ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

قانون یا اخلاق


((من دلم سخت گرفته ست از این میهمانخانه مهمان کُشِ روزش تاریک)) "نیما یوشیج" اگر در سینمای ایران به فیلم های اصغر فرهادی دقت کرده باشید ، یکطرف دغدغه ایشان مفهوم "اخلاق " هست که می شود درباره آن یک مقاله جدا و یا حتی کتاب به صورت موسع به نگارش در آورد. یاد آوری می کنم به فیلم جدایی نادر از سیمین و یا فیلم درباره الی. در سکانسی در فیلم درباره الی کودکان که بعد از حادثه ی غرق شدن "الی" شخصیت پیمان ( پیمان معادی ) به کودک خود می گفت "دروغ" نگو در صورتیکه بزرگسالان خودشان در چند سکانس دورغ گفته بودند. در فیلم جدایی نادر از سیمین کاراکتر احمد (شهاب حسینی ) در آخری دقایق فیلم دچار تزلزل اخلاقی می شود و وجدان خودش را زیر پا می گذارد. مگر غیر از این هست که دو واژه " وجدان " و "دروغ" جز دایره وسیع...
ادامه خواندن
34 بازدید

گفت‌و‌گوي سينما و ادبيات با الك نگين فيلمنامه‌نويس برنده‌ي جايزه‌ي کن هنرمند نمي‌تواند باور نداشته باشد!


فرشته اماني گفت‌و‌گو با يک هنرمند براي فهم و روشن ‌شدن اثرش، ناخواسته راهي جدا و منفک از خود اثر طي مي‌کند. اين موضوع هميشه مرا به ياد مجسمه‌ي يادبودي از سرگئي پاراجانيان کارگردان ارمني، در شهر تفليس مي‌اندازد. هنرمند خواسته معناي آثار پاراجانف را در کالبد جسمش به وديعه بگذارد، هنر غير‌قابل لمس و جادويي (از جهت اصالتشان)، اما از ديدگاه من موفق نبوده است. او تنها رمزگان‌هايي مادي را به عنوان قالب‌هاي معنايي به تماشاگر اثرش ارزاني داشته است. شکلي که در نهايت از گفت‌وگو مي‌سازيم نيز همين گونه است، کلمات و واژه‌ها مستقل از اثر عمل مي‌کنند و چهره‌ي  نويسنده (هنرمند) در آن پنهان مي‌ماند. گفت‌وگو با الك نگين به توفيقي اجباري دست يازيد؛ در ميان مکث‌هايش‌،تولد دوباره‌اي هنگام پاسخ دادن يافته بود. وقتي نگين جايزه‌ي کن را برد آنجا نبود‌؛ با همسرش به ديدن نمايشي از کانچالوفسکي در تئاتر هنري مسکو رفته بودند. دو هفته بعد،...
ادامه خواندن
25 بازدید

میان گریه می‌خندیم؛ گفتگو با اکبر عالمی


روناک حسینی اغلب مخاطبان سینمای وودی آلن یا دوستش دارند و هر اثر جدید از او را با اشتیاق دنبال می‌کنند یا از او متنفرند و هیچ دلشان نمی‌خواهد به دنیای خنده‌های خاکستری او قدم بگذارند. وقتی به تماشای اثری از آلن می‌نشینید، همین‌جور که شاید به شوخی‌هایش بخندید، از دست شخصیت‌ها حرص می‌خورید یا احتمالا در ورطه ناامیدی فرو می‌روید. شاید هم فقط از شوخی‌های مردی که در بازی‌هایش اغلب نمی‌خندد، لذت ببرید و تصمیم بگیرید خیلی ساده‌تر با زندگی برخورد کنید. اکبر عالمی، استاد دانشگاه، کارگردان و عضو فرهنگستان هنر معتقد است آلن از آن رو هنرمند است که می‌تواند هم مردم را بخنداند و هم غمگینشان کند. فضاي داستان‌هاي وودي آلن بيش از آن‌که ما را به خنده بيندازد غمگينمان مي‌کند. نوعي غم که حالتي از بيهودگي را القا مي‌کند. پس دليل استقبال مردم از فيلم‌هاي او و روايت‌هاي او از زندگي چيست؟ سبک او در توليد...
ادامه خواندن
65 بازدید

