ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

مثلث 2: معاصر بودن از نظر تا عمل


از سری برنامه های مثلث که توسط جامعه مهندسان معمار ایران در خانه هنرمندان برگزارمی گردد، دومین سلسله گفتار به موضوع "معاصربودن از نظر تا عمل " اختصاص یافت. معاصر بودن به چه معناست ؟  ما معاصران چه کسی و چه چیزی هستیم ؟ شاید ، گفتگویی مداوم باشد بین تکه پاره های غیر منسجم ؛  در یک جهان تکه تکه شده با سرعت تغییر تاریخی و تکنیکی و شرح های درهم رسانه ها ،   جسارت خیره شدن مستقیم به تاریکی زمان باشد، و فاصله گرفتن از بزنگاهی که تنگاتنگ به آن متصلیم .  از همین نگاه ، نشست "معاصر بودن از نظر تا عمل " تمرینی است از شنیدنِ "تأملات  نابهنگام "  این گفتارها در سه بخش و توسط میهمانان برنامه با موضوعاتی که در ذیل آمده است ، 1-هنرو نظریه پردازی هنر: هلیا دارابی( منتقد و دکترای پژوهش هنر) -  برخی مصادیق معاصریت در هنر بصری و بهرنگ...
ادامه خواندن

جین جیکوبز و متشکله‌های واقعیت شهر به روایت ساسکیا ساسن


جین جیکوبز از ما می خواهد در شهر به چه چیزهایی نگاه کنیم؟ انچه از پی می اید گزاره هایی است که ساسکیا ساسن، جامعه شناس شهری، در قالب مقاله ای در روزنامه گاردین، در پاسخ به این پرسش طرح می کند: اندیشیدن به این پرسش مرا به تمرکز بر شرایطی که به تولید متروپلیس منتج می شوند واداشت  ـ تنوع وسیعی از کارگران، فضاهای کار و فعالیت شان و همچنین اقتصادهای خُردِ چندگانه ی درگیر با این تنوع انسانی و فضایی فرابزرگ. بسیاری از این متغیرها امروزه در ظاهر نسبتی با شهر جهانی برقرار نمی کنند یا به حوزه های دیگری تعلق دارند، اما نگاهی دقیق تر، انگونه که جین جیکوبز بر ان پامی فشارد به ما نشان می دهد که بر خطا هستیم.  جین جیکوبز از ما می خواهد به تبعات این اقتصادهای خُرد بر شهرمان ـ مردمانش، محله هایش و قواعد بصری ای که شهر با ان...
ادامه خواندن

اندرِا پالادیو؛ معماری که مدرنیته را در کالبد کم رمق دوران باستان دمید


اندرِا پالادیو؛ معماری که مدرنیته را در کالبد کم رمق دوران باستان دمید [1] نوشتـه ای از: تام دیکهُــــف [2]   برگردان آرش بصیرت [3]   نام کمتر معماری با "ایسم" ترکیب شده است، ما ِبرمانتِیسم، ِگریسم، وِرنیسم، کربُزیَنیسم نداریم، اما پالادیَنیسم داریم. اکادمی سلطنتی در لندن، همـ چون بسیاری از دیگر گالری ها، برخلاف تمرکزش بر ارائه اثارهنرمندانی مثل ون گوگ و تیتیان ، ندرتا، عنوان اصلی نمایشـ گاه یا برنامه خود را به یک معمار تخصیص می دهد. اما خاصه خرجی های بی حد و حصری مثل چاپ کاتالُگ، دعوت از BBC برای پوشش خبری مراسم، توزیع لیوان های دسته دار منقوش به نمایی از ستون های کرنتین میان شرکت کنندگان به رسم یادبود و . . . همگی نشان از وجود دلایلی سترگ بر موجه دانستن ذکر مجددی از معمار ایتالیایی اندرِا پالادیو در پانصدمین سالـ گردش در لندن دارد، که او، بی شک، تاثیرگذارترین معمار تاریخ...
ادامه خواندن
برچسب ها:

