ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

انسان‌شناسی درد و رنج (48)


داوید لوبروتون برگردان ناصر فکوهی و فاطمه سیارپور مارتین ( 23ساله)، از خود می‌پرسد آیا زندگی‌اش تحت تأثیر دردی که در دوره جوانی کشیده، قرار نگرفته است؟ «دوران کودکی من چندان شاد نبود. این دوران بار سنگینی را بر دوش من گذاشت. امروز هم برای من مشکل است که میان گذشته‌ام و زندگی در حال حاضرم تمایز قائل شوم. نمی‌دانم کجا هستم. فکر می‌کنم بسیاری از چیزها، روانی-جسمانی است و نمی‌دانم چرا نباید این درد را حس کنم. نمی‌دانم بالاخره آدم خودش که دردهایش را نمی‌سازد. درد همین طور در سن و سال من از آسمان بر سر کسی خراب نمی‌شود». مادر او، خانواده را ترک کرده و چهار فرزندش را با همسرش تنها گذاشته بود. حالا مادرشوهر همه چیز را بر سر او خراب می‌کرد در حالی که او در بسیاری موارد قربانی نفرت بوده و کتک می‌خورد. ریمون یک زن بیوه هفتاد ساله می‌گوید: «وقتی فکرش را می‌کنم...
ادامه خواندن

واقع گرایی در سینما: خوانشی جامعه شناختی بر فیلم « مغزهای کوچک زنگ زده »


  (( دیریست که در زمانه دون از دیده همیشه اشکبارم عمری به کدورت و الم رفت تا باقی عمر چون سپارم نه بخت بد مر است سامان و ای شب، نه تو را است هیچ پایان)) نیما یوشیج واژه هژمونی ( Hegemony) یا همان سلطه گری و فرا دستی را اولین بارآنتونیو گرامشی فیلسوف و نظریه پرداز مارکسیست در مطالب خود به کار برد.همیشه در جامعه و ساختار سیاسی قدرت عده ای فرمان می دهند و عده ای فرمانبر هستند. حتی در علم روانشناختی و روانکاوی بحث سلطه یکی از مباحثه داغ و قابل توجه است.در این مطلب همانطور از عنوان پیدا است، ما می خواهیم نگاهی جامعه شناختی به فیلم « مغزهای کوچک زنگ زده» اثر هومن سیدی بیندازیم، به اینکه چگونه در یک محل و یا حتی یک جامعه، سلطه و سلطه گری باعث تزلزل و افت فرهنگی در جامعه شود. فیلم « مغزهای کوچک زنگ زده...
ادامه خواندن

انسان شناسی درد و رنج (48)


داوید لوبروتون / برگردان ناصر فکوهی و فاطمه سیارپور بعد نمادین بدن، اینکه بدن معنایی را در خود متبلور می‌کند که به یک تاریخ شخصی پیوند خورده است ،گاه سبب می‌شود که فرد در مسیر زندگی خود، یک درد را از هیچ برای خود بسازد یا معنایی مشخص را در آن تقویت کند. بدن در اینجا نه در موقعیتی روانی- جسمانی، بلکه در موقعیتی جسمانی- معنایی قرار می‌گیرد و از خود در برابر تهدیدهایی بسیار هولناک‌تر محافظت می‌کند. درد حتی زمانی که به یک زندگی فروپاشیده و رنج پیوند خورده است ،گاه بدون آنکه فرد آگاه باشد به او کمک می‌کند رابطه‌ای با جهان را حفظ کند. ترجمان درد شکلی متناقض‌نما از مقاومت است که به شکلی از تنازع بقا تبدیل می‌شود(بروتون، 2007). درد، به فرد آسیب می‌زند اما با این کار آسیب به او را در جایی دیگر کاهش می‌دهد. درد مانع آن می‌شود که بدترین‌ها از راه برسند....
ادامه خواندن

