ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

نوري از ابديت


سباستين لاپاک برگردان مکرم روحي پور ميگوئل تورگا، شاعر، رمان نويس و داستان سرا (١٩٩٥-١٩٠٧) در غروب زندگاني اش سوگند ياد مي کند: «من يکي از معدود پرتغالي هايي هستم که هر بار که هويتم را ابراز ميکنم از اين که از کشور پرتغال هستم به خودم مي بالم.» از کل کشور پرتغال: از عوام و نخبگان، از کوه و دشت، از داخل و خارج، از جسم و جان، از پريروز و پس فردا. او از صميم قلب اروپايي است اما عميقاً هراسان از «بي مسئوليتي ماستريخت»، پرتغالي اي اسپانياي زبان و مخالف اتحاديه ايبري، شهروندي جهاني که به ريشه هاي خود افتخار مي کند، او در شهر کوچک سائو مارتينهو دا آنتا، و نه در هيچ جاي ديگري، متولد شده است و همان طور که در کنفرانسي در برزيل در سال ١٩٥٤ اعلام کرد، معتقد است «جهان ساختماني است بدون ديوار (١)». او اين باور را در استان زادگاه...
ادامه خواندن

وقتي از ميزانسن حرف مي‌زنيم، از چه حرف مي‌زنيم!


شهرام مکري   معناي لغتي ميزانسن به‌ هر آنچه در صحنه است، اشاره دارد. در تئاتر هر چه را که در سِن مي‌توان ديد، به عنوان ميزانسن طراحي‌شده براي آن، توسط کارگردان نسبت مي‌دهند. بنابراين از نظر ترجمه تاريخي، ميزانسن، حيطه مسووليت کارگردان و آنجايي بود که کارگردان به برداشت بصري از متني مي‌رسيد و آن را بر سن تئاتر به نمايش مي‌گذاشت. ميزانسن با تئاتر متولد شد و کار کارگردان‌هاي متفاوت با دادن ميزانسن‌هاي متفاوت به يک سن، از هم قابل تفکيک بودند و همان طورکه مي‌دانيد در ابتداي پيدايش اين لغت در فرانسه، مسووليت يک کارگردان تئاتر در قبال يک نمايشنامه واجراي آن شامل همه موارد مي‌شد، از مسير حرکت بازيگران و ايستادن آنها بر سِن براي گفتن ديالوگ، تا چگونگي قطع و وصل شدن نورها و بازي بازيگران. حتي مواردي مثل گريم و چيدمان دکور احتمالي هم جزو ميزانسن مي‌شد. اگر اين چيدمان پر از وسيله بود،...
ادامه خواندن

باز کردن کتابخانه‌ام [1] : سخنی در جمع‌آوری کتاب


والتر بنیامین ترجمة فائقه سرشوقی مشغول باز کردن کتابخانه‌ام هستم. بله، مشغول این کارم. کتاب‌ها هنوز در قفسه‌ها نیستند؛ هنوز ملال نظم به آن‌ها راه نیافته است. نمی‌توانم میان صفوف‌شان بالا و پایین رژه بروم تا با آن‌ها در یک محفلِ دوستانه قدرت‌نمایی کنم. نیازی نیست از این چیزها بترسید. در عوض از شما می‌خواهم در این بی‌سامانیِ جعبه‌های گشوده، در این هوای آغشته به گرده‌های چوب و زمین پوشیده از کاغذپاره به من بپیوندید؛ در میان جلدهای بر هم انباشتۀ کتاب‌هایی که نور روز را پس از دو سال تاریکی دوباره می‌بینند به من بپیوندید؛ شاید مهیا شوید برای این‌که ذره‌ای از این حال‌وهوا را –که به‌یقین نه هوای ماتم بلکه هوای انتظار است– با من تجربه کنید؛ حال‌وهوایی که این کتاب‌ها در یک کلکسیونر اصیل برمی‌انگیزد. چرا که چنین کسی دارد با شما صحبت می‌کند و اگر موشکافانه‌تر نگاه کنید، به شما ثابت می‌شود که دارد تنها از خودش...
ادامه خواندن