آینده، اکنون است  ـ بخش اول ـ آموزش معماری از 1970 تا 1990  




اینده، اکنون است  ـ بخش اول ـ اموزش معماری از 1970 تا (1)1990 استن آلن (2) برگردان آرش بصیرت (3)    فکر کردن به اینده، همیشه برای من جذاب بوده است، با این حال باید پذیرفت صورت های پیشروی هر نوع نظمی، همیشه بذری از ابتذال را به نطفه نشسته اند. ویلیام گیبسون (4)    در میان مدعوین اولین همایش معماری نیویرک که در سال 1991 به همت پیتر آیزنمن و سینتیا دیویدسن برگزار شد، نام ویلیام گیبسون؛ نویسنده رمان کلاسیک سبک سایبرپانک به نام نیورمنسر نیز به چشم می خورد. کتابی که در سال 1984 منتشر شد و تصویری از اضطراب جهانی دیستوپیایی به نمایش می گذارد که سایه تکنولوژی بر تمام جوانب زندگی روزمره اش رسوب کرده است. در رمان های اولیه گیبسون، تحرک فیزیکی بی سابقه و سیالیت هویت فردی به واسطه تکنولوژی های دیجیتالی امکان پذیر می شوند، ترفندی که بر قرار ان هم سوبژکتیویته فردی...
ادامه خواندن

زها حدید



مهرداد ایروانیان   Mechanical dead space is defined as volume of gas breathed as the result of use in a mechanical device.   با اتصال یک ونتیلیتور مکانیکی پا به مرحله افزایش قابلیت ها می گذاریم. شاید حیطه اول، قلمرو جایگزین و ورود به جهان رپلیکاهاست. یک سیستم که می خواهد جایگزین شود و به بدعمل کردن فائق آید. سیستم جایگزین در خارج ابقاء می شود. در این جا نمی توان به درستی وطن را مشخص نمود، چرا که بین یک اندام ارگانیک و یک ساختار مکانیکی وضعیت مشترکی ایجاد گردیده.  آیا اندام ارگانیک وارد موطن ساختار مکانیکی که از قبل مستقر بوده، شده است؛ یا سیستم متعاقباً وصل می گردد و محتوای محیطی دیگر مفهومی ندارد. شاید تمامی تلاش برای ارتقاء مکانیک به بیومکانیک در نتیجه گریز از همین مجادله و تعبیه در درون بوده که تحت شمول ان جهان وطنی بعنوان یک شعار مطرح می گردد.  در این...
ادامه خواندن

زاحا حدید


كاترين اسپريدونف     تصور نمی کردم که روزی بخواهم به مناسبت درگذشت یکی از محبوبترين و قوی ترین زنان جهان بنویسم؛ ابرانسانی که در طول زندگی کوتاه خود، آثار بی شمار و ارزشمندی را به جا گذاشت. تا چند روز پیش در لیست برنامه هایم wish list آرزويي داشتم که دیگر هرگز عملي نخواهد شد و آن، گفتگوی رو در رو با شخصیت بزرگ و مگاستارکیتکت Megastarchitect جهان "زاها حدید" بود. بحث من ابراز سلیقه شخصی درباره سبک طراحی و یا تحلیل و مقایسه پروژه های حدید و بازگو نمودن آن ها نیست، چرا که مجموعه آثار او با تمام مشخصات آن بارها منتشر شده و در دسترس عموم قرار دارد. آنچه در اینجا اهمیت دارد،  "تأثیرگذار بودن" است و اینکه چگونه زاها توانسته معماری زمانه را تحت نفوذ و تسلط خود در آورد و با شکستن کلیشه ها، الگویی جدید بیافریند، آن را جا بیندازد و گسترش دهد....
ادامه خواندن

