ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

ویژه نامه نوروز98 و سیزدهمین سالگرد انسان شناسی و فرهنگ


ویژه نامه نوروزی و سیزدهمین سالگرد انسان شناسی و فرهنگ، در بیش از ۳۵۰ صفحه رنگی با مقالات و بهاریه هایی  از دوستان و اعضای برجسته، پیشکسوت و اندیشمند  این موسسه منتشر خواهد شد. از جمله نویسندگان این شماره می توان به محمد حسین باجلان فرخی، محمد رضا اصلانی، هوشنگ اعلم، علی اکبری،  محمد تهامی نژاد، همایون امامی، عاطفه اولیایی،  ناتالی چوبینه، بهروز دارش،  رضا دبیری نژاد،  زهره روحی، خسرو سینایی، گیزلا سینایی، مینو سلیمی، ‌ندا عابد،  ناصر عظیمی. بهروز غریب پور، حسن غفاری،  مهرداد اسکویی، فرهاد ورهرام، سودابه فضایلی، لیلی فرهاد پور،  رضا منصوری، حسین سلطانزاده، بهار مختاریان، مهناز مقدسی،‌مرتضی منادی، ناصر فکوهی، جبار رحمانی، فاطمه سیار پور، زهره دودانگه، مهسا شیخان، مهدی یسری، نگار شیخان، ملیحه درگاهی، زینب لطفعلیخانی، بهاره خیرخواه،  معراج شریفی، یوسف سرافراز،  امیر نریمانی و ده ها تن دیگر از دوستان ما اشاره کرد. این ویژه نامه به سردبیری  نگار شیخان با طرح جلدی از...
ادامه خواندن

لوفور، و نظریه «تروریسم و زندگی روزمره»


از نظر لوفور، تاریخ زندگی روزمره، نزاع بی وقفه ای است، بین سرکوب و گریز، و یا اجبار و انطباق؛ او بر این باور است که تا زمانی که «سرکوب» و «اجبار»، علنی باشد (فی‌المثل دوران قرون وسطی و یا یکی از حکومتهای استبدادی عصر حاضر)، ما با جامعه‌ ای سرکوبگر مواجه ایم؛ اما به محض آنکه سرکوب از وضعیتی بیرونی به امری درونی تبدیل شود، (همچون تبلور وجدان فردی در پروتستانتیسم و یا جوامع سیستماتیک عصر حاضر)، جامعه در موقعیت مازادِ سرکوب قرار می‌گیرد. بدین معنی که وجدان فردیِ هر کس، مسئول سرکوب امیال و کنترل کننده غرایزش می‌شود. و جالب اینکه لوفور، جامعه ای را که در آن اقلیتی (اعم از دینی و یا ایدئولوژیکی) حاکم باشد و با ارعاب و وحشت حکومت کند، جامعه تروریستی نمی‌داند، آن هم به این دلیل که آنرا «موقتی و موضعی» می‌بیند که با «ارعابی سیاسی» توسط اقلیتی خاصی به وجود آمده...
ادامه خواندن

فراخوان ویژه نامه نوروز 98 و سیزدهمین سالگرد تأسیس مؤسسه انسان شناسی و فرهنگ

دوستان و علاقمندان به انسان شناسی و فرهنگ

ویژه نامه سال ۱۳۹۸ انسان شناسی و فرهنگ و سالگرد سیزدهم موسسه همزمان با نوروز ۱۳۹۸ همچون هر سال منتشر خواهد شد.

حضور شما در این ویژه نامه باعث افتخار و دلگرمی ما خواهد بود. اما با توجه به کمبود زمان برای صفحه آرایی نیاز به ارسال مطالب در کوتاه ترین زمان ممکن است . لطفا مطلب خود را در یکی یا هر سه شاخه زیر تا ۱۵ بهمن برای ما ارسال کنید. مشارکت شما سبب امکان یافتن تداوم کار ما خواهد بود.

1- بخش یادداشت ها و نوروزنامه ها ( مطالب 1 تا 4 صفحه ای)

2- بخش مقالات ( 6 تا 20 صفحه)

3- بخش یادبود درگذشتگان (1 تا 10 صفحه)


در انتظار دریافت مطالب شما، (به همراه عکسی مناسب برای مطلب و عکسی از خودتان) تا 12 اسفند هستیم تا همکاران ما نیز بتوانند از فرصتی برای آماده سازی جشن نوروز خود برخوردار باشند.

