ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

مفاهیم کلیدی در فرهنگ و زبان (۶): اجتماع


مارسلینا مورگان برگردان زهرا خلجی پیربلوطی اجتماع گفتاری یکی از مفاهیم نظریمرکزی در مطالعه‌ی زبان در فرهنگ و جامعه است. تمرکز آن بر این است که گویشوران کجا و چگونه از نظام زبانی خود استفاده می‌کنند. در زبان شناسی انسان شناختی اجتماع گفتاری به گویشوارنی بر می‌گردد که در تعاملاتی شرکت می‌کنند که بر اساس ارزش ها و هنجارهای اجتماعی و فرهنگی که از شیوه های گفتاری نظم داده می‌شوند، بازنمایی و بازتولید پیدا می‌کنند. چون که آن‌ها حول تعاملات مقررشده فرهنگی و اجتماعی ساخته شده‌اند، اجتماع های گفتاری را نمی‌توان با مکان فیزیکی ثابت تعریف کرد و آن‌ها را می‌توان به عنوان بخشی از ملت-دولت، همسایگی، روستا، باشگاه، مجموعه، اتاق های گفتگوی برخط، نهاد های مذهبی و غیره تجربه کرد. اگرچه اجتماع های زبانی ممکن است یکی یا همه شکل های بالا یا بیشتر را بگیرند، این یک مفهوم بی‌نهایت انعطاف پذیر نیست که بسته به نیاز دانشمند یا...
ادامه خواندن

معمای تاریخ زبان: زبان ها یک تاریخچه واحد ندارند


برگردان: زهرا خلجی پیربلوطی «معمای» تاریخ زبان: همه زبان ها دارای تاریخچه یکسانی نیستند بلکه اجزاء گوناگون در جهت های مختلف و با سرعت های مختلف تکامل پیدا می‌کنند. تحقیقی که با وسعت زیاد درباره‌ی زبان های اقیانوس آرام انجام شده، به ما نشان می‌دهد که نیروهایی که تغییرات دستور زبانی را جلو می‌برند، با آن‌هایی که تغییرات واژگانی را به پیش می‌برند، متفاوت‌اند. دستور زبان سریع‌تر تغییر می‌کند و به ویژه تحت تاثیر ارتباط با زبان های بی‌ربط است، درحالیکه واژگان در مقابل تغییر مقاوم‌تر هستند. تیم تحقیقاتی بین المللی که توسط دانشمندان انستیتو مکس پلانک علم تاریخ انسان هدایت می‌شدند کشف کرده‌اند که ساختار های دستوری زبان در طول زمان در مقابل واژه ها سریع‌تر تغییر می‌کنند و یکی از فرضیات قدیمی در این رشته را دگرگون کرده‌اند. این تحقیق که در ۲ اکتبر در شرح آکادمی ملی علم چاپ شده است، ۸۱ زبان استرانزى را بر اساس...
ادامه خواندن

زبان درباره دیدگاه های ما نسبت به افراط گرایی چه می‌گوید



جوزی رایان برگردان: زهرا خلجی پیربلوطی واژه های «افراطی»، «افراط گرا» و «افراط گرایی» این روز ها معانی ضمنی بسیار زیادی را در خود دارند – بیشتر از چیزی که یک فرهنگ لغت ساده بتواند در خود جای دهد. بسیاری بر این عقیده‌اند که دولت اسلامی،‌ حملات پل لندن و استادیوم منچستر در کنار تعدادی از «اشاعه گران نفرت» افراط گرا هستند. اما درن آزبورن که به مسجد فینزبری پارک حمله کرد یا توماس میر که نماینده مجلس حزب کارگر جو کاکس را به قتل رساند چه طور؟ یا حتی بعضی از رسانه ها و افراد سرشناس که از راه ایجاد تنفر در میان مردم به کامیابی می‌رسند؟ کار های آن ها هم با نفرت و با پشتوانه ایدئولوژیک است، اما توصیف کردن آن ها با همان عبارت های به کار رفته شده برای افراط گرا های اسلامی مورد بحث است. واژه «افراطی» (extreme) از لاتین می‌آید «extremus» که در...
ادامه خواندن

