ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

ملودی ملال در موسیقی متن زندگی


فلسفه ملال. لارس اسوِندسن. ترجمه افشین خاکباز. چ3. تهران: فرهنگ نشر نو، 1396. 224ص. 180000 ریال. پس از دو کتابِ کار و فلسفه ترس، فلسفه ملال سومین اثری است که از لارس اسوِندسن، استاد فلسفه دانشگاه برگن نروژ، خوانده‌ام. گویا تا امروز فقط همین سه کتاب او به فارسی ترجمه شده و با استقبال خوبی هم همراه بوده است. سبک و سیاق اسوندسن در این متن مشابه دو نوشته دیگر است، که با طرح پرسش‌های هستی‌شناختی درباره یکی از مفاهیم بنیادین زندگی، مخاطب را به تفکر و بازاندیشی در آن زمینه دعوت می‌کند. او در پیشگفتار از دو انگیزه شخصی و آکادمیک برای نگارش این اثر سخن می‌گوید. نخست آنکه خودش در برهه‌ای از زندگی - پس از فراغت از تحصیل در مقطع دکتری – گرفتار ملالی عمیق می‌شود و می‌کوشد با واکاوی این تجربه به بینشی تازه دست یابد. بعد از آن نیز با مرگ یکی از دوستانش به...
ادامه خواندن
62 بازدید

کتاب «هنر چگونه می‌تواند زندگی شما را دگرگون کند»، نشر نظر


  هنر چگونه می‌تواند  زندگی شما را دگرگون ‌کند/آلن دوباتن، جان آرمسترانگ ؛ ترجمه گلی امامی. نشر نظر هنر به چه کار می‌آید؟ جهان مدرن برای هنر اهمیت بسیاری قائل است، به‌اهمیت مفهوم زندگی. شاهد این دیدگاهِ متعالی را می‌توان در افتتاح موزه‌های جدید، اختصاص منابع مالی دولت‌ها در جهت تولید و عرضه‌ی هنر، شوق سردمداران و حامیان هنر برای دستیابی بیشتر به آثار هنری (به‌خصوص به نفع کودکان و اقلیت‌ها)، اعتلای رشته‌های هنری دانشگاه‌ها و قدردانی از بازار هنرِ تجاری، مشاهده کرد. با وجود این ، برخورد ما با هنر همیشه به آن خوبی که باید باشد نیست. احتمال دارد از موزه‌ای معروف و خوشنام خارج شویم و احساس سرخوردگی، حتی شگفتی و عدم‌رضایت کنیم و از خود بپرسیم چرا آن تجربه‌ی تکان‌دهنده‌ای که انتظارش را داشتیم رخ نداد. طبیعی است که خود را سرزنش کنیم و گمان بریم که مشکل احتمالاً ناشی از بی‌دانشی و نداشتن احساس در...
ادامه خواندن
81 بازدید

مسئلۀ هنر: گریز از واقعیت یا نقد آن؟


وحید میره‌بیگی، در نشریۀ «چشم‌انداز ایران» مقاله‌ای با عنوان «واقعیتی که به فرارفتن از واقعیت فرا می خواند؛ درباره ی علی اشرف درویشیان و آثارش» نوشته است. در اینجا من در راستای نقدی که بر این مقاله خواهم داشت، بحثی در مورد رسالتِ هنر مطرح می‌کنم. ابتدا باید گفت که مقالۀ خوب و قابل تأملی است. همچنین، قلم و نگارش جذاب نویسنده هم به ارزش مقاله افزوده است. با وجود این، لازم می‌دانم نکاتی را دربارۀ این مقاله بیان کنم. نخست اینکه، مقاله می‌توانست بسط بیشتری یابد و به دو شکل ارائه شود؛ یا بخش اول و دوم مقاله با توجه به عنوانِ مقاله، می‌بایست مقدمه‌ای بر نقد و بررسی درویشیان می‌بود؛ که در این صورت، بخش نقدِ درویشیان باید بسط بیشتری می‌یافت و توجه بیشتری به آن می‌شد و یا اینکه بر خود بحث فلسفی در بخش نخست، یعنی نسبت انسان با واقعیت و تخیل، تاکید می‌شد و مصداق...
ادامه خواندن
60 بازدید