به خاطر سی و چهار هزار تومن: نقد گفتمانی برادرم خسرو


مقدمه آن چه که روی پرده می افتد، کمی بیشتر از آن که وابسته به ذهن خود فیلمساز باشد، در به صورت پنهانی در ناخودآگاه او قرار دارد. اما ناخودآگاه غاری است که می توان از آن بیرون رفت و واقعیت را هم دید؛ همه ی نشانه هایی که فیلمساز در تخیل خود بر روی متن یا پرده می آفریند، در پرده ای بزرگ به نام جامعه وجود دارد. جامعه، پشت صحنه ی تمام تخیل های ما است. چگونه تخیلی شکل می گیرد؟ آیا تخیل، همان تصوراتی است که حاصل کردارهای اجتماعی و به قول هیوم، برآمده از انطباعاتی ناشی از آن است که به تدریج به صورت احساسات درونی شاعر و یا هر خالق دیگری در می آید؟ برادرم خسرو، فیلمی است که شاخصه های نقد اجتماعی را در خود دارد. فیلم، یک فرافکنی روی پرده است و در آن، فیلمساز یا نویسنده، آن چیزی که در ذهنش یا...
ادامه خواندن
125 بازدید

زندگی عجیب عالیجناب مارلون براندو

مارلون براندو
روبرت صافاریان مستند «به من گوش بده مارلون» به کارگرداني استِوان رايلي که سال گذشته در امريکا اکران شد و نسخه دوبله و کوتاه ‌شده آن از تلويزيون ما هم پخش شده، از چند نظر فيلمي جذاب و ديدني است. مثل هر مستند پرتره‌اي داستان يک زندگي است و آن هم داستان يک زندگي پرماجرا؛ داستان صعود يکي از مشهورترين ستارگان سينماي عصر ما به اوج شهرت و پيامدهاي تراژيک آن. «به من گوش بده مارلون» فيلمي است درباره بازيگري، چراکه قهرمان فيلم بازيگر است؛ بازيگري که درباره حرفه‌ خود حرف زده است. در‌واقع نمونه‌اي است از فيلمي که تماما از مواد آرشيوي موجود ساخته شده و به‌طور خاص متکي است بر گزينش نوارهاي صوتي باقيمانده از صداي مارلون براندو که بيشترشان شخصي هستند. اين‌ متريال در اختيار بنياد مارلون براندو است که در ضمن سفارش‌ دهنده فيلم هم هست و طبيعتا آن‌ها را در اختيار کارگردان گذاشته است. زندگي...
ادامه خواندن
106 بازدید

مرا نکشید، من عاشق زندگی‌ام؛ پازولینی‌ام


  من از اين ناخوانده‌هاي تقدير و يکي از آن‌ها مي‌گويم و هنوز مبهوتم: فاشيست‌ها پير پائولو پازوليني را بي‌رحمانه در «اوستيا ليدو» شهرکي ساحلي در پنجاه کيلومتري «رم» مي‌کشند؛ شاعر، نويسنده، پژوهشگر، فيلمنامه‌نويس، نمايشنامه‌نويس، کارگردان سينما با ضربه‌هاي پياپي چماق به دست فاشيست‌ها بر شن‌هاي اوستيا کشته مي‌شود. من اين خبر را خوانده‌ام؛ سال 1975 است و مطلقا نه رم را ديده‌ام و نه اوستيا ليدو را مي‌شناسم، اما دو سال بعد و در سال 1977 خانه‌اي در اوستيا ليدو اجاره مي‌کنم و از عجايب زندگي‌ام اين است که خانه‌ام به قتلگاه پازوليني چنان نزديک است که نمي‌توانم آن صحنه را از ذهنم دور کنم. شب‌هاي طوفاني صداي همسايه روان پريشمان که از طوفان مي‌ترسد و از تراس خانه‌اش به دريا فحش مي‌دهد و بطري‌هاي مشروبش را به‌طرف موج‌ها پرت مي‌کند، من را به ياد فريادهاي پير پائولو پازوليني مي‌اندازد. در صبح‌هاي غير طوفاني صداي ماهيگيري را مي‌شنوم که...
ادامه خواندن
148 بازدید