جایگاه فرمول ساختاری در فرهنگ‌نویسی


رحمان افشاری شکی نیست که فرهنگ‌نویسی در زبان فارسی در دهه‌های اخیر رشدی چشمگیر داشته است. اگر توجه خود را تنها به فرهنگ‌های یک‌زبانة فارسی محدود کنیم، می‌توانیم به‌عنوان‌مثال از دو فرهنگ ممتاز فرهنگ بزرگ سخن (حسن انوری) و فرهنگ معاصر فارسی (غلامحسین صدری‌افشار، نسرین و نسترن حکمی) یاد کنیم. هر دو فرهنگ یادشده کوشیده‌اند بر پایة فرهنگ‌نویسیِ نوین اکثر لغات رایج در زبان فارسی امروز را مدخل و معانی متفاوت هر لغت را به‌دقت از هم تفکیک کنند و نکات دستوری هر لغت را نیز به دست دهند. اما هر دو فرهنگ، به‌ویژه فرهنگ معاصر فارسی، بیش‌ازحد بر شمّ زبانی و دانش زبان‌شناختی کاربر تکیه کرده‌اند. برای آن‌که کار تحقیق را محدود کنیم، بیشتر به بررسی فرهنگ معاصر فارسی [1] از این منظر می‌پردازیم. این فرهنگ باآن‌که دارای ۵۰ هزار مدخل و ترکیب رایج زبان فارسی است (۲۸ هزار مدخل و ۲۲ هزار ترکیب اسمی و فعلی و ارجاع)،...
ادامه خواندن

گفتگو با دکتر فرزان سجودی: زبان‌های برساخته، مرزبندی میان خود و دیگران


    گفتگو با دکتر فرزان سجودی زبان‌های برساخته، مرزبندی میان  خود و دیگران شقایق دهقان برای شروع می خواستم کمی درباره‌ی زبان هایی حرف بزنیم که برخی از اصناف به صورت خاص و ویژه از آن استفاده می کردند و در واقع زبان صنف خودشان را داشتند مثل زرگرها، مطرب‌ها و... بعضی از صنف‌ها علاوه بر لوازم و اسباب ویژه کار خودشان زبان ویژه‌ای برای خود داشتند.  داشتند یا دارند؟ احتمالا دیگر ندارند. وقتی سراغ موضوع زبان‌های صنفی می‌روید و بعد می‌گویید احتمالا وجود ندارد، باید ببینم اصلا دلیل این کار که سراغ چیزی می‌رویم که فکر می‌کنیم دیگر وجود ندارد چیست. یعنی چه کمکی به ما می‌کند. این را از بابت مخالفت نمی‌گویم ، چون بسیاری از چیزهایی که مطالعه می‌کنیم تا از طریق مطالعه‌ی آن‌ها بتوانیم به تفسیرهای تازه‌ای از رفتارهای معاصر برسیم، چیزهایی هستند که در گذشته وجود داشتند و الان دیگر نیستند. حیات فرهنگی انسان...
ادامه خواندن

زبان‌های صنفی (بخش اول) / از مصر باستان تا امروز


زبانهای صنفی سابقه ای به درازای هزاران سال دارد و شاید نخستین بار چهار هزار سال قبل از میلاد مسیح و به هنگام ساخت اهرام مصر در محافل سری «بنایان» که اهرام را میساختند نخستین زبان صنفی ساخته شد. زبان مرموز و خاصی که تنها اعضای محافل بنایان آن را میفهمیدند و این لازم بود چرا که آنها نمیخواستند دیگران با اسرار و رموز کار آنها آشنا شوند و به همین دلیل هیچ بیگانهای را نیز در محافل خود نمیپذیرفتند و همین محافل بنایان بود که قرنها بعد به محافل فراماسونها تبدیل شد، با زبان درون گروهی خاص و اصرار در پنهان کردن اسرار. بیتردید در طول تاریخ جز «بنایان» که سعی در پنهان کردن اسرار حرفهای خود داشتند صنوف دیگر هم نیازمند زبان خاصی بودند تا در صورت لزوم و در برابر غیر با آن زبان با هم حرف بزنند و مانع شوند تا مشتری یا افراد غریبه از...
ادامه خواندن

