ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ
اندازه فونت: +

معرفی مستند «مادرکشی» 

 

هرچه فاجعه بزرگتر باشد کمتر دیده می شود. این سخنان یاسر عرب، مستند ساز، است که در مستند مادر کشی عنوان می شود. گویی مستند مادر کشی قرار است بازنمای درستی از حقیقت و آن چیزی که در حال رخ دادن است باشد. مستند مادر کشی که به سفارش مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری و توسط کمیل سوهانی ساخته شده است، فیلمی است در 76 دقیقه که در آن با برخی از کارشناسان، مدیران دولتی، کشاورزان و روستانشینان گفتگو می شود. مستند در سال 94 ساخته شد و برای اولین بار طی مراسمی در سینما فلسطین برای جمعی از مردم و مقامات دولتی از جمله معاونان و مشاوران رییس جمهور نمایش داده شد. از آن زمان تا کنون این مستند در دانشگاه های بسیاری به نمایش درآمده و جوایزی هم از سوی جشنواره های داخلی دریافت کرده است.

فیلم با نشان دادن افرادی که از مساله بحران آّب رنج می برند شروع می کند. سپس برای ارائه ی تحلیلی از پیدایش بحران، به سراغ اقدامات اداره اصل 4 ترومن در دهه سی و چهل شمسی می رود و همینجا عنوان می کند که بحران با اشتباهات فردی و مدیریتی آغاز شد. در ادامه فیلم سعی می کند توصیفی از وضعیت کنونی بحران اب کشور از خلال صحبت های افراد مصاحبه شونده بدهد. برای این کار ابتدا به سراغ دریاچه ارومیه و روند خشک شدن آن می رود سپس نگاهی اجمالی به وضعیت دریاچه بختگان و تالاب هورالعظیم دارد و به سرعت از مساله خشک شدن هورالعظیم گذر می کند و صرفا چند تصویر از آلودگی هوای اهواز به بیننده ارائه می کند. حتی در مساله گتوند و شور شدن آب کارون، صحبت های جمعیِ کشاورزان خوزستانی را به فریادهایی نامفهوم بدل می کند. فریادهایی که البته یک جمله از آن شنیده می شود: "آقا ما از گرسنگی مردیم".  مساله خشک شدن هامون نیز با همین سرعت از جلوی چشممان محو می شود تا مستند ساز به تالاب گاوخونی و دشت کبودرآهنگ برسد، تا در این جا مستند ساز روی چیزی به اسم "چاه های غیرمجاز" و "مکان یابی اشتباه" تاکید کند. چیزی که در سرتاسر فیلم تکرار می شود نمایش وضعیت نابسامان منابع آبی کشور و در همه جا با تاکید بر این نکته است این وضعیت حاصل هیچ چیز نیست جز اشتباهات فردی، ناآگاهی، مکان یابی اشتباه سدها و کارخانجات، چاه های غیر مجاز، به آیندگان فکر نکردن و از این دست اشتباهات یا منفعت جویی های شخصی. فیلم که با اقدامات اداره اصل چهار ترومن شروع کرده خود قادر به درک این نکته نیست پس از این اقدامات شیوه تولید کشاورزی در ایران تغییر می کند، کشور با روند صنعتی شدن روبرو است و مسایل جدید را باید با نگاه به این تغییرات بررسی کرد. به عنوان مثال در سد سازی، فیلم نه به کشاورزی تجاری نگاهی دارد، نه تولید بسیار زیاد سیمان _ و در نتیجه مساله تحقق ارزش افزوده_ را در نظر دارد. آنچه که به عنوان بازنمایی حقیقت به بیننده ارائه می شود چیزی نیست جز این که مافیایی پشت سدسازی وجود دارد یا ما اندکی در سد سازی افراط کرده ایم یا این که مکان یابی برخی از سد ها اشتباه بوده است. در مساله برداشت منابع زیرزمینی هم به طور کلی این مساله نادیده گرفته می شود که چرا این منابع برداشت می شوند یا چگونه چاه های عمیق به مهم ترین راه برداشت آب های زیرزمینی بدل شدند؛ صرفا با رویکردی که کاملا متناسب با نوع نگاه مستندساز است مشکل در "چاه های غیرمجاز" دیده می شود. چاه هایی که تا همین چند سال پیش کسی به مجاز یا غیرمجاز بودنشان اهمیتی نمی داد و گویا پس از بروز عوارض بحران آب دیواری کوتاه شده اند برای ارجاع مشکلات آبی کشور به آن ها. مستند سازی که به چند استان ایران سفر کرده، از چند تالاب و دریاچه دیدن کرده علی رغم آن که ادعا دارد با نگاهی عمیق به مساله بحران آب نگاه کرده (1) گویی دوباره کلیشه های همیشگی را در مساله بحران آب بازتولید می کند؛ مساله چیزی نیست جز یک سری اشتباهات یا سو نیت برخی افراد. دقایق پایانی فیلم با روایتی سوزناک و نوستالژیک از کوچ عشایر همراه است و گویا مستندساز به زعم خود مچ متهم اصلی را هم گرفته است، جایی که صدای راوی، که روی تصاویری از شهر تهران قرار دارد، می گوید : "کسی نمیداند چند نفر از مردم سلیلک، ورزنه، سیستان یا دیگر شهرها و روستاهای خشک کشور خود را در انبوه بی خیال این شهر گم کرده اند و گناه کشتن زمین را به گردن این و آن می اندازند". مستند ساز در اینجا مسئول خشکیده شدن ایران را روستاییان فقیری می داند از مناطق بی آب خود فرار کرده اند و در حاشیه شهرها ساکن شده اند و به زعم مستند ساز حالا "گناه" خود را هم قبول نمی کنند. فیلم پایان می یابد و می رود تا مورد تمجید مدیران دولتی و داوران جشنواره ها قرار گیرد.

http://www.yjc.ir/fa/news/5429406/%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%B4%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%DA%A9-%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85

 

 

  

  

  دوست و همکار گرامی

چنانکه از فعالیت های داوطلبانه کانون «انسان شناسی و فرهنگ» و مطالب منتشر شده در سایت آن بهره می برید و انتشار آزاد این اطلاعات و استمرار این فعالیت ها را مفید می دانید، لطفا در نظر داشته باشید که در کنار همکاری علمی، نیاز به کمک مالی همه همکاران و علاقمندان نیز وجود دارد. کمک های مالی شما حتی در مبالغ بسیار اندک، می توانند کمک موثری برای ما باشند.

لطفا کمک های خود را به حساب زیر واریز کنید و در صورت دلخواه با ایمیل به ما اطلاع دهید.

شماره حساب بانک ملت: 117360766

شماره شبا: IR98 0120 0000 0000 0117 3607 66

شماره کارت: 7329-6247-3377-6104

به نام آقای رضا رجبی

آزادي براي ژوليان آسانژ
ابی واربورگ، اروین پانوفسکی:نظریه و روش در تفسیر ت...

Related Posts