نگفتن برای کامل گفتن


تحليل ژان دوشه  در جلسه ‌ ي نمايش فيلم «باد مارا خواهد برد»  در سينماتک فرانسه در سال 2012 يافتن مسير الهامِ کيارستمي در اين فيلم ساده است. تمام کنش فيلم به سادگي با رفتن و ديدن تهران و ديدن دنياي امروزي آن روشن مي ‌ شود؛ گزارشي که نشان ‌ گر رسوم کهن در دل ايران قديمي است؛ از ايراني که بود آن هم در پايان قرن بيست! تمامي رسوم. چه چيزي از اين رسوم باقي ‌ مانده است؟ مثل نمونه ‌ هايي از برنامه ‌ هاي تلويزيوني که از  واقعيت تهيه مي ‌ شوند صحبت از زنانيست که صورتشان را چنگ مي ‌ اندازند و رسومي گروتسک و مضحک از اين دست مطرح مي ‌ شود؛ نبش قبر استخوان ‌ هاي ادبي و تاريخي کشور با نگاهي به امروز ايران. مسلم است که ما نمي ‌ توانيم در غرب چنين فيلم ‌ هايي بسازيم اما در شرقِ ميانه,...
ادامه خواندن
85 بازدید

درباره «منصوره حسينى»


نقاشى با پوتین‌های گلى! محمد شمخانى جامع‌ترین تصوير از ۴۵ سال ذهن و زندگى «منصوره حسينى» را می‌توان در كتابى به نام «پوتين گلى» ديد و دريافت كرد. كتابى كه نقاش نوشته و سال ۱۳۵۰ منتشر شده است. كتابى كه چند سال پيش از من خواست كه آن را بخوانم و نظرم را درباره تجديد چاپ آن بدهم و بالاخره كتابى كه شخصیت‌های آن همه واقعى هستند انگار و خيلى هاشان هنوز در عرصه هنر اين سرزمين حضور دارند........   - متولد ۱۳۰۵ تهران - فارغ‌التحصیل دانشكده هنرهاى زيباى دانشگاه تهران در سال ۱۳۲۸ - فارغ‌التحصیل آكادمى هنرهاى زيباى رم در سال ۱۳۳۸ - شركت در بى ينال جهانى ونيز در سال ۱۳۳۵ - دريافت مدال طلاى نمايشگاه هنرهاى فيگوراتيو در شهر فروزينونه (ايتاليا) در سال ۱۳۳۵ - شركت در بى ينال هاى اول و دوم و سوم تهران و دريافت چند جايزه - برگزارى چندين نمايشگاه انفرادى در ايران،...
ادامه خواندن
109 بازدید

نشست صد و چهل و دوم: پروبلماتیک هنر در دانشگاه


    انسان شناسی و فرهنگ صد و چهل و دومین نشست یکشنبه ها را با عنوان «پروبلماتیک هنر در دانشگاه» و سخنرانی دکتر محمدرضا مریدی (عضو هیات علمی دانشگاه هنر) برگزار خواهد کرد. در این نشست قسمت دوازدهم مستند «بسوی سیمرغ» با عنوان «آخر قصه» اثر حمید سهیلی نمایش داده خواهد شد.    زمان: 23 اردیبهشت 1397 ساعت 16 تا 19 مکان: تهران. خیابان ولیعصر. نرسیده به میدان ولیعصر. خیابان دمشق. پژوهشگاه فرهنگ هنر و ارتباطات   درباره مستند بسوی سیمرغ به قلم حمید سهیلی: تابستان سال 60 طرح مقدماتی مجموعه مستند "بسوی سيمرغ" را كه توسط استاد آيدين آغداشلو نوشته شده بود به تلويزيون ارائه دادم ، كه تصويب شد . فيلم برداری این مجموعه بيش از يك سال به طول انجاميد و طی آن نمونه های بسياری از آثار نگارگران ايرانی را از موزه ها، كتابخانه ها و مجموعه های شخصی گرد آوری کردم و سفرهای متعددی به نقاط...
ادامه خواندن
452 بازدید