با تشکر مجدد

ناصر فکوهی
مدیر موسسه انسان شناسی و فرهنگ

نگار شیخان
سردبیر ویژه نامه نوروز ۱۳۹۸ و سیزدهمین سالگرد انسان‌شناسی و فرهنگ

 

آدرس برای ارسال مطالب
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

ادامه خواندن

آداب و رسوم مردم آذربایجان شرقى در آستانه عید نوروز


در فرهنگ و سنن هر قوم و ملتی، روزهایی وجود دارد که ریشه تاریخی و فرهنگی داشته و جلوه‌ای از باورهایی است که حتی با مقدسات دینی و مذهبی آنها پیش رفته و هویت فرهنگی و تاریخی آن جامعه را به نمایش گذاشته است. یکی از این روزها مربوط به سال نو خورشیدی است که یکی از شایع‌ترین آیین‌های جهانی است و کم‌تر تمدنی را خواهیم یافت تا از آن تهی باشد. هر قومی بر اساس تاریخ، فرهنگ و مذهب خود آغاز سال نو را در قالب برپایی مراسم و جشن‌های ملی و مذهبی پاس می‌دارد. عید نوروز و جشن‌های سال نو ما ایرانیان با برخورداری از یک فرهنگ و تاریخ اصیل و طولانی همچنین مصادف بودن آن با حیات هستی و جان گرفتن مجدد زمین، از امتیاز خاصی برخوردار بوده و آن را از اعیاد مربوط به سال نوی اقوام و ملل دیگر متمایز ساخته است. در استان آذربایجان...
ادامه خواندن

فراخوان ویژه‌نامه نوروز 98 و سیزدهمین سالگرد تأسیس مؤسسه انسان‌شناسی و فرهنگ


  دوستان و علاقمندان به انسان شناسی و فرهنگ ویژه نامه سال ۱۳۹۸ انسان شناسی و فرهنگ و سالگرد سیزدهم موسسه همزمان با نوروز ۱۳۹۸ همچون هر سال منتشر خواهد شد. حضور شما در این ویژه نامه باعث افتخار و دلگرمی ما خواهد بود. اما با توجه به کمبود زمان برای صفحه آرایی نیاز به ارسال مطالب در کوتاه ترین زمان ممکن است . لطفا مطلب خود را در یکی یا هر سه شاخه زیر تا ۱۵ بهمن برای ما ارسال کنید. مشارکت شما سبب امکان یافتن تداوم کار ما خواهد بود.   1- بخش یادداشت ها و نوروزنامه ها ( مطالب 1 تا 4 صفحه ای) 2- بخش مقالات ( 6 تا 20 صفحه) 3- بخش یادبود درگذشتگان (1 تا 10 صفحه) در انتظار دریافت مطالب شما، (به همراه عکسی مناسب برای مطلب و عکسی از خودتان) هستیم. لطفا ارسال مطالب خود را به آخرین لحظات موکول نکنید تا...
ادامه خواندن

جشن اکیتو


همواره نزدیکی اساطیر و آیین‌ها و شباهت تفاسیر آن‌ها شگفت‌انگیز است. در اینجا به شرح جشن اکیتو می‌پردازم که همچون نوروز ما ایرانیان در اول بهار برگزار می‌شده، و دوازده روز ادامه می‌یافته، و مشابه باور ما که در نوروز نظم (ارته) بر خائوس (خواء) فایق می‌شده و نظم بهار پس از هرج و مرج زمستان، و خشکی و سرما می‌آمده، در باور بین‌النهرین نیز البته با رمز‌پردازی دیگرگونه‌ای، جنگ میان نظم و خائوس(بی‌نظمی) و جشن پیروزی نظم در اول بهار برگزار می‌شده. جشن باستانی اکیتو، از جشن‌های بین‌النهرین بوده که به میانه‌ی هزاره‌ی سوم ق.م برمی‌گردد. اکیتو یا اکیتوم (به سومری اکیتی سنونم، معنای لغوی آن درو کردن جو است؛ به اکدی اکیتو یا رش شاتین ، به معنای سر سال) این جشن بهارانه در میان سومریان، آشوریان، بابلیان و کلدانیان برگزار می‌شد. به نظر می‌رسد اکیتوی سومری از اسطوره‌ی سقوط اینانا خدا-مادر خدایان، به عالم زیرین و زندگی...
ادامه خواندن

