ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ
ناصر فکوهی شما هنوز بیوگرافی پیش فرض ندارید

انسان‌شناسی درد و رنج (35): تلفیق محتوا


داوید لوبروتون برگردان ناصر فکوهی و فاطمه سیارپور معنایی که فرد رنج دیده به تجربه دردآور خود می‌دهد، رابطه او را با درد نیز معین می‌کند. اچ کی بِشرِ در طول جنگ جهانی دوم و در جبهه ایتالیا جمعیتی از سربازان زخمی را مشاهده کرده بود که با تیراندازی دشمن به این حال افتاده بودند. چیزی که باعث تعجب او شده بود، آرامش آن‌ها در گلایه‌هایشان از درد و پایین بودن سطح نگرانی‌شان پس از بیرون رفتن از جبهه جنگ بود. تنها یک سوم از این سربازان زخمی تقاضا کرده بودند برای آرامش درد به آن‌ها مرفین تزریق شود و باید دانست که این سطح از تحمل را به هیچ عنوان نباید مربوط به ضربه‌ای دانست که در این موقعیت بر آن‌ها وارد شده بود، زیرا این ضربه در مراحل بعدی نیز در آن‌ها تداوم می‌‌یابد. بِشرِ (1959) رفتار این سربازان را با رفتار بیماران غیرنظامی (یعنی همان‌ها اما در...
ادامه خواندن

مانه: یک انقلاب نمادین (22)


پیر بوردیو برگردان ناصر فکوهی این فاصله‌گذاری و این سردی (در تابلو) کاملا تعیین‌کننده هستند: به همین دلیل است که تقابل قائل شدن میان صورت‌گرایی و واقع‌گرایی پوچ است: با وجود این، باید به آن اشاره کرد زیرا در ساختار ذهنی کسانی که آن را دریافت می‌کنند، وجود دارد، هر‌چند فعال نیست. برای این نبود منطق، دلایل زیادی هست: مثلا آنچه بودلر آن را «دندیسم»(1) می‌نامید؛ یعنی این سردی در نگاه که نگاه می‌کند بی‌آنکه خود را درگیر کند؛ و یا فاصله‌گذاری فلوبری با یک سبک غیرمستقیم آزاد که امکان می‌دهد چیزی بگوییم، بی‌آنکه چیزی گفته باشیم و در همان حال که چیزی می‌گوییم. برای مثال از طریق نقل قول از کسی بی‌آنکه بگوییم درباره آنچه گفته شده چه فکر می‌کنیم، یا حتی بی‌آنکه اجازه دهیم حدس زده شود چه فکر می‌کنیم. در نتیجه ما با نوعی اخلاق روابط سروکار داریم و همین‌طور دلایلی زیبایی‌شناسانه. و این دلایل اخلاقی و...
ادامه خواندن

جوانان دنبال انقلاب نیستند، مطالبه گرند


مطالبات نسل جوان انقلاب با مطالبات نسل جوان امروز آنقدر متفاوت شده كه شايد در برخي از موارد كاملا برعكس شده باشد، شما اولا چقدر معتقد به اين تغيير هستيد و در ضمن فكر مي‌كنيد چرا در طي حدود 4 دهه اين اتفاق افتاده است؟ فكوهی: ابتدا بايد دقيقا بدانيم كه كدام نسل را با كدام نسل مقايسه مي‌كنيم. فرض كنيد كساني را كه امروز در رده سني 20 تا 35 سال هستند را با كساني كه در سال 57 در اين رده بودند، مقايسه مي‌كنيم. در اينجا دو مسئله وجود دارد كه مي‌توان درباره آنها صحبت و آنهارا باز كرد. يكي اين كه گروه‌های مورد استناد ما، در دو شرايط دروني و بيروني متفاوت بوده و هستند. جوانان زمان انقلاب در دوره اي مي‌زيستند كه 10 سال تزريق گسترده سرمايه‌هاي نفتي به ايران صورت گرفته بود. موقعيتي كه ايران در زمان شروع انقلاب داشت، موقعيتي بود كه در آن...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(33)


پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه بیاییم و به این مضمون خوانش‌پذیری شهری قدرت بیشتری بدهیم. کافه بیسترو، حومه شهر، اغلب همه تلاش خود را می‌کنند تا همان چیزی باشند که هستند- و از این طریق در برابر بی‌نظمی آشفته یک طبیعت وحشی مخالفت می‌کنند. و یا باز، اگر به یک موقعیت روستایی غیرصنعتی اشاره کنیم که اندکی انسانی شده باشد،«پان» بزرگ (Le Grand Pan ) انتظار انسان‌ها را بر هم می‌ریزد؛ و سبب تصور هراس‌آوری از پدیده‌ها می شود. رودخانه بی‌اندازه سرریز می شود و زمین‌ها را به زیر سیل می‌کشاند، آتش ازآسمان فرود می‌آید و خانه‌ها را می‌سوزاند. جنگل‌ها بی‌وقفه می‌لرزند و زمزمه نداهای غیبی نامفهومی در آن‌ها می‌پیچد، گله‌ها به ناگهان پراکنده شده و زمین‌ها را در جنونی از عشق یا اضطراب فراخواهند گرفت. و این بیشه‌زار نفرین شده که نباید درونش رفت... چرا که آکنده از شیاطین، ساتیرها، جانوران، پریان و خدایان لارس (Les...
ادامه خواندن

پیر بوردیو، درسگفتارهای کلژ دو فرانس (1989-1992)، درباره دولت(6)


  برگردان ناصر فکوهی کُنش‌های دولت   برای آنکه در اینجا از [درافتادن به حوزه] الهیات اجتناب کنیم، برای آنکه بتوانیم نقدی رادیکال نسبت به این پیوستن به موجودیت دولت که درون ساختارهای ذهنی ما جای گرفته است، داشته باشیم، می توانیم به جای [واژه] دولت ، کنش‌هایی را که می توان آنها را کُنش‌های «دولت» [درون گیومه] نامید را در نظر بگیریم، یعنی کُنش‌هایی با ادعای اینکه داری تاثیر بر جهان اجتماعی هستند.ما با سیاستی سروکار داریم که دارای مشروعیت قلمداد می‌شود، زیرا هیچ کسی امکان وجود بدیلی دربرابر آن را عرضه نمی‌کند و آن را زیر پرسش نمی‌برد. این کُنش‌های سیاسی، کارایی خود را مدیون مشروعیت و باوری هستند که نسبت به وجود ِ اصل بنیانگذارشان وجود دارد. من یک نمونه ساده می آورم: یک بازرس آموزش و پرورش که برای بازدید به یک مدرسه ابتدایی می‌رود. این فرد باید کُنشی کاملا مشخص را انجام دهد یعنی بازرسی....
ادامه خواندن

چالش ها و چشم انداز دولت دوازدهم


چالش ها و چشم انداز دولت دوازدهم در گفت وگو با ناصر فکوهی: فنر ِ تحمل ِ مردم زیر فشار زور و فساد و سوء مدیریت قرار گرفته/ بدترین بیلان دولت روحانی در سیاست اقتصادی‌اش است • رای به روحانی رای به شخص ایشان و برای محبوبیت مردمی یا پیشینه سیاسی‌شان نبود • نبود اعتراض، به انفعال عمومی برمی گردد که از علائم خطرناک انباشت ِ انرژی منفی است • ما فنر ِ تحمل ِ مردم را زیر فشار زور و فساد و سوء مدیریت و سرمایه داری مالی و پولی قرار داده ایم • انتظارات از دولت دوم آقای روحانی، همان انتظاراتی است که از دولت های قبلی یا بعدی می‌رفته و خواهد رفت • بدترین بیلان دولت روحانی در سیاست اقتصادی‌اش است که بازگشتی به ابتدای دهه ۱۳۷۰ است • امروز در فرانسه و آلمان و آمریکا نیز اکثریت مردم باوری به سیاست ِسیاستمدارانه و حزبی ندارند •...
ادامه خواندن

