ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ
ناصر فکوهی شما هنوز بیوگرافی پیش فرض ندارید

لیسبون: پاره‌ای از بهشت

شهرهای ساحلی، به گونه ای معجزه آسا همه ساکنان و بناها و نگاه ها و قدم ها و  احساس ها و کنش های را به سوی دریا می کشانند. رمز و رازی آنجاست: رازی در آن سوی دریاها که انتظار ما را می کشد. هم از این رو، خیابان های شهری، کوچه ها، آدم ها، عطری که در هوا پراکنده ، هوا و آفتاب و حتی حافظه و خاطراتی که در میان انسان ها  چون امواجی  ناپیدا  در جریان است، همه در خود دریا و دریایی بودن را دارند. این احساسی است که  گردشگر، در بالای  «بوستان ادوارد هفتم»،  بر فراز «میدان مارکی دو پومبال»،  در منظره ای  بی نهایت  خیالین و وهم انگیز، می تواند دریابد.  از آنجا،  شهر زیر پای ما است. اما پشتش را به ما کرده ؛ در ابهام و سایه – روشنی رویایی و غبار آلود فرو رفته. و تنها در دوردست ها، در  تکه...
ادامه خواندن

پاره های معماری(24)، فور: اجزای تفکیک ناپذیر هنر یونانی 

  )، توا کسی که تجربه صمیمیتی نزدیک با ویرانه‌های باستانی ِ یونان را نداشته باشد، گمان می‌برد آن‌ها را نیز باید چیزهایی از جنس  «قضیه» های [ریاضی] یونانی دانست. اثر معماری، در همان آنی که پیش چشم‌های ما  خود را می‌نمایاند، چه دست‌ناخورده و چه تخریب‌شده، گویی تمام ِ حس ِ انسانیت را در وجودمان به لرزه در‌‌می‌آورد. به یاد می‌آوریم که از پایه تا ستیغِ این اثر، برهمه جایش، همچون یک «قضیه»، جای دست انسان‌ نمایان است. همچون  در سنتوری‌ها (زن، در این‌جا امری ظاهری است. اعتدال، غالب است و با امری زنده سروکارداریم. قوانین ِ پیکره‌سازی، قوانین ِ طبیعت، همه در آن اثر، خود را نشان می‌دهند: منطق، انرژی و سکوت پلان‌ها و لرزش ِ سطوح آنها. خط راست، در آن‌جا، قدرتمند است، همچون قدرتی  که در منطق [یونانی] می بینیم؛ همان‌گونه که خط مورب فضامند است و همچون رویا، آرامش بخش.  معمار، بنا را بر شکل‌های مستطیلی...
ادامه خواندن

یک بازبینی کوتاه  نظری در مفهوم فضا – زمان اجتماعی  

  مفهوم فضا در علوم اجتماعی زایشی نسبتا متاخر دارد که عمدتا به نیمه قرن نوزده و  نیمه اول قرن بیستم برمی گردد. البته ما در ادبیات باستانی  تفکر اجتماعی با مفاهیم مشابهی روبرو هستیم که بیشتر به  «زمین» ، «خاک» ، «سرزمین» و اشکال  سامان یابی حکومتی و  آمایشی آنها مثل «بنا»، «دولت»، «شهر» و ... بر می گردند. اما خود مفهوم فضا امری جدید است. پیش از قرن بیستم، بحث فضا بیشتر در حوزه فیزیک مطرح بود و با حرکت از سنت یونانی (و پیش از آن بین النهرینی) فضا را در دیالکتیک  فیزیک/ متافیزیک  قرار می داد که ترجمان خود را در الهیات  در  ماده / روح ، در حوزه اسطوره در زمین / آسمان و  دو گانه های مشابه می یافت. اما در علوم اجتماعی، به نوعی می توان گفت مفهوم «فضا»  با مفهوم «شهر صنعتی» زایش می یابد. هم از این رو است که نام گئورگ...
ادامه خواندن