ما چند ساله ایم؟


حامد حسینی سن فاکتوری است که پس از جنسیت مهمترین ویژگی توصیفی انسان محسوب می شود.اما ظاهرا برخورد منطقی و شفاف با این عدد راحت نیست.با نظری مختصر بر احوال جامعه و اطرافیان و بررسی منصفانه خودمان به سرعت در می یابیم که کسی به سادگی حاضر نخواهد شد سن واقعی و دقیق خود را بگوید.اما چرا این مبهم گویی در زمینه ای که می توان آنرا با دقت مناسبی با اعداد بیان کرد رخ می دهد؟ هر چند این مسئله در جامعه ما نمود بارزی دارد اما کمتر جامعه ای است که به آن مبتلا نباشد.در ایران روشهای بیان مبهم سن بسیار است.در مرحله اول با رواج جمله ((سن خانمها را که نمی پرسند)) نیمی از جمعیت را از گزارش صحیحی در این مورد معاف می کنیم.بخش دیگری از جمعیت با استناد به اینکه روند صدور شناسنامه در سیستم اداری چندان دقیق نیست و اشاره به سهل انگاری والدین...
ادامه خواندن

ایران و خصیصۀ میان فرهنگی


با تأملی انتقادی در خرد معاصر ایرانی و طرح توسعه در ایران چکیده فرض اصلی در این مقاله آن است که یک خصیصۀ دیرنده و پاینده، همواره در انسان شناسی وفرهنگ ایرانی به نحوی از انحا وجود داشت وآن بینانیت بود. گوناگونی وترکیب عناصر حاصل این وضعیت «بینا» بود. در فرهنگ ایرانی، رنگین کمانی از ترکیب عناصر سرزمین های دیگر به هم می رسید. این خصوصیت مرکزی در فرهنگ ایرانی که به نظر می رسد برای ما هم مسأله و هم راه حل بود، با توسل به فلسفۀ میان فرهنگی و آرای اشتنگر، مال، والدنفلس، اُهاشی، کیمرله و وایمر توضیح داده شده است. حقیقت بسیار پهناور و منبسط است و اینجا و آنجا یک تقریر ناتمام است. حقیقتی ناب، در انحصار یک فرهنگ نیست و در هر فرهنگی، حضوری از بیگانه هست. حقیقت نه در یک ذات یگانه و ثابت ، در ربط و تماس و پیوند قابل پی جویی...
ادامه خواندن

دنیای پارادوکسیکال ما!!


یکی از وجوه زندگی بشر همیشه وجه پارادوکسیکال آن بوده است. شرایطی که انسان در آن وا می ماند که چه کند و کدام گزینه را انتخاب کند!. به عنوان مثال ما امروز در میان رفاه و توسعه ی بیشتر از طرفی و حفظ محیط زیست از طرف دیگر در شرایط پارادوکسیکال قرارگرفته ایم. به عبارت دقیق تر، جذابیت توسعه یافتگی و دستیابی به پیشرفت و آسایش مادیِ بیشتر به ناگزیر ما را به ورطه ای سوق داده است که در همه ی عرصه ها به محیط زیست آسیب زده ایم و همه ی گیاه و زیا را که میلیون ها سال در پرتو فرایند « انتخاب طبیعی»(natural selection)، به نوعی به تعادل گرانسنگ در محیط دست یافته بودند، از حالت تعادل خارج کرده و می کنیم. از حدود 40 هزار سال که انسان هوموساپینس یا اندیشه ورز یعنی نوع ما در آخرین حقله ی حیات به دیگر موجودات کره...
ادامه خواندن