زبان مخفی و زبان های صنفی در گفت وگو با دکتر کورش صفوی زبانشناس


زبان مخفی و زبان های صنفی در گفت وگو با دکتر کورش صفوی زبانشناس هم‌دندانی، با مدیوم زبان دکتر کوروش صفوی از معدود زبان‌شناسان ایرانی است که جایگاه معتبری در عرصه‌ی زبانشناسی جهانی دارد با  این حال بسیار فروتن است و مهربان و در اتاق کوچکش در دانشگاه علامه به قول خودش، معلمی می کند. برای گفت‌وگو درباره‌ی زبان های صنفی به دیدارش رفتم دکتر صفوی همیشه برای من «استاد» است، از سال‌ها پیش که افتخار شاگردی اش را داشتم و تا همیشه، در ابتدای صحبت. گفت برای این سوژه باید بیشتر به سراغ جامعه شناس زبان بروی و... اما به هر حال چند ساعتی حرف زدیم واین حاصل آن گفت وگو است. ندا عابد استاد آیا می توان به گویش‌هایی مثل زرگری، مرغی و... عنوان زبان صنفی داد؟ به‌گونه‌ای بله، این‌ها مجموعه ای از زبان ها هستند که متعلق به مشاغلی هستند که این مشاغل به لحاظ اقتصادی اهمیت...
ادامه خواندن

نگاهی به آیین چاووشی‎خوانی در ششتمد سبزوار


چاووشی‎خوانی امروز عمدتاً به مثابه نوعی هنر و آیین رواییِ مذهبی در زمینۀ سفرهای زیارتی در نظر گرفته می‎شود(بیگ‎زاده و پروین، 1395؛ ماکویی، 1389؛ مظلومی، 1387؛ هاشمی، 1387). دهخدا (1349) در این ارتباط چنین می‎نویسد: "چاووش‎، در اصطلاح روستائیان خراسان، کسی باشد که در فصل مناسب زیارت در دهات و روستاها سواره یا پیاده براه افتد و روستائیان را بوسیلۀجارزدنیاخواندناشعارمهیجومناسببه زیارت اعتاب مقدسه تشویق و تهییج نماید". با این حال چنانکه جاوید(1388) نشان می‎دهد، این آیین ریشه در سنت‎های دیرینه‎تر از این دارد.  چاووش در اصل واژه‎ای ماخوذ از ترکی به معنای نقیب و پیشرو لشکر است (عمید، 1363: 486). جاوید(1388: 184) به استناد برخی منابع آن را هنری کهن که ریشه در دوران کیانی سرزمین ایران دارد، معرفی می‎کند. با وجود چنین پیشینه‎ای، چنانکه گذشت، امروز چاووشی‎خوانی عمدتاً به عنوان یکی از آیین‎های مرتبط به فرهنگ زیارت شناخته می‌شود. با این حال در ارتباط با این آیین در فرهنگ...
ادامه خواندن

ایموجی؛ یک زبان جدید






نیل کان برگردان زهرا خلجی  نکته اساسی نهفته در کاربرد زبان این است که زبان طبیعی به گفتار محدود نمی شود. در هنگام صحبت کردن ما از حرکات دست و بدن استفاده می کنیم تا منظورمان را برسانیم. زبان شناسان به همین علت زبان را «چندوجهی» می دانند. نوشتار اطلاعات اضافی غیر کلامی را در خود ندارد، اما ایموجی می تواند کمک کند که این مفاهیم را دوباره در بر بگیرد. ایموجی همیشه برای آب و تاب دادن به نوشته به کار نمی رود، اگرچه بعضی مواقع دسته‌ای از این نشانه‌ها می تواند در یک زنجیره طولانی‌تر معنی را برساند. اما آن ها برای تشکیل زبان جداگانه به یک جزء کلیدی به نام دستور زبان نیاز دارند. یک نظام دستوری مجموعه‌ای از قوانین است که معنای یک عبارت بیانی را به شکل منسجمی در کنار هم قرار می‌دهد. دستور زبانِ زبان های طبیعی ویژگی هایی دارد که آن ها را...
ادامه خواندن