انتخابات: چرا آری؟ چرا نه؟: یک یادداشت و یک گفتگو درباره انتخابات پیش رو

  ساختار انتخابات، چه در ایران و چه در جهان، ساختاری دموکراتیک بوده که از لحاظ تاریخی پویایی زیادی داشته است. انقلاب های دموکراتیک و گفتمان ملی گرایانه آنها  تا بیش از یک قرن تلاش کردند مفهوم انتخابات و ایجاد نهادهای دموکراتیک را به معنای جایگزین شدن مطلق ِ «شایسته سالاری» (meritocracy) به جای «اشرافسالاری»(aristocracy) اعلام کنند. در حالی که در ابتدا حتی همه مردم حق انتخاب کردن و حتی انتخاب شدن نداشتند (به ویژه اقشار فقیر و زنان) . افزون بر این از ابتدا تا امروز، رسیدن به موقعیت انتخاب شدن نیازمند شرایطی بود که فراز و فرودهای بسیار داشتند، برای نمونه هزینه های انتخاباتی که  بالاتر و بالاتر رفتند و  تبیلیغات انتخاباتی که همه از عهده آن بر نمی آمدند. گفتمان های دموکراتیک آموزشی و تربیتی دائما تلاش کردند نشان دهند که  مدرسه و نظام های آموزش و پرورش این امکان را به همه مردم می دهند که برغم...
ادامه خواندن

مانه: یک انقلاب نمادین(3) 

پیر بوردیو برگردان ناصر فکوهی  بخش سوم  یک امر نمادین ِ تحقق یافته  برای درک این انقلاب ِ نمادین، که تلاش کردم  به شکلی تا حدی انتزاعی،  نشانش دهم، باید توجه داشت درک ِ آن ذاتا کار دشواری است. ابتدا باید سعی کنیم نظم ِ نمادینی را که مانه  سبب گِرَوِش (conversion) به آن شد را بفهمیم و درک کنیم که این نظم چه بود – یک نظم نمادین ِ تحقق یافته، نظمی است که خود را به مثابه امری بدیهی  ارائه می‌دهد، یعنی  نظمی که به زیر سئوال بردن ِ آن به فکر هیچ کسی  نمی‌رسد.  به عبارت دیگر، یک نظم نمادین تحقق یافته، «تمام شدن» ی معنا می دهد که توانسته است خود را مثل روز روشن بنمایاند و به  یک امر مسلم(2) تبدیل کند  . برای بازسازی این نظم نمادین در تمام قدرت  ِ آن، باید در نظر داشت که  این تجربه «بدیهی بودن»، امری کاملا خارق...
ادامه خواندن

پیروزی «توهم» بر «شرارت»: درباره انتخابات فرانسه

  1. تحلیل شما از پیروزی امانوئل مک‌رون در انتخابات فرانسه چیست؟ پیروزی امانوئل ماکرون، در فرانسه را  به خودی خود می توانم یک «نا-واقعه» بنامم. همه تحلیلگران و حتی همه مردم عادی فرانسه تقریبا صد در صد می دانستند که هر کسی از میان نامزدهای انتخاباتی در مقابل مارین لوپن قرار بگیرد، پیروز خواهد شد. مهم نه در این پیروزی، بلکه دو چیز دیگر بود. نخست اینکه چه کسی به دور دوم خواهد رسید و آیا مارین لوپن جزو دو نفری  خواهد بود که به دور دوم برسند یا نه  و دوم اینکه اگر لوپن به دور دوم برسد، میزان آرای او  چه خواهد بود.  اینکه لوپن به دور دوم رسید، همچون پیشینه این ماجرا(سال دوهزار و دو)، یعنی بار قبلی که همین حزب کوچک فاشیستی  در برابر راست سنتی گلیست فرانسه، به دور دوم رسید، به دلیل ضعف حزب چپ مقابل او یعنی حزب سوسیالیست و نامزد بسیار...
ادامه خواندن

