ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

تاثیر نگارگری ایرانی در نقاشی در هند


درآمد در قرن دهم میلادی، شمال و شرق هند مورد حمله سلطان محمود غزنوی و محمد غوری قرار گرفت. از این تاریخ به بعد، حضور و نفوذ مسلمانان و حاکمان مسلمان بر هند آغاز گشت. در دوران استیلای مسلمانان بر هند، چندین سلسله بر هند حکمرانی کردند، از جمله سلسله  مملوک‌ سلطان‌ (1192ـ1298)، سلسله خلجی  (1290ـ1320)، تقلقیان (1320ـ1414)،  سلسله سعیدی (1440ـ1451)، و  سلسله لودی (1451ـ1526)، تا نوبت به مغولان مسلمان هند یا(گورکانیان) رسید. سلطنت دهلی در سال 1526 توسط سلطان ظهیرالدین محمد بابر گورگانی با شکست ابراهیم لودی پایان یافت و او پادشاهی گورکانی را بنیان نهاد. در دوره‌ی گورکانی، با اختلاط فرهنگ بومیِ هند و فرهنگ ایرانی‌ـ‌اسلامی، فرهنگ جدیدی سر  برآورد. ترکیب این دو فرهنگ بر هنر نیز تأثیرات شگفتی داشت. مکتب بومی نقاشی مستقیماً از هندیهای منطقه غرب و مکتب اسلامی دقیقاً از سبک ایرانی تأثیر پذیرفته بود. تحت سلطه سلطنت جدید، مکتب تازه‌ای در نقاشی به نام...
ادامه خواندن

مرگ قربانی‌وار و مرتاض لاشه‌خوار(3)


جاناتان پری رابطه‌ی میان آگوری و روسپی در بسترهای متعدد دیگری تکرار می‌شود. روسپیان شهر نه تنها برای پرستیدن شیوا در قالب ارباب زمین مرده سوزی اش در آنجا به گات‌های سوزان سر می‌زنند ولی هر سال در فستیوال لولارک چهات آنها می‌آمدند تا در مقبره کینا رام آواز بخوانند و برقصند (گرچه در اواخر دهه ۵۰ این عمل به دلیل یک ناآرامی جدی در بین دانشجویان ترک گفته شد). به علاوه گفته می‌شود که تخت یک روسپی معادل یک زمین مرده‌سوزی است؛ از این نظر که برای یک آگوری بقرای انجام سادانا (عمل آیینی‌اش) همان اندازه مناسب است. آگوری با طاعات گوناگونش سیدی‌ها یا قدرت‌های ماوارءالطبیعه‌ای به دست می‌آورد که به او تسلط بر جهان مادی و توانایی در خواندن ذهن می‌دهد. اگر او به حد کافی کاردیده باشد می‌تواند بیمار را درمان، مرده را بلند و ارواح خبیث را کنترل کند. او می‌تواند بدنش را به هر اندازه...
ادامه خواندن

مساجد کهن  و از یاد رفته در دهلی


مقدمه: با ورود مسلمانان از ایران ,افغانستان و آسیای میانه  در حدود قرن 10 میلادی به هند سنت ساخت مساجد برای ادای فرایض مذهبی و دینی بشدت گسترش یافته و بیشتربه صورت  مسابقه ای برای نشان دادن قدرت مالی , شدت دینداری و درنهایت درجه اخلاص او به پیامبر و اولیای دین  در آمد بطوری که تخمین زده میشود  در اوایل قرن20 میلادی بیشتر از 300 مسجد  با وسعت و محدوده آن زمان در  شهر دهلی  وجود داشته است,با نگاهی به این مساله می توان دریافت که نه تنها پادشاهان ,ملکه ها و درباریان به ساخت مساجد توجه خاص داشته  بلکه ثروتمندان ,بازرگانان و دیگر طبقات بالا نیز به این امر اهتمام جدی مبذول داشته اند و آن را یکی از فرایض دنیا و آخرت خود به حساب می آورده اند.از برخی از این مساجد در دهلی فقط نام یا ویرانه ای ولی برخی از آنها هنوز زنده و پابرجا...
ادامه خواندن

