سعدی را اجرا کرده است. برای اینکه دریابیم چگونه این موفقیت بین المللی شده، بهتر دیدیم از منظر این بزرگمرد عرصۀ تئاتر عروسکی ایران در جریان چند و چون این مسیر سخت و ناهموار اما...
ادامه خواندن