انسان‌شناسی دردورنج (34)


داوید لوبروتون ترجمه ناصر فکوهی و فاطمه سیارپور یک مادر کم توجه یا غیر قابل دسترس کودک را دچار سردرگمی می‌کند. به همین ترتیب اگر مادر در رفتارهایش پاسخ‌های متناسب یا متناقضی به انتظارات کودک ندهد او را با همین وضعیت روبرو می‌کند. نبود پاسخ‌های مناسب از طرف مادر یا نزدیکان کودک باعث می‌شود که رفتارهای نامناسب در او به صورت پایدار باقی بماند. فشار عصبی بر کودک منجر به آن می‌گردد که او تنش‌‌های درونی خود را که به عنوان مثال با برخی از رفتارها روحیه او را در هم می‌شکنند به بیرون بریزند. بعضی از کودکان خود را زخمی می‌کنند، بعضی از آن‌ها در رفتارهای غیرقابل کنترلی خود را به دیواره تخت می‌کوبند. بدین ترتیب شاهد آن هستیم که کودکان خود را با محیط خانوادگی خویش انطباق می‌دهند اما برای این کار ناچارند بهای سنگینی به صورت ضربه‌ای که بر عواطف آن‌ها می‌خورد و کاهش کیفیت روابط‌شان با...
ادامه خواندن

مانه یک انقلاب نمادین(21)


  پیر بوردیو برگردان ناصر فکوهی یک بمب نمادین باید از خود بپرسیم چه تخطی‌هایی در «نهار روی چمن » وجود دارند که سبب می‌شوند این اثر همچون یک بمب نمادین عمل کند؟ ترکیب در این نقاشی چه تاثیرهایی دارد؟ بیش از هرچیز این نبود ِ گفتگو میان شخصیت‌های تابلو به چشم می‌آید که با کنار هم قرارگرفتنشان در آن بیشتر تاثیرگزار می‌شود و این را ما در آثار پیشین نیز همچون «نوازنده پیر» (1862) نیز می بینیم که در آن‌هم یک ردیف از شخصیت‌ها کنار یکدیگر چیده شده‌اند. و با این نکته روبروییم که چون نسبت به ساخت اثر بی‌تفاوتی نشان داده‌می شود، گویی با نوعی ناشی‌گری سروکار داشته باشیم که به آن به مثابه نبود ژرفانمایی(پرسپکتیو) در کار یورش برده شده است. این امر در «نهار روی چمن» به خصوص در شخصیت زنی که در ردیف پشتی قرار گرفته و بی‌شک نام اولیه تابلو یعنی «آب‌تنی» از او...
ادامه خواندن

وقتی جیب‌ها خالی بود!


نگاهی به سیر قهقرایی پولی شدن جوامع در فرهنگ ما و در بسیاری دیگر از فرهنگ‌های جهان، درزمانی دور یا نزدیک یکی از موضوع‌های انشاء کلیشه‌ای و ابلهانه که بیشتر از آنکه فکری تولید کند، اندیشه‌ها را از میان می‌برد، «علم بهتر است یا ثروت؟» بود. پرسشی به همان اندازه ابلهانه که مفهوم «مدرسه» و «نظام آموزشی» به‌مثابه جایگاه‌هایی فضایی – زمانی که شناخت را می‌توان از خلال آن‌ها به افراد منتقل کرد: چیزی که تقریباً هیچ‌گاه اتفاق نمی‌افتد و به‌جای آن راه‌های تولید و بازتولید قدرت و گاه در نوعی واکنش راه‌های مبارزه باقدرت به افراد آموخته می‌شود؛ و البته قدرت بدون «پول» نمی‌توانسته و نمی‌تواند معنایی داشته باشد، همان‌گونه که چندین نظام دیگر نیز در موقعیت انسانی همین نقش را داشته‌اند. مطالعات مردم‌نگاری بر جوامع انسانی از بزرگ‌ترین آن‌ها (کاری که ادامه دارد) تا کوچک‌ترینشان (که گاه با از میان رفتن این جوامع برای همیشه پایان‌یافته) در طول...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر- بخش 32


پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه [به نظر می‌رسد] چون در شهر همه اشیا و همه ساختمان‌ها دارای سرنوشتی معلوم هستند و به دست انسان‌ها ساخته شده‌اند، کافی است تنها بدانیم که هدف از بنا کردن آن‌ها چه بوده است. شناخت یک بنای عمومی تنها در شناخت مصرفی که برایش پیش‎بینی شده خلاصه می‌شود: شباهتی میان وضع این بنا و حضور [اتفاقی] یک تخته سنگ در میانۀ یک دشت نیست.وانگهی انسان‌ها همه جا تلاش کرده‌اند این کاربردها را بر اشیا حک و درج کنند. شهر، آکنده از آفیش‌ها و نشانه‌هایی است که ما بی‌وقفه آن‌ها را می‌خوانیم، «خواربارفروشی، داروخانه، معاملات ملکی...»، ما فهرست غذای رستوران‌ها و قیمت ها را می خوانیم،می‌خوانیم که باید از چمن‌ها محافظت کرد و بر آن‌ها قدم نگذاشت، میخوانیم که این یا آن خیابان یک طرفه هستند (چرا که علایم راهنمایی و رانندگی که از قوانینی سخت و الگووار پدید آمده‌اند، دائماً در شهر...
ادامه خواندن

پیر بوردیو، درسگفتارهای کلژ دو فرانس (1989-1992)، درباره دولت (5)


   برگردان ناصر فکوهی این یکی از سنت‌های انسان‌شناسی است که تقویم‌ها را گردآوری کند: مثلا تقویم زراعی ِ روستاییان، همچنان که تقویم مناسبت‌های زنان، جوانان، کودکان و غیره. این تقویم‌های گوناگون، لزوما از معنایی که ما [به صورت متعارف] به تقویم‌هایمان می‌دهیم، برخوردار نیستند. اما کمابیش و به طور کلی با یکدیگر انطباق دارند؛ برای نمونه: تقویم بازی‌های کودکان، تقویم پسر‌بچه‌ها، تقویم دختر‌بچه‌ها، تقویم نوجوانان، تقویم شبان‌ها، تقویم مردان بالغ، تقویم زنان بالغ – چه برای آشپزی چه برای کارهای زنانه – همه این تقویم‌ها کمابیش به طور کلی با یکدیگر انطباق دارند. اما هیچ کسی قلم و کاغذی برنداشته – [دقت داشته باشیم که] دولت به نوشتار پیوسته است – و تلاش نکرده است که این تقویم‌های مختلف را به صورت موازی با یکدیگر مقایسه و بررسی کند و به خود بگوید: «عجب! اینجا یک گُسست وجود دارد، انقلاب [ستاره‌شناختی] تابستانی با ...». ما هنوز دست به نوعی...
ادامه خواندن

بيماري بيگانه‌هراسي


وضعيت مهاجران افغانستاني در ايران در گفت‌وگو با ناصر فكوهي عاطفه شمس پذيرش مهاجراني از سرزمين‌هاي ديگر در متن يك جامعه به خصوص در روزگار ما كه زمانه عسرت است و شرايط سياسي و اقتصادي و اجتماعي چندان مساعد نيست، در همه جاي جهان با حرف و حديث و مشكلاتي روبه‌روست و اختصاصي به ايران يا ساير كشورها ندارد. البته ناصر فكوهي معتقد است سطح توسعه‌يافتگي در ميزان رفتارهاي نابهنجار با مهاجران و نحوه برخورد با آنها موثر است. در گفت‌وگوي حاضر از اين استاد انسان‌شناسي دانشگاه تهران درباره مسائل پديد آمده راجع به تحصيل كودكان افغانستاني در ايران از او درباره محرك‌ها و زمينه‌هاي اجتماعي واكنش‌هاي تند و نابهنجار پرسيديم و زمينه‌هاي فرهنگي آن را جويا شديم: نخست بفرماييد چه محرك‌هاي اجتماعي براي پديد آمدن چنين عارضه‌اي وجود دارد؟ اين پديده يعني مخالفت با برابري يا دست‌كم، دادن برخي از حقوق اوليه مثل آموزش، مسكن و بهداشت به گروه‌هاي...
ادامه خواندن