برادران غریب


چه چیزی اسلام و مسیحیت را پیوند می دهد و از هم جدا می کند؟ دیتمار پیپر برگردان فاطمه سیرفی  هفته نامه اخیراشپیگل در تاریخ 23 دسامبر به مناسبت میلاد حضرت مسیح (ع) به موضوع اسلام و مسیحیت پرداخته است. در ادامه ترجمه‌ی قسمتی از این مقاله را می خوانید. تاریخ اسلام و مسیحیت از جنگ و درگیری تاثیر گرفته است. این در حالی است که دو مذهب بسیار به هم نزدیک هستند. مسلمانان نه تنها ابراهیم را ارج می نهند، بلکه به مسیح (ع) و (حضرت) مریم نیز اعتقاد دارند. این چطور امکان پذیر است؟ دیتمار پیپر نویسنده ی مقاله در ابتدابه طور خلاصه به همراه آندره تامپسونAndrew Thompson، رئیس انجمن پروتستان به شرح بازدید از یک مسجد در ابوظبی می پردازد. نام پیشین این مسجد شیخ محمد بن زاید النحیان بوده که چندی پیش به دستور شاهزاده به نام مریم ام عیسی تغییریافت و همین امر بهانه ایرا...
ادامه خواندن

انگشت اشاره مردها، بلندتر از انگشت میانه‌شان است


امیر مقدم سال 80 بود که در رشته مردم‌شناسی دانشگاه مازندران پذیرفته شدم. پیش از ما و در سال 79، نخستین ورودی مردم‌شناسی در این دانشگاه پذیرفته شده بودند و ما گروه و ورودی دوم بودیم. اما سال پیش هیچ استاد و مدرس انسان‌شناسی‌ای نداشتند و تازه سال 1380 بود که نخستین عضو گروه با مدرک کارشناسی ارشد انسان‌شناسی، وارد دانشگاه و گروه علوم اجتماعی شد. با این همه، در نیم‌سال نخست، ما با این استاد هیچ درسی نداشتیم. تصور کنید رشته مردم‌شناسی را برگزیده و وارد دانشگاه شده‌ایم، اما درس مبانی مردم‌شناسی که پایه‌ای‌ترین درس برای رشته‌مان است را به یک استاد جامعه‌شناسی می‌دهند؛ آن هم استادی که سر کلاسش با افتخار می‌گفت: «من شش سال است هیچ کتابی نخوانده‌ام!». می‌دانم باور نمی‌کنید که توی یک دانشگاه دولتی بزرگ، آن هم نه امروزه، بلکه شانزده سال پیش، آن هم نه یک مدرس حق‌التدریسی، بلکه یک عضو هیئت علمی تمام‌وقت،...
ادامه خواندن

خاطره ی ازلی و اسطوره-امروز


نزدیک نوروز که می شویم خاطره ها بیش از هر زمان دیگر در من جان می گیرند. خاطره ی کودکی، خاطره ی مبهم تولّد، درست در نیم قرن پیش؛ شاید خاطره هایی از اسطوره های کودکی بشر حتی، و یا خاطراتی از آنگاه که جزوی از مواد آلی بودم در این کُره ی ارض؛ در سراسر گیتی. نوروز لحظه ی تأمل است برایم که به این سراسرِ گیتی فکر کنم. و به اینکه این گردش فصول و این زایش و مرگ چه آیه ای است؟ آیه های آه و افسوس که زمان می گذرد و بشر به راز هستی پی نمی برد که بی بنیاد نیست یا کرانمند نیست یا بی غایت. نوروز که می رسد به زمان فکر می کنم. به فاصله. به یکی که دو شده است. و شورانگیزی جذبه و کشش این دو از لحظه ی آغاز تا لحظه ی پایان. کدام آغاز؟ کدام پایان؟ کدام لحظه؟...
ادامه خواندن

قرن بیست و یکم، این جا، آن جا و همه جا


زنان، در خط مقدم مبارزه و مقاومت فیلم « این، همه چیز را عوض می کند» ( ۲۰۱۵) که بر اساس کتابی تحت عنوانی اندکی طویل تر: « این، همه چیز را عوض می کند: سرمایه داری در مقابل اقلیم»( ۲۰۱۴) نوشته نوامی کلاین،‌ بیننده را با نتیجه ای نه چندان غریب و لی نه چندان آشکارنیز مواجه می کند: عوامل دگرگونی اهل ناکجا آباد هایی هستند که قدرت حاکم با حمله به زیست محیط این مناطق، آن ها را ویران ساخته است. ولی نتیجه ای دیگر و بس گویا، آن است که مبارزین خط مقدم مقاومت، همه زن بوده اند: مادر بزرگان هندی در مقابل خودروی فیلم ساز صف می کشند و تا قانع نشوند که وی به دهکده می رود و نه به معدن ذغال آن حوالی، تکان نمی خورند. در صحنه دیگری، مادری چینی و فیلمساز از دخترش می پرسد که آیا تا به حال آسمان آبی...
ادامه خواندن