تاملي بر مشکلات نظريه‌ي بوردول و نئوفرماليسم: غافلان در جهان امن پيشانظريه


امين حامي‌خواه نئوفرماليسم در نظريه فيلم که غالباً با چهره‌هايي چون ديويد بوردول، نوئل کرول و کنت استايگر شناخته مي‌شود براي دانشجويان سينما در ايران به‌ويژه در فيگور ديويد بوردول، به دليل اهميت مبالغه‌آميزي که کتاب‌هايش به‌عنوان منابع کنکور سينما! پيدا کرده؛ قابل بازيابي است. اما به‌مانند همه‌ي فقدان‌ها و کسالت‌هاي فکري مشابه در اين سرزمين، جريان نئوفرماليسم نيز مورد تبيين و بازانديشي عميق قرار نگرفته ‌است. در اين نوشته مي‌کوشم مشکلات و محدوديت‌هاي نظري نئوفرماليسم را به مثابه نقيصه‌هاي آن بيان کنم. از اواخر دهه‌ي 60 کريستين متز، نظريه‌ي نشانه‌شناسانه و روانکاوانه را به مثابه کلان نظريه در نظريه‌ي فيلم نويد مي‌دهد. دهه‌ي 60 دوران طلايي نقد فيلم است؛ نقد در تنشي انضمامي، متعين و با بدنه‌ي اصلي سينما در ارتباط است. چنان‌که جدال قلمي دو منتقد مهم اين دوران: پالين کيل و اندرو ساريس به چاپ‌هاي فراوان در مجلات مي‌انجاميد. جامعه‌ي ملتهب سياسي به نقد فيلم امکان رشد...
ادامه خواندن
110 بازدید

نگاهی کوتاه به فیلم «سارا و آیدا» اثر مازیار میری


دو نام «سارا وآیدا» با توجه به دو شخصیت اصلی دقیق و همخوان انتخاب شده اند. "سارا" (غزل شاکری) به معنی راستگو، پاک و خالص و "آیدا"(پگاه آهنگرانی)به معنای خوشحال ویاری‌دهنده. فیلم را می‌ توان از دیدگاه‌های گوناگونی بررسی کرد اما در اینجا ما به صورتی موجز، تنها به معرفی کوتاهی از آنبسنده می کنیم.«سارا و آیدا»شکل و ساخت خوبی دارد و چندین پرسش اساسی و مهم فلسفی، جامعه شناختی و روانشناختی را مطرح می کند: نخست آنکه،آیا ما مجاز هستیم و اختیار داریم برای نجات یک انسان، در زندگی روز مره خود دست به کاری غیر‌قانونی بزنیم یابر خلاف عرف عمل کنیم؟ و با این عمل(صرف نظر از درستی یا نادرستی آن) حق دیگران را ضایع کنیم؟ حتی اگر شخصی که نجاتش می دهیم،به نزدیکی یک مادر برای ما باشد؟ در این پرسش اخلاق و قانون با یکدیگر در هم می آمیزند و درگیر می شوند و باید پرسید...
ادامه خواندن
147 بازدید