معادل های واژه سواد در انگلیسی و فرانسه


ترجمه و تلخیص سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحدد یا یونسکو، در طول دوران فعالیت خود در حوزه سواد اقدامات مهمی را در سراسر دنیا  ارائه داده است. یکی از مهم ترین اقدامات یونسکو در این حوزه، ارائه تعاریف مختلف از مفهوم سواد و طرح ریزی کارکردهای اجتماعی و فرهنگی آن است. سازمان یونسکو با معرفی و برگزاری زمانبندی های چندساله، پروژه های دهه سواد (Literacy decade) را هر چندسال یکبار به تناوب برگزار کرده است. یکی از مهم ترین این برنامه ها در دهه 1975 میلادی و با سمپوزیوم بین المللی پرسپولیس (Persepolis Symposium) در ایران برگزار شد که در طی آن مفهوم سواد به معنای توانایی صرف خواندن و نوشتن با کارکرد تولید نیروی کار انسانی ماهر جهت فعالیت های اقتصادی به چالش کشیده شد و این معنا از سواد را به شکلی بنیادین متحول کرد. در بیانیه رسمی این سمپوزیوم اعلام شد که دیگر سواد توانایی...
ادامه خواندن

به مناسبت " دِهوا ربّا" عید بزرگ صابئین مندائی


حسین عبّاسی امروزه سخن گفتن و نوشتن درباره ی "صابئین مندائی"، به لطف پژوهش های شرق شناسان، آسان و میسّر شده است. تا پیش از قرن بیستم، سده های فراوانی صابئین را با توجه به معنای واژگانی کلمه ی "صَبَأ" –  که یکی از معانی اش در زبان عربی "خروج از دین" است – "کافر" و "نجس" می پنداشتند. کافرشماری صابئین، از منظرِ دینی، دلایل خود را دارا بوده است: بسیاری از فرقه های دینی غیر موحِّد و از آن شمار "ستاره پرستان"، "بُت پرستان" و "حرانیان"، برای گرفتن جواز زیستن در اقلیم های زیر نفوذ مسلمانان، خود را "صابی" و "صابئی" نامیدند و بدین سان، "صابئین راستین" در میان انبوه مدعیان "صابئیت" گم شدند و برچسبِ کفر و انگِ شرک و ستاره پرستی خوردند و نگاه و تعامل مسلمانان با ایشان، فرودستانه شد. واژه ی صابئین به عنوان یک دین، سه بار در قران (سوره ی "بقره" آیه ی...
ادامه خواندن

آیا زبان آن طور که امروزه آن را می شناسیم، هنوز برای عصر دیجیتال مناسب است؟


پاولو شوپن برگردان زهرا خلجی طبق گفته تعدادی از دانشمندان علوم اعصاب و فلاسفه شاید زبان اساسی ترین وسیله برای انتقال ایده ها نباشد. در عصر دیجیتال لازم است که نقش آن را مطالعه کنیم و احتمالات جدید را که تکنولوژی خلق می کند بررسی کنیم. جان سرل استاد فلسفه دانشگاه برکلی در کتاب خود بیان و معنا (۱۹۷۹) این ایده را «اصل قابلیت بیانی» می‌نامد،‌ اصلی که هر چیزی معنایی دارد را می توان به زبان آورد. هم چنین در رساله منطقی-فلسفی (۱۹۲۱) لودویگ ویتگنشتاین اشاره می‌کند که «محدودیت های زبان من، محدودیت های جهان من است.» خارج از فضای سر بسته فلسفه تحلیلی،‌ محدودیت های زبان های طبیعی وقتی که به سراغ ایجاد معنا می‌رویم هم در هنر و هم در علم شناخته شده است. روان شناسی و زبان شناسی اعتراف کرده اند که زبان وسیله بیان کاملی نیست. عموما این نظر مورد قبول همه است که افکار...
ادامه خواندن

