ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

بازگشت به نقطه ای ثابت، کافه ها و خاطره ها

کافه‎ها فضاهای عمومی مفرحی هستند که دگردیسی‎های خودشان را داشته‎اند. در گذشته، قهوه‎خانه‎ها بوده‎اند و فضایی هم بهنام «شربت‎خانه» وجود داشته است. این فضاها، اجداد کافه‎ها هستند. در برخی اوقات، شربت‎خانه با مراسم مذهبی درهم می‎آمیخت و به مکانی برای نذر شربت و رفع تشنگی عزاداران محرم تبدیل می‎شد. قهوه‎خانه‎ها نیز کاربردهای فصلی و تاریخی خودشان را داشته‎اند. برای مثال، در ایام فراغت از کشاورزی، رفتوآمد مردان به قهوه‎خانه زیاد می‎شد و نمایش‎ها و مناسکی نیز در این قهوه‎خانه‎ها برقرار بود. هنوز هم، قهوه‎خانه‎های محلی در دل شهرهایی که هویت تاریخی دارند، مکان مناسبی برای قرارگرفتن در بطن اجتماع محلی محسوب می‎شوند. همین‎طور فضاهای سنتی-مدرن نیز در بعضی از این شهرها دیده می‎شوند. فضاهایی که مثلاً در یک طبقه قهوه‎خانه و در طبقهی دیگر کافه هستند. در این زمینه، اصفهان نمونهی مناسبی است. در عین حال که در بخش‎های جدید شهر و به ویژه در منطقهی جلفا، کافه‎های مدرن و ویژه‎ای...
ادامه خواندن

معرفی کتاب «سینمای ایران» اثر محمد تهامی نژاد

  پروژه انسان شناسی تاریخی فرهنگ مدرن ایران کتاب‌شناسی محمد تهامی‌نژاد   -          تهامی‌نژاد، محمد، 1380، سینمای ایران، از مجموعه «از ایران چه می دانم؟» شماره 12،  تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 120 صفحه. کتاب سینمای ایران در مجموعه «از ایران چه می دانم؟»، همچون روال  و سیاست عمومی این مجموعه، در حجمی اندک و با دسترسی بالا برای همه علاقمندان نوشته شده است.  کتاب شامل یک «‌پیش‌سخن»، پنج فصل و یک «پی‌نوشت» است که کتاب‌شناسی آن را نیز در بر‌گرفته  و در همان حال یادداشت‌های دقیقی را به کتاب می‌افزاید. ساختار کتاب که به صورت فشرده و با اطلاعات و تحلیل‌های بسیار زیاد همراه است، گویای کاری پژوهشی و نه صرفا یک تحلیل ثانویه بوده و در آن واحد از یک نظم زبانی و یک منطق مضمونی تبعیت می کند. بدین ترتیب فصل یکم به دوره قاجار و شروع تاریخ سینما در ایران با ذکر ریشه های فرانسوی آن و...
ادامه خواندن

پاره های معماری(22)، فوکو دگرجای‌ها(بخش چهارم)

Image result برگردان ناصر فکوهی  اصل دوم این توصیف دگر‌جای‌ها، آن است که در طول تاریخ، هر جامعه‌ای می تواند دگر‌جای‌های خود را  به صورت‌هایی بسیار متفاوت  از آنچه بوده یا هست، به کارکرد در بیاورد؛ در واقع، هر دگرجایی یک کارکرد کاملا دقیق دارد که از سوی درون جامعه تعیین می‌شود، اما همین دگر‌جای می‌تواند بنابر همزمانی‌های (synchronie) فرهنگی که درونش وجود دارند، کارکرد دیگری هم داشته باشد.     من برای نمونه، به دگر‌جای ِ عجیبی مثل گورستان، اشاره می کنم. گورستان بی‌شک نسبت به فضاهای فرهنگی متعارف، یک فضای دیگر است. اما در آن واحد، فضایی است که با تمامی جای‌های یک شهر یا یک جامعه یا یک روستا پیوند دارد، زیرا هر فردی، هر خانواده‌ای احتمالا دارای خویشاوندی است که در آن گورستان آرمیده است. در فرهنگ غربی، گورستان تقریبا همیشه وجود داشته، اما این  مکان جهش ها و دگرگونی های بسیاری را تجربه کرده است. تا پایان قرن هجدهم،...
ادامه خواندن

