ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

ملودی ملال در موسیقی متن زندگی


فلسفه ملال. لارس اسوِندسن. ترجمه افشین خاکباز. چ3. تهران: فرهنگ نشر نو، 1396. 224ص. 180000 ریال. پس از دو کتابِ کار و فلسفه ترس، فلسفه ملال سومین اثری است که از لارس اسوِندسن، استاد فلسفه دانشگاه برگن نروژ، خوانده‌ام. گویا تا امروز فقط همین سه کتاب او به فارسی ترجمه شده و با استقبال خوبی هم همراه بوده است. سبک و سیاق اسوندسن در این متن مشابه دو نوشته دیگر است، که با طرح پرسش‌های هستی‌شناختی درباره یکی از مفاهیم بنیادین زندگی، مخاطب را به تفکر و بازاندیشی در آن زمینه دعوت می‌کند. او در پیشگفتار از دو انگیزه شخصی و آکادمیک برای نگارش این اثر سخن می‌گوید. نخست آنکه خودش در برهه‌ای از زندگی - پس از فراغت از تحصیل در مقطع دکتری – گرفتار ملالی عمیق می‌شود و می‌کوشد با واکاوی این تجربه به بینشی تازه دست یابد. بعد از آن نیز با مرگ یکی از دوستانش به...
ادامه خواندن
66 بازدید

موسیقی ماریاچی های شهرمکزیکو




    عکسی که در بالا مشاهده می کنید یکی از گروه های موسیقی ماریاچی درمیدان گاریبالدی درشهر مکزیکو است که من آن را در سال 1982 گرفته ام. ماریاچی ژانری از موسیقی مکزیکی است که بیشتر به لایه های میانی جامعه تعلق دارد و محتوای اشعار آن از موضوعات اجتماعی وعاشقانه استفاده می کند.  نوازندگان این ژانر به طور گروهی با پوشش یونیفرم و سازهایی مانند گیتار، گیتارباس، ترومپت، ویلن و آواز و در بسیار موارد با رقص همراه است.  آن چه مسلم است این گونه سازها با ورود اسپانیولی ها به این سرزمین آورده شده اند. مردمان این سرزمین این سازها را فرا گرفتند و اگرچه در ابتدا درمراسم دینی دسته جمعی به کار می رفتند اما رفته رفته از درون آن ژانری از موسیقی رو به پیدایش نهاد که آنرا "سون" (son) نام نهادند که به چندین گونه تقسیم می شد. مردم خلیسکو (Jalisco) گونه ای از...
ادامه خواندن
302 بازدید

مختصری در رابطه با مسئلة شناختِ موسیقی وسیرتاریخی آن: از شرق شناسی تا قوم ­موسیقی ­شناسی


قوم ­موسیقی ­شناسی نسبت به دیگر رشته ­های علوم انسانی، حوزه ­ای نسبتاً نو ظهور است. اگر رشته ­های علوم انسانی به ­تدریج با تأثیر­پذیری از مفاهیم علوم طبیعی به تدریج طی قرن نوزدهم و باتوجه به شرایط خاص تاریخی در اروپا پدید آمدند، تأسیس قوم­ موسیقی­ شناسی به عنوان حوزه ­ای از دانش که به بررسی و شناخت موسیقی ­های غیرغربی می­پردازد، تا میانة قرن بیستم نیازمند زمان بود. قو م­موسیقی شناسی به عنوان رشت ه­ای دانشگاهی عمدتاً به بررسی و کنکاش موسیقی ­های غیر غربی مشغول بوده است. بنابراین مؤلفه جغرافیایی تا حدی به ­طور تاریخی در تعریف ماهیت آن نقش ایفا کرده است. البته، برخی از قوم­ موسیقی ­شناسان مؤلفه مذکور را در تعریف قوم ­موسیقی ­شناسی ضروری ندانسته ­اند. برای نمونه همان­طور که مریام اشاره می­کند، کولینسکی تعریف قوم ­موسیقی­ شناسی به عنوان علمی که به موسیقی­ های غیر غربی می­پردازد را مورد انتقاد قرار می­دهد....
ادامه خواندن
138 بازدید