بررسی بهداشت روان در گفتگو با دکتر احمد محیط


دکتر احمد محیط، روانپزشک، را بسیاری که دغدغه کار سیستماتیک برای سامان دادن به بهداشت روانی دارند یا با مدیران ایرانی سازمان جهانی بهداشت آشنا هستند، می‌شناسند. او که در سال 1322 در کرمان به دنیا آمده و در سال 1340 وارد دانشکده پزشکی تهران شده، از معدود مدیران ایرانی سازمان بهداشت جهانی در سال های اخیر است و در دوران تصدی مسئولیت‌های خود در این سازمان خوش درخشیده است. او در سال 1347 درجه دکترای پزشکی خود را از دانشگاه تهران دریافت کرد. او در سال 1351 برای اخذ تخصص به امریکا رفت و تخصص خود را در رشته روانپزشکی از دانشگاه تمپل دریافت کرد. آنگاه در سال 1357پس از دریافت فوق تخصص رفتار درمانی و یک سال کار در دانشگاه تمپل به ایران بازگشت. در دهه 1360 همزمان رئیس انستیتو روانپزشکی تهران و مدیر گروه روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران بود و در این موقعیت به ادغام بهداشت...
ادامه خواندن

انسان‌شناسی درد و رنج (46)


  داوید لوبروتون برگردان ناصرفکوهی و فاطمه سیارپور سازگاری کالبدی [با درد] که فروید به آن اشاره می کند، پی‌آمد قدرت نمادینی است که به موقعیت کالبدی تعیّن می‌بخشد. کالبدی شدن اغلب نوعی معنا‌یافتن است (لوبروتون، 2008 الف) که خود گویای قابلیت نفوذ دوجانبه میان کالبد و معناست. انسان گاه ناخود‌آگاه دست به مبالغه در دردهایش می‌زند، دردهایی که بدون آن‌ها زندگی کردن برایش ناممکن است: برای نمونه وقتی می‌خواهد یک زخم قدیمی دوران کودکی یا هر دوره دیگری را التیام ببخشد یا جایگاه خود را در یک نظام از روابط را حفظ کند، اغلب گرایش به آن دارد که درباره دردهایش اغراق کند. این دردها برای او نوعی پیوند با جامعه به شمار می‌آیند، ولو آنکه همراه با تلاش بسیار برای رسیدن به التیام باشند. یک رنج مبهم و فراموش شده بدین ترتیب برای به بیان درآمدن مشروعیت می‌یابد و از این راه به زندگی سازمان داده و نوعی...
ادامه خواندن

درباره علی‌محمد كاردان


  در مهد روانشناسى ايران   علی‌محمد كاردان در ذهن خیلی‌ها ماندگار است. در ياد دانشجويانى كه از ۴۵ سال پيش تاكنون در رشته‌های روانشناسى و علوم تربيتى فارغ‌التحصیل شده‌اند. او حالا ۷۷ ساله شده و قدم‌هایش شادابى روزگار دورى كه براى اولين بار پا به دانشگاه تهران، دانشكده علوم تربيتى و روانشناسى گذاشت را ندارد و حالا با قدم‌هایی آرام‌تر به دانشكده روانشناسى و علوم تربيتى دانشگاه تهران می‌آید. كسى كه براى اولين بار واژه روانشناسى را بر آغاز نام دانشكده علوم تربيتى گذاشته و براى نخستين بار دانشكده مستقلى با عنوان «روانشناسى و علوم تربيتى» به وجود آورده كه الگوى ساير دانشگاه‌ها شده است و از اين بابت هنوز احساس رضايت می‌کند….   علی‌محمد كاردان ۱۳۰۶ يزد، يكى از شاگردان ايرانى «ژان پياژه» ـ بنیان‌گذار رشته روانشناسى و علوم تربيتى (مقطع ليسانس) در دانشگاه تهران ـ بنیان‌گذار مقطع كارشناسى ارشد روانشناسى و علوم تربيتى در دانشگاه تهران ـ...
ادامه خواندن

انسان شناسی درد و رنج (45)


ضرورت درد برای هستی داوید لوبروتون برگردان : ناصر فکوهی ، فاطمه سیارپور بدی‌های این جهان همیشه از خوبی‌هایش واقعی‌تر هستند بوسوئه مرزهای نوگرایی دوگرایی با تقسیم انسان به دو پاره، روح و بدن، او را از بعد نمادینش محروم می‌کند و بدنی می‌سازد بدون انسان، بدون درونیت، بدون تاریخ، بدون ناخودآگاه، بدون میل و هوس، بدون عاطفه. بدن به این ترتیب به یک بیولوژی خالص تقلیل می‌یابد، یعنی به ارگانیسمی که بنیان موقعیت انسانی خود را از دست داده است؛ ابعاد حسی خود را. از این رو، برای یک پزشک رویکرد نسبت به درد، همواره به گونه‌ای متزلزل است، او اغلب با نوسانی روبروست میان پذیرش درد به مثابه یک «ضربه بدنی» یا یک «رنج روحی» گویی فرد، در هستی خود «روح» و «بدن» خویش را بر دو مسیر متفاوت تجربه می‌کند. این تقسیم انتزاعی میان فرد و بدن او، سرچشمه مشکلات زیادی برای درمان وکاهش دردهای انسان بوده...
ادامه خواندن