درباره ژازه تباتبايى: در قلمرو شعرهاى آهنى


محمد شمخانى شهرت امروز او بیشتر برای فیگورهای خلاقانه و مجسمه‌های فلزی است که با جفت‌کاری (اَسِمبلاژ) قطعات فلزی ماشین‌آلات صنعتی و اتومبیل‌ها ساخته است. سبک او به هنر سقاخانه‌ای نزدیک است و شیر-زن‌ها و خورشیدها از موضوعاتی است که اغلب در کارهای وی تکرار می‌شوند. به همین دلیل از او به همراه تنی چند از نقاشان معاصر ایرانی به‌عنوان پیشگامان مکتب سقاخانه در ایران یاد می‌شود که در اوایل دهه چهل شمسی شکل گرفت و شاید نخستین مکتب نقاشی منسجم ایرانی باشد....... - متولد سال ۱۳۰۹ تهران - فارغ‌التحصیل دانشكده هنرهاى زيبا دانشگاه تهران - شركت دربى ينال‌هاى قبل از انقلاب - تأسيس گالرى «هنرجديد» در سال ۱۳۳۴ - جزو بنیان‌گذاران مكتب سقاخانه - برگزارى تعداد زيادى نمايشگاه در ايران و خارج از ايران - نقاش، مجسمه‌ساز و شاعر - موضوع يكى از فیلم‌های مستند «خسرو سینایی» با عنوان «كوچه پاييز» - آثار نقاشی و مجسمه ژازه در موزه‌ها...
ادامه خواندن
121 بازدید

خاك ايران در قاب!


  درباره ماركو گريگوريان محمد شمخانى ۷۹ سال پيش ، در شهر «كروپوتكين» روسيه كودكى به دنيا می‌آید كه ۳۳ سال بعد جريان نقاشى مدرن و معاصر ايران را با برگزارى نخستين بى ينال نقاشى تهران (۱۳۳۷) به‌طور رسمى كليد می‌زند. مردى بسيار جدى و بسیار خوش‌رو، كه خنده چاشنى تمام حرف‌ها و حرکات و نگاه‌های اوست..... - متولد ۱۳۰۴ - فارغ‌التحصیل آكادمى هنرهاى زيباى رم - بنیان‌گذار گالرى استتيك تهران - عضو هيأت داوران بى ينال جهانى «ونيز» در سال ۱۹۵۸ - بنیان‌گذار بى ينال‌هاى نقاشى تهران، سال ۱۳۳۷ - يكى از بنیان‌گذاران گروه آزاد نقاشان و مجسمه‌سازان ۱۳۵۳ - تأسيس گالرى «گوركى » در نيويورك به ياد نقاش بزرگ ارمنى ـ آرشيل گوركى - تأسيس موزه خاور نزديك (Near East Museum) در «ايروان» و جابه‌جايى مجموعه کم‌نظیر خود كه بالغ بر ۵هزار قطعه است - تأسيس گالرى ديگرى در منطقه ييلاقى «گارنى » ارمنستان - شركت در بى...
ادامه خواندن
126 بازدید

جهان کتاب


سال بیست و دوم. شمارة 11 و 12. بهمن و اسفند 1396 نخستین مطلب این شماره، نامه‌ای از پرویز دوائی است با عنوان «آفتاب برفی». سپس داستان کوتاه «شکستنِ پیگی» از اتگار کرت، ترجمة پرتو شریعتمداری آمده است. به مناسبت انتشار مجموعه مقالات خلیل ملکی، سه یادداشت درج شده است: «دربارة مجموعه مقالات خلیل ملکی»/ کاوه بیات؛ «اوراقی زرد شده اما فروزنده از گذشتة نگذشته»؛ «مقالات ملکی در واپسین ماه‌های دولت ملّی»/ مجید رهبانی. «رفیق توفیق: نمونه‌ای شیوا از نثر اداری و سیاسی دورة صفویه» از علی قیصری در ادامه آمده است که به بررسی کتاب رفیق توفیق/ تصحیح رسول جعفریان اختصاص دارد. «سیمای ادوارد براون» از مرتضی هاشمی‌پور نقدی است بر کتاب ادوارد براون و ایران/ حسن جوادی. «گم‌گشته در زمان» عنوان نقد کاوه بیات است بر کتاب در اعماق زمان: زندگی‌نامة سیاسی فیروزمیرزا فیروز (نصرت‌الدوله)/ الهام ملک‌زاده. حمید نامجو در مقالة «روایتی مستند از برپاداشتن جهنم» کتاب انور...
ادامه خواندن
171 بازدید