كُشته از بس كه فُزون است كفن نَتوان كرد*


جواد طوسي: آغاز آفرينش و پيدايش انسان با ستيز ميان فرزندان آدم (هابيل و قابيل) همراه بود كه ريشه در خشونت داشت. خداوند هابيل را بر قابيل ترجيح داد و خشونت در حسادت شكل گرفت. در ادامه, موجوديت و بقا و اضمحلال دولت‌ها, حكومت‌ها, نژادها و برخي نحله‌هاي فكري نيز با خشونت عجين شد. با اين وصف, سينما به عنوان يك رسانه‌ي مدرن تصويري و نمايشي مگر مي‌تواند بدون توسل به خشونت به ثبت بي‌واسطه واقعيت و روايت‌هاي تاريخي, اجتماعي, سياسي بپردازد؟ قاعدتاً بخشي از قواعد بازي در اين رسانه براي روايت‌پردازي و جذب مخاطب, نمايش خشونت است. كافي‌ست تا در ماهيت و نشانه‌هاي برخي از ژانرهاي مهم و مطرح سينما همچون وسترن, جنگي, نوآر و وحشت دقيق شويم تا بپذيريم كه در زيبايي‌شناسي‌شان خشونت نقش موثر بصري و رواني دارد. و باز مروز كنيم شماري از آثار شاخص سينماي ايران و جهان همچون پدرخوانده, هفت سامورايي, اينك آخرالزمان, جويندگان,...
ادامه خواندن
136 بازدید

پس از زندگی


به رغم توسعه علم و دانش وسیع ما از جهان هستی، زندگی پس از مرگ و اتفاقاتی که بعد از آن ممکن است برای ما بیفتد همچنان بر هیچ کس آشکار نیست. همه‌ی ادیان و مکاتب به نوعی و از دریچه‌ای  به این مطلب پرداخته‌اند. دریچه‌هایی که احتملأ می‌تواند برای پیروانشان مقبول یا مورد نقد باشد اما هرآنچه که هست قطعی نیست و بر احتمالهایی بنیان گذاشته شده که آن دین یا مکتب به آن اعتقاد دارد. به دلیل همین عدم قطعیت و ابهام، صحبت در این رابطه همواره با نوعی لذت و ترس همراه است. این که پس از مرگ چه اتفاقی برای ما خواهد افتاد.   فیلم پس از زندگی یا After Life  - ساخته‌ی اگنیشا وتویک محصول 2009 – نگاهی‌ست از دریچه‌ی مادی بر دنیای غیرمادی است. فیلمی خوش ساخت و اثرگذار که در نوع خودش قدرت خوبی در بیان مفهوم به مخاطب دارد. قهرمان اصلی داستان...
ادامه خواندن
برچسب ها:
138 بازدید

نگاهی معماری به سینما رودکی (متروپل سابق) و سینما صحرا (ریولی سابق)


لیلا ابراهیمی- مینا پورموسوی در این نوشتار سعی شده است که به سینماهای معروف و مدرن که جزو ساختمان های مدرن آن روزها به شمار می رفته است، یک نگاه معماری از وضعیت گذشته تاکنون آن داشته باشد و با توجه به اینکه اغلب این سینماها در وضعیت مناسبی قرار ندارند، تعدادی از آن ها تخریب و تعدادی متروک و تعطیل شده است و در استانه‌ی تخریب است و تعدادی هم با تغییر کاربری به تجاری، دیگر نشان و اثری از این سینماها بر جای نمی‌ماند .  تلاش شده است در حد توان، مطالبی را که راجع به  اوضاع و احوال این سینماها از گذشته تاکنون بوده را گرداوری کند، تا این سینماها که هر یک در خاطره و حافظه ی شهر و حتی گاه با توجه به اتفاقاتی که روی داده است مقیاس ملی پیدا می‌کند و از اهمیتی دو چندان برخوردار می‌شود را در یک نوشته گرد هم...
ادامه خواندن
149 بازدید

عناصر اسلامی در ده فرمان سیسیل دمیل 


مایکل دی. کالابریا / برگردان علیرضا رضایت  اشاره: ژانر فیلم سیسیل دمیل در 1956 با عنوان ده فرمان، همانگونه که از نامش بر می‏آید، ژانر دینی(کتاب مقدسی) است. این فیلم جایگاه ممتازی در فرهنگ آمریکایی دارد و این امتیاز از آن جهت است که هر سال در هنگام سالروز عید پاک و فِصح از تلویزیون پخش می‏شود. اما اغلب بینندگان نمی‏دانند که دمیل در پی ساخت فیلمی بوده که به یهویان، مسیحیان و مسلمانان یادآور شود هر سه ریشه در دین ابراهیم داشته و این امر می‏تواند زمینه گفتگوی بین دینی بین آن‏ها باشد.به این منظور، هنری نوردلینگر(که روی فیلم دمیل کار کرده) به قرآن مراجعه کرده و فیلم نامه‏نویسان ارجاعات اسلامی را با متن مقدس پیوند داده‏اند. مقاله حاضر ضمن کنکاش در بافت تاریخی و اجتماعی فیلم، به کتاب نورد لینگر در خصوص موسی و مصر پرداخته و در نهایت بخش‏هایی از کتاب مقدس را با ارجاعات مشخص به قرآن...
ادامه خواندن
161 بازدید