فضای امن عمومی، بستر حضور زنان شهروند


نویسنده: مینوش صدوقیان‌زاده شهروندی که با مجموعه‌یی از حقوق و وظایف انسانی در اجتماع و در پیوند با موضوع حقوق طبیعی انسان تعریف می‌شود، به‌طور بنیانی با مفهوم حوزه‌ی عمومی و حقوق فرد در این حوزه در ارتباط است. حقوق شهروندی، با تکیه بر اصل عدالت اجتماعی، حق برخورداری از تمام امکانات یک شهر را برای تمامی ساکنانش برابر می‌شمارد. چنان‌چه مفهوم شهروندی و حقوق شهروندی پذیرفته گردد، تعمیم آن به همه‌ی گروه‌های ساکن شهر و از آن میان زنان پذیرفته خواهد بود. به این ترتیب چندان دشوار به نظر نمی‌رسد که با تکیه بر آرمان انسانی حقوق بشر و از همه مهم‌تر این‌اصل که همه‌ی انسان‌ها با هم برابرند بتوان اندیشه‌ی حقوق شهروندی را درباره‌ی زنان به کار گرفت و زنان را هم‌تراز مردان دارای تمامی حقوق و مسئولیت‌های یک شهروند بدانیم. گرچه حقوق شهروندی حوزه‌ی خصوصی را هم در بر می‌گیرد، تمرکز این نوشتار بر حوزه‌ی عمومی است....
ادامه خواندن

آداب‌ و رسوم نوروزی در گیلان


سمانه خلیلی فر جلگه گیلان به شکل سنتی و به‌طور طبیعی تا پیش از تسلط صفویان، به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم می شد. مبنای این تقسیم نیز جریان سفیدرود بود. این رود به سبب میزان تأثیرگذاری و همچنین دشواری در عبور، گیلان را از نظر فرهنگی و سیاسی به دو بخش تقسیم می‌کرد. گیلان، سرزمین باران به سبب برخورداری از تاریخ کهن، مملو از آیین‌ها و فرهنگ هاست. بخش زیادی از این آیین ها و سنن متأثر از وضع طبیعی، جغرافیایی و معیشتی است که برای پاسخگویی به نیازهای جسمانی و روانی انسان شکل گرفته اند. در بعد فرهنگی، رابطه انسان با محیط، شكل خاصی پيدا مى‏كند. سنگ، كوه، آب، گياه، زمين، آسمان و همه آنچه در پهنه هستى است، جان مى‏گيرد و با انسان به سخن درمى‏آيد، انسان نیز بخشی از خواسته‌ ها و کمبودهایش را در محیط فرهنگی و در تعامل با آن بروز می دهد....
ادامه خواندن

زردی من از تو سرخی تو از من با جادوی هميوپتيک


يکي از بزرگترين آرزوها و نيازها، يکي از عالي ترين قدرت ها و شريف ترين اعمال انسان، مقوله ي تغيير و اقدام به آن است. انسان هميشه خواسته است و مي خواهد آنچه را که زماني طولاني بر سر آن درنگ کرده است، يا مطلوب او نيست تغيير دهد و کسي که بتواند اين عمل شريف را هر چه بهتر و قوي تر انجام دهد، از قدرت و اقتدار عظيم برخوردار خواهد بود. آرزوي دست يابي به نيروي تغيير روال طبيعت و هستي، متناسب با ميزان ادراک و معرفت انساني از جهان و هستي در زمان هاي مختلف و اشکال گوناگون جلوه کرده است. جادو شايد نخستين و قوي ترين جلوه اي است که مدعي داشتن طلسم تغيير در خود شده است. انسان احتمالاً پيش از آن که به نيروهايي در وراي وجود خويش و در ماوراي طبيعت بينديشد، پيش از آن که به تصور وجود نيروهايي در آسمان دست...
ادامه خواندن