ایرانی بودن را زندگی می کنم


گفت وگو با فرزاد اديبي حوریه اسماعیل زاده فرزاد اديبي گرافيست است، در خلوت خود تار مي نوازد و خطي خوش دارد و در يک کلمه «هنرمند». اما رشتهي اصلي فعاليت او گرافيک است. رشته اي از هنر که به نوعي وارداتي محسوب مي شود. اما اديبي در اين هنر هم با پايبندي بر حفظ موتيف ها و المان هاي ايراني سبکي نو ابداع کرده. با او درباره ي نوستالژي در هنرهاي تجسمي گفت و گو کرديم. گذشتهگرايي يا نوستالژي افراطي به عنوان يک ويژگي فرهنگي در مردم ايران قرن هاست که همواره وجود داشته، آيا اين نوستالژي در عرصه ي هنر هم به همان شدتي که در بين مردم وجود دارد، ديده مي شود؟ بله و گاهي شديدتر از آن چيزي که بين مردم هست. ميدانيم که ذوق عمومي هميشه به سمت و سويي ميل دارد که يا نياز فطري مردم است و يا حاصل مجامع سياست گذاري و...
ادامه خواندن
239 بازدید

شنيدن رنگ ديدن صوت و سکوت!


درباره مسعود عربشاهى محمدشمخانى مسعود عربشاهى از پيشگامان نقاشى مدرن ايران است.  وی یکی از نقاشان پیشرو و از شاخص‌ترین هنرمندان مفهومی ایران است . بلندقامت است و ايستاده. دستانش از كار و كار و آفرينش خبر می‌دهد و بيش از هر چيزى سكوت می‌کند. پشت اين سكوت ـ خوب اگر بشنويم ـ صداى سال‌ها تجربه و تلاش خوابيده است........ • مسعود عربشاهى متولد ۱۹ شهريور ۱۳۲۴ • نخستين نمايشگاه آثار در انجمن فرهنگى ايران و هنر ۱۳۴۱ • فارغ‌التحصیل دانشكده هنرهاى تزئينى در مقطع فوق‌لیسانس ۱۳۴۶ • دريافت جايزه اول نمايشگاه بین‌المللی مناكو ـ فرانسه و نمايشگاه روز مادر ۱۳۵۳ • همكارى در تأسيس «گروه آزاد نقاشان و مجسمه‌سازان » ۱۳۵۳  • چاپ كتاب « اوستا از ديدگاه هنر نو» ۱۳۵۷  • شركت در ده‌ها نمايشگاه شخصى و گروهى و بى ينال‌هاى داخلى و خارجى •  برگزارى نمايشگاه پيشگامان هنر نوگراى ايران در موزه هنرهاى معاصر تهران ۱۳۸۰ ۱۹...
ادامه خواندن
193 بازدید

درباره احمد اسفنديارى زندگى در زمينه آبى


ژيان مجيدى استاد احمد اسفندیاری می‌گوید: «من زنده نقاشيم. برويد به اتاق كارم تا ببينيد اين روزها هم مشغول كار تازه‌ام هستم.» سراسر خانه پر از تابلوهاى سال‌های دور و نزديك است. اسفنديارى از نسل اول نقاشان مدرن ايران محسوب می‌شود. او از معدود هنرمندان ایرانی است که نامش در فرهنگ لاروس آمده است.............. ۱۳۰۱- تولد در تهران ـ دروازه شميران ـ تحصيل در دبيرستان تجارت تهران ۱۳۱۸- ورود به دانشكده هنرهاى زيبا ۱۳۲۳- پايان تحصيلات ۱۳۲۴- دبيرى نقاشى در مدارس تهران ـ شركت در نخستين بى ينال نقاشى ايران ۱۳۲۷- استخدام در موزه علوم طبيعى براى طراحى نقش‌های گياهى ـ اشتغال به كار در اداره هنرهاى زيبا ـ همكارى با دانشسراى عالى هنر ـ تدريس در دبیرستان‌های تهران ۱۳۵۵- بازنشستگى در را كه می‌گشاید، با موجى از زندگى و شور روبرو می‌شوی. در هشتادودوسالگی با چشمانى ساده و صميمى نگاهت می‌کند و به رويت لبخند می‌زند. پیرمرد کوچکی است...
ادامه خواندن
173 بازدید

