ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

معرفی کتاب بازتاب اسطوره در بوف کور

  ستاری، ج.‌، ۱۳۹۲، بازتاب اسطوره در بوف کور (ادیپ یا مادینه‌جان)، تهران: نشر توسبوف کور این‌جا و اکنون را در هم می‌ریزد و با جایی دور و زمانی دیر در هم می‌آمیزد. فضا و زمان در بوف کور بیش از هرچیز شبیه خواب‌های بی‌هنگامند. خواب‌های منقطع که گویی چیزی آن‌ها را به هم می‌رساند. خوابی که بارها دیده‌ای و بارها خواهی دید، گرچه هربار همانند دفعات پیشین؛ اما هربار منحصر به فرد ظاهر می‌شوند. تکراری که دلزده می‌کند، آزار می‌دهد، جان‌کاه است؛ اما همه‌چیز است چون چیزی جز تکراری مشمئزکننده رخ نمی‌دهد که روایت را تکان دهد.بوف کور این تکرار را می‌فهمد و چون می‌فهمد می‌تواند به تصویر بکشد. تکرار خودش در خودش، روایتی از مادینه‌جان راوی. «به گمان من این توصیف مادینه‌جان با شرح راوی از زن اثیری می‌خواند. روح شکننده‌ی دختر اثیری همزاد روح یا سایه‌ی راوی است و روح یا سایه‌ی راوی همراه روح وی، به...
ادامه خواندن

ادبیات فاسیهود (فارسی به خط عبری)

 مهرداد نغزگوی کهنیهودیان از ادوار کهن در ایران می‌زیسته‌اند و تا آن‌جا که می‌دانیم، افزایش جمعیت آن‌ها در ایران از سال 586 قبل از میلاد در زمان بخت‌النصر آغاز می‌شود. اولین اشارت در مورد سکونت یهودیان در ایران مربوط به متون مذهبی آنان است که در مورد پراکنده شدن قوم یهود در شهرهای ماد سخن گفته است (رک. کتاب دوم پادشاهان 6،17). گرچه ورود یهودیان به ایران با غم و اندوه حاصل از تبعید همراه بود، ولی هم‌‌چنان که آسموسن (Asmussen 1379:1 ) می‌گوید، تسامح و مهمان‌نوازی ایرانیان (به خصوص در دوران هخامنشیان) آینده درخشان‌تری را فراروی یهودیان قرار داد. یهودیان با سکنی گزیدن در مناطق مختلف ایران، زبان محل سکونت جدید خود را نیز اتخاذ می‌نمودند و موادی از زبان‌های آرامی و عبری به آن می‌افزودند. اگر زبان یهودیان برپایه‌ی یکی از زبان‌های ایرانی باشد، آن ر ایرانی – یهودی می‌نامند. بیش‌تر این زبان‌های ایرانی، جز زبان فارسی، جزء لهجه‌های...
ادامه خواندن

پیرمرد چشم ما بود: کشف راز

حسين قره از نوادگان مرحوم آيت‌الله ملا علي‌اکبر خوانساري بود و آخرين روزهاي اسفند 1301 در بروجرد به دنيا آمد. اصرار پدرش به کسوت اسلاف، تلمذ فقه بود، او اما سرآمد ادب و تاريخ و عرفان‌شناسي شد. محصل نمونه، رتبه يک آزمون دکترا و شاگرد ممتاز علامه فروزانفر، به نقد شعر در تاريخ سرزمين شاعران پرداخت. راوي صادق تاريخ ايران بود و يکي از بزرگ‌ترين شارحان مولانا جلال‌الدين‌محمد بلخي شد که چهره‌اش را بسياري مفسران پيش از او با ملال سختگويي‌هاي خويش معيوب کرده بودند. عبدالحسين زرين‌کوب که بايد بسياري از آنچه را نوشته است، به خط زر نوشت و بر در و ديوار مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها و... آويخت، اگر‌چه با چند تني ديگر جزو زعماي معاصر فرهنگ و ادب اين سرزمين است، اما آن‌قدر عميق بر روان خواننده‌اش اثر مي‌گذارد که آدمي خيال مي‌کند او قرن‌ها زيسته است و باور نمي‌کند که دست اجل فقط هفتاد و شش بهار به...
ادامه خواندن