نشست صد و چهل و یکم: نگاهی به موسیقی در پهنه فرهنگی ایران


  انسان شناسی و فرهنگ صد و چهل و یکمین نشست یکشنبه ها را با عنوان «نگاهی به موسیقی در پهنه فرهنگی ایران» برگزار خواهد کرد. در این نشست فیلم مستند «پیدای ناپیدا» محمد احسانی نمایش داده خواهد شد. همچنین خانم آمنه یوسف زاده (دكترا در موسيقي شناسى قومى از دانشگاه ناتر فرانسه) درباره «موسیقی بخشی های خراسان» و آقای بهرنگ نیک آیین (کارشناس ارشد قوم موسیقی شناسی) درباره «عاشیق و مخاطبانش در توی های زنجان» سخنرانی خواهند کرد. انسان شناسی و فرهنگ از همه علاقه مندان دعوت می کند که در این نشست حضور یابند   زمان: 16 اردیبهشت 1397 ساعت 16 تا 19 مکان: تهران. خیابان ولیعصر. نرسیده به میدان ولیعصر. خیابان دمشق. پژوهشگاه فرهنگ هنر و ارتباطات   درباره فیلم پیدای ناپیدا: پرتره‌ای از استاد "شهرام ناظری‌"، همراه با بخش‌هایی از اجراهای مختلف ایشان‌. در این مستند به تداوم اجرای اشعار مولانا و ارائه و اشاعه موسیقی...
ادامه خواندن
386 بازدید

درباره هوشنگ استوار


در حاشيه و تأثیرگذار هوشنگ استوار از آهنگسازان پيشكسوت معاصر ايران و از مهم‌ترین آنان است. براى موسيقيدانان جدى و جوان‌سالی كه ميانگين سنى بين ۳۵ تا ۴۵ سال را دارند، نام هوشنگ استوار، نامى آشناست؛ ولى فقط در حد آشنايى با يك نام فاخر و پر احترام، نه در حد ورود به دنياى او كه جزو موسيقى او نيست و البته موسيقى او را اين نسل نشنيده است و نسل‌های قبل هم كه كمى شنیده‌اند، قضاوت‌های خودشان را دارند.............. - متولد ۱۳۰۶ تهران برخی از آثار : براى اركستر سمفونيك: فانتزى‎/ سبزه بهار‎/ بهار جاودان (بالت)‎/ سوئيت ايرانى‎/ طرح سمفونيك ايرانى‎/ اوورتور‎/ آهنگ شبانه (نكتورن). براى اركستر زهى و پيانو: شب خيام بر مبناى سيزده رباعى از خيام براى اركستر زهى: تأثرات (امپرسيونها)، مثلث (ترى انگل). براى آواز دسته‌جمعی (كر): آهنگ بی‌کلام براى آواز و پيانو: مرثيه (اله ژى) و كاليز براى سدپراند اجاق سرد (شعر از نيما يوشيج)...
ادامه خواندن
155 بازدید

تجربه و کار میدانی: دیدگاه یک پژوهش‌‌گر بومی (بخش چهارم)