کريستين متز و مساله‌ي دلالت تصوير


ميلاد روشني‌پايان کريستين متز، مقاله‌ي دوران‌ساز خود را با عنوان سينما: زبان يا سيستم زباني؟، با اين جملات پر از اميد به پايان مي‌برد؛ «سوسور آنقدر زنده نماند تا بتواند درباره‌ي اهميتي که سينما در دنياي کنوني به دست آورده است، اظهارنظري بکند، اما کسي منکر اين اهميت نيست که زمان نشانه‌شناسي فيلم فرا رسيده است».1 زمان نشانه‌شناسي فيلم فرا رسيده بود و اين خود متز بود که مي‌رفت با همين مقاله، که در يکي از شماره‌هاي سال 1964 نشريه‌ي کومينيکاسيون منتشر شده بود و امروز يکي از کلاسيک‌ترين مقاله‌ها‌ي نشانه‌شناسي فيلم است، به گشايشي جديد در تئوري فيلم دست بزند. گشايشي که به منزله‌ي آري‌گويي به توفاني بود که پيشتر از سوي زبان‌شناسي و نشانه‌شناسي ساختارگرا وزيدن گرفته بود و تا آن لحظه تمام حوزه‌هاي علوم انساني و نقد ادبي و هنري را درنورديده بود. و حالا نوبت سينما بود که خارج از بحث‌هاي عوامانه و متداول در خصوص...
ادامه خواندن
149 بازدید

بررسی انسان شناختی بازنمایی هویت شهر تهران در سینمای مستند معاصر(6)


  تضاد علاوه بر قطبی شدن جغرافیای تهران در شمال و جنوب شهر، برخی از ادعاهای شهروندان در مستندهای بررسی شده نیز، حاکی از تضادهای درونی‌تر در فرهنگ شهر دارد. "تهران مثل یه کارخونه است، کارخونه‌ی شلوغ. یه سری آدم بی‌ربط دارن کنار هم زندگی ‌می‌کنن و همدیگه رو تحمل می‌کنن." (دقیقه‌ی 3 و8 ثانیه، این‌جا تهران است)، "اگه بخوام یه تصویر از تهران بکشم ، پت و مت و می‌کشم چون به نظرم میاد همه کارایی که تو تهران انجام می‌شه شبیه کارای پت و مته." (دقیقه-ی 5 ام، این‌جا تهران است) و...  افلاطون، بزرگ‌ترین حسن در تأسیس شهر را عوامل انسجام بخش و برعکس آن را عامل شر معرفی کرده است. از نظر او شر برای شهر، آن چیزی است که موجب تشتت و تفرقه می‌شود و اتفاق و وحدت در شهر، حاصل خیر است که از شرکت در شادی‌‌ها و اندوه‌های مشترک پدید می‌آید(افلاطون،1379: 292).اما نظر سینمای...
ادامه خواندن
191 بازدید