نگاهی به نمایشگاه ابیات مجسمه کاری از موسی عامری پور



  مردن برای زندگی هنرمند درون جامعه ای زندگی می کنند که دارای ساختار اجتماعی معینی است و بنابراین از آنها تاثیر می پذیردبنابراین همه کنش های نوآورانه فردی یک هنرمند (خلاقیت هنری)که منجر به تولید اثر هنری می شود،از ترکیب پیچیده ای از عوامل تعیین کننده و شرایط ساختاری متعدد ناشی می شود.بنابراین فعالیت های عملی و آفرینشگری انسان ها با ساختارهای اجتماعی دارای ارتباط متقابل هستند. نخستین تلاش ها برای مرتبط ساختن آفرینش «آثار هنری» به عوامل اجتماعی،در واقع آثار هنری را،نه صرفا به زمینه های آشکار اجتماعی،بلکه بیشتر به آن زمینه های فرهنگی ربط داده اند که در بسترآنها پدید آمده اند،و به قول ویکو: فرهنگ مانند روح یک جامعه است،روح حیات بخش آن،و هنر یک جامعه بیانگر آن روح است. هنرمندی که در جامعه زندگی می کند و با دغدغه های روزمره اجتماع درگیر است.و آنها را از نزدیک لمس می کند.هنگام تولید اثر هنری تمامی...
ادامه خواندن
201 بازدید

درباره بيوك احمرى؛ قامت ناساز بى اندام!


محمد شمخانى «بيوك احمرى» از جمله هنرمندانى است كه شناسنامه ندارد! يعنى اگر هم داشت، اين همه را نمی‌شد در آن نوشت و داد دستش، كه اينجا و آنجا رو كند. هزارچهره دارد اين هنرمند و پشت هیچ‌کدام گم نشده است. گويى از دستش هيچ نمی‌آید، كه این‌همه دستانش را قايم می‌کند و خيره می‌شود. هرچه هست اما در چشمانش پيداست و پيداست كه خوب می‌بیند و خوب می‌خواند و خوب به خاطرمی‌سپارد....... بیوک احمریمتولد ۱۲۹۹ شمسی در تبریز طراح گرافیک و نقاشی ایرانی است. او پدر گرافیک تجاری ایران محسوب می‌شود.او در ۵ آبان ۱۳۸۷ درگذشت. فعالیت‌های هنری ۱۳۲۳ اولین چاپ سیلک‌اسکرین در ایران توسط او. ۱۳۲۴ اولین آتلیه گروهی با نام اسرام. ۱۳۲۷ ازدواج. ۱۳۲۸ استخدام در وزارت کشاورزی به‌عنوان نقاش آزمایشگاه. ۱۳۲۹ همکاری با نشریات ازجمله سپید و سیاه و طراحی و نقاشی مطالب آن. همکاری با نشریات طنز و کاریکاتور با نام مستعار شیوا و فرزین....
ادامه خواندن
187 بازدید

