ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

برند می پوشم، پس هستم

  هفته نامه کرگدن شماره 41 / اسفند 1395  - ناصر فکوهی: اکثر مطالعاتی که در ده، بیست سال اخیر در گروهی از رشته های جدید و به روز جهان نظیر رفتارشناسی جانوری، عصب شناسی روانی، علوم شناخت و اپی ژنتیک انجام شده، خلاف تصورات چندصد ساله ما نشان داده اند که پهنه های پیچیده اخلاق، سلایق، عواطف، زبان، خاطره، مبادله و هویت خاص انسان نیستند و در یک گسست با طبیعت و در تداوم و پیوند با آن قرار دارند.فرانس دو وال، رفتارشناس جانوری برجسته کانادایی، در آخرین کتاب خود با انجام آزمایش های عملی در زمینه اخلاق و ریشه های بیولوژیک آن، بر این نکته تاکید کرده است. اگر فرض را بر آن بگیریم که بسیاری از چیزهایی که ما صرفا «انسانی» می دانسته ایم، طبیعی هستند، باید این را نیز بپذیریم که آنچه طبیعی است، نه از قوانینی حداکثر چند هزار ساله (از شروع تمدن ها)، بلکه...
برچسب ها:
ادامه خواندن

مجذوب خشونت در زندگی روزمره می‌شوم: گفتگو با یوکو اوگاوا

برگردان مستانه تابش یوکو اوگاوا را در ایران با کتاب پرفروش «خدمتکار و پروفسور» می‌شناسیم؛ کتابی که با شیوه لطیف خاص اوگاوا خواننده را به دنیای بی‌نهایت اعداد می‌کشاند و درگیر ملغمه‌ای بی‌نظیر از واقعیت و تخیل می‌کند. این کتاب یکی از آثار منتشر شده اوگاوا در ایران است که توسط دو مترجم به فارسی برگردانده شده و تاکنون بیش از پنج بار تجدید چاپ شده است. داستان‌های اوگاوا نه فقط برای خوانندگان متوسط و معمولی، بلکه برای نویسندگان برجسته دنیا و همچنین منتقدان ادبی نیز جذاب و قابل‌تحسین است. به طوری‌که کنزابورو اوئه، نویسنده مشهور ژاپنی و برنده جایزه نوبل درباره او می‌گوید: "یوکو اوگاوا توانایی بیان کردن لطیف‌ترین ویژگی‌های ذهنی انسان را در قالب ادبیات دارد و این کار را در عین تاثیرگذاری انجام می‌دهد." آنچه در ادامه می‌آید خلاصه‌ای از گفت‌و‌گوی این نویسنده با مجله نیویورکر است.  داستان «خاطرات بارداري» که پيش از اين منتشر کرديد، درباره وضعيت...
ادامه خواندن

سه نقطه کوتاه در یک زندگی بلند

  جان لورو/ ترجمه گلی امامی جاسوس من و بورلي 2، هر دو کلاس دوم مدرسهي جديد خيابان «کاروو3» بوديم و هر دو از زنگ تفريح نفرت داشتيم. بورلي از زنگ تفريح متنفر بود و در تمام مدت آن زار ميزد و هيچکس هم نميدانست دليلش چيست، اين بود که همه مسخرهاش ميکردند. نفرت من به اين دليل بود که (زنگ تفريح برايم) مدرسهي واقعي نبود و ما چيزي ياد نميگرفتيم. وقت آدم تلف ميشد. من بورلي را فقط به اسم و اطلاعاتي که از جاسوسي کردن دربارهاش به دست آورده بودم ميشناختم. اسم فاميلش لاپلانت4 بود، که اسمي عجيب و طبعاً عوضي بود، همه معتقد بودند که بچه نهنه است. حتي خوشگل هم نبود. گريهي مدامش مرا ميترساند، اين بود که هرگز با او حرف نميزدم. نميخواستم کسي تصور کند که با او دوستم. بورلي (بين همکلاسيها) جا نيفتاده بود. و بين خودمان، من هم جا نيفتاده بودم. بهترين اتفاق...
برچسب ها:
ادامه خواندن