رؤياي بهزاد رحيميان* 


کاوه بیات روياي صادقه: سيري در مستندات سال‌هاي آغازين سينما در ايران. بهزاد رحيميان. تهران: چاپ و نشر نظر، 1395. 2ج. 537 و 483ص. در جايي كه نهادهاي مسئول و ذي‌ربط و در اين مورد بخصوص دانشگاه‌ها و مراكز پژوهشي به وظايف اصلي خود عمل نمي‌كنند اين افراد هستند كه در مقام جبران، به صورتي شخصي پا پيش گذاشته، سعي مي‌كنند گوشه‌اي از اين بار را بر عهده بگيرند؛ بهزاد رحيميان از جملة اين افراد است و كتاب روياي صادقه موضوع اين نشست نيز يكي از آخرين دستاوردهاي چنان سعي و تلاشی. اگر چه سعي و تلاش فردي هيچ‌گاه نمي‌تواند جايگزين سعي و تلاش نهادمند و سازمان‌يافته شود، اما عجالتاً در روزگار ما چنين است و بايد بدان دلخوش باشيم.       با عمل نكردن نهادهاي دانشگاهي و پژوهشي به وظايف‌شان، تاريخ سينما نيز مانند ديگر حوزه‌هاي پژوهشي تاريخي چون تاريخ اقتصادي، تاريخ اجتماعي و غيره در تنگنا قرار دارد...
ادامه خواندن
145 بازدید

اردشیر ایرانی


اردشیر ایرانی یکی از پایه گذاران ,کارگردانان ,تهیه کنندگان , فیلم نامه نویسان و بازیگران بزرگ سینمای قدیم هند است,او فیلم های بسیاری به زبان های فارسی,هندی,اردو,تامیلی و انگلیسی درطول  زندگی کاری خویش ساخت,اردشیر ایرانی در سال 1886 در خانواده ای پارسی(زرتشتی)در شهر پونا نزدیک مومبای چشم به جهان گشود ,او در  سال 1905  نمایند گی شرکت فیلم سازی یونیورسال استودیو و هم چنین ریاست سینما الکساندر به همراه عبدالعلی ایسوفالی در مومبای  را برای بیش از چهل سال بر عهده گرفت,اردشیر در سینما الکساندر شروع به یادگیری فن فیلم سازی گرفت و نخستین فیلم  صامت خود در مقام تهیه کننده را به نام دالا دایامانتی را DalaDayamanti در سال 1920 ساخت ,در سال 1922 او به استودیو هندوستان فیلمز که ریاست آن را دادا صاحب پالکی بر عهده داشت پیوست و پس از مدتی استودیودی خودش یعنی  استار فیلمز را بنیاد نهاد. در سال 1922 این دو نخستین فیلم...
ادامه خواندن
208 بازدید

هنرمندِ قلابيِ اسبا‌ب‌بازي‌هاي كوكي نگاهي به سينماي استيون سودربرگ


اميرحسين سيادت «وقتي کسي خوشبخت است به ندرت درگيرِ معناي زندگي و ديگر مفاهيمِ ازلي-‌ابدي مي‌شود.» مي‌توان مصداقِ ملموسِ اين تلقي اسناوت، دانشمندِ عارف‌مشربِ اقتباسِ تارکوفسکي از «سولاريس»، رمان‌ِ استانيسلاو لم، را پس از گذشتِ نزديک به سه دهه به گونه‌اي طعنه‌آميز در دومين اقتباسِ سينمايي از همان رمان، يعني «سولاريسِ» استيون سودربرگ (محصول 2002)، مشاهده کرد. اگر نخواهيم اين نکته که تمامي جنبه‌هاي شاعرانه‌ي اقتباس نخست و انعکاسِ وضعِ تعميم‌پذيرِ بشري و زيرِ سوال رفتن‌ِ ارکان‌ِ فلسفي و اخلاقي مدرنيته در آن، طي اقتباسِ دوم به يک ملودرامِ فضايي تک‌بُعدي و بي‌بهره از چالش‌هاي هستي‌شناسانه و پيچيدگي‌هاي فرمال تقليل‌يافته را پاي «خوشبخت بودن‌ِ» سودربرگ بگذاريم، دستِ کم مي‌توانيم در نسبت با فقدان‌ِ حساسيتِ هنري در قاموسِ وي و يدِ طولايش در «سفارشي‌سازي» و سازگاري با انواعِ مضمون و پاسخ دادن به همه جور نياز و سليقه تعبيرش کنيم. مي‌شود گفت در پي آنچه عموماً از بده‌بستان‌ِ ولنگارانه‌‌ي سودربرگ با...
ادامه خواندن
141 بازدید