      چو چینِر  دانشگاه شِفیلْد / انگلستان در یادگیری اولیه‌‌ی من، وقتی چیزی را در این گروه یا جایی دیگر یاد می‌‌گرفتم، هیچ‌‌وقت احساس نمی‌‌کردم که بیان افکار یا پیشنهاداتم به دیگر موسیقی‌‌دانان نادرست باشد. در انجام این کار، من، همانند هر عضو دیگر، دانشم را از حالت گاه‌‌به‌‌گاه به یک بحث مداوم مشارکت می‌‌دادم که، خوشبختانه، موسیقی‌‌سازیِ گروه را بهبود بخشید. برای ارائه‌‌ی یک نمونه‌‌ی خاص، به‌‌عنوان عضوی از گروه که برخی از روش‌‌های یادگیری این موسیقی را یافته بود، برای به‌‌اشتراک‌‌گذاری این روش‌‌ها، حتی هنگامی‌‌که روش‌‌های "سنت" نیستند، با دیگر تازه‌‌کارانِ جدیدتردید نمی‌‌کردم. از این رو، وقتی در سال 1994 یک تازه‌‌کار به گروه پیوست و کمی توجه از جانب موسیقی‌‌دانان مسن‌‌تر دریافت کرد، وظیفه‌‌ی خودم دانستم که نواختن سام‌‌هِن را به او آموزش دهم. گرچه سام‌‌هِن سازِ کم‌‌اهمیتی است، یادگیری‌‌اش آسان است، و فوراً او را با جایگاه شرکت‌‌کننده آشنا می‌‌ساخت. فکر می‌‌کنم، این کارْ...
ادامه خواندن
164 بازدید

بررسي تحليلي زبان بدن در روايتگري بخشي روشن گل افروز


مطالعه موردي روايت شفاهي اصلي و كرم يلدا شعباني كارشناسي ارشد پژوهش هنر حميد عليپور شيرازي ليسانس آهنگسازي " شاخص ترين پرسوناژ زندگي موسيقيايي شمال خراسان رامشگر است كه به او بخشي مي گويند رامشگرادامه دهنده سنت خنياگري ايران پيش از اسلام و نيز سنت كوچ نشيني و شمني است كه مي توان آن را به صورت هاي گوناگون در سراسر آسياي ميانه ديد " بي شك از نقش مهم اين شخصيت به عنوان قديمي ترين قصه گو و روايتگر اين منطقه نمي توان گذشت اما با توجه به شفاهي بودن اين سنت تا كنون پژوهشهاي كمي در خصوص آنها صورت گرفته دراين مقاله سعي شده است با بررسي و تحليل زبان بدن بخشي و استاد منطقه خراسان شمالي روشن گل افروز به نكات روشني درخصوص اصلي ترين زبان وجودي وي صدا و ساير نشانه هاي غيركلامي در زبان وجودي روايت شفاهي اصلي و كرم كه يكي از روايت هاي...
ادامه خواندن
176 بازدید

صدای گم شده در روزهای دور گفت‌وگو با ابراهیم سلمکی


حبیبه  نیک‌سیرتی چهل و یک سال از عمر هشتاد و دو سه ساله‌ی خود را در رادیوهای مختلف به عنوان نوازنده، رهبر ارکستر، آهنگساز و گاه ترانه‌سرا گذرانده‌ است مردی که روزگاری هر موج رادیو را می‌گرفتی نام و ساز او را می‌شنیدی. سرفه می‌کند اما سرحال و سرپاست. پیراست اما دل جوان دارد؛ پیرمرد موسیقی است .. بذله‌گوست، آن‌قدر که اگر ساعت‌ها پای صحبتش بنشینی خسته نمی شوی. همسری مهربان و همدل دارد درست مثل خودش. ابراهیم سلمکی هنرمندی است که اگر حتی به عمد بخواهیم فراموشش کنیم، نمی‌توانیم چون برهه‌ای از تاریخ موسیقی ایران به نام اوست و کسانی که او را می‌شناسند می‌دانند که روزگاری ترانه او با نام «دنیا» و با صدای زنده‌یاد قاسم جبلی دل دوستداران موسیقی را لرزانده بود و شعر و آهنگ دنیا از ساخته‌های استاد سلمکی بود. دنیای سلمکی دنیایی است از موسیقی و خاطرات موسیقیایی. هنوز هر سازی را که به...
ادامه خواندن
1676 بازدید

