ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ
اندازه فونت: +

پرک، پرهیز از آرمان زدائی

پرک، پرهیز از آرمان زدائی

نویسنده ژان-پیر سالگاس

مترجم مکرم روحی پور

 

آثار ژرژ پرک (١٩٨٢-١٩٣٦) زین پس در کتابخانه پلیاد (١) هستند: «تمامی آثار منتشر شده در طول حیات نویسنده» از ١٩٦٥ تا ١٩٨٢، که قابل دسته بندی به چهار زمینه ای است که او روی آن ها کار کرده است و در سال ١٩٧٨ در «یادداشتهایی درباره آن چه به دنبالش هستم» آنها را این چنین  فهرست نموده است: جامعه شناسی (چیزها، ١٩٦٥)، سرگرمی (یک ناپدیدشدگی، ١٩٦٩)، شرح حال نویسی (دبلیو یا خاطرات کودکی، ١٩٧٥)، افسانه (زندگی: یک دستورالعمل). پرک، که در طول حیات خود، تنها دو بار موفق به جایزه ادبی (برای چیزها و زندگی: یک دستورالعمل) شده بود، سی و پنج سال پس از مرگش، بدل به «سرمایه معاصر» ما (به تقلید از کلمات آندره مالرو در آندره ژید) شده است. اما پس از مرگ ...

از این رو، انجمن «ادبیات بالقوه»، که به اختصار اولیپو نامیده می شود و پرک در سال ١٩٦٧ به آن می پیوندد، شهرت خود را مدیون پرک است. عناوین «به خاطر می آورم» و «دستورالعمل»، که امروزه رواج یافته اند، هر دو از عناوین کتاب های پرک الهام گرفته اند. در سال ١٩٨٤، اخترشناسان سیاره ای را به اسم او نامگذاری کرده اند. انواع فضاها تبدیل به یک کتاب راهنمای حقیقی در هنرستان ها شده است. مقالاتی که از سال ١٩٨٢ درباره پرک، تحت ریاست دیدید بلو، کلود بورژلن و برنار مانیه (٢)،یافت می شوند، فراوان تر از آثار خود وی هستند.

به این ترتیب است که با پرک امکان جدیدی به وجود می آید و دو نشریه دیگر منتشر می شوند: کتابچه هرن (٣) و سمینار بازخوانی پرک (٤).«عدم انتقال فرهنگی پرک از سوی خانواده» به «یهودی لهستانی تبار متولد فرانسه» ، که پدرش در سال ١٩٤٠ به قتل رسید و مادرش در ١١ فوریه ١٩٤٣ از کشور اخراج شد، باعث برانگیخته شدن یک همبستگی نامحتمل گردید: اتحاد ژان کیرول و ریموند کینو، بنیانگذار اولیپو، اولی نویسنده «شب و مه»  به همراه آلن رنه، فیلمی درباره فرستادن افراد به اردوگاه مرگ (١٩٥٦)، و دومی نویسنده « تمرینهای سبک» (١٩٤٧). این دیدار از طریق نقد چپ-گرایانه ادبیات آن عصر صورت گرفت.

اساس این مباحث را می توان در هفت مقاله ای که تحت عنوان «پرک قبل از پرک » در مجله پارتیزان و توسط فرانسوآ مسپرو (٥) چاپ شده، خواند. از سال ١٩٥٩ تا ١٩٦٣، در مقطع زمانی میان رمان نو و جنگ الجزایر، گروهی از روشنفکران جوان، از جمله پرک، برای انتشار مجله ای فرهنگی برنامه ریزی کردند ... که هرگز چاپ نشد. آنها، در سایه اهمیت رئالیسم انتقادی گئورگ لوکاچ (١٩٦٠)، به مقابله با بحث های حزب کمونیست پرداختند، در حالیکه ، مارکسیسم، اگر بخواهیم از عبارتی معروف استفاده کنیم، «افق صعب العبور عصر ما» بود. این نقد، به یاد فیلمی از سرگئی آیزنشتاین، « خط مشی عمومی » نامیده شد.