نقاشي کارتوني در شاهراه زمان

    موروانیدیو برگردان مهرداد میرزایی    آلبرتو بره سيا (١)( ١٩١٩- ١٩٩٣ ) تصوير گر ماهر، توانا و خلاق آرژانتيني، استاد نقاشي کارتوني است که به همان اندازه که در طنز سياسي، سياه و عجيب و غريب تبحر دارد، در اقتباس از آثار فانتزي اچ. پي. لاورکرفت (٢) و ادگار آلن پو هم خوب است. سال ١٩٦٢ آغاز نشر مجموعه اي جذاب است با همکاري ژرمن استرهلد ِ سناريو نويس، که خود خيلي زود قرباني ديکتاتوري نظامي شد و نام او را بر قهرمان داستان گذاشتند. چاپ مجدد ترجمۀ آن به زبان فرانسه فرصت کشف ماجراهاي انساني است که «يک بار به دنيا آمده و هزار بار مي ميرد»، شاهدِ شومن دو دامس (٣)، شاهدِ ساخت برج بابل، مسافر زمان که در دوره هاي گوناگون مي ميرد و متولد مي شود؛ به همراه دوست عتيقه-باز لندني اش، ازرا وينستون. غناي تجربۀ بره سيا در کارهاي سياه و سفيد، اکسپرسيونيست ِ...
ادامه خواندن

خدایان سفر در اساطیر

  نوشین کاظمی   اسطوره معرب واژه «هستوريا» به معني جستجو، آگاهي و داستان است. اساطير نماينده تداوم فرهنگي يک ملت و به نوعي تاريخ آن هستند و پيوندي ناگسستني با آيينها و عقايد ديني دارند. از سوي ديگر اسطوره، تجسم خواستهها و احساسات آدمي است در مقابله با درماندگيها. نقشي که اسطوره در دين دارد آنها را از حکايتها متمايز ميکند. آدمي ميکوشد که در دين خويش شناختش را از خويشتن، طبيعت و محيط خود بيان کند. اين جستار بر آن است تا به بررسي تعدادي از خدايان سفر در جهان و به ويژه در ايران بپردازد. در اين ميان آنچه حائز اهميت است، نه صحت تاريخي داستانها، بلکه مفهومي است که براي معتقدان آنها در بردارد.   اولين مسافر تاريخ؛ مسافري براي زندگي در جستجوي اسطورهاي، صحبت از اولينها است. چگونه ميتوان به دنبال نشانههاي سفر در ناخودآگاه جمعي بشر بود و از «گيلگمش» نگفت. حماسه سومري گيلگمش، حماسه...
ادامه خواندن

رقص – نمایش بهارت ناتیام

نسیم کمپانی  مقدمه: رقص های  باستانی و سنتی شبه قاره هند در واقع ریشه در تاریخ و فرهنگ کهن این بخش از جهان دارد,در نقاشی های غارهای آجانتا در شهر اورنگ آباد ایالت ماهاراشترا که حدود 2000 سال قدمت دارد و در کنده کاری های معابد باستانی در سراسر هند بخوبی می توان این هنر اصیل را مشاهده کرد.در واقع به این رقص ها می توان اصطلاح (تاتر آهنگین هندی )را اطلاق کرد ,زیرا آن ها در واقع بیان کننده تاریخ ,فرهنگ و تمدن باستانی هند می باشند ,رقصندگان با نشان دادن حرکات و اشارات دست ,صورت و چشم ها در واقع داستان ها را تعریف و تشریح می کنند.کلمه شاستریا Shastriya  کلمه ای است سانسکریت  که به معنای کلاسیک در زبان انگلیسی  است و در واقع بیان کننده  اجرای سبک های هنری  رقصنده  می باشد ,در کل رقص های کلاسیک هندی بازگو کننده داستان های خیر و شر و...
ادامه خواندن

کاشی های دوره ایلخانی ایران در موزه های خارجی

  توموکو ماسویا علی اصغر سلحشور و پوریا شکری درآمد:  قدیمی ترین مدرک از وجود کاشی های ایرانی در موزه ویکتوریا و آلبرت دلالت دارد. شواهد دیگر حاکی از آن است که در نیمه دوم قرن 19 میلادی کاشی های ایلخانی در دو مرحله از ساختمان های اصلی خود در ایران کنده و به مجموعه ها و موزه های اروپایی منتقل شدند. مرحله اول در فاصله میان سال های 63/1862 تا 1875 میلادی کاشی هایی از بناهای نطنز، ورامین و قم کنده شد. دو نماینده سیاسی فرانسوی ساکن در ایران به نام های ژان باپتیست و نیکلاس ژول ریچارد تعداد زیادی از این کاشی های را به رابرت مرداک که کارهای هنری پارسی را برای موزه ویکتوریا آلبرت جمع آوری می کرد، فروختند. از سال 1881 تا 1900 میلادی بناهای بیشتری در قم، دامغان و کاشان مورد تاراج و یغما قرار گرفتند و کاشی های این بناها به موزه داران و...
ادامه خواندن