لیسبون: پاره‌ای از بهشت    

شهرهای ساحلی، به گونه ای معجزه آسا همه ساکنان و بناها و نگاه ها و قدم ها و  احساس ها و کنش های را به سوی دریا می کشانند. رمز و رازی آنجاست: رازی در آن سوی دریاها که انتظار ما را می کشد. هم از این رو، خیابان های شهری، کوچه ها، آدم ها، عطری که در هوا پراکنده ، هوا و آفتاب و حتی حافظه و خاطراتی که در میان انسان ها  چون امواجی  ناپیدا  در جریان است، همه در خود دریا و دریایی بودن را دارند. این احساسی است که  گردشگر، در بالای  «بوستان ادوارد هفتم»،  بر فراز «میدان مارکی دو پومبال»،  در منظره ای  بی نهایت  خیالین و وهم انگیز، می تواند دریابد.  از آنجا،  شهر زیر پای ما است. اما پشتش را به ما کرده ؛ در ابهام و سایه – روشنی رویایی و غبار آلود فرو رفته. و تنها در دوردست ها، در  تکه...
ادامه خواندن

پاره های معماری (23): فوکو: دگر‌جای‌ها  (بخش پنجم و آخر)

برگردان ناصر فکوهی     چهارمین اصل. دگر‌جای‌ها به یکدیگر پیوسته‌اند و اغلب از لحاظ زمانی با یکدیگر تداخل دارند؛ یعنی به سوی موقعیت‌هایی گشوده هستند که می توانند آنها را (با نوعی صرفا توازن [زبانی]) دگر‌زمان (hétérochronies) نامید؛ دگر‌زمان‌ها وقتی به صورت کامل به کار در می‌آیند که انسان‌ها در گونه‌ای گسست  ِ مطلق با زمان ِ متعارف خود قرار می‌گیرند؛ بدین ترتیب است که درک می کنیم چرا گورستان یک مکان کاملا  دگرجایی است، زیرا گورستان  جایی است که یک زمان ِ شگفت‌انگیز برای هر فردی، با از دست‌دادن  حیاتش، آغاز می‌شود، هر فردی درون  نوعی زمان تقریبا ابدی وارد می شود که در خلال آن  پیوسته و به تدریج  از هم پاشیده و ناپدید می گردد.      به صورتی عام، در جامعه‌ای همچون جامعه ما، دگرجای‌ها و دگرزمان‌ها، به شیوه‌ای نسبتا پیچیده با یکدیگر سازمان یافته و هماهنگ می شوند. ما نخست با دگرزمان هایی روبرو...
ادامه خواندن

بلاهت ِ روشنفکرانه: در گفتگو با ناصر فکوهی 

استاد انسان‌شناسی دانشگاه تهران و مدیر موسسه انسان شناسی و فرهنگ معتقد است: «ما بیشتر از آنکه به فکر لذت خواندن، لذت نوشتن و... باشیم به فکر سودی هستیم که از لحاظ مادی می‌توانیم از این کارها ببریم، به فکر شهرتی هستیم که می‌توانیم به دست بیاوریم، به فکر خودنمایی‌ هستیم...» هادی حسینی‌نژاد؛ خبرنگار فرهنگی آنا: در ادامه بحث انتشار بلاهت در جامعه و احتمال دست‌مایه قرار گرفتن عرصه نشر در این راستا، گفت‌وگویی داشتیم با ناصر فکوهی، استاد انسان‌شناسی دانشگاه تهران. مصاحبه‌ای که با مطالعات تاریخی مدیر موسسه انسان شناسی و فرهنگ، عمق بیشتری به خود گرفته و مسیرهای تازه‌ای را در زمینه شناخت بلاهت اجتماعی؛ خصوصا در حوزه نشر کتاب باز می‌کند. فکوهی معتقد است بلاهت اصلی در توهم است، در میل به خودنمایی، در اسطوره‌سازی‌های ناآگاهانه؛ نه در کتاب‌های سخیف و مبتذل. او به بلاهتی جلاخورده اشاره می‌کند که «خودش را به عنوان روشنفکری و پبشرفته بودن...
ادامه خواندن