احضار ارواح


  روناک حسینی گفت‌وگو با کریم مجتهدی درباره عالمِ فئودور داستایفسکی، آنچه به آن می‌اندیشید، دنیایی که در داستان‌هایش ساخت و شخصیت‌های عجیبی که خلق کرد داستایفسکی به پرسش‌های فلسفی که در رمان‌هایش مطرح می‌کند مشهور است. می‌توان او را فیلسوف دانست؟ در کتابتان هم یک فصل را به این پرسش اختصاص داده‌اید. خیلی ساده بگویم، فلسفه یک معنای تخصصی دارد و یک معنای عام. هر کسی که تامل می‌کند، حتی یک شاعر یا موسیقیدان، می‌تواند بگوید ذهنش بعد فلسفی دارد اما در معنای خاص کلمه، فلسفه تاریخ دارد. از یک دوره با فیثاغورس و سقراط و افلاطون شروع شده و ادامه پیدا کرده و در دل تاریخ خودش شکل گرفته است. آنچه در دل تاریخ فلسفه شکل گرفته تخصصی است. دیگر یک شاعر الزاما در این گروه قرار نمی‌گیرد. یک نقاش می‌تواند تفکر فلسفی داشته باشد اما دکارتی، افلاطونی یا ارسطویی نباشد. در معنای تخصصی کلمه داستایفسکی نه تنها...
ادامه خواندن

مصائب سیاست فرانسوی


آن ـ‌سسیل روبر برگردان روشنک رضا سیاست فرانسه بعد از حرکت تماشایی ريیس جمهور ژاک شیراک و تهدید به وتو کردن حملهٔ آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳، چرخشی ناگهانی کرد. به خصوص اظهار تعلق به جهان غرب به رهبری ایالات متحده به جای پیگیری خط مشی ملی، نفوذ دغدغه‌های اخلاقی و ارتباط با اسراییل به زیان حمایت موثر از مسالهٔ فلسطین، در آن قابل مشاهده است. به عقیدهٔ بسیاری از ناظران، این چرخش محافظه‌کارانهٔ نوینی است که منافع فرانسویان و حتی در برخی موارد صلح را نیز به خطر می‌اندازد. پیش‌بینی ژان دو گلنیاستی (Jean de Gliniasty) سفیر سابق فرانسه در روسیه و وحشت او از «روحیهٔ نوین پیکارجویی» است در تقابل با «بینش عاقلانه دربارهٔ ارتباطات قدرت‌های بین‌المللی، اهدافی که باید پیگیری کنیم و راه‌های دستیابی به این اهداف‌». همچنین، پاریس با تکیه بر افشاگری‌های هرچند مطمئنا خیرخواهانه اما بی‌ثمر دربارهٔ دولت سوریه، نه تنها منزوی (تعطیلی سفارتش...
ادامه خواندن

نان ایرانی،‌ توسعه ایرانی


محسن رنانی دانشیار دانشگاه اصفهان این پرسش دیرین دست‌کم در دو دهه اخیر در برابر ما به طور جدی خودنمایی کرده است که چرا ما ایرانیان با وجود این‌همه تلاش و مصرف این‌همه منابع ملی‌مان شامل نفت و گاز و آب و جنگل‌ها و معادن و زمین‌های کشاورزی‌، هنوز در فاز صفر توسعه در‌جا می‌زنیم؟ پاسخ‌های زیادی به این پرسش داده شده است و من هم در گذشته به هر مناسبت، پاسخ‌هایی از منظر نفت، اقتصاد سیاسی، استبداد تاریخی، سرمایه اجتماعی، آموزش کودکی و نظایر این‌ها به این مسئله داده‌ام. اکنون که دوستان نشریه «کرگدن» از من درخواست کرده‌اند برای ویژه‌نامه «نان»‌ این نشریه چیزی بنویسم، به نظرم رسید که از فرصت نان نیز استفاده کنم تا نکته‌ای تازه درباره «مسئله توسعه‌نیافتگی ایران» بگویم. به گمان من سرنوشت «نان» در ایران آیینه تمام‌نمای فرهنگ پر‌تضاد ایرانیان و ناهمگونی آن با ساز و کارهای توسعه است. به دیگر سخن، راز توسعه‌نیافتگی...
ادامه خواندن

