ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

خائن به قوم یهود

مرجان یشیایی آیزاک باشویس سینگر برگردان مژده دقیقی  داستانی از آیزاک باشویس سینگر (91-1903) داستان نویس و نمایش نامه نویس آمریکایی یهودی لهستانی الاصل که امجموعه داستانهایی از او به نام "یک مهمانی یک رقص" ترجمه خانم مژده دقیقی به وسیله انتشار نیلوفر به بازار کتاب آمده و مورد استقبال فراوان قرار گرفته است . داستان خائن به قوم یهود ازمجموعه داستانهای این کتاب انتخاب شده . اکثر داستان ها و نمایشنامه های سینگر درباره زندگی یهودیان در لهستان اوایل قرن20 است و تا آخرین سال‌های زندگی بیشتر کتاب هایش را به زبان یدیش ،زبان یهودیان غرب اروپا مخلوطی از زبان عبری و روسی و آلمانی، می نوشت. چه کیفی داشت که روی بالکن بایستی و سرتاسر خیابان کروخمالنا را (آن قسمتش را که یهودی نشین بود) ببینی،از گنوینا تا سیپلا و حتی دورتر، تا خیابان آیرون که خط تراموا داشت! یک روز و حتی یک ساعت، هم نبود که اتفاقی نیفتد...
ادامه خواندن

جنگ به روایت احمد محمود

خبرهاي راديو عادي است کاوه فولادي‌نسب  جنگ براي بسياري از نويسنده‌هاي بزرگ دنيا منبع الهام بوده و هرچه باشد اين هم نظري است که: «در مرکز رمان‌هاي بزرگ هميشه يا جنگ حضور دارد يا عشق.» در ايران ما هم نويسنده‌هاي زيادي از اعاظم قدما تا جوان‌ترها و تازه‌کارها با الهام از جنگ تحميلي هشت‌ساله دست به خلق آثار داستاني زده‌اند و هنوز هم مي‌زنند؛ گرچه کم‌کمک نسلي از نويسنده‌ها دارند وارد بازار ادبي مي‌شوند که هيچ خاطره و يادگاري از جنگ ندارند و متولد سال‌هاي بعد از امضاي قطع‌نامه صلح هستند. در کلي‌ترين تقسيم‌بندي، آثار مربوط به ادبيات جنگ هشت‌ساله ايران و عراق را مي‌توان به دو گروه تقسيم کرد. گروه اول آن‌هايي هستند که به «دفاع مقدس» مي‌پردازند و هدفشان بيشتر به تصوير کشيدن رشادت‌هاي نيروهاي خودي و جنايت‌هاي دشمن غاصب است و گروه دوم آن‌هايي هستند که مفهوم «جنگ» را به ‌عنوان پديده‌اي شوم و خانمان‌برانداز در کانون...
ادامه خواندن

برای زن‌های شیوا ارسطویی: نگاهی با رویکرد شناختی به شخصیت‌سازی زن در آثار شیوا ارسطویی

به نظر می‌رسد ارسطویی یکی از نویسندگان صاحب سبکی باشد که شخصیت‌سازی زن در آثارش از لحاظ بررسی‌های شناختی حائز اهمیت ویژه‌ای باشد، چرا که با سه نوع شخصیت‌سازی زن به عنوان شخصیت اصلی در آثار او مواجهیم و از آنجایی که در نظریات روایت‌شناسی کم‌تر به چگونگی شخصیت‌‌ها و بیشتر به کنش‌ها و راوی‌ها پرداخته می‌شود، بررسی آثار ارسطویی می‌تواند داده‌های قانع‌کننده‌ای برای پرداختن به نظریه‌ای شخصیت‌محور در روایت‌شناسی ارائه دهد.در بررسی‌های عناصر داستانی، شخصیت و پیرنگ همواره به صورت همزمان از اصلی‌ترین عناصر داستانی بوده‌اند اما متأسفانه در روایت‌شناسی بیشتر به ساختار کنش، به انواع راویان، به مولف ضمنی، کانونی‌سازی و شیوه‌ای که مفهوم روایی شکل می‌گیرد و همچنین به انواع شخصیت از لحاظ نقشی که در پیرنگ برعهده دارند، پرداخته شده و در نهایت به گفتمان داستانی که با تکیه بر عنصر اصلی زبان ایجاد می‌شود، اما به شیوه‌های مختلفی که شخصیت شکل می‌گیرد، کم‌تر اشاره شده...
ادامه خواندن