پاره های معماری(22)، فوکو دگرجای‌ها(بخش چهارم)

Image result برگردان ناصر فکوهی  اصل دوم این توصیف دگر‌جای‌ها، آن است که در طول تاریخ، هر جامعه‌ای می تواند دگر‌جای‌های خود را  به صورت‌هایی بسیار متفاوت  از آنچه بوده یا هست، به کارکرد در بیاورد؛ در واقع، هر دگرجایی یک کارکرد کاملا دقیق دارد که از سوی درون جامعه تعیین می‌شود، اما همین دگر‌جای می‌تواند بنابر همزمانی‌های (synchronie) فرهنگی که درونش وجود دارند، کارکرد دیگری هم داشته باشد.     من برای نمونه، به دگر‌جای ِ عجیبی مثل گورستان، اشاره می کنم. گورستان بی‌شک نسبت به فضاهای فرهنگی متعارف، یک فضای دیگر است. اما در آن واحد، فضایی است که با تمامی جای‌های یک شهر یا یک جامعه یا یک روستا پیوند دارد، زیرا هر فردی، هر خانواده‌ای احتمالا دارای خویشاوندی است که در آن گورستان آرمیده است. در فرهنگ غربی، گورستان تقریبا همیشه وجود داشته، اما این  مکان جهش ها و دگرگونی های بسیاری را تجربه کرده است. تا پایان قرن هجدهم،...
ادامه خواندن

اندیشه ایران‌شهری؛ در گفتگو با ناصر فکوهی  

  - از جمله اندیشه‌هایی که در دوره معاصر هم تاثیرگذاری زیادی داشته و هم در محافل فکری درباره  آن بحث و گفت‌وگوی فراوانی شده است، موضوع ایران‌شهری است. به نظر شما این دیدگاه دارای چه مختصاتی است؟ آیا این دیدگاه، یک دیدگاه وطنی به حساب می‌آید یا با اقتباس از سایر نظریه‌ها پیکربندی شده است؟ فکوهی: ابتدا بگویم وقتی در خصوص برخی کلمات و مفاهیم صحبت می‌کنیم، شاید لازم باشد آنها را در چارچوبی تاریخی قرار دهیم و همچنین لازم است ببینیم چه کسی یا کسانی این مفهوم را در چه جایگاهی و کجا قرار می‌دهند. اولین نکته‌ای که دارم این است که در آنچه اینجا می‌گویم، مخاطبین من و کسانی که من درباره آنها صحبت می‌کنم افراد عامه و معمولی نیستند، بلكه کسانی مخاطب من هستند که در جامعه، نقش فکری، هدایتی و آموزشی دارند یا می توانند داشته باشند.   اين را هم اضافه كنم كه هدف...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(24)

پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه  بخش 24 پرسش آن است که: از یک رویکرد نسبت به تاریخ چه انتظاری باید داشت؟ نخست آن‌که این رویکرد به مطالعۀ ما انعطاف بیشتری می‌دهد؛ بدین ترتیب ما احترام بیشتری برای تنوع تمدن‌ها، یا ساده‌تر بگوییم، برای شرایط تاریخی قائل می‌شویم. اگر بخواهیم زبان جغرافی‌دان‌ها را بکار بگیریم، می‌توانیم به وجود تمدن‌های کشاورزی، شبه کشاورزی و صنعتی، استعماری، سرمایه‌داری و یا سوسیالیستی اشاره کنیم. این مسأله قابل درک است که در برخی از این تمدن‌ها بازار نقش اساسی را داشته، و در دورانی دیگر این شهرداری بوده که تبدیل به کانونی برای حیات سیاسیِ فعال شده است. زمانی که کاخ یا دربار تصمیمات بزرگ جمعی به انحصار خود درمی‌آورند، میدان عمومی دیگر معنایی نداشته است. دریا، رودخانه، کوه‌ها، حضور بیابان‌ها، نبود تکثر در فعالیت‌های تجاری همه و همه عواملی بوده‌اند که ظاهر شهرها و از این رهگذر شکل مکان‌های الگووار را...
ادامه خواندن