شهرت به مثابه ساختار ِ بلاهت


ناصر فکوهی استاد انسان شناسی دانشگاه تهران و مدیر موسسه انسان شناسی و فرهنگ در شبکه‌ معنایی که می‌توان «شهرت» را درونش قرار داد، واژگان بسیاری وجود دارند: «نام»هایی که دقیقا به دلیل «نام» بودنشان، باید به چگونگی و سازوکارتولید اجتماعی‌شان بیاندیشیم؛ به چرایی «نام» بودن و «نامیده شدن»شان. وقتی از شهرت صحبت می‌کنیم، می‌توانیم در کنار این واژه از «نامدار»‌بودن، «صاحب‌نام بودن»، «مشهور» و«معروف»‌بودن، «خوش‌نامی» نیز سخن بگوییم. باوجود این، کمتر کسی به رابطه میان شهرت و بلاهت، به مثابه یک محصول اجتماعی که خود را در کُنشگر بروز می‌دهد، اشاره می‌کند: شهرت در رده صفات «مثبتی» قرار می‌گیرد که هوش و دانش و استعداد و زیبایی و ... را نیز در خود جای می‌دهند. و این امر به ویژه در جامعه‌ای پولی‌شده، چون جامعه ما اهمیت دارد. در این جامعه، بدن ِ کالایی شده، خود را در قالب شهرتی قابل خرید و فروش، قیمت‌گذاری شده وهمچون هر کالایی...
ادامه خواندن

بر روي پارچه اي آبي با دوازده ستاره طلائي


رژيس دبره برگردان بهروز عارفي در آغاز، اين اميد بزرگ چيزي کم نداشت. سَن توما و ويکتور هوگو(١)، هر کدام، آميزه مناسبي از فکر ملهم از مسيحيت و آينده نگري بشردوستانه، از سخاوتمندي و حقيقت نمائي پيشنهاد مي کردند. چنين است راه اتحاد ملت ها با مديريتي جهاني ، شبيه همان راهي که در گذشته منطقه ها و ايالت ها براي ايجاد «دولت-ملت ها» پيمودند و يا به عبارتي همان باور ساده گرايانه «اتحاد مايهء قدرت است». براي من اين همان تعبيري بود که بر آن «اروپائي» پل والري سايه افکند.(٢). ترديدي نيست که «اروپاي ممکن»ي که او آرزويش را در سرمي پروراند با اتحاديه اروپاي کنوني همخواني نداشت. آن آرزو، نه تجديد حياتي مربوط به امپراتوري مقدس رومي ژرمن ها (٣) بلکه اروپاي آلبرکامو و «انديشه جنوبي» اش بود؛(٤) يعني مديترانه اي و آفتابي، با زنگاري کاتوليک که آخرسر به بشردوستي گرائيد، گرچه به رم نزديک تر بود تا...
ادامه خواندن
ویژه

آنا؛ آنای تندنویسِ نجات‌دهنده


نیچه او را بزرگ‌ترین روانکاو بشریت خوانده و گفته بود: داستایفسکی تنها روانشناسی است که می‌توان از او آموخت؛نیچه حقیقتی را به زبان آورده و به‌حق او را شایسته این لقب کرده است . کوچه «استورلیارنی»،گوشه میدان «مشانسکایا»، خانه«آلونکین»، آپارتمان شماره سیزده... «اولخین» معلم تند‌نویسی این نشانی را روی قطعه کاغذ کوچکی نوشته و آنرا به دلیل نامعلومی چهار‌تا کرده بود...شاید آینده را خوانده بود و می‌دانست این نشانی چون قایقی کاغذی است که برآب انداخته شده و به راه دوری خواهد رفت؛ پس نه کاغذ بود و نه نشانی، تقدیر بود: داستایفسکی... -فئودور داستایفسکی؟ -بله! -نویسنده خاطرات خانه مردگان؟! -بله...اجازه بده حرفم را تمام کنم:فئودور داستایفسکی در موقعیت سختی قرار گرفته است... -مریض شده است؟ -مریض هم هست، اما بدتر از آن مقروض است. تاخرخره زیر قرض است و اگر نتواند قرضش را پس بدهد... -دوباره زندانی‌اش می‌کنند؟...وای خدای من دوباره قصد تیر‌بارانش را دارند؟ «اولخین» معلم مهارت جدید...
ادامه خواندن