بازتاب ایران باستان در شعر حافظ شیرازی


شعر حافظ شیرازی بی‌‌گمان چکیدۀ  روح ایرانی است. روح ایرانی در درازنای چند هزاره از دوران باستان تا روزگار اسلامی فراز و نشیب‌های شگرف تاریخی و فرهنگی را پشت سر گذاشته و آبدیده شده است. از ایران باستان آثار نوشتاری نظم و نثر بازمانده است، ولی شمار و پیکره این نوشتارها در سنجش با آثاری که پس از اسلام به نوشتار درآمده است، بس خُرد و کم حجم است. همین اندازه از نوشتار باستانی که به زبان‌های اوستایی، پهلوی اشکانی، فارسی میانه، سُغدی، خوارزمی، سکایی و نوشته‌های مانوی تورفان بازمانده کافی است که به ژرفای فرهنگ ایران زمین پی ببریم. نام ایران هرچند در دیوان حافظ نیامده، اما از فارس سه بار و از شیراز نیز یازده بار یاد شده است. نبود نام ایران در دیوان خواجه حافظ چندان شگفت‌آور نیست، چون در سدۀ هشتم هجری و عصر حافظ، ایران در قلمرو چندین فرمانروایی به سر می‌برده و هنوز فرمانروایی...
ادامه خواندن

نوشته ای در آستانه نوروز


  محمد نوزعیم اراده ، امید و دروغ یا باید با ننگ هم آهنگ شدن پس با لگد و ستور در جنگ شدن یا عارف از آنگونه که می باید بود یا در پی هر حیله و نیرنگ شدن "نیما یوشیج" «در زندگی زخمهایی هست كه مثل خوره در انزوا روح را اهسته می خورد و می تراشد. این دردها را نمی شود به كسی اظهار كرد چون عموما عادت دارند كه این دردهای باورنكردنی را جزو اتفاقات و پیش امدهای نادر و عجیب بشمارند و اگر كسی بگوید یا بنویسد مردم بر سبیل عقاید جاری و عقاید خودشان سعی می كنند ان را با لبخند شكاك و تمسخرامیز تلقی كنند.زیرا بشر هنوز چاره و دوائی برایش پیدا نكرده و تنها داروی فراموشی توسط شراب و خواب مصنوعی به وسیله ی افیون و مواد مخدره است ولی افسوس كه تاثیر این گونه داروها موقت است و پس از مدتی به...
ادامه خواندن

طعم تکه های کوچکی از کیکِ توسعه


کودکی از آن سنی ( دهه ی 1340 - همدان ) که در حافظه می ماند در تنگدستی گذشت ؛ در اتاقی اجاره ای که یک چهارم آن با در و پنجره ای از سه چهارم بقیه جدا شده بود . این اتاق به بیرون باز و بسته می شد ؛ نه راهرو یا پاگردی ؛ و روی یک انباری ساخته شده بود که با پله های بلند و باریکی که با قد و قواره ی آن روزهای من بالا و پائین رفتن از آنها سخت بود به حیاط می رسید . فضای تنگ و بی در و دیوار زیر پله ها هم آشپز خان مان بود که اگر من و مادرم می خواستیم با هم برویم آن تو ، یکی مان می ماند بیرون . وسیله ی پخت و پزمان هم یک چراغ دو فتیله یی بود که به ترو تمیزی نمونه ی تصویر یک نبود . بعد ها...
ادامه خواندن

دلالت حضور بر غیاب


ساز و کار اصل تخاصم در فیلم‌نامه ماجرای نیمروز « جذابیت فکری و گیرایی عاطفی قهرمان و داستان بستگی کامل به نیروهای مخالف دارد » ( رابرت مک‌کی) هامارتیا کلیدواژه‌ای است که ارسطو در پوئتیک برای نقطه ضعف قهرمان تراژدی در نظر می‌گیرد، این نقطه ضعف باعث تحرک و قدرت نیروی مخالف می‌گردد و این قدرت تا آن میزان پیشروی می‌کند که باعث بروز تراژدی می‌شود. نکته مستتر در این موضوع قدرتی است که نیروی مخالف به قهرمان وارد می‌کند و قهرمان را در تنگنایی قرار می‌دهد که در انتخاب مسیر و کنش خود مقهور نیروی مخالف شود. با توجه به این نکته می‌توان اینگونه برداشت کرد که آنچه موجب خلق موقعیت تراژیک می‌شود قدرت بالای نیروی مخالف قهرمان است، نیرویی که قهرمان را دچار یک سرگشتگی و درماندگی می‌کند. رابرت مک‌کی در کتاب « داستان، سبک و اصول فیلم‌نامه نویسی» به این نکته تحت عنوان اصل تخاصم اشاره می‌کند،...
ادامه خواندن