معرفی و خلاصه کتابِ مردان و پسران


کانل یکی از صاحبنظران حوزه مطالعات جنسیت است که بر خلاف نظریه‌های پیشین در این حوزه، به مطالعه یکی از دو گروه جنسی زنان یا مردان به طور جداگانه نمی‌پردازد و معتقد است تعاریف متفاوت موجود از زنانگی در تعامل و تقابل با تعاریف متنوع از مردانگی که در زمان‌ها، مکان‌ها و فرهنگ‌های مختلف برساخته می‌شوند، در یک نظم جنسیتی قرار می‌گیرند. رهیافت او به علت ادغام مفاهیم پدرسالاری و مردانگی در یک نظریه فراگیر در مورد روابط جنسیتی، نفوذ زیادی در جامعه‌شناسی داشته است(یعقوبی،197:1393). کتاب «مردان و پسران»، رویکردی کل‌نگر دارد که مباحث نظری و عملی را از سطح فردی تا سطح جهانی در ابعاد تاریخی و اجتماعی دربرگرفته است. این کتاب در پنج بخش و 12 فصل تدوین شده و پس از طرح مفاهیم، پیشینه و چارچوب نظری در بخش اول، به مساله جهانی‌شدن در بخش دوم و با استفاده از روش‌های مردم‌نگارانه، مصاحبه و مطالعه تاریخ زندگی...
ادامه خواندن

انسان‌شناسی درد و رنج (44)


داوید لوبروتون برگردان ناصر فکوهی و فاطمه سیارپور ث. درونزیه از پایان زندگی دیدیه در بخش همراهی با بیماران در آستانه مرگ، روایت می‌کند. دیدیه مبتلا به یک بیماری پوستی وحشتناک است (میکوس فونگویید) تمام بدنش از جوش‌های زخمی و چرکی پرشده است. برغم استفاده از داروهای ضد درد قوی، پانسمان او بسیار طولانی و بسیار دردناک است. دیدیه، باستان‌شناس بوده و در ماموریت های حفاری به یادماندندنی زیادی شرکت داشته است. یکبار هنگام هیپنوتیسم (خواب مصنوعی)، درمانگر از خاطرات او در میدان حفاری استفاده می‌کند تا او را از لحاظ ذهنی در میان صخره‌ها و چشمه‌های خُنک بگرداند، در میان شگفتی‌‌اش از کشف‌های جدید. بدین ترتیب دیدیه رفته‌رفته درد را از یاد می‌برد. او روز به روز تجربه قوی ِ روزهای حرفه‌ای ِ لحظات خوشبختی زندگی‌اش را دوباره تجربه می کند (Deronzier, 2007, 161) با کمک فنون تغییر ِ معنای تجربه [زندگی] نظیر خواب مصنوعی، آرامش‌بخشی، شادمان گردانی (سورفولوژی)...
ادامه خواندن

کرگدن پریم/ فلسفیدن و پرسشگری


محمدمنصور هاشمی تراشیدن خویش برای کشف آن مجسمه ماندگار به یک معنا انسان از کودکی پرسشگری می‌کند و از قضا بخشی از پرسش‌هایی که کودکان می‌کنند به معنایی پرسش‌هایی فلسفی است. پرسش: آیا راه دیگری برای رسیدن به خودآگاهی جز فلسفه وجود دارد؟ بستگی دارد به این‌که منظورمان از «خودآگاهی» چه باشد، همچنان‌که بستگی دارد به این‌که منظورمان از «فلسفه» چه باشد - و البته که بحث فلسفی دقیقا از همین تلاش برای روشن‌تر کردن «منظور»ها و بررسی امکان شناخت و پدید آوردن امکان مفاهمه آغاز می‌شود - روزگاری معنای «فلسفه» چنان عام بوده که کم‌وبیش تمامی معارف بشری را دربرمی‌گرفته است، امروزه که علوم مختلف و از جمله علوم انسانی از ذیل عنوان کلی «فلسفه» خارج شده‌اند، فلسفه معنایی مضیق‌تر و گستره‌ای محدودتر دارد. اکنون حوزه‌هایی از شناخت هست که به‌طورمستقیم ناظر به شناخت انسان است اما فلسفه به معنای رایج محسوب نمی‌شود. به این ترتیب بستگی دارد وقتی...
ادامه خواندن