کريستين متز و مساله‌ي دلالت تصوير


ميلاد روشني‌پايان کريستين متز، مقاله‌ي دوران‌ساز خود را با عنوان سينما: زبان يا سيستم زباني؟، با اين جملات پر از اميد به پايان مي‌برد؛ «سوسور آنقدر زنده نماند تا بتواند درباره‌ي اهميتي که سينما در دنياي کنوني به دست آورده است، اظهارنظري بکند، اما کسي منکر اين اهميت نيست که زمان نشانه‌شناسي فيلم فرا رسيده است».1 زمان نشانه‌شناسي فيلم فرا رسيده بود و اين خود متز بود که مي‌رفت با همين مقاله، که در يکي از شماره‌هاي سال 1964 نشريه‌ي کومينيکاسيون منتشر شده بود و امروز يکي از کلاسيک‌ترين مقاله‌ها‌ي نشانه‌شناسي فيلم است، به گشايشي جديد در تئوري فيلم دست بزند. گشايشي که به منزله‌ي آري‌گويي به توفاني بود که پيشتر از سوي زبان‌شناسي و نشانه‌شناسي ساختارگرا وزيدن گرفته بود و تا آن لحظه تمام حوزه‌هاي علوم انساني و نقد ادبي و هنري را درنورديده بود. و حالا نوبت سينما بود که خارج از بحث‌هاي عوامانه و متداول در خصوص...
ادامه خواندن

مفاهیم کلیدی در فرهنگ و زبان (۵): مغز


  جان شومن برگردان زهرا خلجی اگر بخواهیم خیلی ساده بگوییم، مغز را می‌توان شامل یک دستگاه حسی پسین، دستگاه حرکتی پیشین و یک نظام ارزیابی کم و بیش پسین و جلویی در نظر گرفت. نظام ارزیابی میزان ارتباط انگیختگی و اهمیت احساسی کنشگرها، کنش ها و چیزهایی که سازوکار حسی آن ها را دریافت می‌کند، می‌سنجد تا کنش های حرکتی یا ذهنی مناسب در برابر محرک را تعیین کند. ما بر اساس ارتباط یا ارزش، فکر می‌کنیم یا دست به کاری می‌زنیم. ارزش سه نوع دارد: هم ایستایی،‌ هم ایستایی اجتماعی  و جسمی.  ارزش هم ایستایی به ایستایی زیست شناسی و کارکرد های ابتدایی بدن مربوط می‌شود. ما به گونه‌ای رفتار می‌کنیم تا تنفس، دمای بدن، سیری و امنیت جسمی مناسبی را حفظ کنیم و محرک های محیطی را به نسبت میزان ارتباطشان به این کارکرد ها می‌سنجیم. ارزش هم ایستایی اجتماعی به تمایلات ذاتی ما به تعامل با...
ادامه خواندن
برچسب ها:

عمران صلاحی گفت فرهنگ طنز بنویس


گفتگو با محمدرضا اصلانی درباره کتابهای «فرهنگ واژگان و اصطلاحات طنز»و «بهرام صادقی؛ بازماندههای غریبی آشنا» حامد قصری کتاب «فرهنگ واژگان و اصطلاحات طنز» اثر دکتر محمدرضا اصلانی (همدان) با ویرایش جدید از سوی انتشارات مروارید منتشر شده است. این کتاب بالغ بر صد و بیست مدخل را در خود جای داده است. این اثر نخستین فرهنگ تخصصی طنز در ایران است و فرهنگنگار در شیوه تالیف آن تلاش کرده است مطالب تخصصی را به گونهای درج کند که برای افراد غیرمتخصص هم امکان مطالعه و لذت بردن از کتاب وجود داشته باشد. محمدرضا اصلانی دکترای زبان شناسی دارد. پیش از این نیز مولف کتاب خوب و مهمی چون «بازماندههای غریبی آشنا» بوده که در آن به زندگی و آثار بهرام صادقی و همچنین استعاره و مجاز در داستان پرداخته است. این نویسنده در سال 1378 برنده جایزه قلم بلورین ششمین جشنواره مطبوعات و بهترین منتقد ادبی سال شد. گفتوگوی...
ادامه خواندن