مانه یک انقلاب نمادین(2) 

پیر بوردیو برگردان ناصر فکوهی کلاس های کلژ  دو فرانس  1998-1999 تاثیر مانه  درس روز 6 ژانویه 1999 فهرست: اهداف درس: انقلاب نمادین به دست مانه – یک نظم نمادین تحقق یافته -  نقاشی پرطمطراق(پومپیه)- ساخت هنر مدرن: موضوع رقابت - یک پرانتز: مساله اجتماعی و مساله جامعه شناختی. – هنر دولت و دانشگاه گرایی(آکادمیسم) آوانگارد -  انقلاب باسمه‌ای -پرانتزی درباره عامه‌گرایی علمی – یک برنامه پژوهشی ناممکن: فضای نقد – از امر پیش پا افتاده تا امر رسوا-  یک تابلوی آکنده از عناصر بی ربط – تاثیر برخورد  میان امر فاخر و امر مبتذل -  پیوند میان سلسله مراتب – تقابلی ساختگی: واقع‌گرایی / صورت‌گرایی.  اهداف درس: انقلاب نمادین به دست مانه  امسال می خواهم برای  شما از آنچه می توان یک انقلاب نمادین ِ موفق بدان نام داد، صحبت کنم: کاری که ادوارد مانه (1832-1883) آغاز‌گرش بود. هدف ما این است که انقلاب  را، هم درون خودش قابل فهم...
ادامه خواندن

زبان به مثابه محصول اجتماعي

    پیش از هر چیز شاید لازم باشد بر این نکته تاکید کنیم که ما اغلب از زبان، برداشتي نسبتا سطحي داريم. مشکلی كه جامعه شناسان و انسان شناسان نسبت به استدلال ها و درک عمومی بسیاری از زبان شناسان مطرح می کنند همین است: یعنی اینکه زبان شناسان، به ویژه صورتگرایان، زبان را به عنوان يك عامل صرفا ارتباطي و «درونی» مي بينند، که به خودی خود و از درون قابل بررسی است بی آنکه محیط اجتماعی  تولیدش را در گیر کنیم  و بنابراين، تصور آنها اين است كه زبان را مي توان کلیتی در نظر گرفت که کنشگران اجتماعی همه می توانند به نحوی به آن دسترسی داشته باشند و پس از دست يافتن به آن، مي توانند به دلخواه خود در هر موقعیتی و  با هر گونه استراتژی و روابطی از آن استفاده كنند. نوعی برابری آرمانی مفروض و ذاتی در زبان. برای نمونه  وقتی  درباره مهاجران...
ادامه خواندن

پاره های معماری(21) فوکو: فضاهایی دیگر یا «دگرجای ها» (بخش سوم)