انسان‌شناسی درد و رنج (33): میان کنش‌های خانوادگی


داوید لوبروتون /  برگردان ناصر فکوهی و فاطمه سیارپور شرایط عاطفی دوران کودکی اغلب قابل مطالعه در پژوهش‌های انسان شناختی نیستند اما برای درک رابطه با درد، اساسی‌اند. پژوهشی که ژ. بناهم (G. Benahem) (1994) انجام داده نشان می‌دهد که از هر سه فرانسوی، یک نفر اعلام کرده که در دوران کودکی با مشکلات عاطفی طولانی مدت روبرو بوده است. این افراد در هنگام رسیدن به بزرگسالی 43% بیشتر به بیماری مبتلا می‌شوند. این نابرابری در ابتلای به بیماری در سن بزرگسالی، همچنین به تفاوت در اقلیم زندگی در دوره‌ی کودکی نیز بستگی دارد. در مقام مقایسه، نابرابری‌های اجتماعی در سلامت، اهمیت کمتری را نشان می‌دهند. این مطالعه نشان می‌دهد که مسائل عاطفی متعددی در طول سال‌های متمادی بر افراد تأثیرگذار بوده‌اند. کمبود محبت به صورت آماری 49% جمعیت مورد مطالعه را در معرض ابتلا به بیماری‌ها و بیشتر در سنین بزرگسالی قرار داده که از این افراد 57% به...
ادامه خواندن

پیر بوردیو، مانه: یک انقلاب نمادین(20)


برگردان ناصر فکوهی   ِبلاغت ِبه‌گویی و تاثیر عناوین بنابراین آثاری که وارد «نمایشگاه» می شوند، باید جامگانی برازنده بر تن داشته باشند؛ جامگان البته پیش از هرچیز به شکل و شمایل آنها مربوط می‌شوند، اما معنایی سبک‌واره نیز دارند: جامگان برازنده، یعنی برخورداری از نوعی بلاغت به‌گویانه که مفهومی است دقیقا در رابطه با امر قدسی. «به‌گویی» (اوفمیسم) همان چیزی است که باید برای نام‌بردن از نام‌نابُردنی‌ها به کار بُرد. برای مثال در میان قبایلی‌های الجزایر نمی‌توان هیچ یک از واژگانی را که به پایان، تمام شدن و به آخر رسیدن اشاره دارند به صورت مستقیم به کار برد، منظورم همه واژگانی است که تمام شدن را به صورت یک تهدید مطرح می‌کنند؛ چیزی دررابطه با مرگ و غیره. همه این کلمات تابویی هستند و باید برای آنها از به‌گویی [یعنی واژگان زیباسازی شده] استفاده کرد، کلماتی که به قول فروید نوعی انکار [تایید‌آمیز] به حساب می‌آیند، اینکه با...
ادامه خواندن