زاها حدید


نگاه ویژه زاها حدید به مسأله فرم را که مشخصه شاخص معماری تندیس‌گرای وی و نشانه اوج نبوغ او در خلق نظام تازه هندسی متکی بر محاسبات پیچیده ریاضیاتی در عصر پردازش‌های فرامغز انسان است، می‌توان در بستر "جامعة نمایش" به‌مثابه ویژگی اصلی جامعه و جهان امروز و تحت عنوان "فرم به‌مثابه کالای نمایشی" نیز تحلیل کرد. اگر به قول فوئرباخ بپذیریم که "زمانة ما تصویر چیزی را به‌ خود آن چیز، بازنمود را به واقعیت و نمود را به بود، ترجیح می‌دهد و آنچه برایش مقدس است، وهم است"، آنگاه به‌قول ایتالو کالوینو "بارش بی‌پایان تصاویر" آثار پروژه‌های فرازمینه‌ای و فراانسانی معمارانی چون حدید قابل‌فهم‌تر می‌گردد. درحالی‌که ریچارد کرنی برای این وضعیت از مفهوم "اعتیاد به تصاویر" استفاده می‌کند، رولان بارت فرهنگ به‌کلی پساصنعتی و پسامدرن عصر رسانه‌های انبوه را "تمدن تصویر" می‌خواند. امروز وفور تصاویر، اغلب موجب احساسی بی‌رحمانه از افراط و انباشتگی می‌شود؛ نوعی خفگی در دریای...
ادامه خواندن
برچسب ها:

زَها؛ مرگ و زیست خاورمیانه ای


کاوه بذرافکن در اخرین روزهای تعطیلات نوروز(دوازدهم فروردین 1395)، شبکه های اجتماعی و تلویزیونی به بازنشر مرگی زود هنگام پرداختند، مرگی که طبیعتا برای جامعه ی تخصصی ما قابل ملاحظه بود ولی از بردی برخوردار شد که غیر متخصصان را هم در نوردید و بار دیگر غیرمعماران را به معماری جلب کرد، توجهی هم دلانه. زَها حدید معمار زن بریتانیایی- عراقی بر اثر سکته ی قلبی در 65 سالگی درگذشت.  شاید مردم انگلستان و اروپا به خاطر نداشته باشند که در اوایل دهه ی 90، شورای محلی شهر کاردیف در ولز بریتانیا، طرح برنده ی مسابقه ی اپرای این شهر را؛ اگرچه طرح در مسابقه ی دموکراتیکی از میان دفاتر معماران برجسته انتخاب شده بود؛ مسکوت گذارد. در آن زمان بسیاری بر این باور بودند که زن معمار خاورمیانه ای (زَها حدید؛ متولد 1950 بغداد، فرزند وزیر اسبق اقتصاد عراق، دانش آموخته ی کارشناسی ریاضی در دانشگاه امریکایی بیروت و...
ادامه خواندن
برچسب ها:

زاها حديد- دگرديسي فضا، از مالويچ تا فينشترلين


تابستان قبل از فرصتي كوتاه استفاده كرده و براي ديدن چند پروژه به رم، برلين، و مونيخ رفتم. Maxxi حديد در زمره انها بود. Maxxi حاصل دوراني پربار و حد فاصل زبان معماري كارهاي اوليه او و دوران متاخر معماريش بشمار مي ايد. محكم، روان و در پرواز. زبان معماري او در طول ساليان، جريانهاي متفاوتي را تجربه كرده و دستاوردهاي فضائي متمايزي را حاصل داده است كه حاصل گفتگوي او با هنرمندان و معماران اوايل قرن بيستم است. دوراني كه نقطه عطف تحولي عظيم در كليه شىونات زندگي بشري و مبدأ ظهور زبان هنری و معماری بي سابقه است. مالويچ و فينشترلين finsterlin دو چهره اصلي اند. حديد معماری را با مالويچ اغاز و با فينشترلين به پايان رساند. كشف مالويچ حاصل نمايشگاه دهه ٦٠ ميلادی هنر و معماري اوانگارد اواىل قرن روسيه در لندن بود كه بعد از چهار دهه سكوت و ناديده انگاشتن ان توسط منتقدان و...
ادامه خواندن
برچسب ها:

درباره زاحا حدید


زاحا حدید را از زمان دانشگاهم در لندن به یاد دارم. شاید اولین بار در سال 1985 یا 86 ، حدود سی سال پیش نام او را شنیدم! می گفتند یکی از استادان جوان  و بحث برانگیزِ مدرسه ی AA  لندن است، چند خیابان پایین تر از دانشکده ی ما بود  که اولین بار او را دیدم، واقعا هم چنین بود. در آن زمان سبک پست مدرن غوغا میکرد و به عنوان