انسان شناسی سواد (2): اریک هولاک و مقدمه ای بر افلاطون


اریک هولاک (Eric Havelock) متخصص مطالعات کلاسیک متفکر دیگری است که در کنار جک گودی و والتر اونگ به نظریه شکاف عظیم میان جوامع برخوردار از سواد کتبی و جوامع شفاهی معتقد بود و سواد کتبی را عامل شکل گیری عقلانیت, ذهن انتزاعی و توسعه در جوامع مدرن می دید. وی با کتاب مشهور خود با عنوان «مقدمه ای بر افلاطون»  برای اولین بار در دهه 1980 میلادی به شکل دهی و جهت گیری مطالعات سواد کمک کرد. اریک هولاک در این کتاب سواد به معنای نوشتار و الفبا را نقطه عطفی در تاریخ شیوه تفکر و فرهنگ جوامع انسانی و عاملی کلیدی در انتقال جوامع انسانی از ابتدایی به مدرن دانسته است. وی این ایده را در مقالات متعدد و مهمی چون «ذهن الفبایی: هدیه  یونان به دنیای جدید» بسط می دهد. تز اصلی وی در واقع الفبایی و انتزاعی شدن ذهن انسان بواسطه الفبا است که به تحولات...
ادامه خواندن

ادبیاتِ اقلیّت‌ها: چیزهایی که آقای نویسنده نمی‌داند در سخنرانی‌اش بگوید یا نگوید!


  کیم مونسو / ترجمة نوشین جعفری و پژمان طهرانیان کیم مونسو، نویسندة معاصر اسپانیاییِ کاتالان‌زبان، که حالا دیگر ـ با ترجمه و انتشارِ دو کتاب از او به فارسی: چرا اینجا همه‌چی این‌جوریه؟ (ترجمة نوشین جعفری، مانِ کتاب، 1393) و گوادالاخارا (ترجمة پژمان طهرانیان، نشر نی، 1395) ـ نباید میان ادبیات‌خوان‌های ایرانی نویسندة چندان ناشناسی باشد، در سخنرانیِ زیر که در مراسم افتتاحیة نمایشگاه بین‌المللیِ کتاب فرانکفورت در سال 2007 (همان سالی که فرهنگ و ادبیات کاتالان مهمان ویژة نمایشگاه بوده) ایراد کرده، ضمنِ آنکه درگِل‌ماندگیِ خودِ نویسنده‌اش را شوخ‌طبعانه برملا می‌کند و همین روندِ دست‌وپا زدنِ خودش در گِل را تبدیل به داستان‌گونه‌ای جذّاب (مشابه برخی داستان‌های کوتاهش)، با طنز و طعنه‌ها و نیش‌وکنایه‌های فرهنگی ـ سیاسی ـ اجتماعی خاصّ خودش کرده و از این نیز سخن می‌گوید که چه شده که فرهنگ و ادبیاتی ریشه‌دار در طول تاریخ چنان در حصارهای سیاسی ـ اجتماعی محصور گشته که نویسندگانش...
ادامه خواندن