چیزهائی که موزه ها به ما نمیگویند*


بندیکت ساووا برگردان بابک دهقان زبان انگلیسی درقرن هیجدهم واژه «رد گیری» ( traceability) را ابداع کرد. این کلمه که حاصل ادغام دو واژه توانائی ورد پاست، به قابلیت شناسائی خط سیرگذشته یک شیئ بر اساس شواهد موجود اشاره میکند. معادل آلمانی آن «قابلیت ردیابی» (Rückverfolgbarkeit) است که انستیتوی آلمان برای استاندارد سازی، با تکیه براستانداردهای بین المللی، آنرا بدینگونه تعریف میکند : امکان پیگیری تاریخ، چگونگی استفاده ویا موقعیت مکانی یک شیئ. شرکت های نرم افزارسازی وگواهی دهی، ازحدود ده سال پیش که اتحادیه اروپا الزامات قانونی رد گیری مواد غذائی را به تصویب رساند، با همکاری با یکدیگرسامانه های مکان یابی وبرچسب زنی هوشمندی را توسعه داده اند که تشخیص از کجا آمدگی وخط سیراین کالاها را ممکن میسازند. امروزه در فروشگاه های بزرگ، هر شماره سلسله ای بیانگر داستان مفصلی است. این شماره ها، از کجا آمدگی نزدیک ودور کالاها، خطوط مرزی عبور شده برای حمل ونقل...
ادامه خواندن

انسان‌شناسی زیستی در قرن بیست و یکم


زهره انواری انسان‌شناسی زیستی از آغاز شکل‌گیری تا کنون دچار تحولات چشمگیری شده است. از قرن نوزدهم تا نیمه‌های قرن بیستم نژاد مفهوم محوری مورد بررسی در انسان‌شناسی زیستی بوده است. از نیمه دوم قرن بیستم موضوع نژاد جایگاه خود را به موضوعات جدیدی داد. نیمه دوم قرن بیستم را می‌توان دوره گذار انسان‌شناسی زیستی نامید. سه دهه‏ آخر این قرن سال‌های رو به رشد انسان‌شناسی زیستی برشمرده می‌شوند. در این سال‌ها این علم از حالت عمومی به سمت تخصصی‌تر شدن پیش رفت. ژنتیک انسانی، نخستی‌شناسی، محیط‌شناسی انسانی، دیرین انسان‌شناسی از جمله این تخصص‌ها بودند که تا کنون نیز توسعه یافته‌اند. در قرن بیست و یکم علاوه بر ادامه‏ روند تخصصی شدن رویکرد مهم دیگری زیرمجموعه‌انسان‌شناسی زیستی شکل گرفت. این رویکرد موضوعات مورد بررسی خود را با در نظر گرفتن هم‏زمان ویژگی‌های فرهنگی و جسمانی مطالعه می‏کند و رویکرد زیستی- فرهنگی نام دارد. این رویکرد در انتقاد به تخصصی شدن...
ادامه خواندن

علی‌اصغر حریری: ستایشگرِ سنّت، نکوهشگرِ تجدّد (در صدودهمین سال تولّد او)