مدیریت بحران‌ و مشروعیت سیاسی


ناصر فکوهی در طول بیش از چند هفته ای که از اعتراض‌های شهری در ایران می گذرد فراتر از تقسیم بندی کلاسیک و تا حدی پشت سرگذاشته شده اصلاح طلب / اصول گرا، دو رویکرد عمومی دربرابر آنها وجود داشته است. در اینجا قصد من ارزیابی ارزشی و امتیاز دادن به این دو رویکرد در تجزیه و تحلیل عمیق و راه حل هایشان نیست اما صرفا بر چند نکته تاکید خواهم داشت. این امر نیز روشن است که این یادداشت و دو یادداشت پیشین که درباره وقایع اخیر نوشته ام تا کامل شدن داده ها صرفا تحلیل های اولیه ای هستند که باید کامل شوند. ابتدا باید به رویکردی اشاره کنیم که در منشاء و دلایل اعتراض ها اصولا نمی خواهد و یا بهتر بگوییم به دلیل موقعیتش در بطن جامعه نمی تواند جز فرافکنی کرده و همه چیز را به «جایی دیگر» متصل می کند و از خود رفع...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر (31)


  پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه فصل 5 شرایط رمزگشایی از فضای شهری **ظاهراً همه دلایل ما را وامیدارند که از پروژه خود منصرف شویم. یک پرسه‌زنی را هم نمی‌توان یک مسیر آرمانی قلمداد کرد، ولو لذت‌بخش‌ترین و آموزنده‌ترین پرسه‌زدن‌ها باشد.ممکن است «مسیرهایی توصیه شده»، مسافت‌هایی پرشتاب‌تر، خیابان‌هایی پرجمعیت‌تر، کوچه‌هایی سرشارتر از بارِ تاریخی وجود داشته باشد، اما همه این‌ها در گوناگونی‌ها و در احتمالاتشان، به ما آنچه را که در جستجویش هستیم ارائه نمی‌دهد. با وجود این، انسان‌های ]مختلف[، نویسندگان ]زیادی[ به این شهر، که هنوز شهر آن‌هاست، اعتماد کرده‌اند؛ باور داشته‌اند که سرنوشت‌شان در این شهر رقم خورده، باور داشته‌اند که باید از این شهر رمزگشایی کنند تا بتوانند خود را بشناسند. در چه شرایطی،جستجوی آن‌ها می‌توانست معنایی دربر داشته باشد؟ پیش از هرچیز لازم بود که شهر آنقدر ما را درگیر خود کند که از آن انتظار چیزی اساسی را می‌داشتیم. سپس آن‌که پیام...
ادامه خواندن

پیر بوردیو، درسگفتارهای کلژ دو فرانس (1989-1992)، درباره دولت (4)


  برگردان ناصر فکوهی گاه‌شمار و ساختار زمانبندی به عبارت دیگر، برای بیان پیشاپیش آنچه را می‌خواهم درباره دولت در اینجا عنوان کنم، باید بگویم: دولت نامی است که ما به اصول پنهان، ناپیدا – برای اطلاق به نوعی «خدای نهان»( deus absconditus) – در نظم اجتماعی می‌دهیم و در همان حال سلطه فیزیکی و نمادین همچون‌آنکه خشونت فیزیکی و نمادین. برای آنکه بتوانیم این کارکرد منطقی انسجام اخلاقی را درک کنیم، من صرفا به یک مثال بسنده می‌کنم که به گمانم می‌تواند آنچه را تا به اینجا گفته‌ایم را به شما ارائه دهد. ما هیچ چیز به پیش‌پا افتادگی یک گاه‌شمار یا یک تقویم نداریم. مثلا تقویم جمهوری با جشن‌ها و مناسبت‌های مدنی، روزهای تعطیل و غیره پدیده‌ای است به ظاهر بسیار سطحی که ما چندان به آن اهمیتی نمی‌دهیم. به عبارتی ما این تقویم را به صورت امری بدیهی می‌پذیریم. اما باید توجه داشت که زمانمندی [های اجتماعی]...
ادامه خواندن

