ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

گفت‌و‌گو با «محمد چرم‌شير» پيرامون‌ِ نخستين روزهاي آموختن، نوشتن و تنفس در هواي تئاتر من، عباس معروفي، سيد‌علي صالحي و ديگران


  امين عظيمي  «محمد چرم‌شير» بدون شک يکي از مهم‌ترين نمايشنامه‌نويسان تاريخ صد و اندي ساله‌ي نمايشنامه‌نويسي ايران است. مردي که بي‌وقفه مي‌‌نويسد و عشق به آموختن و آموزاندن در هر کلام و سطر و نگاهي که از او در هوا پراکنده مي‌‌شود, قابل رديابي است. در روزگاري که هنر، ادبيات و تئاتر همچون غذاهايي فوري و بي‌مايه به وفور پيرامون ما را در بر گرفته، چرم‌شير از نخستين روزهاي آموختن‌اش در دانشکده هنرهاي دراماتيک مي‌‌گويد، از عشق بي‌و حد و حصر به دانستن که با جريان انقلاب فرهنگي سال‌هاي 1359 تا 1362 مصادف مي‌‌شود و او را به همراه حلقه‌ي دوستان و همکلاسي‌هايش همچون عباس معروفي، اصغر عبداللهي، محمدرضا صفدري و... براي يادگيري بيشتر به اعماق اجتماع مي‌‌فرستد. گفت‌‌و‌گو با اين نمايشنامه‌ويسِ دغدغه‌مند مي‌‌تواند فارغ از ارزش‌هاي تاريخي‌اش براي نويسندگان و اهالي تئاتر و سينما، نشانگرِ رويکرد نسلي به هنر و ادبيات است که با تمامي‌‌وجود حقيقت وجودي آن...
ادامه خواندن
65 بازدید

تئاتر دقیقاً به چه درد می‎خورد؟!


تئاتر دقیقاً به چه درد می‎خورد؟! -آنچه تئاتری‎ها و مردم، از تئاتر نمی‎دانند یا فراموش کرده‎اند!- سامی صالحی ثابت   انسان‎ها نان را می‎خرند چون گرسنگی آن‎ها را رفع می‎کند. خمیردندان را می خرند چون سلامت دهان و دندانشان را تأمین می‎کند. کفش را برای محافظت از پاها می‎خرند. اما وقتی بلیط یک تئاتر را خریداری می‎کنند، چه چیزی را می‎خرند؟ فایده تئاتر چیست؟ تئاتر دقیقاً به چه درد می‎خورد؟ باید اعتراف کرد حتی بسیاری فعالان تئاتر نیز پاسخ و اهمیت این پرسش‎های به ظاهر ساده اما بسیار عمیق و جدی را نمی‎دانند و درک نکرده‎اند. در بهترین حالت اگر کسی بخواهد پاسخی به این پرسش‎ها بدهد؛ به دام کلی‎گویی و مبهم‎گویی می‎افتد: «ببین! باید حسش کنی لمسش کنی! چه جور بگویم بیان کردنی نیست. تئاتر خیلی خیلی واجب است؛ از نان شب هم واجب‎تر!  باید آن را زندگی کنی تا بفهمی! اگر تئاتر نبینی مرده‎ای! بدون تئاتر از دنیا و...
ادامه خواندن
برچسب ها:
138 بازدید

بازگشت خنده‌های برتولت برشت


ماری نوئل ریو برگردان عبدالوهاب فخریاسری از آن جا که برشت لذت رهایی از مشاهدات کاذبی را به تماشاچیان بخشید که بصورتی پنهانی در حفظ نظم موجود می‌کوشند و دنیایی اساسا نو –چه از لحاظ فرم و چه از نظر محتوا- به روی تئاتر گشود. زمانی که در فرانسه به این جهش بزرگ پی بردند، نخست آن را گرامی داشتند، اما اندک اندک این جریان رنگ باخت. بازگشت محجوبانه‌اش، اما، خبر از شهامت در اندیشه توام با شادی می‌دهد. فرانسه با برتولت برشت در  ١٩٥٤ آشنا شد ، زمانی که «ننه دلاور و فرزندان او» توسط گروهی از بازیگران از برلن در فستیوال بین‌المللی تئاتر پاریس -رویدادی بی‌سابقه(١)- به اجرا درآمد. تئاتر ملی مردمی، تئاترهایی که عمرشان به جنبش تمرکززدایی تئاتر می‌رسید، و گروه های تئاتر: جملگی به سرعت به انقلابی که در نویسندگی و اجرای تئاتر در آلمان آغاز شده بود، خوشامد گفتند و از آن پشتیبانی کردند. اما...
ادامه خواندن
188 بازدید