موسیقی: هنر گوش خراش

نوشته: اولین پیه*ترجمه: عبدالوهاب فخریاسری*Evelyne Pieiller.اختصاص جایزه نوبل ادبیات در اکتبر گذشته به باب دیلان موجب برخی واکنش‌های جالب شده و جای شگفتی نیست که برخی که عنوان «فرهنگ والا» را یدک می‌کشند، از آن برآشفته‌اند. آلن فینکیل‌کروات این رویداد را «شاخص اعلام پایان اروپای مدرن(١)» می‌بیند. به عقیده آلن ارنو که به خاطر قصه‌هایش از زندگینامه شخصی خود شهرتی به هم زده این انتخاب «نشانه نقطه عطفی است حاکی از فروپاشی ادبیات(٢)»- بدون آن که بخواهد در باره اصل کار داوری کند. ایروین ولش، خالق خرده‌گیران(Trainspotting)، به نظر می‌رسد کاملا دل‌آزرده شده: در تویتر داوران را «هیپی‌های سالخورده با پروستات گندیده که یاوه می‌بافند» (١٣ اکتبر ٢٠١٦) می‌خواند.در پس تمام این واکنش‌ها، پرسشی قدیمی همواره خودنمایی می‌کند: ادبیات چیست؟ پرسشی که حاصل یک نگاه تحقیرآمیز به فرهنگ «مردمی» و با نهایت تاسف یکی پنداشتن آن با مبتذل است. از سوی دیگر، سکوت طولانی دیلان پس از اعلام رسمی نیک‌بختی...
برچسب ها:
ادامه خواندن

نقش آیین ها و مناسک اجتماعی در بازسازی جامعه صفوی

  مناسک عمومی تاجگذاری در عهد صفوی    در مورد تاجگذاری شاهان صفوی اطلاعات موجود بیشتر مربوط به دوران شاه سلیمان است. به ویژه که این پادشاه دوبار تاجگذاری کرده است و پادشاه پیشین در زمان مرگ در پایتخت حضور نداشته و در خصوص جانشین خود نیز وصیت مشخصی نکرده بوده است. لذا این بزرگان حاضر در ییلاق اشرف مازندران بوده اند که با تشکیل شورای جانشینی در این باره تصمیم گرفته اند و نتیجه را از طریق پیک مطمئن به اصفهان رسانیده اند تا شاهزاده از همه جا بی خبر و فراموش شده صفوی را از گوشه تاریک و گمنام حرمخانه بر تخت سلطنت ایران بنشانند و ستاره خاک گرفته بخت و اقبال این شهزاده بی نام و نشان را بر تارک آسمان جای دهند.     عدم حضور شاه عباس دوم در هنگام مرگ در اصفهان باعث شد تا مردم پایتخت در مورد مرگ شاه حتی احتمالی هم در نظر...
ادامه خواندن

جامعه نگری سعدی

    هو   جامعه نگری سعدی رضوان وطن خواه دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید بهشتی هر ایرانی از همان اوان کودکی استاد سخن، سعدی را می شناسد، در جوانی همراه با او عاشقی می کند، در میانسالی پندهای وی را برای ورود به اجتماع به کار می گیرد و در پیری با اندوخته هایی که از آثار او به دست می آورد، یادِ دیرین را زنده نگه می دارد. سعدی از بزرگترین سخن سرایان جهان در شمار است. او را با القاب افصح المتکلمین، ملک الکلام، شیخ الامام محقق و مصلح الاسلام می خوانند که شاید برای مقام اجلّ وی کمینه چیزی است. همین القاب نشان می دهد که افزون بر ذوق و هنر شاعری و نویسندگی و ذهن خلّاق وی که همواره مورد ستایش بوده، بعد مصلح بودن او نیز در خور تأمل بوده است. این موضوع از یک سو به عصر و از سوی دیگر...
ادامه خواندن