یادی از استاد تنری کرور






  از میان نوازندگان بزرگ ترک مانند تنبوری جمیل بی، شریف محی الدین، نجدت یاشار، قدسی اورگونه و کسان دیگر،نام جنوجین تنری کرور (Cinucen Tanrikorur) به عنوان یکی از بزرگان عود نواز ترک به چشم می آید. تنری کرور در دهم فوریه ١٩٣٨ (10 بهمن ماه) متولد و در هجدهم خرداد ٢000 در سن ٦٢ سالگی درگذشت. او موسیقی را از عمویش که شاگرد منیر نورالدین سلجوق بود فرا گرفت. منیر نورالدین سلجوق از آوازه خوانان برجسته ترک بود که نعت پیش سماع دراویش را در مکام رست به شکل کم نظیری خوانده است. یک شب استادم دکتر منیر نورالدین بکن همراه پدر و مادرش در بالتیمور مهمان من بودند که پدر بکن تعریف می کرد به علت دوستی که با منیر نورالدین سلجوق داشته، فرزندش را منیر نورالدین نام نهاده است و از آنجا هم حلقه دوستی ها میان این جماعت موسیقی دان شکل گرفته و از این مسیر...
ادامه خواندن
337 بازدید

نشست صد و سی و یکم: نگاهی به تاریخ موسیقی در ایران


موسسه انسان شناسی و فرهنگ، صد و سی و یکمین نشست از یکشنبه های انسان شناسی و فرهنگ (دوره پنجم) خود را در تاریخ یکشنبه 10 دی 96 با عنوان «نگاهی به تاریخ موسیقی در ایران» برگزار می کند. در این نشست فیلم مستند «هزار دستاِن امیرجاهد» اثر منوچهر مشیری نمایش داده خواهد شد. همچنین آقای محسن شهرنازدار درباره «مقدمه ای بر موسیقی شناسی تاریخی» و آقای بابک خضرایی درباره «زریاب و نوبات اندلسی» سخنرانی خواهند کرد. انسان شناسی و فرهنگ از همه علاقه مندان دعوت می کند که در این نشست حضور یابند. ورود برای همگان آزاد است. مکان و زمان نشست: تهران- خیابان ولیعصر- خیابان دمشق- پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات یکشنبه 10 دی 1396- ساعت 16 الی 19
ادامه خواندن
668 بازدید

شعر و موسیقی بومیان آمریکا


شعر در فرهنگ بومیان (سرخپوستان) آمریکا بخش جدا ناپذیر موسیقی است که البته در زمینه هایی با موضوعات "اساطیری" و هنر رقص هم درآمیخته می شود. اجرای اشعار در مراسم آئینی مانند مراسم مرگ و میر و جشن دوران بلوغ و لالایی های کودکانه صورت می گیرد. مفاهیم شعر سرخپوستان به طبیعت نزدیک است و آنجا هم که پیرامون "روح بزرگ" سخن می گویند، بازهم به نیروی های طبیعی ارجاع داده می شود، از این رو، هنر این مردان در دایره طبیعت پرورش پیدا کرده. چه پیش از تاسیس مردم شناسی آکادمیک و چه بعد از آن، پژوهش های میدانی که بر روی فرهنگ و زبان و آداب سرخپوستان انجام شده، کتابخانه درخور توجهی از تحقیقات کافی را در دسترس قرار می دهد. از قدیم ترین نوشته می توان به "آوازهای مردمان هجوکا" نوشته آوون دورسی (١٨٨٨)، "اسطوره و آوازهای ناواهو" نوشته واشنگتن ماتیو (1980)، "آوازهای رقص در میان مردم...
ادامه خواندن
1132 بازدید