خون بازی شازده کوچولو


-مقدمه ای بر اقتباس از مکبث شکسپیر با و برای نوجوانان- این مقاله فصلی است از کتاب در دست انتشار با عنوان «ده فرمان اقتباس برای تئاتر» که نگارنده آن را بر اساس دو نظریه ساختارگرای «پیتر سوندی» و «الینور فیوکس» و همچنین تجربیات عملی اش در حوزه اقتباس برای تئاتر در گروه نمایشی «بچه های شاهکار» نگاشته است. پیتر سوندی در کتاب خود «تئوری درام مدرن» ساختن تئاتر را ساختن پازلی می داند که در بستر فرهنگ و سیاست مؤلف و تحت تأثیر الزامات اقلیم جغرافیایی- مؤثر بر تفکر و نحوه عمل او- رخ می دهد. الینور فیوکس نیز در مقاله «ملاقات با یک سیاره کوچک» بر تغییرات تأثیرات و وام گیری های هر نمایشنامه از آثار هنری و روایتهای پیش از خود تأکید دارد. اقتباس از مکبث با و برای نوجوانان اقتباس انتقال است. انتقال فرم و مضمون درهم تنیده از فرهنگی به فرهنگ دیگر و در بردار...
ادامه خواندن
172 بازدید

از دراماتورژی تا انسان شناسی تماشاگر تئاتر تهران 


  مقدمه ای بر شناخت و نیازسنجی تماشاگر تئاتر تهران «سرجیو زیمن» نابغه تبلیغات کوکاکولا معتقد است: «برای اینکه نیاز واقعی و دلایل عدم توجه مشتری به کالایتان را بدانید هیچ راهی ندارید جز اینکه شال و کلاه کنید و به نزد او بروید و علت را جویا شوید!» (1) به جز گونه موسوم به «تئاتر آزاد» که در زمینه جذب و جلب رضایت تماشاگر، موفق و شایسته احترام و مطالعه جدی ست؛ امروزه در تئاتر تهران به هزار و یک علت «تماشاگر» عنصری کمیاب و گریزان شده است. یکی از اولین خطاها در این خصوص این بوده که اهمیت مصرف کننده تئاتر را به عنوان شرط اصلی حیات و ادامه بقای آن درک نکرده ایم.      مقدمه ای بر شناخت و نیازسنجی تماشاگر تئاتر تهران «سرجیو زیمن» نابغه تبلیغات کوکاکولا معتقد است: «برای اینکه نیاز واقعی و دلایل عدم توجه مشتری به کالایتان را بدانید هیچ راهی ندارید...
ادامه خواندن
501 بازدید

تئاتر از باستیل تا الیزه


  این روزها، پیش گفتارِ سردبیران فصل نامه ها و دیگر مجرای ارتباطیِ مسئولان تئاتر، همه تحت تاثیر سیاست هستند. کمدی فرانسه ( La Comédie française ) خوش دارد بگوید که «در زمانی که ترس و زیاده روی ها انگار هر روز یکدیگر را بیشتر خوراک می دهند، خوبیِ تئاتر این است که با بازخوانی حافظۀ تاریخی، ما را دوباره در مقابل تناقض هایمان قرار می دهد، بی آن که بخواهد  در جایگاهی از بالا،  به ما درس دهد». تئاتر دِزاَماندیه ( Theatre des Amandiers )، در شهر نانتر اما بی پرواتر است: «ما در بحران به سر می بریم (...) این بحران، مالی ست و از ما در مورد تقسیم ثروت پرسش دارد...» رئیس تئاتر ژانویلیه ( Gennevilliers ) اما از تأسیس یک «آزمایشگاه تولید و بازنگری مکانیزم های حذف و در خود فرورفتن» خبر می دهد. خلاصه که تئاتر، یا دستِ کم تئاتر دولتی، خود را بازیگر اصلی...
ادامه خواندن
433 بازدید

انتشار شمارۀ 126 مجلۀ اطلاعات حکمت و معرفت:«فلسفۀ تئاتر»


  شمارۀ 126 مجلۀ اطلاعات حکمت و معرفت با عنوان «فلسفۀ تئاتر» منتشر شد. علیرضا نراقی دبیر این مجموعه در سخن دبیر نوشته است: «تئاتر اگر نیازمند فلسفه به معنای اخص آن نباشد، بی‌شک نیازمند چنین تاملی هست. تأملی که جایگاهش، کارکردش و روندش را شفاف کند. این به معنای مختل‌کردن رهایی خلاقیت هنری نیست بلکه به معنای جدی‌گرفتن خلاقیت هنری و صورت¬بندی آن است. به معنای اخلال در کلیشه و تکرار و از نو تجربه‌کردن تجربه شده‌ است. تئاتر به همین علت‌هاست که نیازمند پشتوانه فلسفی و تأملی مداوم است، تا از یک خلاقیت ساده هنری به یک گفتمان فرهنگی مؤثر در نفوس شهروندان بدل شود. تهیه و تدوین پرونده‌ای با موضوع فلسفه و تئاتر هم انگیزه‌ای جز این ندارد که تئاتر را به اندیشه بیاورد و از ماهیتش بپرسد.» رابطۀ بین فلسفه و تئاتر به یونان باستان باز می¬گردد یعنی دورانی که شکوه تئاتر و تأثیرات نفسانی، اخلاقی...
ادامه خواندن
434 بازدید