پرک در تمامی آثارش، البته نه به تنهایی، هرگز از مباحثه با زمینه های ادبی معاصر دست بر نداشت. از سال ١٩٦٣ تا ١٩٦٥، در سمینارهای رولاند بارت شرکت نمود: گفت و گویی غیر ممکن و پایدار، زیرا او نویسنده ای است که با سبکش سخن می گوید. به روایت بوخنوالت، او با توسل به رمان نو و انکار واقعیت، به مخالفت با عبارت «اعتماد بی حد و حصر به زبان و نوشتار که پایه ادبیات است» می پردازد  که روبرت آنتلم، نویسنده کتاب نوع بشر که در سال ١٩٤٧ منتشر شده، مطرح کرده بود. ما در رمان «چیزها» با مفاهیمی برخورد می کنیم که از دیدگاه آلن رب-گریه منسوخ هستند: شخصیت داستان پرک تبدیل به یک الگوی اجتماعی می شود و داستان با تاریخ تسخیر می شود، دبلیو یا خاطرات کودکی در جدال با موریس بلانشو و همه کسانی است که احتمال قطع داستان در آشویتز را می دادند. در پایان، رمان زندگی: یک دستورالعمل دو قرن داستان نویسی را منفجر می کند: پاتریک مودیانو در سال ١٩٩٤ می گوید که این کتاب با کتاب یادبود اخراج یهودیان از فرانسه اثر سرژ کلارزفلد همانطور رقابت می کند که اونوره دو بالزاک با ثبت احوال *. آیا این تصادفی است که  آلن رب-گریه در سال ١٩٩٤ سه گانه ای به نام افسانه ها را به پایان می رساند که با استفاده از مجموعه ای از «به خاطر می آورم» ها، در صدد یادآوری خط مشی عمومی است؟

* بالزاک با مزاح در مورد کتاب کمدی انسانی می گوید که با به تصویر کشیدن ٢٤٧٢ شخصیت می خواسته اداره ثبت احوال را به چالش بکشد.

١- ژرژ پرک، آثار، گالیمار، مجموعه «کتابخانه پلیاد»، پاریس، ٢٠١٧، دو جلد، ١١٨٤ص و ١٢٨٠ص، ٥٤ و ٥٦ یورو، چاپ شده تحت مدیریت کریستل رجانی ( به اضافه مجموع نگاره شناسی تهیه شده توسط کلود بورژلن).

٢- در ابتدا،  بیوگرافی قابل ارجاع (سویل، پاریس، ١٩٩٤)؛ دوم، تحقیق درباره ناخودآگاه نویسنده (بازی دومینو نزد آقای لوفور، سیرسه، ١٩٩٦، بلوال)؛ سوم، کشف «نقاط اتکایی» که آگاهانه پنهان شده اند (ژرژ پرک، ناتان، پاریس، ١٩٩٩). 

٣- پرک، هرن، پاریس، ٢٠١٦، ٢٨٠ص، ٢٩ یورو.

٤- تحت مدیریت کریستل رجانی، مطبوعات دانشگاهی رن، ٢٠١٧، ٤٣٨ص، ٢٢ یورو.

٥- چاپ مجدد در سویل در سال ١٩٩٢ و ارائه شده توسط کلود بورژلن: ل. ژ. ماجراجویی دهه شصت.

انسان شناسی و فرهنگ ناشر مجله لوموند دیپلماتیک در ایران است 

لوموند دیپلماتیک ژوئن 2017

 

پرک، پرهیز از آرمان زدائی

نویسنده ژان-پیر سالگاس

مترجم مکرم روحی پور

 