پراکنش موسیقی ایران و ترک و عرب


  پیش از آن که به "پیشینه پراکنش موسیقی ایران و ترک و عرب" بپردازم لازم می دانم به اختصار نکته ی کوتاهی پیرامون تئوری "پراکنش فرهنگی تاریخی" گفته باشم. در اوایل سده بیستم مردم شناسان و انسان شناسان آلمانی زبان کوشش کردند با برداشت از پاره ای از واقعیت های تاریخی در پراکنش فرهنگ ها، اساس چند برداشت را به یک تئوری عام مبدل سازند اگرچه تئوریزه کردن موردی آن برای کل فرهنگ های جهانی مورد اعتراض تعدادی از دانشمندان این رشته قرار گرفت. در نوامبر 1904، دو تن از تاریخ دانان آلمانی و اتریشی به نام های فریتز گرابنر (Fritz Graebner)، متصدی موزه پولونزی و برنارد انكرمن (Bernhard Ankermann) متصدی موزه آفریقا، دو سخنرانی ارائه دادند كه مواضع خود را از دیدگاه ادولف باستین (فرهنگ ها دارای منشاء مشترکند) جدا ساختند0 آنها در تئوریشان گسترش حقله های دایره وار فرهنگ را برای مطالعه حوزه ی جغرافیای فرهنگی در...
ادامه خواندن
962 بازدید

دستگاه شناسی: برداشتی تئوریکی تاریخی


موسیقی دستگاهی ایران پدیده ای است جاندار و جاندار بودن آن در پرتو پیوستگیش با اندیشه ایرانی است که آنرا آفریده و به حرکت درآورده  و این حرکت هم کمی است هم کیفی و هم با خود در وحدت است و هم در تضاد و هر زمان با تغییرات کمی، به کیفیتی بالاتر ارتقاء یافته است. پدیده ی دستگاه چیزی بیرون از اندیشه ایرانیان نیست، پس هر تحولی که در اندیشه فرهنگی اجتماعی ایرانیان رخ داده آن تحول بازتاب خود را در حرکت و اعتلای موسیقی برجای نهاده است. موسیقی دستگاهی یعنی اندیشه فعال ایرانیان درعرصه هنر. چندین عامل در پیدایش سیستم موسیقی دستگاهی نقش داشته که از میان آنها پاره ای آشکار و پاره های دیگر پنهان مانده اند (١). من این عوامل را به دو دسته کلی تقسیم می کنم: ١ - عوامل درونی یا عوامل موسیقایی که در ذات خود موسیقی نهفته و  لحظه به لحظه موجبات...
ادامه خواندن
487 بازدید

پاره‌های معماری(33)، دانیل شارل: موسیقی و معماری (5) : تداخل ساختارهای صوتی و فضاهای ساختارمند


عکس: تصویری معمارانه از «سوئیت برای ویولن سل» (شماره 1) اثر باخ؛  اثر فدریکو بابینا، برگرفته از سایت آرک دیلی برگردان ناصر فکوهی یک بررسی تاریخی معتبر درباره روابط متقابل معماری و موسیقی – که در آن واحد هم محسوس، هم دقیق و  هم مستدل باشد -  را مدیون کار ِ صداشناس و موسیقی‌شناس آلمانی، فریتز وینکلهستیم . او این موضوع را دیگر نه از زاویه شکل، بلکه از بُعد تزئینی مطالعه کرده‌است. ما در این‌جا مهم‌ترین بخش‌های این بررسی را مطرح می‌کنیم.   نخستین ملاحظه آن است که تقریبا همه چیز در جریان چنین تاریخی، موضوع نوعی حصار است. وینکل با تایید جمله معروف هکتور برلیوز شروع می‌کند: « موسیقی در هوای آزاد، بی‌معنا است.» عامل توزیع (صدا) که فضای محیطی است، اگر فضایی بسته باشد، تاثیری تعیین‌کننده بر دریافت مادیت صداها دارد: نسل کاملی از شنوندگان ( و همچنین نوازندگان) شاهد افسردگی یا برعکس به هیجان‌آمدن احساسات موسیقیایی...
ادامه خواندن
329 بازدید

پاره‌های معماری(32)، دانیل شارل: موسیقی و معماری (4) : موقعیت جدید مساله: نقد آگاهی موسیقیایی