معرفی کتاب پرتوی از هند


پاز، ا.، پرتوی ازهند، ۱۳۷۸، ترجمه‌ی کاوه نیرعباسی، تهران: نشر مرکز «وقایع، اندیشه‌ها و رؤیاهای بسیار، بر یکدیگر نوشته شده‌اند، بی آن‌که هیچ نوشته‌ای کاملاً نوشته‌های زیرینش را بپوشاند.» «پرتوی از هند» کتابی است که در هم‌تنیدگی مفاهیم، موضوعات و سبک و سیاقش یاد آور هند است؛ هندی که پاز آن را ترسیم می‌کند. برهم‌کنش و واکنش جهان‌های فرهنگی متکثر در طی تاریخ. روایت کتاب مدام در حرکت از موضوعی به موضوعی و از جغرافیایی به جغرافیای دیگر به‌سر می‌برد. در عین حال که موضوعاتش گسترده و حتی پراکنده‌اند، روایت منعطف کتاب نشانی از جهش و پراکندگی ناهم‌خوان ندارد، باز هم چیزی شبیه هند. اکتاویو پاز از خلال توضیح تاریخی برخی مفاهیم آشنا مانند کاست و هندوئیسم، قابلیت تغییر و هم‌زیستی این پدیده‌ها را با باورهای مذهبی، نظم اجتماعی، زبان‌ها و مواجهه‌های فرهنگی گوناگون بیان می‌کند. تکثر جمعیتی، مهاجرت، حمله‌ی مداوم به این سرزمین و گستردگی أن سبب گرد هم...
ادامه خواندن

رقص – نمایش بهارت ناتیام


نسیم کمپانی  مقدمه: رقص های  باستانی و سنتی شبه قاره هند در واقع ریشه در تاریخ و فرهنگ کهن این بخش از جهان دارد,در نقاشی های غارهای آجانتا در شهر اورنگ آباد ایالت ماهاراشترا که حدود 2000 سال قدمت دارد و در کنده کاری های معابد باستانی در سراسر هند بخوبی می توان این هنر اصیل را مشاهده کرد.در واقع به این رقص ها می توان اصطلاح (تاتر آهنگین هندی )را اطلاق کرد ,زیرا آن ها در واقع بیان کننده تاریخ ,فرهنگ و تمدن باستانی هند می باشند ,رقصندگان با نشان دادن حرکات و اشارات دست ,صورت و چشم ها در واقع داستان ها را تعریف و تشریح می کنند.کلمه شاستریا Shastriya  کلمه ای است سانسکریت  که به معنای کلاسیک در زبان انگلیسی  است و در واقع بیان کننده  اجرای سبک های هنری  رقصنده  می باشد ,در کل رقص های کلاسیک هندی بازگو کننده داستان های خیر و شر و...
ادامه خواندن

مرحله پاگشایی بلوغ در هندویسم یا اوپایانا


نسیم کمپانی مقدمه: اوپایانا یا اوپایانام Upanayanam   در واقع مرحله گذر از دوران کودکی به دوراغ بلوغ یعنی  مسولیت پذیری اجتماعی و آموزش های دینی و فرهنگی در دین هندو می باشد,این مراسم یا جشن ورود به دنیای بزرگان را یک معلم مذهبی یا گورو Guru  انجام می دهد, در این روز مهم پس از غسل و تطهیر بدن پسر جوان در مقابل معلم مذهبی خویش وارد شده و به او ادای احترام می کند ,  این شخص  خاص با انداختن سه بند کتانی سفید یا یاجنوپویتا Yajnopavita  به سینه او, او را به عنوان شاگرد خویش پذیرفته  و درواقع این بندها باید در روی شانه چپ افتاده و از زیر دست راست بگذرد و این سه بند نشانه سه الهه یا خدا بانوی زیبا یعنی پروتی(الهه خرد و دانایی) ,لکشمی(الهه ثروت ) و سرسوتی(الهه هنر و ادبیات) می باشد , تا به او نه تنها آموزش های مذهبی...
ادامه خواندن

بررسی واژه "توایف " "طوایف"  در زبان هندی و اردو Tawaif :