درماندگی و اخلاق: تاملاتی پیرامون وظیفه روان کاوی (قسمت دوم )


نویسنده : پیتر ویدمر انسان چطور درماندگی را می بیند؟ فروید صحبت از تروما می کند. فروید سوال می کند که هسته مرکزی یک موقعیت ترس چیست؟ پاسخ به احتمال زیاد، تصورهای دنیای بیرونی ما در مقایسه با حد و اندازه اش است. اعتراف به درماندگی در مورد این خطر. فروید اینجا از یک موقعیت تروماتیک صحبت می کند. ما باید اینجا متوجه این باشیم که قدرت من خیلی کم است، چون خطر خیلی بزرگ تر است و من ابزار مقابله با آن را ندارم. چیزی که فروید به این شکل می گوید آیا واقعا یک تجربه است؟ آیا مفهومی نظری است یا نه، واقعا تجربه شده است.چیزی که انسان حس می کند، شکست و ناتوانی است. حس این که هیچ ارزشی ندارد، حس هیچی بودن، حتی حس خجالت، حس این که نمی داند مسیر کجاست، جهت زدودگی، و به خصوص ترس. آیا ترس علامت درماندگی نیست؟ می توانیم بگوییم...
ادامه خواندن

درباره "برادرم خسرو" (قسمت دوم)


تحلیل روان شناختی ستیز با پدر نویسنده : سینا امینی مقصودبیگی خسرو فردی است که در کودکی آسیب فراوانی داشته است. ناهید به گونه ای جانشین مادر برای اوست. از او مراقبت می کند، رفتارهای بیمارگونه اش را دلسوزانه تحمل می کند و خسرو معشوق وار او را دوست دارد و او را تنها برای خود می خواهد و به شیدا حسادت می کند. از پایان گریزان است. شاید به این علت که این امر اضطراب جدایی و اضطراب از دست دادن را در او دامن می زند. دیدن سریال های تلویزیونی که تمام نمی شوند او را آرام می کند. دیدن تصویر، تصویری که به دلیل تمام نشدن و حضور دائمی آن اتصال دائم به یک موضوع عشق را به گونه ای رمزی بازآفرینی می کند همان طور که در مراحل ابتدایی تحول روانی ارتباط مادر و کودک از طریق نگاه و تصویر است و این تصویر مادر و...
ادامه خواندن

انسان شناسی درد و رنج (43)


داوید لوبروتون برگردان ناصر فکوهی و فاطمه سیار‌پور در روایت سولژه نیتسین، دیومکای جوانی که مبتلا به سرطان است، درد زیادی در پا دارد. اما موقعیت اطراف، چند لحظه سبب می‌شود دردش را «فراموش» کند. او در راهروی بیمارستان با «آسیا» روبرو می‌شود به سرعت به او می‌‌گوید چقدر از رقصیدن احساس خوشبختی می‌کند. دیومکا از پای خود با او صحبت می‌کند و می‌گوید جراحان اصرار دارند عملش کنند. آسیا می‌گوید: «یعنی چه؟ پایت را قطع کنند؟ دیوانه شده‌اند؟ حاضر نیستند معالجه‌ات کنند! بهتر است آدم بمیرد که پا نداشته باشد، می‌فهمی چه می‌گویم؟ می‌توانی تصور کنی مثل یک آدم علیل زندگی کنی؟ زندگی برای آن است که از آن لذت ببری» و دیومکا به خود می‌گوید، آسیا حق دارد، «آیا می‌شود با چوب زیربغل خوشبخت بود؟ مثلاً الان کنار او نشسته، حالا باید با چوب‌های زیربغلش چه بکند؟ و با این پای خودش حتی نمی‌تواند یک صندلی بیاورد و...
ادامه خواندن

درماندگی و اخلاق: تاملاتی پیرامون وظیفه روان کاوی (قسمت اول)