تیپو سلطان و علاقه او به زبان فارسی و سبک زندگی ایرانی


  تیپو سلطان که نام واقعی او سلطان فاتح علی خان شهاب بهادر می باشد در سال 1750 میلادی در منطقه میسور در جنوب هند و در شهر سرینگا پتم  چشم به جهان گشود.او بزرگترین پسر سلطان حیدر علی ,سلطان و پادشاه  منطقه دکن در جنوب هند  بود. او در زمان حکومت خویش شروع به ضرب سکه به زبان فارسی,جایگزین کردن تقویم خورشیدی ایرانی به جای تقویم عربی و رسمی کردن زبان فارسی در منطقه پادشاهی خویش کرد,تیپو سلطان  هم چنین دستور داد تمامی نامه های دربار,قوانین حکومتی و دستورات سلطنتی به فارسی نوشته و ثبت شود, او در زمانه ای زندگی می کرد که انگلیسی ها بتدریج  شروع به اشغال شبه قاره هند کرده  و یکی پس از دیگری حکومت های محلی را از بین می برده  و زبان انگلیسی را به جای زبان فارسی و اردو,روش زندگی بریتانیایی ,آموزش و پرورش به سیستم انگلیسی و از بین بردن...
ادامه خواندن

ضرورت معرفی و درج جدول نشانه های آوایی در فصلنامه های حوزه فرهنگ مردم


چکیده در علم زبان شناسی با استفاده از آوانگاری و جدول نشانه های آوایی، آوانویسی واژه ها برای صحیح خواندن کلمات، جاینام ها و واژه های خاص و گویشی استفاده میگردد. این  روش رویه ای است که معمولاً در فصلنامه های ویژة جغرافیایی، فرهنگی، مردم شناسی، فرهنگ مردمی، عشایری و برخی دیگر از نشریات موضوعی و تخصصی، بر آوانویسی واژه¬ها تأکید می¬شود و برای آن جدول مخصوصی در ابتدای نشریه، جهت اطلاع و استفاده نویسندگان مقاله درج می¬گردد. در این مقاله ضمن بیان ضرورت، اهمیت، پیشینه و نشانه¬های¬آوایی و آوانگاری، به پیشنهاد ترسیم یک جدول نشانه¬های¬آوایی برای به¬دست دادن قواعد و ضوابط یکسان توسط زبانشناسان و متخصصین بین-رشته¬ای تأکید می¬شود تا با استفاده از این جدول بتوان از تشتت و چند¬گانگی ضبط کلمات، جاینام¬ها، واژه¬های خاص و گویشی به زبان فارسی در مقالات جلوگیری و در سهولت و صحیح¬خوانی و یا بیان درست آنها دقت کرد. کلید واژه: آوانویسی، نشانه¬های...
ادامه خواندن

ریاضیات، زبان و فرهنگ در میان اینوویت‌ها


  ریاضیات، زبان و فرهنگ در میان اینوویت¬ها لوئیز پواریه، محسن حافظیان برگردان: سعیده بوغیری در چارچوب پنجاه و هفتمین کنفرانس  CIEAEM(کمیسیون بین¬المللی مطالعه و بهبود آموزش ریاضی)، در مبحث فرعی شمارۀ پنج به تنوع فرهنگی و آموزشِ ریاضیات پرداخته شد. یکی از مسایلی که توجه ما را به خود جلب کرد طرح این پرسش بود که «آیا می¬توان تفاوت¬های مربوط به شیوه¬های استدلال، ارزش¬های فرهنگی و تأثیرات آنها بر توانایی¬های مربوط به ریاضیات را [نزد دانش آموزان] در چهارچوب تعریف شده¬ای مطالعه کرد»؟ در ادامۀ این مبحث، سخنمان را با آوردن مثال¬هایی توضیح می¬دهیم که از چهار سال پیش در جریان یک پژوهش گروهی در مورد جامعۀ اینوویت نوناویک  گردآوری کرده¬ایم. این پروژۀ پژوهشی ریشه در برنامۀ کاری دارد که افراد گوناگونی، با سمت¬های گوناگون، در کمیسیون آموزشی کاتی¬ویک  (آموزش، تربیت مدرس، توسعۀ برنامه و...)، در کار توسعۀ آن هستند. در بهار سال 2000 جامعۀ اینوویت و کمیسیون آموزشی...
ادامه خواندن