برگردان ناصر فکوهی این‌جا ما صرفا با یک موسیقی کُند‌شده سروکار نداریم، یعنی موسیقی‌ای که به دلیل همین کُندی، آن‌چه را هایدگر تساوی زمانی - مساوی کردن فواصل زمان – یا Gleichzeitlichkeit می نامید را به تحقق رساند، یا آن‌چه می توان به آن نام خودانگیختگی داد؛ بلکه این موسیقی، گشایشی در فضا است، موسیقی ای که فضا می سازد، راه می‌گشاید،زوائد را حذف می کند و فضا یا فضاهایی را برای سایر هنرها – مجسمه‌سازی، نقاشی، نمایش، موسیقی می گشاید. گادامر با قدرت می گوید: معماری همه هنرهای دیگر را با تحمیل دیدگاه خود در بر می گیرد، یعنی دیدگاه تزئین. معماری نه تنها مکانی برای همه آنچه در بر می‌گیرد به وجود می آورد، بلکه این مکان از آن خود او باقی می ماند. زیرا یک پرده نقاشی با چارچوب خود تعریف و محدود می شود، و یک مجسمه با پایه خود؛ اما هر دوی این‌ها، چارچوب و...
ادامه خواندن
334 بازدید

پاره‌های معماری(31)، دانیل شارل: موسیقی و معماری (3) : موقعیت جدید مساله: نقد آگاهی موسیقیایی


  برگردان ناصر فکوهی در این حال آیا نباید درباره این تقلیل «شکل» به اُبژه از خود پرسش کنیم؟ به یاد داریم که چگونه هایدگر در «زمانه مفاهیم جهان» در 1938،  خود را از هگل جدا می‌کرد: برخلاف هگل، نگارنده «هستی و زمان» نمی‌پذیرفت که رابطه سوژه-اُبژه، یعنی آگاهی در معنای سنتی آن بر فرازش «باشنده» – به خصوص باشنده‌ای که ما هنر می نامیم -  به حقیقت صورت عام حاکم باشد. برای هایدگر چنین فرازشی  نمی توانست جز به حضور هستی‌ای  بی‌نهایت گسترده‌تر  از هرگونه «میدان آگاهی» بستگی داشته باشد. و در این شرایط، این امری  ناممکن است که  «منشاء »  اثر را در هرگونه استراتژی  خلاقانه ‌ی در سوژه ببینیم. و از همین‌جا هایدگر به  بازتفسیری از  تز هگلی  «مرگ هنر» می‌رسید:  این امر به نظر هایدگر به هیچ رو به معنای برون‌آمدن  ِ سپهر هنری از  زیرمیدان یک آگاهی گسترده‌تر نبود، مثلا از آگاهی فلسفی. مساله بسیار...
ادامه خواندن
363 بازدید

تاریخ جهانگشای جوینی و اشاره های موسیقایی


عطاملک جوینی تاریخ نگار تاریخ جهان گشای از خاندان فاضل و صاحب علم جوینی است که در کار حسابداری مملکت هلاکو خان (ایلخانیان) فعالیت داشت و در پایان به فرمان خاندان هلاکو کشته شد وقایع دوران مغول و چیزی بعد از آن را برمی شمارد. مورخ در دوران ایلخانیان چند بار به ماوراء النهر و ترکستان و چین سفر کرده تا وضعیت بعد هجوم از را ببیند و از برجای ماندگان آگاهی های تاریخی را به دست آورد. خود در این مورد چنین می گوید: "مع هذا چون بچند نوبت دیار ماوراء النهر و ترکستان تا سرحد ماچین و اقصی چین که مقر سریر مملکت و اروغ اسباط چنگیز خان است و واسطه عقد ملک ایشان مطالعت افتاد و بعضی احوال معاینه رفت و از معتبران و مقبول قولان وقایع گذشته را استماع افتاد..." (ج اول ص٦-٧). این کتاب مجموعه ای سه جلدی است که مورخ  تصریح می کند: "مجموعه...
ادامه خواندن
1957 بازدید