آثار ژرژ پرک (١٩٨٢-١٩٣٦) زین پس در کتابخانه پلیاد (١) هستند: «تمامی آثار منتشر شده در طول حیات نویسنده» از ١٩٦٥ تا ١٩٨٢، که قابل دسته بندی به چهار زمینه ای است که او روی آن ها کار کرده است و در سال ١٩٧٨ در «یادداشتهایی درباره آن چه به دنبالش هستم» آنها را این چنین  فهرست نموده است: جامعه شناسی (چیزها، ١٩٦٥)، سرگرمی (یک ناپدیدشدگی، ١٩٦٩)، شرح حال نویسی (دبلیو یا خاطرات کودکی، ١٩٧٥)، افسانه (زندگی: یک دستورالعمل). پرک، که در طول حیات خود، تنها دو بار موفق به جایزه ادبی (برای چیزها و زندگی: یک دستورالعمل) شده بود، سی و پنج سال پس از مرگش، بدل به «سرمایه معاصر» ما (به تقلید از کلمات آندره مالرو در آندره ژید) شده است. اما پس از مرگ ...

 

از این رو، انجمن «ادبیات بالقوه»، که به اختصار اولیپو نامیده می شود و پرک در سال ١٩٦٧ به آن می پیوندد، شهرت خود را مدیون پرک است. عناوین «به خاطر می آورم» و «دستورالعمل»، که امروزه رواج یافته اند، هر دو از عناوین کتاب های پرک الهام گرفته اند. در سال ١٩٨٤، اخترشناسان سیاره ای را به اسم او نامگذاری کرده اند. انواع فضاها تبدیل به یک کتاب راهنمای حقیقی در هنرستان ها شده است. مقالاتی که از سال ١٩٨٢ درباره پرک، تحت ریاست دیدید بلو، کلود بورژلن و برنار مانیه (٢)،یافت می شوند، فراوان تر از آثار خود وی هستند.

 

به این ترتیب است که با پرک امکان جدیدی به وجود می آید و دو نشریه دیگر منتشر می شوند: کتابچه هرن (٣) و سمینار بازخوانی پرک (٤).«عدم انتقال فرهنگی پرک از سوی خانواده» به «یهودی لهستانی تبار متولد فرانسه» ، که پدرش در سال ١٩٤٠ به قتل رسید و مادرش در ١١ فوریه ١٩٤٣ از کشور اخراج شد، باعث برانگیخته شدن یک همبستگی نامحتمل گردید: اتحاد ژان کیرول و ریموند کینو، بنیانگذار اولیپو، اولی نویسنده «شب و مه»  به همراه آلن رنه، فیلمی درباره فرستادن افراد به اردوگاه مرگ (١٩٥٦)، و دومی نویسنده « تمرینهای سبک» (١٩٤٧). این دیدار از طریق نقد چپ-گرایانه ادبیات آن عصر صورت گرفت.

 

اساس این مباحث را می توان در هفت مقاله ای که تحت عنوان «پرک قبل از پرک » در مجله پارتیزان و توسط فرانسوآ مسپرو (٥) چاپ شده، خواند. از سال ١٩٥٩ تا ١٩٦٣، در مقطع زمانی میان رمان نو و جنگ الجزایر، گروهی از روشنفکران جوان، از جمله پرک، برای انتشار مجله ای فرهنگی برنامه ریزی کردند ... که هرگز چاپ نشد. آنها، در سایه اهمیت رئالیسم انتقادی گئورگ لوکاچ (١٩٦٠)، به مقابله با بحث های حزب کمونیست پرداختند، در حالیکه ، مارکسیسم، اگر بخواهیم از عبارتی معروف استفاده کنیم، «افق صعب العبور عصر ما» بود. این نقد، به یاد فیلمی از سرگئی آیزنشتاین، « خط مشی عمومی » نامیده شد.