نویسنده : پیتر ویدمر درماندگی برای روان کاوی اهمیت بسیار زیادی دارد. برای درماندگی در زبان آلمانی واژه ای است (Hilflosigkeit ) که دارای معانی مختلفی است. فروید در این مورد مطلب های زیادی نوشته است و ما می توانیم دلیل هایی که او را به این نتایج رسانده، از هم تمیز و تشخیص دهیم. زمینه های مختلفی را می توانیم ببینیم که درماندگی در آنها خود را نشان می دهد. فروید برای درماندگی سه دلیل را بیان می کند، زیست شناسانه، فیلوژنیک و روان شناسانه. دلیل اول که زیست شناسانه است، زایش زود هنگام انسان است. انسان تا مدت ها وابسته به رسیدگی دیگران است. افرادی که از کودک مراقبت می کنند، از طریق رسیدگی به او قدرتی می یابند. دلیل دوم، مساله دیگری را مشخص می کند، مساله عجیب و غریبی که با سکسوالیته در ارتباط است. سکسوالیته در مورد انسان دو زمانه است. زمان اول، مربوط به...
ادامه خواندن

پرونده شخصیت/ راسکولنیکف


هومان دوراندیش تئوری بی‌آزمون راسکولنیکف او قصد داشت از اخلاق متعارف فراتر رود و با نوعی خودآیینی، در زندگی‌اش اخلاقی فضیلت‌محور بنا کند، اخلاقی که پاره‌ای اعمال به ظاهر غیراخلاقی را برای عاملان و فاعلان خاصی مجاز می‌داند؛ راسکولنیکف چنین رویایی داشت در ستایش رمان «جنایت و مکافات» نویسندگان بسیاری بسیار نوشته‌اند. پس اجازه بدهید این یادداشت به جای اینکه صرف تحسین رمان عمیقا روانکاوانه و انسان‌شناسانه‌ داستایفسکی شود، مصروف پرداختن به مهم‌ترین ایراد رمان شود؛ قتلی که رادیون رومانویچ راسکولنیکف مرتکب شد، اگرچه در خشم او از عادلانه نبودن کار دنیا ریشه داشت، ولی صرفا محصول خشم نبود. قتل پیرزن نزول‌خوار، متکی به استدلال و از نظر راسکولنیکف کاملا موجه بود. راسکولنیکف روزهای روز در اتاق کوچکش به ضرورت این قتل سگالیده بود و در توجیه آن استدلالی محکم و متقن برای خودش فراهم کرده بود. در واقع او در خلوت خودش به خیر و شر افکارش اندیشیده بود...
ادامه خواندن

درباره "برادرم خسرو" (قسمت اول)


  تحلیل روان شناختی ستیز با پدر نویسنده : سینا امینی مقصودبیگی یکی از خاستگاه های شکل گیری شخصیت مطابق نظریه روان کاوی علاوه بر پیش آمادگی هایی که فرد با خود به گونه ای ژنتیک به همراه می آورد از رهگذر نوع رابطه هایی است که در کودکی با افراد مهم زندگی تجربه کرده است. کودکی درمانده و ناتوان که در ابتدا در وحدتی جسمانی و روان شناختی با مادر زاده می شود و کم کم فرد دیگری به نام پدر، یعنی موجودی به مانند مادر همه توان از دیدگاه کودک به این رابطه دوگانه ورود می کند و ورود او جدایی دردناکی را برای کودک رقم می زند. جدایی ای که زمینه ساز و لازمه خروج کودک از عرصه طبیعت و ورود او به عرصه فرهنگ و جامعه است که این تحول خود از رهگذر چشم پوشی از میل به وحدت با مادر، پذیرش جایگاه پدر و همسان...
ادامه خواندن

انسان‌شناسی درد و رنج (41)


داوید لوبروتون برگردان ناصر فکوهی و فاطمه سیارپور مشاهدات بالینی نشان می‌دهد که بنابر کیفیت رابطه میان پرستاران یا نزدیکان بیمار با او، بنابر ساعت‌های مختلف روز، بنابر اطلاعاتی که یک فرد درباره وضعیت خود دریافت می‌کند، اینکه آیا درد او جدی گرفته می‌شود یا نه، بیمار به صورت‌های متفاوتی رنج خود را تجربه می‌کند. شب‌ها، حساسیت‌ها و اضطراب‌ او را افزایش می‌دهد و اگر همراه دلسوزی در کنار بالینش باشد، این رنج کاهش می‌یابد. نوازش دستی بر پیشانی، بر زبان آوردن جمله‌های آرامش‌بخش به همان اندازه مؤثر هستند که داروهای مسکن، هرچند نمی‌توانند جایگزین این داروها شوند. به همین ترتیب، منابعی که هر شخصی در تخیل خود دارد، قابلیت اندیشیدن به چیزهایی دیگر، قدرت شخصیت او، همگی بر نوسان درد تأثیر دارند. به محض آنکه بیمار، به جای تمرکز بر خود، به موضوع دیگری بپردازد، احساس درد کاهش یافته یا فراموش می‌شود. برعکس، هر اندازه بیمار بر درد خود...
ادامه خواندن