کالوینو، طنزپردازی از گذشته و حال و آینده

پرویز شهدی ميان همه ملت‌ها و همه زبان‌ها، نويسندگان و گويندگاني طنزپرداز بوده‌اند و هستند، اما به گمان من ايتاليا و نيز کشور خودمان، ايران، دست بالا را دارند. البته چون ما به نثر کمتر پرداخته‌ايم، همه طنزپردازهايمان در قالب شعر طبع‌آزمايي کرده‌اند، اما ايتاليايي‌ها به‌ويژه در قرن بيستم و پس از جنگ جهاني دوم، با نوشته‌ها و فيلم‌هايشان موجي از نوگرايي و طنز تلخ و گاه بسيار گزنده را در اين کشور به وجود آوردند؛ فيلم‌هايي که شايد فقط هم‌سن و سال‌هاي من به ياد دارند و در حال حاضر اثري از آن‌ها نمي‌بينيم (به‌ويژه با دوبله‌هاي سراسر متلک‌پراني و گوشه‌کنايه‌هاي پر‌معني و همزمان خنده‌دار). فيلم‌هايي با مضامين طعم تلخ شکست، غرور جريحه‌دار شده، سست عنصري بادمجان دور قاب‌چين‌هايي که دور و بر موسوليني خل و چل و خودبزرگ‌بين را گرفته بودند که مي‌خواست امپراتوري رم قديم را زنده کند و بعد هم فقر و بحران‌هاي اجتماعي که هنوز...
ادامه خواندن

چگونه دوبلینی‌ها متولد شد؟

جیمز جویس که یکی از نویسنده‌های معروف و اثرگذار قرن بیستم است، برای چاپ آثارش رنج بسیار کشید و بیشتر سال‌های عمرش برای چاپ بی‌سانسور کتاب‌هایش تلاش کرد. از این میان، مجموعه‌داستان دابلنی‌ها حکایتی ویژه و تلخ دارد. وقتی جویس اولین داستان از این مجموعه (خواهران) را نوشت فقط ۲۲ سال داشت و وقتی در سال ۱۹۰۷، آخرین داستان از پانزده داستان آن به نام «مرده‌ها» را نوشت، بیست و پنج ساله بود و هنگامی‌که این اثر منتشر شد ۳۲ ساله. دیری از چاپ این اثر نپایید که منتقدان ادبی و نویسنده‌ها مجموعه‌داستان دابلنی‌ها را به عنوان شاهکار ادبی مورد تحسین قرار دادند.  این اثر ابتدا به صورت پاره پاره و با مشکلات بسیار منتشر شد. یکی از داستان‌هایش برای نخستین بار در مجله‌ای به نام آیریش هم‌استید (Irish Homestead) چاپ شد. واژه‌ی هم‌استید را می‌توان این‌گونه معنا کرد: خانه‌ای روستایی با مرغ و خروس‌هایی که میان حیاط خانه می‌چرخند...
ادامه خواندن

خوشه‌های خشم و عاطفه!

فرخ امیرفریاردر حال و هوایِ جوانی؛ روزهای پیش از روزها در راه (1342-1346). شاهرخ مسکوب. لندن: اچ. انداس. مدیا، 1393. 295ص.یادداشت‌های روزانة شاهرخ مسکوب (1304ـ 1384) در نوع خود اگر نه بی‌نظیر که کم نظیر است، از این رو که کمتر ایرانی‌ای در یادداشت‌های خود به بیان شخصی‌‌ترین رویدادهای زندگی‌اش می‌پردازد. شاید به دلیل عدم رشد فردیت در ما نویسندگان و رجالِ سیاسی کمتر زندگی خودشان را قابل می‌دانند که در بارة آن بنویسند، وقتی هم که دست به این کار می‌زنند خیلی زود به سمت شرح اوضاع و احوال و وقایع سیاسی و اجتماعی می روند.     مسکوب در جوانی به خاطر توده‌ای بودن چند سالی به زندان می‌افتد و پس از رهایی از بندU سیاست را کنار می‌گذارد و به کارهای فرهنگی رو می‌آورد. او این یادداشت‌ها را در سنین 38 تا 43 سالگی نوشته است. هر چند از سیاست کناره گرفته، اما خودش می‌نویسد که هنوز از هجوم...
ادامه خواندن

معرفی کتاب پژوهشی در قصه سلیمان و بلقیس

ستاری، ج.، ۱۳۸۱، پژوهشی در قصه‌ی سلیمان و بلقیس، تهران: نشر مرکزدر جهان داستان‌ها و روایت‌ها؛ تاریخ، دین، فرهنگ عامه، آرزوها، امیال، روابط قدرت، سرکوب‌ها، اساطیر و فضای ذهنی و شناختی مردمان در هم تنیده می‌شوند. به‌گونه‌ای که در بسیاری موارد تمایز گذاری میان مرز این حوزه‌ها در آن دشوار و حتی ناممکن می‌گردد. هر قدر این روایت‌ها جهان‌شمول‌تر باشد، به‌سبب پیچیدگی و آمیختگی بیشتر با جهان‌های فرهنگی و ذهنی گوناگون، این دشواری بیشتر هم می‌شود.ادیان مختلف، داستان‌های پیامبران را به‌گونه‌های متفاوتی نقل می‌کنند و طی زمان متناسب با جهان‌بینی مردمان هر کیش و آیین صیقل می‌خورد، علاوه بر روایات رسمی کتب مقدس، به‌سبب مواجهه‌ی روزمره‌ی افراد با آموزه‌‌های دینی، در جریان زندگی آن‌ها وارد می‌شود و در ارتباط با امور زیسته‌ی آن‌ها، تغییر شکل می‌یابد و باز ساخته می‌شود، در ادبیات راه یافته، دستمایه‌ی اشعار و استعارات فلسفی و عارفانه می‌گردد و باز هم در آثار مذهبی انعکاس می‌یابد....
ادامه خواندن