 

پرک در تمامی آثارش، البته نه به تنهایی، هرگز از مباحثه با زمینه های ادبی معاصر دست بر نداشت. از سال ١٩٦٣ تا ١٩٦٥، در سمینارهای رولاند بارت شرکت نمود: گفت و گویی غیر ممکن و پایدار، زیرا او نویسنده ای است که با سبکش سخن می گوید. به روایت بوخنوالت، او با توسل به رمان نو و انکار واقعیت، به مخالفت با عبارت «اعتماد بی حد و حصر به زبان و نوشتار که پایه ادبیات است» می پردازد  که روبرت آنتلم، نویسنده کتاب نوع بشر که در سال ١٩٤٧ منتشر شده، مطرح کرده بود. ما در رمان «چیزها» با مفاهیمی برخورد می کنیم که از دیدگاه آلن رب-گریه منسوخ هستند: شخصیت داستان پرک تبدیل به یک الگوی اجتماعی می شود و داستان با تاریخ تسخیر می شود، دبلیو یا خاطرات کودکی در جدال با موریس بلانشو و همه کسانی است که احتمال قطع داستان در آشویتز را می دادند. در پایان، رمان زندگی: یک دستورالعمل دو قرن داستان نویسی را منفجر می کند: پاتریک مودیانو در سال ١٩٩٤ می گوید که این کتاب با کتاب یادبود اخراج یهودیان از فرانسه اثر سرژ کلارزفلد همانطور رقابت می کند که اونوره دو بالزاک با ثبت احوال *. آیا این تصادفی است که  آلن رب-گریه در سال ١٩٩٤ سه گانه ای به نام افسانه ها را به پایان می رساند که با استفاده از مجموعه ای از «به خاطر می آورم» ها، در صدد یادآوری خط مشی عمومی است؟

 

* بالزاک با مزاح در مورد کتاب کمدی انسانی می گوید که با به تصویر کشیدن ٢٤٧٢ شخصیت می خواسته اداره ثبت احوال را به چالش بکشد.

 

١- ژرژ پرک، آثار، گالیمار، مجموعه «کتابخانه پلیاد»، پاریس، ٢٠١٧، دو جلد، ١١٨٤ص و ١٢٨٠ص، ٥٤ و ٥٦ یورو، چاپ شده تحت مدیریت کریستل رجانی ( به اضافه مجموع نگاره شناسی تهیه شده توسط کلود بورژلن).

٢- در ابتدا،  بیوگرافی قابل ارجاع (سویل، پاریس، ١٩٩٤)؛ دوم، تحقیق درباره ناخودآگاه نویسنده (بازی دومینو نزد آقای لوفور، سیرسه، ١٩٩٦، بلوال)؛ سوم، کشف «نقاط اتکایی» که آگاهانه پنهان شده اند (ژرژ پرک، ناتان، پاریس، ١٩٩٩). 

 

٣- پرک، هرن، پاریس، ٢٠١٦، ٢٨٠ص، ٢٩ یورو.

 

٤- تحت مدیریت کریستل رجانی، مطبوعات دانشگاهی رن، ٢٠١٧، ٤٣٨ص، ٢٢ یورو.

 

٥- چاپ مجدد در سویل در سال ١٩٩٢ و ارائه شده توسط کلود بورژلن: ل. ژ. ماجراجویی دهه شصت.

 

انسان شناسی و فرهنگ ناشر مجله لوموند دیپلماتیک در ایران است 

 

لوموند دیپلماتیک ژوئن 2017

 

  

  

  دوست و همکار گرامی

چنانکه از فعالیت های داوطلبانه کانون «انسان شناسی و فرهنگ» و مطالب منتشر شده در سایت آن بهره می برید و انتشار آزاد این اطلاعات و استمرار این فعالیت ها را مفید می دانید، لطفا در نظر داشته باشید که در کنار همکاری علمی، نیاز به کمک مالی همه همکاران و علاقمندان نیز وجود دارد. کمک های مالی شما حتی در مبالغ بسیار اندک، می توانند کمک موثری برای ما باشند.

لطفا کمک های خود را به حساب زیر واریز کنید و در صورت دلخواه با ایمیل به ما اطلاع دهید.

شماره حساب بانک ملت: 117360766

شماره شبا: IR98 0120 0000 0000 0117 3607 66

شماره کارت: 7329-6247-3377-6104

به نام آقای رضا رجبی

پیش درآمدی بر انسان‌شناسی فلسفی لاکان: لاکان در می...
گاو و گلادیاتور در میدان مرگ

Related Posts