ارزش بيهودگي؛ کند و کاوي در رمان جديد ميلان کوندرا


ناصر نبوي در آهستگي (1995) نوشته‌ي ميلان کوندرا، ورا همسر نويسنده به او مي‌گويد: «تو بارها به من گفته‌اي مي‌خواهي روزي رماني بنويسي که تويش هيچ کلمه‌اي جدي نباشد... بهت هشدار مي‌دهم: حواست باشد، دشمنانت چشم به راهت‌اند.» زمان گذشت تا در اواخر سال 2013 آرزوي نويسنده/شخصيت رمان آهستگي برآورده شد: جشن بيهودگي که مثل سه رمان پيشين کوندرا يکسر به فرانسه نوشته شده، پيش از انتشار در فرانسه، به ايتاليايي برگردانده و از سوي کوندرادوستان ايتاليا با اقبالي چشمگير رو به رو شد. در مارس 2014، کتاب در فرانسه از چاپ در آمد، در 142 صفحه با نوار جلدي لاجوردي‌رنگ که يکي از طرح‌هاي انتزاعي کوندرا بر زمينه‌اش نقش بسته بود. در کمتر از يک ماه، 200هزار نسخه از جشن بيهودگي فروش رفت و کتاب بر فراز آثار تازه‌ي مشهورترين نويسندگان عامه‌پسند فرانسه بر صدر بازار پرفروش‌ها تکيه زد. اين موفقيت بزرگ همزمان شد با (برخلاف پيش‌بيني ورا در...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر- بخش 39


پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه چه شکلی از تقدس یابی فضا را برگزینیم؟ بر چه ضرورتی اتکا کنیم؟ در این نقطه از کارمان می‌توانیم نوعی تمیز قائل شویم. ما این جدول از چند شکلِ امر قدسی شهری را ]به این قصد[ ترسیم نکرده بودیم که به صورتی مشخص و متمایز بر آن ها تکیه بزنیم. می‌دانستیم که باید دست به گزینش بزنیم و موضع گیری هایمان چاره ای جز انتخاب برایمان باقی نمی‌گذارند. ما می‌خواستیم نشان دهیم که فضای شهری همواره تقدس‌زدایی نشده و قصد داشتیم از چند تقدس‌یابی کهن در آن سخن بگوییم. این شکل‌های قدسی همگی میان خود در سازگاری نیستند. برای نمونه استعلاءِ امر قدسی قرون وسطایی بر خلاف جهت باطن‌گرایی امر قدسی، که توسط شاگردان یونگ مطرح شده، قرار می‌گیرد.جا افتادن نوعی آزادی انقلابی به سختی قابل همسازی با نظم از پیش تعیین‌شده‌ای است که دو شکل نخستین امر قدسی، که پیش‌تر از...
ادامه خواندن

علیه تنفر (۱۰)


تصویری بس غریب در آینه امکه  صفحه فیس بوک « از دوبلین دفاع می کینم» یکی از بیشمار گروه های مباحثه است که حول قطعه دیداری کلزنیتز شکل گرفته است. گروه های معترض دیگری که به ورود پناهندگان و ارعاب کسانی که در پی کمک به آنها هستند نیز وجود دارد. از آن جا که نظریه پردازان، روایان، گردانندگان مباحثات اینترنتی و حتی سالن های خصوصی بحث،‌ مغذی تمام این گروه ها، یکی است، نمی توانآن ها را پراکنده و حاشیه ای دانست. منابع زاینده چنین تنفر هرگز خود را همچنان چفته گران که فریاد های خشم بر سر پناهندگان و مهاجرین می بارانند، نمایان نمی کنند و «دغد غه» های خود را از نوع خواست های بورژوازی می نمایانند. با گفتمان های خود چنین تنفری را ممکن ساخته ولی در ملأ عام از آن فاصله می گیرند. چنین است سیاست های آـ د ـ اف و نیز کسانی که...
ادامه خواندن