میراث کیارستمی ثروتی برای فرهنگ ایرانی، به مناسبت ساگرد درگذشت هنرمند


    میراث کیارستمی ثروتی برای فرهنگ ایرانی به مناسبت ساگرد درگذشت هنرمند   فرهنگ امری زاینده است که با زایش خود را زنده نگاه می دارد. فرهنگ نمی تواند در ورطه تکرار بیفتد، تکرار فصل خاموشی فرهنگ است. فرهنگ برای حیات خود نیازمند زایشگرانی ست که در هر روزگار پاسخی نو به زندگی بدهند و همین پاسخ هاست که زندگی را جاری می سازد. هنرمندان از مهمترین زایشگران فرهنگ هستند که با خلق خود زبان زمانه خود را می سازند. آنها به دنبال جامعه نیستند بلکه پیش برندگان جامعه اند. در روزگار معاصر سینما به دلیل زبان نو و فراگیری خاص خود از مهمترین زبان های هنری بوده است که خود باعث زایش هنرها و رسانه های دیگر شده است. هنر_صنعتی که بر مرز رسانه و هنر ایستاده است. اما آنچه از این پدیده دوگانه ماندگار می شود وجه هنری آن است. وجهی که حاصل کشف هنرمندان و زیست...
ادامه خواندن
125 بازدید

بررسی هویت شهر تهران در سینمای مستند معاصر (3)


فصل سوم: روش‌شناسی پژوهش   این فصل به منظور توضیحی عمومی درباره‌ی روش‌شناسی این پژوهش نگاشته شده است تا چگونگی ارتباط نگارنده را با سنت کیفی‌گرا و راهبردهای پژوهشی زیر مجموعه‌ی آن توضیح داده و از این طریق برای داده‌های به دست آمده از این پژوهش کسب اعتبار کرده باشد. اهمیت دیگر این فصل در امکانی است که به واسطه‌‌ی آن می‌‌توانم از کنش‌‌گرانی که به عنوان اطلاع رسان در پیش‌‌برد این نوشتار به کمک کرده‌‌اند؛ نام ببرم. از آن‌جایی که دستیابی به شناخت علمی و اهداف آن تنها از مسیر اتخاذ یک رویکرد روش‌شناختی درست و مرتبط با موضوع می‌گذرد که باید داده‌ها را در قالب‌هایی منظم و منطقی صورت دهد(ساروخانی،22:1385) و رشته‌ی انسان‌شناسی نیز که روش‌های خاص خود را در طول زمان بافته و تنیده است نیز از این قاعده مستثنی نیست. با اتخاذ رویکردی کیفی که با سنجش پیچیدگی موضوعات مرتبط با شهر و انسان‌سازگار است، سعی...
ادامه خواندن
240 بازدید

گفت‌وگو با زاون قوکاسيان : سرگذشت سينماي تجربي ايران و «سينماي آزاد»


      اردوان تراکمه «سينماي آزاد» ايران و جواناني که در آن سال‌هاي دهه‌هاي 40 و 50 زير اين عنوان شروع کردند به تجربه‌ي سينما و فعاليت‌هاي سينمايي، بي‌شک از تاثيرگذاران مهم حرکت سينماي ايران بودند و هستند هنوز. مستند کردن تاريخچه‌ي اين جريان مهم سينماي ايران را با گفت‌وگو با «زاون قوکاسيان» آغاز کرديم. گفت‌وگو با «اکبر خواجويي»، يکي ديگر از بانيان سينماي آزاد در اصفهان را در اين سلسله‌گفت‌وگوها در نظر داشتيم که يا ما دير جنبيديم يا او زود رفت. يادش گرامي‌باد. «زاون قوکاسيان» در اين مهرماهي که ما مشغول مکتوب کردن گفت‌وگو با او از نوار صوتي اين فيلم مستند بوديم براي معالجه به اتريش سفر کرد. اميدواريم درمان بيماري او هر چه زودتر به انجام برسد و «عمو زاون» همچنان قبراق و سرحال راهنما و ياور ما باشد در به انجام رساندن اين پروژه‌ي مهم.  *** * آقاي قوکاسيان، از اول شروع کنيم. فعاليت...
ادامه خواندن
228 بازدید