برگردان ناصر فکوهی  دگرجای ها   پیش از هر‌چیز ما آرمان‌جای‌ها(آرمان‌شهرها) یا اتوپیاها را داریم. آرمان‌جای‌ها، محل‌هایی هستند بدون مکان واقعی. محل‌هایی که با فضای واقعی جامعه، رابطه‌ای عام از جنس ِ تشابه ایجاد می کنند، حال چه مستقیم چه معکوس. یعنی آن‌ها یا خود ِ جامعه در شکل کمال یافته‌اش هستند یا درست شکلی معکوس از آن. اما بهر حال، این آرمان‌جای‌ها، فضاهایی هستند که به صورت بنیادین و جوهری غیر‌واقعی‌اند.     ما همچنین، و احتمالا در همه فرهنگ‌ها، در همه تمدن‌ها، فضا‌هایی واقعی، فضاهایی تاثیر‌گزار هم داریم که به خود در خود ِ نهاد جامعه شکل می‌دهند و به نوعی ضد- محل به حساب می‌آیند، یعنی نوعی از آرمان‌جای که واقعا در محل‌های واقعی به تحقق در‌آمده‌اند. حال، همه محل‌های دیگر که می توانیم درون یک فرهنگ بیابیم در آن واحد محل‌هایی بازنموده، مورد اعتراض و واژگون هستند، نوعی مکان‌هایی  که برون از همه مکان‌ها هستند، هر‌چند...
ادامه خواندن

دولت رفاه شرط پیروزی در انتخابات: گفتگو با ناصر فکوهی

آیا وضعیت جامعه امروز ایران با سال 92 از لحاظ فضای انتخاباتی یکسان است؟ چه شباهت ها و چه تفاوت هایی دارد.؟وضعیت امروز با آن دوره  از چندین نظر، چندان قابل مقایسه نیست. در واقع در دوره پیشین،  8 سال  تندروی در دولت های نهم و دهم شانس را برای نامزدی با همان خط مشی بسیار سخت کرده بود و به همین میزان شانس برای  نامزد اعتدال بسیار بیشتر بود. اما در این دوره هر چند بسیاری از نقاط منفی آن دولت ها جبران شده است به دلیل  مشکلات دیگر به خصوص در حوزه اقتصاد که با کمبود قیمت  نفت نیز همراه بوده، و بالا رفتن انتظارات مردم،  کار برای آقای روحانی اندکی سخت تر است. با وجود این، به دلیل آنکه ما در دور دوم  ریاست جمهوری ایشان هستیم و  بیلان عمومی ایشان نیز مثبت بوده است و به خصوص  موفقیت در مذاکرات هسته ای را در کارنامه خود دارند...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر (23)

پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه  بخش 23 سرانجام، ما نباید پنهان کنیم که رمزگشایی و بازرمزگذاری نیازمند موضع‌گیری‌هایی هستند که ما جلوتر بدان‌ها خواهیم پرداخت. انتخاب ما بازرمزگذاری بر خیابان است، زیرا به نظر می‌رسد در لحظه‌ای از تاریخ این امر برای انسان یک شانس یا یک موقعیت مطلوب به شمار می‌آمده است. ما از استودیو (آپارتمان تک خوابه) رمزگشایی می‌کنیم زیرا ]این پدیده[ مستلزم نوعی جدایی‌گزینی، نوعی «تک‌بودگی» است که آن را محکوم می‌کنیم. با وجود این، هرچند که در این جا با جدایی میان دو حوزه روبرو نیستیم، اما موضوع (ابژه) نقش قالب را دارد. بدین معنا که موضوع (ابژه) از خلال استحکام خود، ظرفیت تکرار خود (چه درون خویش و چه سپس در صفحات ما)، گاه ]فرایند یک[ باز-اسطوره‌ای شدن را (باز-رمزگذاری را) به یاد ما می آورد. اگر موضوع ما غنایی نداشته باشد، اگر این موضوع در گروهی از تصاویر کلیشه‌ای محو شود؛...
ادامه خواندن

مانه: یک انقلاب نمادین (1)