1. شناختی از زندگی الف) علی‌اصغر حریری در حدود سال 1286 در تبریز چشم به جهان گشود. پدر (علی) و عمویش (محمّد) هر دو بازرگان، فاضل و آزادی‌خواه بودند (عموی او از نمایندگان تبریز در دورة نخست مجلس شورای ملّی  ایران به شمار می‌رفت). پس از دورة دبستان، مدّتی در نزد یکی از اقوامش در مشهد به سر بُرد. سپس به زادگاه خود بازگشت: در مدرسة علمیة صادقیه زبان عربی خواند و در مدرسة محمّدیه درس‌های جدید (مدرسة اخیر از نظر تاریخ تجدّد در آذربایجان و ایران مدرسه‌ای است پُر اهمّیّت. ر. ک: مدرسة محمّدیة تبریز، صص 23 – 7). از جمله معلّمان او در این مدرسه می‌توان به اسماعیل امیرخیزی، سیّد احمد کسروی، تقی رفعت، میرمصوّر ارژنگی و میرزا طاهر خوشنویس اشاره کرد. از همدرسان یا هم‌دوره‌ای‌های وی در مدرسة یادشده باید از یحیی آرین‌پور، ناصح ناطق، حسینعلی سلطان‌زادة پسیان، سیّد محمّدحسین شهریار و غلامعلی رعدی آذرخشی نام بُرد....
ادامه خواندن

تفکرات سلام لنین


گیوم فوندو    برگردان بابک دهقان اندک زمانی پیش از صدمین سالگرد انقلاب اکتبر، برای درک تاثیر«عامل لنین»، بقول یک مجله روسی عامیانه تاریخ ، ازچه اسنادی – بزبان فرانسه – برخورداریم؟  پیش ازهرچیز، زندگی نامه های جدید نوشته شده توسط دومینیک کولا(Dominique Colas)(١)، روبرت سرویس(Robert Service)(٢) ولارس لی(Lars Lih)(٣). زاویه برخورد آنها بسیار متفاوتند. دومینیک کولا، که پیش از این آثار متعددی درباره نظریه سیاسی لنینی تالیف کرده است، کارخویش را برروایت نبردهای سیاسی لنین بین فوریه ١٩١٧ تا زمان مرگش متمرکز کرده است. کتاب  روبرت سرویس، ترجمه شده ازانگلیسی، به روالی عادی نوشته شده وبسیاری ازاسناد جدید بایگانی ها را گردهم آورده است. متاسفانه، دراین دوکتاب، مسائل عینی که لنین ورقبایش درآن زمان با آنها مواجه بودند نادیده گرفته شده وتوجه موئلفان بیشتربربازسازی یک مکتب نظری ویا یک شخصیت معطوف شده است. هیچ اطمینانی نیست که با تفحص در زندگی خصوصی ویا اصول عقیدتی لنین، بتوان رهبری را که...
ادامه خواندن

تعمیم روشنفکری


علی میرفتاح در دنیای مدرن ما همچنان که به دولتمرد و شهردار و پلیس و کارمند و کارگر نیاز داریم، به روشنفکر هم نیاز داریم؛ در دنیای مدرن ما میزهایی داریم که جز روشنفکر کس دیگری نمی‌تواند پشتشان بنشیند فکر نکنم در این سی، چهل سال گذشته، هیچ گروه و دسته‌ای به قدر «روشنفکران» ناسزا شنیده باشد و حاضر و غایب به صلابه کشیده شده باشد. روشنفکران بد‌اقبال‌ترین طایفه جهانند. هم از غریبه فحش می‌خورند، هم از خودی. خود روشنفکران هم وقتی بخواهند حریف را از میدان به‌در کنند، انگ روشنفکری به او می‌چسبانند و وقتی بخواهند از خود دفاع کنند یا مقام و مرتبه خود را یادآور شوند، قسم می‌خورند که روشنفکر نیستند. مردم هم اگر بنا به دلایلی بخواهند نویسنده‌ای را یا هنرمندی را بستایند و از خوبی‌هایش بگویند، اول کار که می‌کنند همین است که می‌گویند او روشنفکر نبود و روشنفکرانه رفتار نمی‌کرد. یک اصطلاحی هم باب...
ادامه خواندن