درباره احمد فيناستيان


ميراث ضربه‌های قلم ژيان مجيدى احمد فيناستيان خوش‌رو و خندان از اصفهان عزيزش می‌گوید. پدرش عطار بوده است و برادران بزرگش قلم‌زن. كسى به هنرهاى دستى به‌عنوان هنر نمی‌نگریسته است و هنرها هم فن بوده‌اند تا پسرك كوچك بخشى از مخارج زندگى را تقبل كند. حرفه‌ای ياد بگيرد تا در آينده بتواند با آن زندگى كند. حتى در قديم هم هنرمند را اوستا می‌گفته‌اند. مردى كه مهارت و توانايى در رشته‌ای داشته و به سادگى می‌زیسته است........ متولد: ۱۳۱۶ اصفهان - عزيمت به تهران: ۱۳۳۴ - استخدام در وزارت فرهنگ و هنر: ۱۳۴۵ - بازنشسته: ۱۳۷۹ - كتاب در دست چاپ: از آموزش به تخصص در فن قلم‌زنی - نمایشگاه‌های داخلى: نمايشگاه قرآن، نمايشگاه صنایع‌دستی اصفهان، بابل، تهران و… - نمایشگاه‌های خارجى: اسپانيا، كلمبيا، اكراين، انگلستان، مراكش، اسپانيا - نشان درجه‌یک هنر: ۱۳۷۹ احمد فيناستيان از پيشكسوتان هنر سنتى قلم‌زنی و دارنده نشان درجه يك هنر است. نقش‌ها را پى...
ادامه خواندن
187 بازدید

درباره حسين محجوبى


  میله‌های چوبى زندان! محمد شمخانی پارك ساعى اگر نگوييم بهترين، بزرگ‌ترین تابلويى است كه «حسين محجوبى» تا به سن ۷۴سالگى، به كمك خدا آفریده است و همين هميشه و همواره ما را ياد تابلوهاى مينياتورى او می‌اندازد.محجوبى تقريباً تمام دنيا را گشته است و از آن همه، سبزی‌هایش را به خاطر سپرده و در تابلوهايش پياده كرده است........ متولد ۱۳۰۹ لاهيجان فارغ‌التحصیل رشته نقاشى از دانشكده هنرهاى تزئينى دانشگاه تهران ۱۳۳۸ برگزارى ۳۸نمايشگاه انفرادى نقاشى در گالرى صبا، بورگز، سيروس (پارس)، سن پل (استكهلم)، انجمن فرهنگى فرانسه، بنگستون (استكهلم)، موزه هنرهاى معاصر تهران و... شركت در بسيارى از نمایشگاه‌های گروهى در كشور و خارج از كشور خلق آثارى در زمينه معمارى، پارك سازى و فضاى سبز مثل پارك ساعى تهران و... تأسيس گالرى «آشيان نقش و مهر» كسانى كه توى اين شهر شلوغ سراغى از فضاهاى سبز گرفته باشند و از آنجا سرى به پارك ساعى زده باشند، تابلوهاى...
ادامه خواندن
209 بازدید

سوژه هنرمند و زن


فاطمه خضری داشتن درک درستی از "هنر" و "هنرمند" مطمئنا" بی ارتباط به شناختن کسانی که تا به امروز توانسته اند این مفاهیم را برای خود و آثارشان به ثبت برسانند، نیست. سال 1970 را نقطه ی تحول روابط بین هنر و زنان می دانند. در این سال عملگرایی سیاسی هنر معاصر، نقد تاریخی فلسفه و هنر هم رنگ اجتماعی به خودش گرفت. نقطه ی تحول روابط بین زن و هنر نمودی از به چالش کشیدن مفاهیم ساختار یافته ی «هنر و هنرمند» نیز می تواند باشد: چرا یک رومیزی گل دوزی شده برای میز ناهار خوری نمی تواند همانند یک تابلوی نقاشی که یک اثر خلاقانه و هنرمندانه به شمار می آید، پذیرفته شود...؟ درست است که هنر و هنرمند در رابطه با واژگانی همچون خلاقیت، یکتایی و نبوغ تعریف شده اند، اما پذیرفته شدن یک اثر هنری را در جامعه می توان این گونه بیان کرد: «این تماشاگران...
ادامه خواندن
303 بازدید

درباره صادق تبريزى از حسرت و وحشت!