فهم مدرن از حافظ در مشرب هرمنوتیک

مریم گودرزی شاید به نظر برسد سخن گفتن از حافظ کار راحتی است. دیوان حافظ جزو اولین کتاب‌هایی است که هر یک از ما آن را در خانه‌هایمان می‌بینیم و می‌خوانیم. آن را بر سر سفره هفت سین عید نوروز قرار می‌دهیم و با غزلی از آن، سال نوی خود را آغاز می‌کنیم. ابیات آن جسته و گریخته روی کارت پستال‌ها، تابلوهای خطاطی، سر در ورودی خانه‌ها، در پیام‌های عاشقانه و حتی روی سنگ قبرها مدام در معرض دیدن و خواندن هستند. به همین دلیل فکر می‌کنیم حرف زدن از حافظ کار راحتی است، ولی حقیقتا این‌طور نیست. پای حرف زدن از حافظ که به میان می‌آید، تازه می‌فهمیم که این دیوان کوچک و فشرده چه اقیانوس بی‌انتهایی است که هر کسی را توان شنا کردن در آن نیست. به قول خود حافظ «نه هر که سر بتراشد قلندری داند». داریوش آشوری جزو کسانی است که در این وادی قلندری...
ادامه خواندن

برای مرد بزرگی که میان ماست: جعفر والی

بهروز غریب‌پور در سرماي کشنده تورنتو، کنار ديوار سالن تئاتر، چمباتمه زده‌اند؛ عاشقان تئاتر کز کرده‌اند تا نگهبان در را به رويشان باز کند و به آن‌ها اجازه بدهد به سالن تئاتر که براي نسل آن‌ها فراتر از معبد است، وارد شوند و خود را نثار عشقشان، تئاتر، کنند. هر‌کدام از گوشه‌اي از جهان پاره‌پاره آمده‌اند. بيشتر بازيگرند. در ميان آن‌ها مرد بزرگ، اما کوچک‌اندامي در خود فرو رفته است... سوز زمستان بزرگ و کوچک نمي‌شناسد و عادلانه و بي‌ذره‌اي رحم، قصد جان همه را کرده است و حتما به خودش مي‌گويد: "به من چه ربطي دارد که از کجا آمده است و کيست، از مسکو يا زاگرب يا ورشو يا تهران... هر که هست و از هر کجا که آمده باشد، به من ربطي ندارد، من لاله‌هاي گوش را چنان سرد و يخزده مي‌کنم که از گوش جدا شوند و بيفتند و اگر کسي به هوش نباشد و حواسش...
ادامه خواندن

حافظ در افغانستان

محمدکاظم کاظمی   ز جام عشق کشيديم باده با دل شاد سبوي عقل شکستيم، هر چه باداباد غلام همت آنم که گر به خاک نشست نداد پيش فرومايه، آبرو بر باد    اين دو بيت از واصل کابلي است؛ شاعر متاخر افغانستان و دبير دستگاه سلطنتي در عصر خود. و اين تنها واصل نيست که رنگ و بوي شعر حافظ از آثار او پيداست. بسياري از شاعران متاخر و معاصر افغانستان متاثر از حافظ بوده‌اند و سر اين سلسله تا امروز کشيده شده است.  اين از غلط‌هاي مشهور است که مي‌گويند در افغانستان شعر بيدل فراگيرتر از حافظ است و ديوان بيدل کتاب باليني مردم است. حقيقت اين است که بيدل در افغانستان بيشتر شاعر خواص است و در حلقه‌هاي ادبي و در مواردي ميان اهالي تصوف و خانقاه شهرت بيشتر دارد. ولي ذهن و زبان عموم مردم جامعه همچنان در تصرف حافظ و سعدي است. باري، اولين کتاب شعري...
ادامه خواندن

تافته جدابافته

  بهروز   غریب‌پور آقا محمد شاطر دست او را گرفته است و از کوچه‌هاي پيچ در پيچ شهر مقدس با خود مي‌برد. مقصدشان خانه «آقا سيد عرب» پير و فرزانه است. جمعه است و در همان کوچه‌ها کودکان هم‌سن و سال «محمدرضا» در حال بازي‌هاي بي‌سر‌انجام يا کم سر‌انجام کودکانه‌اند اما او حسرت پيوستن به آن‌ها را ندارد. او واهمه دارد که پير فرزانه و مومن صدايش را و تلاوت قرآنش را به همان اندازه که پدرش پسنديده است، نپسندد و سوره‌ها را در ذهن زمزمه مي‌کند و با لبان بسته، خود را آماده خواندن مي‌کند و بي‌آن‌که بداند به تمريني حرفه‌اي تن مي‌دهد که تارهاي صوتي را ورزيده مي‌کند.   آقا محمد شاطر از رعاياي حاج‌آقا سيد علي‌اکبر طبسي، جد کودکي است که دستش در دست اوست و خدمتگزاري‌ است که نمي‌داند دست يک نابغه آواز و موسيقي را گرفته. شايد اگر مي‌دانست هم‌قدم شدن با محمدرضاي شجريان خردسال...
ادامه خواندن