بهیموت، لویاتان و راه طی‌شدۀ سیاست


معصومه علی‌اکبری بهیموت لویاتان را آموزش می‌دهد: تربیت سیاسی در اندیشة هابز. جفری وگان. ترجمة حسین بشیریه. تهران: نشر نی، 1395. 233 ص. 160000 ریال. 1. عنوان کتاب از کجا آمده است؟ جفری ام. وگان، یکی از جدیدترین شارحان فلسفۀ هابز این عنوان طولانی را ظاهراً به این دلیل برگزیده است که چشم‌اندازی کلی باشد بر اندیشه و آثار هابز، به‌خصوص دو اثر مهم او بهیموت و لویاتان. این هر دو نام از «کتاب ایوبِ» عهد عتیق گرفته شده‌اند: «بهیموت که هیولایی در خشکی است، همراه با لویاتان که هیولایی دریایی است، برای نمایش عظمت قدرت خداوند به ایوب ذکر شده‌اند.» (ص 10). بهیموت اولین اثری بود که هابز بعد از ترجمۀ اثر مشهور تاریخ جنگ‌های پلوپونزی، اثر توسیدید نوشت و لویاتان نیز آخرین اثرش بود. حسین بشیریه، مترجم آثار هابز و هابزشناس ایرانی در مقدمۀ ترجمۀ بهیموت ربط این دو اثر را که درواقع تصویر کاملی از اندیشۀ سیاسی...
ادامه خواندن

تئاتر: آریستوفان شجاع


گات ملينان*  برگردان عبدالوهاب فخرياسري هزار و پانصد سال پيش در زير همين آسمان، نظاره گر تکه تکه شدن سرزمينش، شاعر يوناني لوده و گستاخ با بي قراري منتظر بود ببيند که با « پرنده هايش » چگونه رفتار مي شود.آريستوفان در قرني در عين حال شکوهمند و ستيزه جو زاده شد. ديرزماني پيش، صبح يکي از روزهاي اواخر مارس ٤١٤ سال پيش از  ميلاد مسيح، آريستوفان در حالي که تکيه به يکي از درهاي رواق داده، به تئاتر ديونيزوس در پايين مي‌انديشد. ابرها او را در خود گرفته‌اند؛ درختان زبان‌گنجشک و توت‌فرنگي وحشي تکان مي‌خورند، تيو تيو تيو تيو تيو تيو تيوتيکس، چند پرنده چرخي مي‌زنند. قورباغه‌اي که راه‌اش را گم کرده مي‌خواند برکه‌ککس‌کواکس‌کواکس. در اين بهار پرباران جشن‌هاي بزرگ ديونيزيا به افتخار خداي تئاتر، اسرار و شراب که روزها به طول مي‌انجامد، «شمار زيادي از مردم و از آن ميان ده هزار فرهيخته بلندپروازتر  از کلئوفون (١)؛ که...
ادامه خواندن

جامعه‌ای بی‌پرسش و پُرپاسخ


آلبر کامو، کتاب خارق‌العاده خود، افسانه سیزیف(1942) را با چند جمله آغاز می‌کند که به از مشهورترین جملات تاریخ اندیشه تبدیل می‌شوند: «تنها یک مساله فلسفی ِ حقیقتا جدی وجود دارد: خودکشی. این‌که ببینیم آیا زندگی، ارزش زندگی‌کردن دارد یا نه؟ این پرسش بنیادین فلسفه است». ‌تمدن‌های کُهن، از گونه تمدنی که پهنه ما را ساخته، اغلب مردمانی را در خود جای می‌دهند که همچون مردمان مدرن، برای خود تاریخی ساخته‌اند، اما برخلاف بسیاری از مردمان پهنه‌های بدون خاطره که «تاریخ»شان را از صفر خلق کرده‌اند، ساختن و پرداختن این«تاریخ» برایشان ساده نبوده است؛ زیرا برای این کار ناچار شده‌اند تکه‌های بی‌شماری از واقعیت‌های کمابیش واقعی را با پاره‌های بی‌نهایتی از خیالبافی‌ها، با یکدیگر در‌هم بیامیزند و زندگی در غبارهای وهم‌انگیز و پیوستاری هولناک رویا-واقعیت را تجربه کنند که گاه آن‌ها را تا اوج رویاهای ‌افتخار‌آمیز و مستی‌آور می‌برد و گاه برعکس آن‌ها به قعر ورطه‌ای تنگ و تاریک و...
ادامه خواندن