نسیم کمپانی مقدمه: یکی پس از ورود مسلمانان به هند در قرن 10 م از ایران ,افغانستان و آسیای میانه فرهنگ ایرانی-ترکی تقریبا در تمام جنبه های زندگی هندیان وارد و جاگیر شد ,پادشاهان ایرانی و ترک مشوق هنر در تمام زمینه ها بودند و بسیاری از موسیقی دانان,شعرا,نویسندگان, نقاشان,خطاطان,معماران ,بافندگان پارچه و فرش و دانشمندان از سایر کشورها به هند سرازیر شده و در دربار به گرمی پذیرفته شدند ,اینان به آوردن فرهنگ و هنر خویش به هند و پذیرفتن برخی از جنبه های فرهنگ و تمدن هند فرهنگ نوظهوری را پدید آوردند که تا کنون در بیشتر بخش های شبه قاره هند قابل مشاهده می باشد.یکی از این موارد نوازندگان و رقصندگان دوره گرد محلی بودند که در شهرها نمایش اجرا کرده و به علاوه به فال گیری ,شعبده بازی و تن فروشی مشغول بودند,اینان پس از ورود گروه های ذکر شده به شبه قاره هند در شهر...
ادامه خواندن

ازدواج در هندویسم


قوانين ازدواج در دين هندو بر اساس قانون مانو است که در زبان سانسکريت «ويوا سَنسکار» ناميده ميشود. مهمترين موضوع مرتبط با ازدواج نيز اين است که ازدواج عاشقانه يا بر مبناي رضايت دو طرف چندان مورد پسند نبوده و ازدواج دختر بايد با اجازه پدر و جد پدري، برادر و يا عموي بزرگتر او انجام شود؛ چراکه از گذشته ازدواج در دين هندو بايد بر مبناي سيستم «کاست» يا همان نظام طبقات اجتماعي صورت پذيرد. همچنين در دين هندو ازدواج يک وظيفه الهي به حساب ميآيد که هر يک از اعضاي جامعه بايد آن را در طول زندگي خويش انجام دهد. بر طبق کتب مقدس هندو، زن و شوهر در ازدواج به رستگاري الهي و آسماني يا «موکش» ميرسند. تامين مالي داماد از سوي خانواده عروس مسايل مالي در تمامي ازدواجها در شبه قاره هند بسيار مهم بوده و رسمي به نام «دوري سيستم» وجود دارد که در آن...
ادامه خواندن

کمالِ مطلوب و هُنر: واکاویِ چیستیِ سُنّتِ نقاشی- موسیقی در شرق


چکیده: از دوران باستان همواره کسانی بوده‌اند که آرزوی تبدیلِ سطوحِ نامتجانسِ هستی به‌یکدیگر را جهتِ دستیابی به «جسمِ متعالی» یا «کمالِ مطلوب» در سر می‌پرورانند و از آنجا‌که وادی هنر نیز از قرونِ نخستین پیوندی ناگسستنی با اعتقاداتِ سنّتی داشت این مسأله در آن به‌صورتِ یکی‌انگاریِ نقاشی و موسیقی پدیدار گشت. امّا استخراجِ اصولِ بنیادینِ اندیشه‌ای که آثارِ ذاتاً متفاوتِ دیداری و شنیداری را در شرق  به مثابه‌ی تجربه‌ای واحد در نظر می‌گیرد، به علّتِ عدمِ وجودِ پیشینه‌ای مکتوب و مستقل به‌سهولت امکان‌پذیر نیست. از این‌رو نوشتار در راستای پاسخ به اینکه نظام‌های فکری مختلفِ شرقی چگونه چنین ارتباطی را تعریف کرده‌اند و به بازنماییِ آن واکنش نشان داده‌اند، با بهره‌گیری از روشِ تطبیقی به این نتیجه می‌رسد که پیوندِ نقاشی و موسیقی در شرق علی‌رغمِ ریشه‌دوانیدن در اندیشه‌ها‌ی باستانی و فلسفه‌ای کیهانی مبتنی بر بازنماییِ هارمونیِ کُرات و مفهومِ وحدت، به سه طریقِ مختلف در ایران، هند و...
ادامه خواندن