کافکا، آدورنو، و مترجم

 بهناز علي‌پورگسكري*یادداشت‌هایی در بارة کافکا. تئودور آدورنو. سعید رضوانی. تهران: آگاه، 1395. 98ص. 80000 ریال. آثار کافکا از جمله آثار ماندگاری است که پس از گذشت صد سال از مرگ مؤلف، هنوز  محل بحث و فحص بسیاری از منتقدان و صاحب‌نظران است تا جایی که کافکاشناسی به عنوان یک موضوع محبوب، امروزه خواستاران بسیار دارد. همین نکته اهمیت پرداختن به کافکا، ترجمه و بحث و  گفت‌وگو در آثار او را ضرور می‌نماید.کتاب حاضر مشتمل است بر سه بخش. بخش نخست به مقدمۀ مترجم و دیدگاه‌ها و انتقادات وی بر یادداشت‌هاي آدورنو، و گپی در باب ترجمه اختصاص دارد که یک سوم حجم کتاب را در برگرفته است. بخش دوم یا قسمت اصلی کتاب شامل نُه یادداشت کوتاه، حاوی تأمّلات آدورنو در بارة کافکا و آثار اوست. بخش سوم نیز به کوتاه‌نوشتة مترجم دربارة آدورنو، زندگی و آثار او تعلّق دارد. فرم هر یک از یادداشت‌های آدورنو در قالب یک موومان...
ادامه خواندن

الوار درباره شعرهای رهنما مطلب می‌نوشت

گفتگو با محمد رضا اصلانی  / حورا نژادصداقت محمدرضا اصلانی هنوز هم خوب یادش مانده که چه شب‌ها و روزهایی را همراه فریدون رهنما می‌گذرانده تا درباره نظریه‌های مختلف و دنیای شعر و سینما با هم حرف بزنند. حالا اصلانی مانده و خاطرات دوستی که چهل و یک سال از درگذشتش می‌گذرد؛ اصلانی مانده و خاطره آن شعری که از فریدون رهنما بدون اجازه‌اش منتشر کرد و چند وقتی رابطه‌شان شکرآب شد یا خاطره آن وقت‌هایی که رهنما با صدایی آرام برای اصلانی تعریف می‌کرد که من نیما یوشیج را دیده بودم و چقدر این مرد قشنگ بود... این روزها، هم فرصت خاطره‌بازی است و هم فرصت بحث‌های جدی درباره شعر رهنما آن هم از زبان اصلانی. چون بعد از سال‌های سال کتاب «واقعیت مادر است» در نشر دانه منتشر شده و در آن تعدادی از مقاله‌های رهنما آمده که نشان می‌دهد این مرد چقدر متفاوت فکر می‌کرده؛ همین سبک فکری...
ادامه خواندن

وقتی فلسفه به زندگی می پردازد

یزدان منصوریان*فلسفه‌ای برای زندگی: رواقی زیستن در دنیای امروز. ویلیام اروین. ترجمة محمود مقدّسی. چ5. تهران: نشر گمان، 1395. 377 ص. 195000 ریال.پیش‌درآمددر دنیای گستردۀ فلسفه، سه قلمرو اصلی اهمیتی ویژه دارند: نخست، «تاریخ فلسفه» که از تمدن‌های باستانی، به‌ویژه یونان باستان، شروع می‌شود و تا امروز ادامه می‌‌یابد. ما این تاریخ را بیشتر با زندگی و آرای فیلسوفان بلندآوازه‌ای مثل سقراط، افلاطون، ارسطو، دکارت، اسپینوزا، هیوم، کانت، شوپنهاور و دیگران می‌شناسیم؛ دوم، «مفاهیم و مکاتب فلسفی» است که هر یک چارچوب و الگویی برای فهم پدیده‌ها و رخدادها در اختیار ما قرار می‌دهند. مفاهیمی مثل هرمنوتیک، پدیدارشناسی، ساختارگرایی، خردگرایی، اگزیستانسیالیسم و غیره که در طول این تاریخ طولانی متولد شدند؛ قلمرو سوم توانایی «فلسفیدن» یا «فلسفه‌ورزی» است که بر بنیاد پرسشگری و استدلال دربارۀ چیستی و چگونگی پدیده‌ها استوار است و زیربنای «تفکر فلسفی» را می‌سازد.آشنایی با دو قلمرو نخست بسیار آموزنده و سودمند است، اما برای ایجاد تحولی...
ادامه خواندن