محمد شمخانى هيچ تفريحى بالاتر از كار نيست و هيچ لذتى برتر از پايان يك اثر، زيبايى اين لحظه قابل توصيف نيست. بايد نقاش باشى تا بدانى كه چه می‌گویم. شوهر خواهرم دلش می‌سوخت كه در گرماى تابستان، عرق‌ریزان نقاشى می‌کنم، چون حاصل كارم او را خوشحال نمی‌کرد، برمی‌گشت و به من می‌گفت: نمی‌گویم نقاشى نكن، اما به فكر يك شغل هم باش.....   صادق تبريزى متولد سوم اسفند ۱۳۱۷ ابداع سبك نقاشى خط (اداره هنرهاى زيبا) ۱۳۳۸ تشكيل نخستين نمايشگاه كلوپ فرانسه ۱۳۴۰ شركت در نمایشگاه جهانى سراميك و اخذ گواهينامه چك و اسلواكى ۱۳۴۱ مشاركت در تأسیس تالار ايران (قندريز) ۱۳۴۳ فارغ‌التحصیل دانشكده هنرهاى تزئينى كارشناسى ارشد ۱۳۴۶ اشتغال به كار در وزارت كشور تا سال ۱۳۵۰ تشكيل نمايشگاه انفرادى در پاريس و استكهلم ۱۳۵۱ فروش يك اثر به موزه حنان در چین ۱۳۷۶ شركت در آرت اكسپو ملبورن، سنگاپور، سيدنى، بولونيا، بال سوئيس و... برگزارى چندين نمايشگاه انفرادى در ايران و...
ادامه خواندن
386 بازدید

پیر بوردیو، مانه: یک انقلاب نمادین(19)


برگردان ناصر فکوهی یکی از این تقسیم‌ها، امروز هنوز وجود دارد(اگر نگاهی به تقسیم کار میان تاریخ‌شناسان بیاندازیم، می‌بینیم که هر اندازه موضوع کار آنها در گذشته‌ای دورتر قرارداشته باشد، موقعیت اشرافی‌تری دارند. حتی اینجا در کلژدوفرانس، تاریخ‌دانی که بر قرون وسطی کار می‌کند، موقعیت بالاتری در سلسله مراتب تاریخ‌دانان دارد تا استادی که بر تاریخ معاصر مطالعه می کند. این یک امر تجربی است و حقیقتی ذاتی ندارد، اما از لحاظ اجتماعی حقیقی است). ما با نوعی مرز میان امر گذشته، امر اشرافی، امر دوردست، سنت نگارین، و امر حال روبرو هستیم؛ بنابراین با نوعی موقعیت تلسکوپی سروکار داریم که خواسته مانه بوده است – به این موضوع برخواهم گشت – موقعیتی که مانه از آن درباره گذشته و حال استفاده می‌کند. معاصر بودن اثر سبب می‌شود که نوعی برخورد با استنادهای مربوط به تصویرپردازی سنتی به وجود بیاید. و از همینجا پرسشی وسواس‌گونه در نزد منتقدان ظاهر می‌شود:...
ادامه خواندن
254 بازدید

كسي كه مثل هيچ كس نيست نگاهي به سينماي ژان-‌پي‌ير ملويل


اميرحسين سيادت 1-‌ در صحنه‌اي از «غرامتِ مضاعفِ» بيلي وايلدر، بارتون كيز طي يك تك‌گوييِ نسبتاً طولاني مي‌كوشد رئيس خود را در شركت بيمه مُجاب كند كه ايده‌ي خودكشي كردن‌ آقاي ديتريكستون مشكوك است و بهتر است آنها پيش از پرداختن‌بيمه‌ي عمر به همسر او -فيليس- همه‌ي جوانب را به دقت بسنجند. بهترين سندي كه كارمند سِمج و تحليلگرِ بيمه براي راضي كردن‌ مافوق‌اش در اختيار دارد آمار و ارقامِ مربوط به خودكشي‌ست. ظاهراً در مستنداتِ آماري‌اي كه كيز آنها را تورق كرده انواع خودكشي‌رده‌بندي و منعكس شده‌اما حتي يك مورد گزارش مبني بر اينكه كسي از طريق پريدن از انتهاي قطار خودش را كشته باشد وجود ندارد. اگر بسياري از داستان‌هاي كارآگاهي از استدلال‌ها و پيش‌فرض‌هاي مشابه آكنده‌اند به اين خاطر است كه هم بوروكراسي‌ مدرن و هم اين گونه‌ي داستاني عميقاً به علم آمار وابسته‌اند. رجوع موشكافانه‌ي كيز به آمار، كه مستقيم در ارتباط با بيمه و معضلاتش...
ادامه خواندن
232 بازدید