2018، سالی برای نجات دموکراسی؟


ناصر فکوهی نگاهی گذرا به سال 2017 که چند روز پیش به پایان رساندیم، گویای یک واقعیت دردناک است که هرچه زودتر آن را بپذیریم شاید بتوانیم زودتر و کاراترنیز درمانی ولو میان و درازمدت برایش بیابیم: اگر بیست سال پیش در آستانه هزاره سوم میلادی، به نظر می‌رسید که نظام‌ها و فرایندهای دموکراتیک با سقوط امپراتوری شوروی پیشین، اصلاحات اقتصادی – اجتماعی گسترده در چین و آسیای شرقی و جنوب شرقی و گسترش نظام‌های دموکراتیک در آسیای میانه و خاور‌میانه، اروپای شرقی و آمریکای لاتین از یک سو، و بالا گرفتن قدرت نیروهای عدالت‌طلب و میانه‌رو، احزاب طرفدار محیط زیست، صلح جو و ضد‌نظامی‌گرا در صحنه سیاسی قدرت‌های بزرگ اروپای غربی و آمریکای شمالی، گویای آغازی جدیدی برای جهانی است که باید با خود زندگی بهتر و مرفه‌تر و به دور از خشونت و آکنده‌تری از آزادی را به همراه بیاورد و فناوری‌های جدید رایانه‌ای از جمله شبکه‌های اجتماعی،...
ادامه خواندن

انسان‌شناسی درد ورنج (32): داوید لوبروتون برگردان ناصرفکوهی و فاطمه سیارپور


درد در مراسم پاگشایی، از هرگونه رنجی خالی است، و برعکس روزنه و دروازه‌ای است گشوده به سوی زمانی که از راه می‌رسد، جلوه‌ای نو، قاطیعتی از تغییر در موقعیت فرد، جای گرفتن خوشبخت او در گروه. «آزمون‌های پاگشایی دردهایی هستند که به سوی یک معنا هدایت می‌شود. این نظم، این معنا در آن واحد هم به شما تعلق دارد و هم به جهانی که ما برگزیده‌ایم،یا کسیکه ما را برگزیده است» (ژولین، 1993، 55). در حالی که درد ناشی از بیماری یا تصادف، آکنده از رنج است، از انفراد، خُرد شدن در لحظه حال بی‌‌آنکه چشم اندازی در کار باشد، بی‌آن که معنایی پیش رویمان باشد. درد پاگشایانه دارای یک بُعد هویتی است، این درد، فرد را در احساس مشترکی [با گروه] قرار می‌دهد و قابلیت او را در تحمل بالا می‌برد، این درد که همه گروه در آن مشارکت می‌کنند، به همین دلیل سبک‌‌تر است و از حادترین...
ادامه خواندن

پیر بوردیو، مانه: یک انقلاب نمادین(19)


برگردان ناصر فکوهی یکی از این تقسیم‌ها، امروز هنوز وجود دارد(اگر نگاهی به تقسیم کار میان تاریخ‌شناسان بیاندازیم، می‌بینیم که هر اندازه موضوع کار آنها در گذشته‌ای دورتر قرارداشته باشد، موقعیت اشرافی‌تری دارند. حتی اینجا در کلژدوفرانس، تاریخ‌دانی که بر قرون وسطی کار می‌کند، موقعیت بالاتری در سلسله مراتب تاریخ‌دانان دارد تا استادی که بر تاریخ معاصر مطالعه می کند. این یک امر تجربی است و حقیقتی ذاتی ندارد، اما از لحاظ اجتماعی حقیقی است). ما با نوعی مرز میان امر گذشته، امر اشرافی، امر دوردست، سنت نگارین، و امر حال روبرو هستیم؛ بنابراین با نوعی موقعیت تلسکوپی سروکار داریم که خواسته مانه بوده است – به این موضوع برخواهم گشت – موقعیتی که مانه از آن درباره گذشته و حال استفاده می‌کند. معاصر بودن اثر سبب می‌شود که نوعی برخورد با استنادهای مربوط به تصویرپردازی سنتی به وجود بیاید. و از همینجا پرسشی وسواس‌گونه در نزد منتقدان ظاهر می‌شود:...
ادامه خواندن