چرا به نادرستی شعر را موسیقی می دانند 

تصویر: سالوادور دالی .در پیشینه موسیقی شناسی یا شعر شناسی ایران روشن نسیت که چه کسی اولین بار موسیقایی بودن شعر را مطرح کرده، اما تا آنجا که میدانم شاید آقای دکتر پرویز ناتل خانلری است که اولین بار این موضوع را مطرح کرده باشد. در پی نوشته های دکتر خانلری، آقای دکتر شفیعی کدکنی به بسط این ایده پرداخت و در پی آن،‌ خاص و عام از شاعران و ادیبان، به تبعیت از اینان، عناصر سازنده شعر‌ (مانند قافیه و ردیف و صنعت های ادبی و حس آمیزی و واج آرایی و غیره) را موسیقی خواندند. در این راستا، ترمینولوژی هایی، مانند موسیقی درونی، بیرونی، معنوی، کناری و دها مقوله دیگر ساخته شد تا از راه  آنها دلایل موسیقایی بودن شعر را نشان دهند. هرکس به دنبال صنعت و لفظی در دیوانی برآمد تا نشان دهد که این ها مظاهر موسیقی اند و البته بیش از همه دیوان حافظ و...
ادامه خواندن

فقط بنویسید، بقیه‌اش از راه می‌رسد!

برگردان مستانه تابش پائولو کوئیلو، سرشار از تناقضات است. این نویسنده برزیلی 68 ساله، در سال 1988 با انتشار کتاب «کیمیاگر» به اوج شهرت و موفقیت رسید و با این کتاب توانست رکورد بیشترین تعداد ترجمه را در میان آثار نویسندگان در قید حیات در دنیا بشکند. با این حال خودش را رویاپرداز و غم‌افزا می‌داند. پدر و مادر کوئیلو، این آشوبگر جوان را سه بار به آسایشگاه فرستادند و او در دهه هشتاد میلادی به خاطر ترانه‌های انتقادی که درباره قوانین نظامی کشورش می‌سرود، به زندان افتاد و شکنجه شد. با این حال همچنان همان جوان شاد و سرحال باقی مانده و تاکنون بیش از سی اثر منتشر کرده است. آخرین کتاب او هم در سال 2014 منتشر شده است. در ادامه خلاصه‌ای از گفت‌و‌گوی گودریدز با این نویسنده را می‌خوانید. چيزي نبود که در مورد نوشتن اين کتاب جديد شما را نگران کند؟ نه. واقعا؟ اسم کتاب. بله، اسم...
ادامه خواندن

پاره های هنر(45):آلن رُب گرییه: تاریخ زیر سئوال 

[در رمان کلاسیک] همه عناصر فنی  ِ روایت، از جمله استفاده از گذشته ساده (ماضی مطلق)، سوم شخص مفرد،  استفاده بی قید و شرط از حرکت زمانی، و پی رنگ ها خطی،  منحنی ِ قاعده مند  شورها و عواطف، تنش هایی که در هر بخش  ما را تا  به انتها هدایت می کنند  و غیره،  همه این عناصر در پی آن بودند که  جهانی را نشان دهند که در آن ثبات، انسجام و پیوستگی  و تک صدایی، همگی به سادگی  به خوانش در می آیند.  و از آنجا  که ادراک  جهان به هیچ رو به زیر سئوال نمی رفت، روایت کردن آن نیز مشکلی در بر نداشت.  نوشتار ِ رمان وار بدین ترتیب می  توانست با معصومیت همراه باشد.  اما  از فلوبر  به این سو، همه چیز دگرگون شده و به نوسان در می آید.  صد سال بعد، تمام نظام های ادبی پیشین، خاطره ای بیش نیستند؛ و از این...
ادامه خواندن

پاره های هنر (46)، بدنتر: همه ما زنان به او مدیون هستیم!

برگردان ناصر فکوهی الیزابت بدنتر(متولد 1944) فیلسوف، نویسنده متخصص دوران روشنگری و طرفدار حقوق زنان است.  از او تا کنون آثار زیادی  منتشر شده که برخی از آنها مناقشه برانگیز بوده اند و از جمله می توان به «به اضافه عشق»  «ایکس ایگرگ، درباره هویت مردانه»، «بیراهه، تاملی بر سی سال  فمینیسم» و «تنش، زن و مادر» اشاره کرد.  در متن زیر وی  به مناسبت درگذشت سیمون دوبووار در سال 1986، نسبت به او ادای دین می کند. همه ما زنان به او مدیونیم!امروز، زنان به عزا نشسته اند. نه تنها  میلیونها خوانندگان کتاب «جنس دوم»  بلکه همه زنان دیگری که شاید بدون آنکه بدانند مدیون تحلیل های انقلابی سیمون دوبووار  و مبارزه خستگی ناپذیر او برای برابری جنسیت ها، هستند. ما همه پانزده یا شانزده ساله بودیم که مثل همه دختران نوجوان، مرتب و منظم  در کلاس های دبیرستانی خود [تحصیل می کردیم و ناگهان، کتاب او] «جنس دوم»...
ادامه خواندن