خاطرات آن سال‌ها

احمد آرام 1 مدرسهاي که در سال 1317 ه.ق، در بدترين شرايط اجتماعي و حکومتي و در دور افتادهترين شهر ايران، ساخته شد، در دوران گذار به مدرنيته ميتواند لحظه به لحظه مبدأ تاريخي خاص بشود. احمد خان دريابيگي حکمران بوشهر که علاقهمند بود به تعليم و تربيت مدرن و اروپايي آن زمان، اين زمينه را مهيا ميسازد تا با تقليد از شيوه آموزشي که در مدارس رشديه تهران و ديگر مدارس نوين آن روزگار مرسوم بود به تربيت جوانان بوشهري بپردازد. از همين روي به کمک مظفرالدينشاه قاجار و تجار شهر، مدرسه «سعادت» بنا ميشود. شکل اين مدرسه برگرفته از معماري سنتي بوشهر بود با شش کلاس بزرگ و چهار ايوان بادگير و از همه مهمتر وجود يک سالن تئاتر اروپايي که تمام امکانات يک تئاتر استاندارد، در مقياسي کوچکتر را دارا بود. از اين مدرسه افرادي همچون صادق چوبک، اسماعيل رائين (نويسنده تاريخ فراماسونري ايران)، عبدالحسين شريفيان (مترجم)،...
برچسب ها:
ادامه خواندن

خب، بعدش چه اتفاقی می‌افتد

برگردان مستانه تابش آلیس مونرو تا امروز همه جوایزی را که یک بانوی داستان کوتاهنویس کانادایی میتوانسته به دست آورد، گرفته است؛ سه جایزه ادبی فرمانده کل کانادا، جایزه پن/ مالامود، جایزه جهانی بوکر.  او اولین کانادایی بود که به جایزه نوبل ادبیات دست یافت. مونرو این جایزه را در سال 2013 گرفت. او در سال 2004 ، هنگام گرفتن دومین جایزه گیلر برای مجموعه داستان «فرار»، مقابل النور واچتل، نویسنده و گوینده مشهور تلویزیون، قرار گرفت. این دو در رستورانی در انتاریو با هم ملاقات و درباره زندگی و شغل مونرو گفتوگو کردند. دو ماه قبل و در هشتاد و پنجمین سالگرد تولد آلیس مونرو، النور واچتل بخشهایی از این گفتوگو را در شبکه سیبیسی بازنشر کرد. در داستانهايي که تا به حال نوشتهايد، هميشه از چيزهاي غافلگيرکننده استقبال کردهايد.  من هيچوقت براي نوشتن يک کتاب يا يک داستان، تم يا برنامه خاصي که از قبل آماده کرده باشم،...
برچسب ها:
ادامه خواندن

معرفی کتاب بازتاب اسطوره در بوف کور

  ستاری، ج.‌، ۱۳۹۲، بازتاب اسطوره در بوف کور (ادیپ یا مادینه‌جان)، تهران: نشر توسبوف کور این‌جا و اکنون را در هم می‌ریزد و با جایی دور و زمانی دیر در هم می‌آمیزد. فضا و زمان در بوف کور بیش از هرچیز شبیه خواب‌های بی‌هنگامند. خواب‌های منقطع که گویی چیزی آن‌ها را به هم می‌رساند. خوابی که بارها دیده‌ای و بارها خواهی دید، گرچه هربار همانند دفعات پیشین؛ اما هربار منحصر به فرد ظاهر می‌شوند. تکراری که دلزده می‌کند، آزار می‌دهد، جان‌کاه است؛ اما همه‌چیز است چون چیزی جز تکراری مشمئزکننده رخ نمی‌دهد که روایت را تکان دهد.بوف کور این تکرار را می‌فهمد و چون می‌فهمد می‌تواند به تصویر بکشد. تکرار خودش در خودش، روایتی از مادینه‌جان راوی. «به گمان من این توصیف مادینه‌جان با شرح راوی از زن اثیری می‌خواند. روح شکننده‌ی دختر اثیری همزاد روح یا سایه‌ی راوی است و روح یا سایه‌ی راوی همراه روح وی، به...
ادامه خواندن