پیر بوردیو  برگردان ناصر فکوهی درس‌های کلژ دو فرانس 1998-2000 از این هفته انتشار کتاب مهم پیر بوردیو «مانه: یک انقلاب نمادین» در وبگاه انسان شناسی و فرهنگ آغاز می‌شود. این کتاب شامل درس‌های تقریبا سه سال از پژوهش‌های  پیر بوردیو  بر موضوع شرایط اجتماعی آفرینش هنری است که در کتاب «قواعد  هنر، زایش و ساختار میدان ادبی» (1992) او نیز مطرح بوده‌اند. اما  تفاوت این درس‌ها با کتاب، به روز بودن و مباحث جدید بوردیو به ویژه در مورد «انقلاب نمادین در هنر» و همچنین  قابلیت دسترسی بسیار ساده‌تر برای مخاطبان برای درک مفاهیم بوردیویی است، زیرا  کلاس ها به صورت شفاهی ارائه شده‌اند و سپس به وسیله شاگردان بوردیو به صورت مکتوب در آمده‌اند. در  اولین بخش از این کتاب مقدمه ویراستاران و توضیح های فنی آنها بر کتاب را می‌خوانیم.  بخش اول سپاسگزاریویراستاران لازم می‌دانند مراتب قدردانی  خود را از برونو اورباک، لور بوردیو، سیمون بوردیو،  اینس شامپی،...
ادامه خواندن

چرا اصغر فرهادی شخصیت سال نیست: گفتگوی فرارو با ناصر فکوهی

  ناصر فکوهی در گفتگو با فرارو تحلیل کرد:چالش‌های انتخاب شخصیت سال؛ چرا "اصغر فرهادی" شخصیت سال نیست؟ فرارو- شخصیت سال کیست؟ در حالی‌که بسیاری از افراد مهم در حوزه‌های مختلف، از علوم انسانی گرفته تا سیاست، دو شخصیتِ هاشمی‌رفسنجانی و اصغر فرهادی را به عنوان شخصیت سال انتخاب می کنند، با دکتر ناصر فکوهی جامعه‌شناس و استاد انسان‌شناسی دانشگاه تهران تماس گرفتیم تا نظرش را در این‌باره بپرسیم.او معتقد است که ما نباید و نمی‌توانیم یک‌نفر را برای یک‌سال به‌عنوان مهم‌ترین یا تاثیرگذارترین شخصیت انتخاب کنیم چون در این‌صورت به سیستم گزینش آدم‌ها تن داده‌ایم.به اعتقاد او اصغر فرهادی که خیلی‌ها او را بهترین چهره امسال می‌دانند، تنها درون سازوکارهای اجتماعی و فرهنگی برای این عنوان انتخاب شده‌است و اساسا انتخاب شدنِ او حرف‌های زیادی دارد.گفتگوی فرارو با دکتر فکوهی را درباره انتخاب شخصیت سال و اصغر فرهادی به عنوان کسی که جز یکی دو انتخاب اول است می‌خوانید.طبق...
ادامه خواندن

برند می پوشم، پس هستم

  هفته نامه کرگدن شماره 41 / اسفند 1395  - ناصر فکوهی: اکثر مطالعاتی که در ده، بیست سال اخیر در گروهی از رشته های جدید و به روز جهان نظیر رفتارشناسی جانوری، عصب شناسی روانی، علوم شناخت و اپی ژنتیک انجام شده، خلاف تصورات چندصد ساله ما نشان داده اند که پهنه های پیچیده اخلاق، سلایق، عواطف، زبان، خاطره، مبادله و هویت خاص انسان نیستند و در یک گسست با طبیعت و در تداوم و پیوند با آن قرار دارند.فرانس دو وال، رفتارشناس جانوری برجسته کانادایی، در آخرین کتاب خود با انجام آزمایش های عملی در زمینه اخلاق و ریشه های بیولوژیک آن، بر این نکته تاکید کرده است. اگر فرض را بر آن بگیریم که بسیاری از چیزهایی که ما صرفا «انسانی» می دانسته ایم، طبیعی هستند، باید این را نیز بپذیریم که آنچه طبیعی است، نه از قوانینی حداکثر چند هزار ساله (از شروع تمدن ها)، بلکه...
ادامه خواندن