جنگ به روایت احمد محمود

خبرهاي راديو عادي است کاوه فولادي‌نسب  جنگ براي بسياري از نويسنده‌هاي بزرگ دنيا منبع الهام بوده و هرچه باشد اين هم نظري است که: «در مرکز رمان‌هاي بزرگ هميشه يا جنگ حضور دارد يا عشق.» در ايران ما هم نويسنده‌هاي زيادي از اعاظم قدما تا جوان‌ترها و تازه‌کارها با الهام از جنگ تحميلي هشت‌ساله دست به خلق آثار داستاني زده‌اند و هنوز هم مي‌زنند؛ گرچه کم‌کمک نسلي از نويسنده‌ها دارند وارد بازار ادبي مي‌شوند که هيچ خاطره و يادگاري از جنگ ندارند و متولد سال‌هاي بعد از امضاي قطع‌نامه صلح هستند. در کلي‌ترين تقسيم‌بندي، آثار مربوط به ادبيات جنگ هشت‌ساله ايران و عراق را مي‌توان به دو گروه تقسيم کرد. گروه اول آن‌هايي هستند که به «دفاع مقدس» مي‌پردازند و هدفشان بيشتر به تصوير کشيدن رشادت‌هاي نيروهاي خودي و جنايت‌هاي دشمن غاصب است و گروه دوم آن‌هايي هستند که مفهوم «جنگ» را به ‌عنوان پديده‌اي شوم و خانمان‌برانداز در کانون...
ادامه خواندن

کالوینو، طنزپردازی از گذشته و حال و آینده

پرویز شهدی ميان همه ملت‌ها و همه زبان‌ها، نويسندگان و گويندگاني طنزپرداز بوده‌اند و هستند، اما به گمان من ايتاليا و نيز کشور خودمان، ايران، دست بالا را دارند. البته چون ما به نثر کمتر پرداخته‌ايم، همه طنزپردازهايمان در قالب شعر طبع‌آزمايي کرده‌اند، اما ايتاليايي‌ها به‌ويژه در قرن بيستم و پس از جنگ جهاني دوم، با نوشته‌ها و فيلم‌هايشان موجي از نوگرايي و طنز تلخ و گاه بسيار گزنده را در اين کشور به وجود آوردند؛ فيلم‌هايي که شايد فقط هم‌سن و سال‌هاي من به ياد دارند و در حال حاضر اثري از آن‌ها نمي‌بينيم (به‌ويژه با دوبله‌هاي سراسر متلک‌پراني و گوشه‌کنايه‌هاي پر‌معني و همزمان خنده‌دار). فيلم‌هايي با مضامين طعم تلخ شکست، غرور جريحه‌دار شده، سست عنصري بادمجان دور قاب‌چين‌هايي که دور و بر موسوليني خل و چل و خودبزرگ‌بين را گرفته بودند که مي‌خواست امپراتوري رم قديم را زنده کند و بعد هم فقر و بحران‌هاي اجتماعي که هنوز...
ادامه خواندن

خاطرات آن سال‌ها

احمد آرام 1 مدرسهاي که در سال 1317 ه.ق، در بدترين شرايط اجتماعي و حکومتي و در دور افتادهترين شهر ايران، ساخته شد، در دوران گذار به مدرنيته ميتواند لحظه به لحظه مبدأ تاريخي خاص بشود. احمد خان دريابيگي حکمران بوشهر که علاقهمند بود به تعليم و تربيت مدرن و اروپايي آن زمان، اين زمينه را مهيا ميسازد تا با تقليد از شيوه آموزشي که در مدارس رشديه تهران و ديگر مدارس نوين آن روزگار مرسوم بود به تربيت جوانان بوشهري بپردازد. از همين روي به کمک مظفرالدينشاه قاجار و تجار شهر، مدرسه «سعادت» بنا ميشود. شکل اين مدرسه برگرفته از معماري سنتي بوشهر بود با شش کلاس بزرگ و چهار ايوان بادگير و از همه مهمتر وجود يک سالن تئاتر اروپايي که تمام امکانات يک تئاتر استاندارد، در مقياسي کوچکتر را دارا بود. از اين مدرسه افرادي همچون صادق چوبک، اسماعيل رائين (نويسنده تاريخ فراماسونري ايران)، عبدالحسين شريفيان (مترجم)،...
برچسب ها:
ادامه خواندن