هنوز هم به نیما نیاز داریم


ضیاء موحد بازگشت به شعر قدیم، یکی از آفات بدفکری بعد از انقلاب بود؛یک‌عده از جوان‌های زیادی انقلابی با این تلقی که شعر نوی ایران غربی است، حرکت رو به عقبی را شروع کردند نیما حدودا 24 یا 25 ساله بود که شعر افسانه را سرود و با این که بسیار جوان بود، توانست به لحاظ فرم، زبان و تصویر تاثیر زیادی بر شاعران بزرگی مثل ملک‌الشعرای بهار، شهریار و هشترودی (که قصد داشت گلچینی از شعر شاعران معاصر را منتشر کند) بگذارد. خلاصه، شعرش بر سر زبان‌ها افتاد. در همین شرایط بود که او در نامه‌ای به میرزاده عشقی که آن زمان ارادت زیادی به نیما پیدا کرده بود، نوشت: «خواهند گفت عشقی را من گمراه کرده‌ام، ولی تو می‌دانی من تقصیر ندارم. استعداد گمراهی به حد افراط در تو وجود داشت.» این دقیقا همان طنزی است که همواره در حرف‌های نیما وجود داشته. کسانیکه آن زمان شعر نیما...
ادامه خواندن

توهم در باره ٩٩ درصدی ها


  سرژ حلیمی برگردان شهباز نخعی می دانیم که آب در دمای ١٠٠ درجه سانتیگراد به جوش می آید، اما بهتر است انتظار نداشته باشیم که حیات جامعه تابع قوانین فیزیکی باشد. به یقین، ١ درصد از مردم بیشترین بخش از ثروتی که درجهان تولید می شود را از آن خود کرده اند، ولی این امر موجب نشده که ٩٩ درصد بقیه یک گروه منسجم اجتماعی تشکیل دهند یا ازاین هم کمتر، نیروی سیاسی اثرگذاری پدیدآورند. درسال ٢٠١١، جنبش «اشغال وال استریت» گرد محور یک ایده و شعار تشکیل شد: «وجه اشتراک ما ٩٩ درصد این است که دیگر حرص، آز و فساد یک درصد بقیه را تحمل نمی کنیم». مطالعات متعددی نشان داده بود که تقریبا تمام دستاوردهای حاصل از رونق مجدد اقتصادی به نفع یک درصد از ثروتمندترین آمریکائیان تمام شده است. این نه خطایی تاریخی و نه یک ویژگی ملی بود. براثر سیاست های دولتی همین نتیجه...
ادامه خواندن

ویژگی‌ها و کارکردهای انجمن‌های زادگاهی شهر تهران


  ولی اله رستمعلی زاده انجمن‌های زادگاهی نهادهایی مردمی و خودساخته هستند که مهاجران روستایی و شهرستانی‌ساکن در شهرهای بزرگ، گرد هم جمع شده و این انجمن‌ها را شکل می‌دهند و در قبال زادگاه و شرایط زندگی فعلی خود احساس مسئولیت می‌کنند. با عنایت به اینکه، قسمت عمده‌ای از جمعیت شهر تهران را مهاجرین تشکیل می‌دهند و بخشی از آنها دارای انجمن‌های زادگاهی هستند، بنابراین هدف این تحقیق ارائه سنخ‌‍‌شناسی‌ از انجمن‌های زادگاهی شهر تهران به همراه بررسی ویژگی‌ها، کارکردها و مکانیزم‌های ارتباطات درونی آنهاست. روش‌شناسیِ مقاله مبتنی بر روش تحقیق کیفی است. بدین منظور داده‌های کیفی با استفاده از فنون مصاحبه، مصاحبه گروهی و مشاهده مشارکتی گردآوری و به صورت مضمونی ارائه شده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که سه گونه سنخ‌بندی براساس بعد تعلق، تبلور و محور شکل‌گیری، از انجمن‌های زادگاهی در شهر تهران وجود دارد. کارکردهای ویژه این انجمن‌ها، حفظ ارتباطات میان اعضا، حفظ هویت فرهنگی در میان...
ادامه خواندن