پاره های معماری (30)، دانیل شارل: معماری و موسیقی(2)

معماری و موسیقی
برگردان ناصر فکوهی موقعیت مساله: انطباق ِهنر‌ها در دنیایی باستان که سرشار و آکنده از اسطوره‌ها بود، روابط میان معماری و موسیقی در قالبی تمثیلی به بیان در می‌آمد؛ و فلسفه در اغلب موارد تمایل بدان داشت که درباره این تمثیل‌ها تامل کند. داستان آمفیون را می شناسیم: پسر آنتیوپ  و ژوپیتر دیوار‌های شهر تِب  را با نواختن چنگ [رومی] ساخت؛ هر یک از سنگ‌ها در هماهنگی با آوا‌ها در جای خود قرار می‌گرفتند. و  جمله معروف فلوطن از همین جا می‌آید که می‌گفت: وقتی از بنایی، سنگ‌هایش را کنار بگذاریم، معمار است که باقی خواهد ماند. اما اتیین سوریو(در سال 1947 در کتاب خود «انطباق ِ هنرها» (این پرسش را مطرح می‌کرد: «چگونه می‌توان سنگ‌ها و همه چیز‌هایی که به آن‌ها مربوط می‌شود، را کنار گذاشت، و بنا را حفظ کرد؟ یعنی چیزی را نگه‌داشت؟ تنها روش، آن است که  صدا را در برابر سنگ قرار دهیم[...]؛ یعنی به...
ادامه خواندن
494 بازدید

پاره های معماری(29)، دانیل شارل: معماری و موسیقی(1)


    تصویر: هتل لیزما در یورمالای لتونی که با الهام از موسیقی طراحی شده است. بخش اول مقایسه میان معماری و موسیقی که بارها و بارها انجام شده، اغلب فراتر از جملاتی کلیشه ای همچون: «معماری یک موسیقی تجسم یافته است» نرفته است. هر چند نباید این نکته نیز ناگفته بگذاریم که آثار «بزرگ» موسیقی غربی، اندک اندک به استحکام اشیاء در آمده اند و پیچیدگی معمارانه آنها سبب شده است که بتوان درباره شان همچون یک بنا سخن گفت. حال آیا باید بازهم در تمثیل های خود پیشتر برویم؟ اینکه برخی از افراد با استعدادی که در گرایش به فیثاعورث داشته اند عادت کرده اند همه‌جا میان کلان‌کیهان‌ها و مقیاس‌های گوناگون ِ خُردکیهان‌ها، نوعی هماهنگی (هارمونی) بیابند: در این حال پرسش آن است که چرا روابط میان فواصل موسیقیایی و تناسب های معماری از این قاعدتا مستثنی بوده اند؟ از سوی دیگر، باید این واقعیت را از یاد...
ادامه خواندن
827 بازدید

وارونگی موسیقی ایران


وارونگی یک واژه هوا شناسی است که ما در تهران در ماه های پایانی پائیز و اول زمستان با آن آشنا هستیم و آن را با فرود آمدن کثافات هوا به سطح زمین و ایجاد مشکل تنفسی و دید نامناسب می شناسیم. وارونگی هوا هر اندازه که در برهه ای از زمان طول بکشد بالاخره بعد از چند روزی با وزش باد بساطش را جمع می کند و می رود. وارونگی در اینجا یک واژه عاریتی است اما نه به مفهوم هواشناسانه آن بلکه به برای فرهنگی که دستخوش آلودگی دوران نامعلومی از سرنوشت شده  و در انتها به ویران سازی فرهنگ بزرگی می انجامد. فرهنگ ها در دوران هایی رو به زوال می گذارند و این که کی از دل بقایای زوال یافته ققنوس فرهنگ دیگری سربرآورد، به موضوع کیفی تخلیه اندیشناکی همان فرهنگ در زمان باز می گردد. هگل در فلسفه تاریخ آنجا که به مراحل، پرورش و...
ادامه خواندن
782 بازدید